III SA/Gl 1611/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia (procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem) oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r. "A" Ltd. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. (zwana dalej: "A" lub Spółką) wystąpiła do Naczelnika Urzędu Celnego w K. o wydanie zezwolenia na stosowanie procedury celnej - dopuszczenie do obrotu z końcowym przeznaczeniem, którego przedmiotem miał być śmigłowiec [...] o wartości [...] zł. Spółka we wniosku stwierdziła, że śmigłowiec zostanie odprawiony na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w Oddziale Celnym Port Lotniczy [...] , odprawy dokona importer – firma "B" Sp. z o.o., który od Naczelnika Urzędu Celnego uzyskał zezwolenie na stosowanie procedury dopuszczenia do obrotu z ostatecznym przeznaczeniem nr [...] z dnia [...] r. Następnie Spółka "B" dokona sprzedaży przedmiotowego śmigłowca na rzecz firmy "C" z siedzibą przy ul. [...] w W. , gdzie zostanie zmontowany i gdzie pozostanie, aż do momentu rejestracji na rzecz ostatecznego właściciela. Spółka podniosła, iż przedsiębiorstwo "C" uzyskało zezwolenie na stosowanie końcowego przeznaczenia wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego II w W. nr [...] z dnia [...] r. "A" wskazała, że następnie dokona zakupu przedmiotowego śmigłowca od "C" z W. , po czym nastąpi dalsza odsprzedaż tego towaru na rzecz "D" Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...] , która to Spółka będzie posiadać zezwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia i dokona rejestracji śmigłowca na swoją rzecz w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego nadając mu tym samym końcowe przeznaczenie. Nadto we wniosku z dnia [...] r. "A" wskazała okres ważności zezwolenia: od daty wydania do dnia [...] r. oraz okres zakończenia procedury jako 6 miesięcy. Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. uwzględnił wniosek Spółki, udzielając jej zezwolenia nr [...] na korzystanie z procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem, którego przedmiotem był śmigłowiec [...] klasyfikowany do kodu CN 88021100 (kod Taric 8802110000) Wspólnej Taryfy Celnej. Organ okreśłił okres ważności zezwolenia na podstawie wniosku Spółki od dnia [...] r. (wydanie decyzji) do dnia [...] r., natomiast jako okres zakończenia (czyli termin wymagany dla przeprowadzenia operacji w ramach wnioskowanej procedury) wskazano 6 miesięcy. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wskazał również urząd celny nadzorujący - Urząd Celny w K. . Nadto organ celny określił szczegółowe warunki realizacji procedury, w szczególności wskazał, że: 1. Dokonanie rejestracji śmigłowca przez Urząd Lotnictwa Cywilnego jest równoznaczne z pierwszym przekazaniem towaru do określonego końcowego przeznaczenia. 2. Warunkiem sprzedaży śmigłowca przed dokonaniem rejestracji jest uzyskanie przez nabywcę pozwolenia na stosowanie procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem. 3. Nakłada się na posiadacza pozwolenia obowiązek wprowadzania do systemu księgowego Spółki - ewidencji procedury, zawierającej niezbędne informacje i szczegóły techniczne dotyczące towaru objętego niniejszym pozwoleniem, umożliwiające kontrolę operacji i sprawowanie dozoru. 4. Rozliczenie procedury nastąpi poprzez złożenie w urzędzie celnym kontrolnym w terminie 30 dni od daty sprzedaży towaru nowemu nabywcy dokumentów z systemu księgowego Spółki oraz dokumentów handlowych, potwierdzających przeniesienie własności na innego posiadacza pozwolenia. 5. Przemieszczanie (przekazywanie) towaru objętego pozwoleniem należy dokonywać zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie (Dz. U. z 2010r. Nr 44 poz. 254). 6. Nakłada się na posiadacza pozwolenia obowiązek informowania urzędu celnego kontrolnego o każdej zmianie, która nastąpiła po wydaniu tego pozwolenia - art. 87 ust.2 WKC. Wnioskiem z dnia [...]r. Strona wystąpiła do Naczelnika Urzędu Celnego w K. o przedłużenie ważności pozwolenia nr [...] na stosowanie procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem celem jej właściwego dokończenia. Pismem z dnia [...]r . nr [...] Naczelnik Urzedu Celnego w K. wezwał Stronę o uzupełnienie wniosku poprzez wskazanie daty do której pozwolenie winno zostać przedłużone, szczegółowe wyjaśnienie przyczyn przedłużenia pozwolenia oraz wyjaśnienie czy "D" Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o zmianę pozwolenia nr [...] z dnia [...] r. Strona w piśmie z dnia [...] r. wyjaśniła, iż w związku z tym, że karty Dokumentów Przekazania Towaru (DPT) ze strony firmy “C" w W. zostały jej przekazane w sierpniu tego roku dopiero w tym terminie miała możliwość ich wypełnienia. Wskazała, że zwraca się z prośbą o przedłużenie pozwolenia nr [...] na stosowanie gospodarczej procedury celnej ostatecznego przeznaczenia celem jej właściwego dokończenia. Natomiast w piśmie z dnia [...] r. Spółka stwierdziła, iż prosi o przedłużenie pozwolenia do dnia [...] r. Nadto załaczyła kopię pisma z dnia [...] r. skierowanego do "D" Sp. z o.o. z siedzibą w W. , w którym powołując się na wezwanie Urzędu Celnego w K. , zwraca się z prośbą do firmy adresata o wystąpienie z wnioskiem do właściwego urzędu celnego o przedłużenie pozwolenia na stosowanie procedury celnej - dopuszczenie do obrotu z końcowym przeznaczeniem nr [...] z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją nr [...] z dnia [...] r. odmówił zmiany pozwolenia na korzystanie z procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem nr [...] z dnia [...] r. W uzasadnieniu tej decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż pozwolenie na realizację procedury przeznaczenia końcowego może być udzielone każdej osobie, która prowadzi działalność gospodarczą na obszarze Wspólnoty i spełnia określone wymagania i zawsze umożliwia dokonanie skutecznego dozoru celnego. Naczelnik Urzędu Celnego w K. podkreśłił, iż pozwolenie może być udzielone nie tylko podmiotom, które częściowo lub całkowicie nadają towarom określone końcowe przeznaczenie, lecz również podmiotom, które przekazują towar innemu podmiotowi posiadającego ważne pozwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia, przy czym zaakcentował, iż w przedmiotowej sprawie wnioskujący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów pozwalających na ustalenie, że kolejny odbiorca towaru, tj. "D" Spółka z o.o. posiada ważne pozwolenie na stosowanie procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem, co pozwoliłoby na realizację procedury i prawidłowe przekazanie towaru, a następnie na zakończenie procedury zgodnie z warunkami pozwolenia. "A" złożyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji pismem z dnia [...] r. wnosząc o przedłużenie procedury nr [...] z dnia [...] r. do dnia [...] r. celem właściwej jej realizacji i prawidłowego zakończenia zgodnie z warunkami pozwolenia. Spółka po raz kolejny stwierdziła, iż prośba o przedłużenie pozwolenia na stosowanie procedury celnej wynikała z tego, że karty Dokumentów Przekazania Towaru ze strony firmy “C" w W. zostały przekazane Spólce dopiero w sierpniu 2012 i wtedy dopiero była możliwość wypełnienia i odesłania dokumentów. Spółka ponownie wskazała, że okres ważności pozwolenia wydanego "A" Ltd Sp. z o.o. upłynął w dniu [...] r. W związku z tym, spółka ("D" ) została wezwana do przedstawienia ważnego pozwolenia uprawniającego do korzystania z procedury końcowego przeznaczenia. Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że uzyskał odpowiedź pozytywną, a uzyskaną kopię pisma z prośbą skierowaną do Urzędu Celnego w W. o przedłużenie procedury celnej nr [...] po otrzymaniu przekaże do Urzędu Celnego w K. . Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. po rozpatrzeniu odwołania Spółki utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] r. Uzasadniając swoje stanowisko organ drugiej instancji wyjaśnił, że na podstawie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, sir. 307, z późn. zm – zwane dalej WKC) uprzywilejowane traktowanie taryfowe, z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub przeznaczenie, uzależnione jest od spełnienia warunków określonych zgodnie z procedurą Komitetu. W przypadku wymogu posiadania pozwolenia, stosuje się postanowienia artykułów 86 i 87. Organ podkreślił, iż zgodnie z art. 21 ust.2 WKC określenie -uprzywilejowane traktowanie taryfowe oznacza obniżenie lub zawieszenie należności przywozowych w rozumieniu artykułu 4 pkt 10, nawet w ramach kontyngentów taryfowych. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że przedmiotem pozwolenia, którego przedłużenia ważności żąda Strona, był śmigłowiec [...] klasyfikowany do kodu CN 88021100 (kod Taric 88021 10000) Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego – Śmigłowce o masie własnej nieprzekraczającej 2.000 kg do celów cywilnych. Zauważył, że dla tego kodu obowiązująca w 2011 r. Wspólna Taryfa Celna (rozporządzenie Komisji (UE) NR 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - Dz. Urz. WE L Nr 284, z 29.10.2010r.) przewidywała stawkę celną konwencyjną w wysokości 7,5%, jednakże z Części pierwszej, Przepisy wstępne, Sekcja II, Przepisy szczególne, B. Cywilne statki powietrzne i towary do stosowania w cywilnych statkach powietrznych ust. 1 akapit pierwszy tego rozporządzenia wynika, iż zwolnienie z cła przewidziane jest w odniesieniu do cywilnych statków powietrznych. Organ drugiej instancji wyjaśnił, iż zwolnienie od cła lub obniżenie stawki celnej podlega warunkom określonym w odpowiednich przepisach Unii, uwzględniając kontrolę celną użytkowania takich towarów, a zgodnie z art. 82 ust. 1 WKC towary dopuszczone do wolnego obrotu z zastosowaniem zerowej lub obniżonej stawki należności, ze względu na ich przeznaczenie, pozostają pod dozorem celnym. Dozór celny zostaje zakończony, jeżeli warunki zastosowania obniżonej lub zerowej stawki nie muszą być dalej spełniane w przypadku, gdy towary zostały wywiezione lub zniszczone, bądź gdy użycie towarów w celach innych niż te, które są wymagane dla zastosowania obniżonej lub zerowej stawki, zostało dopuszczone pod warunkiem uiszczenia należnych opłat. W odniesieniu do towarów, o których mowa w ust. 1, przepisy art.88 i 90 stosuje się odpowiednio (art.82 ust. 1 WKC). Wskazał, że w rozdziale 2 "Przeznaczenie towarów" ujętym w tytule I "Dopuszczenie do obrotu" części drugiej "Przeznaczenie celne" rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 6, str. 3, z późn. zm. (określanego dalej jako RWKC) zostały ujęte przepisy art. 291 do 300 mające zastosowanie w przypadku, gdy towary dopuszczone do swobodnego obrotu z zastosowaniem uprzywilejowanego traktowania taryfowego lub obniżonej bądź zerowej stawki celnej ze względu na przeznaczenie podlegają dozorowi celnemu odnośnie do przeznaczenia. Wskazane powyżej przepisy stanowią podstawowe regulacje prawne dotyczące procedury końcowego przeznaczenia (art. 21, 82 WKC, art. 291-300 RWKC). Organ odwoławczy zaakcentował, że procedura końcowego przeznaczenia umożliwia, z jednej strony natychmiastowe dopuszczenie do obrotu towarów przewidzianych do określonego przeznaczenia, z drugiej strony wymaga następującego bezpośrednio po tym dozoru celnego ze względu na ich przeznaczenie (aż do chwili nadania towarowi końcowego przeznaczenia), przy czym zgodnie z treścią art. 292 ust. 1 RWKC przyznanie uprzywilejowanego traktowania taryfowego zgodnie z art. 21 WKC, w sytuacji gdy towary podlegają dozorowi celnemu ze względu na ich przeznaczenie, uzależnione jest od wydania zezwolenia na piśmie. Wskazał, że z treści art. 293 ust 1 RWKC 1 wynika, iż zezwolenie zgodne ze wzorem przedstawionym w załączniku 67 udzielane jest osobom mającym swoją siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty, o ile zostaną spełnione następujące warunki: przewidywana działalność będzie zgodna z określonym przeznaczeniem, jak również z przepisami stosowanymi do wysyłki towarów zgodnie z art. 296, a ponadto zabezpieczony jest prawidłowy przebieg czynności; osoba składająca wniosek przedstawi wszelkie gwarancje niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia czynności i zobowiąże się: nadać części lub wszystkim towarom określone przeznaczenie lub przekazać je, oraz dostarczyć dowód tego nadania lub przekazania zgodnie z obowiązującymi przepisami, powstrzymać się od wszelkich działań niezgodnych z zamierzonym celem określonego przeznaczenia, powiadamiać właściwe organy celne o wszelkich czynnikach mogących mieć wpływ na pozwolenie; zapewniony zostanie skuteczny dozór celny i ustalenia administracyjne podejmowane przez organy celne nie będą nieproporcjonalne w stosunku do istniejących potrzeb gospodarczych; będzie prowadzona i przechowywana odpowiednia ewidencja; o ile organy celne uznają to za niezbędne, złożone zostanie odpowiednie zabezpieczenie. Dyrektor Izby Celnej w K. podniósł, że osoba której udzielone jest pozwolenie przyjmuje zobowiązanie odnośnie wykorzystania towaru zgodnie z jego końcowym przeznaczeniem. Zobowiązanie to może być przeniesione na inne osoby (art.82 ust.2, art. 90 WKC oraz art. 296 ust. 2 do 6 lub art. 297 RWKC). Osoba posiadająca pozwolenie nie musi bowiem sama nadawać towarowi końcowego przeznaczenia, lecz może ten obowiązek przekazać innej osobie, która stosowne pozwolenie posiada. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że z treści przepisu art. 293 ust. 1 lit.b RWKC wynika, iż pozwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia może być udzielone nie tylko podmiotowi, który częściowo lub całkowicie nadaje towarowi określone przeznaczenie końcowe, lecz także dla podmiotu, który całkowicie przekazuje go innemu upoważnionemu (posiadającemu zezwolenie na stosowanie ww. procedury) podmiotowi. Dotyczy to podmiotu, który jest pośrednikiem i sam nie nadaje towarom wymaganego końcowego przeznaczenia, lecz przekazuje (odsprzedaje) towar innemu posiadaczowi zezwolenia. Na poparcie swojego stanowiska organ przywołał wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 listopada 2008r. w sprawie C-248/07 gdzie dokonano wykładni art. 297 ust. 1 RWKC (rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02.07.1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny) w jego ówczesnym brzmieniu stwierdzając, że przeniesienie towarów wewnątrz Wspólnoty obejmuje zarówno przeniesienie z jednego państwa członkowskiego do drugiego jak i przeniesienie wewnątrz tego samego państwa członkowskiego. Organ odwoławczy podniósł, iż w tym wyroku wskazano jednocześnie, iż dla rozstrzygnięcia, czy występuje przeniesienie wewnątrz Wspólnoty w rozumieniu art. 297 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nie jest decydujące czy chodzi o przeniesienie własności czy posiadania. Natomiast z celu tego rozporządzenia wynika, że istotny jest transfer na beneficjenta przeniesienia obowiązków dotyczących towarów będących przedmiotem przeniesienia. Dyrektor Izby Celnej w K. nadto wskazał, że możliwość przekazania towaru pomiędzy dwoma osobami posiadającymi zezwolenie i tegoż procedurę normują przepisy art. 296 RWKC, w szczególności ust.2 tego artykułu określający procedurę wysyłki towarów dokonywanej między dwoma osobami posiadającymi zezwolenie, mającymi siedzibę w różnych Państwach Członkowskich oraz ust. 4 dotyczący wysyłki dokonywanej pomiędzy dwoma osobami posiadającymi pozwolenie mającymi siedzibę w jednym Państwie Członkowskim. Stwierdził, że zgodnie z art. 296 ust. 4 RWKC jeżeli wysyłka dokonywana jest między dwoma osobami posiadającymi pozwolenie mającymi siedziby w tym samym Państwie Członkowskim, to odbywa się ona zgodnie z przepisami krajowymi, a po przejęciu towarów adresat staje się podmiotem obowiązków na mocy niniejszego rozdziału w odniesieniu do wysyłanych towarów (art. 296 ust. 5 RWKC), przy czym na podstawie art. 296 ust. 6 RWKC nadawca zostaje zwolniony ze swoich obowiązków, jeżeli spełnione są następujące warunki: adresat otrzymał towary i został poinformowany o tym, że towary, w odniesieniu do których dokonano przeniesienia obowiązków, podlegają dozorowi celnemu w zakresie ich przeznaczenia; kontrola celna została dokonana przez organ celny adresata; o ile organy celne nie przewidziały innego rozwiązania, kontrola celna następuje w chwili wprowadzenia towarów do ewidencji przez adresata. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy krajowe określające szczegółowe warunki i tryb postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie, o którym mowa w art. 296 ust. 4 zostały ujęte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie (Dz. U. z 2010r. Nr 44 poz. 254). Podkreślił, że zgodnie z § 3 ust 1 ww. rozporządzenia, przemieszczanie towarów odbywa się na podstawie Dokumentu Przekazania Towaru, zwanego dalej "dokumentem DPT", którego wzór określają przepisy wydane na podstawie art. 8 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne. Organ podniósł, że w przypadku, o którym mowa w § 3 ust. 1, adresat przekazuje do urzędu kontrolnego, wskazanego w jego pozwoleniu, najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia przyjęcia wysłanego towaru, dokument DPT uzupełniony w części dotyczącej adresata (§5 rozporządzenia)., a zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia po potwierdzeniu przyjęcia przez adresata przemieszczonych towarów w dokumencie DPT i odnotowaniu tego w swojej ewidencji odpowiedzialnym za dotrzymanie warunków określonych w art. 296 ust. 5 i 6 oraz art. 300 ust. 1 RWKC, jest adresat. Dyrektor Izby Celnej w K. rozpatrując przedmiotową sprawę podkreślił, iż z treści udzielonego Spółce pozwolenia nr [...] z dnia [...] r. na korzystanie z procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem wynika, iż objęcie tą procedurą powinno nastąpić pomiędzy dniem 07.10.2011 r., a 15.11.2011 r., a zakończenie procedury do 6 miesięcy od daty objęcia procedurą. Wskazał, że zgodnie z fakturą nr [...] z dnia [...] r. Strona, tj. Sp. z o.o. "A" Ltd. z siedzibą w M. dokonała zakupu śmigłowca [...]od "C" z siedzibą w W. posiadającego ważne wówczas pozwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia nr [...] wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego II w W. . Następnie, zgodnie z fakturą nr [...] z dnia [...] r. Strona dokonała sprzedaży przedmiotowego śmigłowca na rzecz Spółki z o.o. ""D" " z siedzibą w K. (PNA: 40-024) przy ul. [...] (Oddział "D" Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...] - patrz KRS nr [...] ), jednakże Strona, pomimo posiadania ważnego pozwolenia na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia, dokonała zakupu, a następnie sprzedaży przedmiotowego śmigłowca bez objęcia go rzeczoną procedurą. Przekazanie towaru od nadawcy (sprzedającego) do Strony i dalej do następnego kupującego (odbiorcy) odbyło się z pominięciem przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie. Organ odwoławczy zaakcentował, iż zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia przemieszczanie towarów odbywa się na podstawie Dokumentu Przekazania Towaru, a zgodnie z cytowanym wyżej §5 rozporządzenia, adresat przekazuje do urzędu kontrolnego, wskazanego w jego pozwoleniu, najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia przyjęcia wysianego towaru, dokument DPT uzupełniony w części dotyczącej adresata. Podkreślił, że Spółka nie poinformowała urzędu celnego kontrolnego, tj. Urzędu Celnego w K. o rozpoczęciu realizacji procedury na podstawie udzielonego pozwolenia, tzn. nie przedłożyła w UC K. kart kontrolnych Dokumentu Przekazania Towaru celem potwierdzenia przejęcia towaru od nadawcy. Zdaniem organu w tej sytuacji nie mogła zostać przeprowadzona kontrola celna przez organ celny adresata, a tym samym zgodnie z art. 296 ust.6 akapit drugi RWKC nadawca nie został zwolniony ze swoich obowiązków. Nadto organ zauważył, że Spółka nie dokonała także rozliczenia procedury zgodnie z zezwoleniem nr [...] , w szczególności nie złożyła w wymaganym terminie (30 dni od daty sprzedaży towaru nowemu nabywcy) do urzędu kontrolnego dokumentów z systemu księgowego Spółki oraz dokumentów handlowych potwierdzających przeniesienie własności na innego posiadacza pozwolenia. Organ drugiej instancji stanął na stanowisku, iż przekazanie towaru Spółce z o.o. ""D" " odbyło się także poza procedurą, albowiem z informacji uzyskanych z Urzędu Celnego I w W. (pismo z dnia [...] r.) wynika, że przekazanie towaru było dokonane bez udziału Dokumentu Przekazania Towaru, o którym mowa w ww. rozporządzeniu. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. - w sytuacji jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, tj. gdy Strona posiadając ważne pozwolenie nr [...] na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia (z precyzyjnie określonymi warunkami jej realizacji) dokonuje w terminie ważności pozwolenia zakupu a następnie dalszej odsprzedaży towaru poza procedurą - brak jest podstaw do przedłużenia ważności ww. pozwolenia. Organ odwoławczy stwierdził, iż Spółka miała możliwość w terminie ważności pozwolenia, zarówno rozpocząć jak i zakończyć procedurę. Podniósł, że na mocy art. 293 ust. 1 RWKC pozwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia wydawane jest o ile zostaną spełnione określone warunki, w szczególności przewidywana działalność będzie zgodna z przepisami stosowanymi do wysyłki towaru zgodnie z art. 296 i zabezpieczony jest prawidłowy przebieg czynności, osoba składająca wniosek przedstawi wszelkie gwarancje niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia czynności i zobowiąże się nadać części lub wszystkim towarom określone przeznaczenie lub przekazać je, oraz dostarczyć dowód tego nadania lub przekazania zgodnie z obowiązującymi przepisami, zapewniony zostanie skuteczny dozór celny i ustalenia administracyjne podejmowane przez organy celne nie będą nieproporcjonalne w stosunku do istniejących potrzeb gospodarczych, będzie prowadzona i przechowywana odpowiednia ewidencja. Nadto organ wskazał, że jak wynika z art. 21 i 86 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, pozwolenie wydawane jest jedynie osobom, które udzielą wszelkich gwarancji niezbędnych do prawidłowego przebiegu procedury, a dotychczasowe działania Strony w niniejszej sprawie nie dają, w ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. , gwarancji prawidłowej realizacji rzeczonej procedury. Dyrektora Izby Celnej w K. podkreślił, iż reprezentowane stanowisko potwierdza również treść odwołania, gdzie Strona podnosi, iż powodem prośby o przedłużenie pozwolenia na stosowanie procedury celnej jest fakt, że karty Dokumentów Przekazania Towaru ze strony firmy "C" ul. [...] w W. otrzymała dopiero w sierpniu 2012 i dopiero wtedy miała możliwość wypełnienia i odesłania, a okres ważności pozwolenia wydanego "A" Ltd Sp. z o. o. upłynął w dniu 15.11.2011 r. Zdaniem organu Strona w sierpniu 2012 r. otrzymała od nadawcy karty Dokumentu Przekazania Towaru, co umożliwiło ich wypełnienie i odesłanie do nadawcy, natomiast z wnioskiem o przedłużenie ważności pozwolenia Strona wystąpiła dopiero po trzech miesiącach od otrzymania kart DPT - data wpływu wniosku do Urzędu Celnego K. to [...] r. Organ drugiej instancji zauważył, iż w Strona nie spełniła obowiązku wynikającego z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie, albowiem nie przedstawiła rzeczonych kart Dokumentu Przekazania Towaru w urzędzie celnym kontrolnym, tj. Urzędzie Celnym w K. , co potwierdził organ pierwszej instancji w piśmie nr [...] z dnia [...]r . Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał również, iż w zakresie ważności pozwolenia nr [...] z dnia [...] r. udzielonego odbiorcy przedmiotowego śmigłowca, tj. "D" Sp. z o.o. przez Naczelnika Urzędu Celnego I w W. wystąpił do Naczelnika Urzędu Celnego I w W. z zapytaniem miedzy innymi o to, czy Spółka z o.o. "D" z siedzibą w W. przy ul. [...] wystąpiła o przedłużenie pozwolenia nr [...] z dnia [...] r. na stosowanie procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem, a jeżeli tak, to jakie było rozstrzygnięcie. Podniósł, że w odpowiedzi pismem nr [...] z dnia [...]r . Naczelnik Urzędu Celnego I w W. poinformował, iż posiadacz pozwolenia na korzystanie z procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem nr [...] , Spółka z o.o. "D" nie występował o przedłużenie ważności ww. pozwolenia ani też terminu zakończenia procedury. Organ drugiej instancji ponownie wskazał, że ważność tego pozwolenia została określona od 12.10.2011. do 30.11.2011. a termin zakończenia procedury: 6 miesięcy. Wyjaśnił, iż w piśmie poinformowano również, że objęty procedurą śmigłowiec [...] o numerze fabrycznym [...] został zarejestrowany przez Urząd Lotnictwa Cywilnego w W. w dniu [...] r. ze znakami SP-HKR nr rej.: 612. organ drugiej instancji podniósł także, iż przeniesienie własności rzeczonego śmigłowca z "A" Ltd. Sp. z o.o. na "D" Sp. z o.o. nastąpiło w dniu 24.10.2011 r., a więc w okresie ważności pozwoleń posiadanych zarówno przez nadawcę jak i odbiorcę przedmiotowego w sprawie towaru, jednakże przekazanie towaru odbyło się jednak poza procedurą końcowego przeznaczenia. Organ odwoławczy zwrócił uwagę , iż z pisma Naczelnika UC I w W. wynika, że Spółka z o.o. "D" nie przedstawiła w Urzędzie Celnym I w W. (będącym urzędem celnym kontrolnym) Dokumentu Przekazania Towaru, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie (Dz. U. z 2010r. Nr 44 poz. 254). Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą również okoliczności, o których mowa w art. 294 RWKC umożliwiające wydanie zezwolenia z mocą wsteczną. Wyjaśnił, że organy celne mogą wydać zezwolenie z mocą wsteczną, a zezwolenie z mocą wsteczną obowiązuje od dnia złożenia wniosku bez uszczerbku dla przepisów ust. 2 i 3 art. 294 RWKC, jeżeli wniosek dotyczy przedłużenia zezwolenia dla takiego samego rodzaju czynności i towarów, zezwolenie może zostać udzielone z mocą wsteczną od daty wygaśnięcia tego zezwolenia. Nadto w wyjątkowych okolicznościach skutek retroaktywny zezwolenia może zostać rozszerzony, ale na okres nie dłuższy niż jeden rok przed datą złożenia wniosku, o ile można potwierdzić istnienie ekonomicznej potrzeby i gdy: wniosek nie wiąże się z próbą oszustwa ani z rażącym zaniedbaniem; księgowość osoby składającej wniosek potwierdza, że wymogi dotyczące ustaleń można uznać za spełnione i, w miarę potrzeby, aby uniknąć zamiany, w danym okresie towary można zidentyfikować i gdy księgowość ta umożliwia przeprowadzenie kontroli ustaleń; wszystkie formalności niezbędne do uregulowania sytuacji towarów mogą zostać spełnione, a łącznie, w miarę potrzeby, z unieważnieniem zgłoszenia. Dyrektor izby Celnej w K. oświadczył, że w przedmiotowym postępowaniu brak jest przesłanek zawartych w art. 294 ust.2 RWKC, Strona nie wnioskuje bowiem o przedłużenie zezwolenia dla takiego samego rodzaju czynności i towarów (tzn. dla innego helikoptera) ale chce uzyskać możliwość objęcia procedurą końcowego przeznaczenia towar, dla którego uzyskała już pozwolenie. Podniósł również, że nie zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 294 ust.3 RWKC, gdyż dotyczy on sytuacji, w której dla towaru nie było uprzednio wystawione żadne zezwolenie, lecz istniały wyłącznie czynności faktyczne. W niniejszej sprawie zostało wystawione zezwolenie, którego podmiot nie realizował. Organ podkreślił także, że wniosek Strony został złożony w UC K. w dniu [...] r., a więc po upływie 1 roku od dnia zakupu przedmiotowego śmigłowca, który nastąpił w dniu [...] r. zgodnie z fakturą nr [...] . Organ drugiej instancji stwierdził nadto, że zastosowanie tego przepisu wyłącza żądanie Strony, której w jego opinii jest konsekwencją rażącego zaniedbania, albowiem w datach dokonywania czynności zakupu oraz sprzedaży przedmiotowego śmigłowca posiadała ważne zezwolenie na stosowanie procedury końcowego. Nie godząc się z rozstrzygnięciem wydanym przez Dyrektora Izby Celnej w K. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M. T., pismem z dnia [...] r., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. numer [...] z dnia [...] roku w całości oraz uchylenie w całości decyzji jej poprzedzającej organu pierwszej instancji - Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] roku. Nadto Spółka domagała się zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie: 1. Art. 293 Rozporządzenia Komisji nr 2454/39 ustanawiającego przepisy wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego (RWKC) w zw. z § 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 roku w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie poprzez błędną wykładnie skutkującą uznaniem, iż spółka skarżąca nie spełnia warunków do udzielenia jej pozwolenia na korzystanie z procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem, w tym przedłużenia okresu wydanego już pozwolenia z dnia [...] roku numer [...] w sytuacji gdy warunki te skarżąca spełniła już co potwierdził Naczelnik Urzędu Skarbowego wydając przedmiotowe pozwolenie z dnia 7 października 2011 roku numer [...] , spełnione wówczas zostały już wszystkie założenia stosowania procedury zgodnie z wydanym pozwoleniem z dnia [...] roku tj. wszystkie podmioty uczestniczące w procedurze, jak twierdzi Urząd, dokonały przekazania towaru (jego zakupu i odsprzedaży) w okresie ważności pozwolenia; Zdaniem Strony naruszenie pozostaje w związku ze wskazanym § 5 rozporządzenia, bowiem organ drugiej instancji uzasadniając swoją decyzję błędnie wskazał, iż okres ważności pozwolenia nie może ulec przedłużeniu wobec zaniedbań związanych ż rozliczeniem stosowania procedury, w tym braku przekazania kart DPT, pomimo, iż nieprzekazanie dokumentacji nastąpiło z przyczyn niezawinionych i niezależnych od strony skarżącej. Nadto pełnomocnik Strony zakwestionował stanowisko organu jakoby, brak rozliczenia stosowania procedury ma świadczyć o braku gwarancji prawidłowego przeprowadzenia czynności stosowania procedury, stwierdził, że sens przedłużenia np. terminu do dokonania danej czynności jest wtedy gdy czynność ta nie została wykonana, bowiem gdyby czynność została wykonana to nikt by nie wnosił o przedłużenie terminu na jej wykonanie. 2. art. 191 i art. 187 §1, art. 122, art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - zwana dalej O.p.) mające istotny wpływ na wyniki sprawy - poprzez brak inicjatywy dowodowej ze strony organu administracji, który zobowiązany był zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a co nie nastąpiło, wskutek czego dokonano błędnego ustalenia stanu faktycznego, poprzez uznanie, iż skarżący nie wykonał pozwolenia z dnia 7 października 2011 roku numer [...] ; nie spełnia warunków dla udzielenia mu przedłożenia przedmiotowego pozwolenia. Pełnomocnik Spółki stwierdził, iż organ administracji pominął w całości kwestię okoliczności niezłożenia przez skarżącego kart DPT co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Jego zdaniem organ administracji, w szczególności organ pierwszej instancji wykazał się szczególną biernością, co do podjęcia jakichkolwiek czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, albowiem nie ustalił kiedy, w jakiej dacie nastąpiło przekazanie śmigłowca pomiędzy poszczególnymi podmiotami, zatem zarzucanie skarżącej iż przekazała towar z naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 roku w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie jest zupełnie bezpodstawne. Zdaniem skarżącej organ administracji powinien współdziałać ze skarżącym celem możliwie sprawnego zakończenia sprawy, a decyzje organów administracji wydane zostały zarówno z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, jak i zasad współżycia społecznego. 3. Art. 121 §1 i §2 O. p. mające istotny wpływ na wyniki sprawy - poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób budzący wyjątkowy brak zaufania do organu administracji, w tym udzielenia przez Urzędników Urzędu Celnego w K. nieprawidłowych instrukcji i pouczeń co do postępowania, co bezpośrednio wpłynęło na wynik sprawy. 4. Art. 210 § 4 O. p. - Uzasadnienie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji oraz organu drugiej instancji pozbawione jest jakichkolwiek zasad logicznego rozumowania, bez wskazania uzasadnienia faktycznego oraz prawnego oraz wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji. Organu drugiej instancji sam sobie zaprzecza w uzasadnieniu, z jednej strony wskazuje, iż skarżący nie wykonał warunków pozwolenia stąd nie może uzyskać przedłużenia okresu jego ważności, a z drugiej strony jaki sens miało by wnoszenie o przedłużenie terminu pozwolenia gdyby było one w całości wykonane. 5. Art. 294 Rozporządzenia Komisji nr 2454/39 ustanawiającego przepisy wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego (RWKC) poprzez uznanie, że skarżący nie spełnia przesłanek do wydania zezwolenia na korzystanie z procedury ostatecznego przeznaczenia z mocą wsteczną, zawartych w tym przepisie. Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie stwierdzjac jednoczesnie, iż podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] r., nr [...] w której szczegółowo odniósł się do zarzutów Strony skarżącej zawartych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem organu odowławczego zarzuty podniesione w skardze należy uznać za nietrafne. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów Spółki zwrócił uwagę, iż wbrew stanowisku pełnomocnika strony, wydanie zezwolenia na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia nie oznacza, iż towar wymieniony w zezwoleniu jest automatycznie objęty rzeczoną procedurą. Wyjaśnił, ze posiadacz pozwolenia może bowiem skorzystać ze pozwolenia i objąć towar procedurą końcowego przeznaczenia, bądź też nie. Kwestia ta ma szczególne znaczenie w sytuacji, gdy adresatem pozwolenia jest pośrednik, który nie dokonuje importu towaru i nie dokonuje zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem. Organ podniósł, że w przypadku importera (posiadającego właściwe pozwolenie), sprawa jest o tyle prosta, że organ celny obejmując towar procedurą dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem jest w posiadaniu wiedzy o momencie objęcia towaru procedurą oraz o momencie rozpoczęcia sprawowania dozoru celnego nad tym towarem (aż do chwili nadania mu końcowego przeznaczenia lub przekazania na innego beneficjenta lub innego posiadacza pozwolenia, praw i obowiązków wynikających ze stosowania procedury zgodnie z cytowanymi przepisami prawa), natomiast w przypadku, gdy adresatem pozwolenia jest pośrednik takiej wiedzy nie posiada. Wskazał, że rozpoczęcie realizacji pozwolenia oraz przejęcie praw i obowiązków wynikających z procedury w takim przypadku następuje po potwierdzeniu przyjęcia towarów przez adresata w dokumencie DPT i odnotowaniu tego w swojej ewidencji. Organ drugiej instancji podkreślił, że zgodnie z art. 296 ust. 6 RWKC nadawca zostaje zwolniony ze swoich obowiązków, jeżeli spełnione są następujące warunki: adresat otrzymał towary i został poinformowany o tym, że towary, w odniesieniu do których dokonano przeniesienia obowiązków, podlegają dozorowi celnemu w zakresie ich przeznaczenia; kontrola celna została dokonana przez organ celny adresata; o ile organy celne nie przewidziały innego rozwiązania, kontrola celna następuje w chwili wprowadzenia towarów do ewidencji przez adresata. Organ odwoławczy zaakcentował, iż w przedmiotowej sprawie Strona nie poinformowała urzędu celnego kontrolnego (Urzędu Celnego w K. ) o rozpoczęciu realizacji procedury i przejęciu praw i obowiązków z niej wynikających, tym samym pozbawiła organ celny możliwości sprawowania dozoru celnego nad tym towarem. Dyrektor Izby Celnej w K. zwrócił uwagę, iż nie było przedmiotem niniejszego postępowania ustalanie czy nadawca przedmiotowego w sprawie towaru, tj. "C" wykonał ciążące na nim obowiązki związane z realizacją procedury końcowego przeznaczenia, albowiem zdaniem organu przesłanie dokumentu DPT wypełnionego w części przeznaczonej dla nadawcy w sierpniu 2012 r. do odbiorcy, a więc po upływie prawie roku od dokonania transakcji sprzedaży śmigłowca nie może stanowić okoliczności uzasadniających przedłużenie ważności pozwolenia odbiorcy, tj. "A" Ltd., zwłaszcza w sytuacji, gdy przedmiotowy w sprawie towar osiągnął końcowe przeznaczenie w dniu [...] r. poprzez rejestrację w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego. Odnosząc się do przedstawionych przez skarżącego wywodów dotyczących wizyty Prezesa Zarządu Spółki, tj. Pani B.K. oraz udzielonych informacji przez pracownika Urzędu Celnego w K. , organ odwoławczy wskazał, iż nie zostały poparte żadnym materiałem dowodowym, gdyż pełnomocnik skarżącej wprawdzie powołuje dowody z zeznania B.K. oraz przesłuchanie świadka Ł. . , tj. pracownika "C" , jednakże do skargi nie załączył rzeczonych dowodów co zdaniem organu uniemożliwia ustosunkowania się do nich. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 121 §1 i §2 O. p. jest nieuprawniony. Organ podkreślił, iż Spółka w prowadzonym postępowaniu zarówno przed organem pierwszej jak i drugiej instancji nie podnosiła powyższych kwestii, tym samym organy nie miały możliwości odniesienia się do nich w wydanych rozstrzygnięciach, jednocześnie podniósł, iż na etapie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ celny nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, ponieważ zostało ono zakończone wydaniem decyzji ostatecznej. Zdaniem organu drugiej instancji w niniejszej sprawie nie miało miejsca również naruszenie art. 293 RWKC w związku z §5 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 r., albowiem na mocy art.293 ust. 1 RWKC pozwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia wydawane jest o ile zostaną spełnione określone warunki, w szczególności przewidywana działalność będzie zgodna z przepisami stosowanymi do wysyłki towaru zgodnie z art. 296 i zabezpieczony jest prawidłowy przebieg czynności, osoba składająca wniosek przedstawi wszelkie gwarancje niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia czynności i zobowiąże się nadać części lub wszystkim towarom określone przeznaczenie lub przekazać je, oraz dostarczyć dowód tego nadania lub przekazania zgodnie z obowiązującymi przepisami, zapewniony zostanie skuteczny dozór celny i ustalenia administracyjne podejmowane przez organy celne nie będą nieproporcjonalne w stosunku do istniejących potrzeb gospodarczych, będzie prowadzona i przechowywana odpowiednia ewidencja. Organ zwrócł także uwagę ,że zgodnie z art. 21 i 86 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, pozwolenie wydawane jest jedynie osobom, które udzielą wszelkich gwarancji niezbędnych Dyrektor Izby Celnej w K. ponownie stwierdził, iż dotychczasowe działania Strony w niniejszej sprawie nie gwarantowały prawidłowej realizacji rzeczonej procedury, albowiem Spółka pomimo posiadania pozwolenia nie realizowała procedury końcowego przeznaczenia, dokonała transakcji kupna-sprzedaży śmigłowca poza procedurą, nie przedstawiła kart Dokumentu Przekazania Towaru w urzędzie celnym kontrolnym, tj. Urzędzie Celnym w K. , nadto w wymaganym terminie nie złożyła również do urzędu kontrolnego dokumentów z systemu księgowego Spółki oraz dokumentów handlowych potwierdzających przeniesienie własności na innego posiadacza pozwolenia - który to obowiązek bezpośrednio wynikał z zezwolenia nr [...]. organ podniósł, iż taki działanie pozbawiło urząd kontrolny możliwości sprawowania dozoru celnego nad tym towarem. Organ drugiej instancji za bezzasadny uznał zarzut naruszenia art. 294 RWKC, poprzez brak wydania zezwolenia z mocą wsteczną w sytuacji szczególnych okoliczności sprawy. Dyrektora Izby Celnej w K. wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek opisany w art. 294 ust. 2 RWKC, jak również w art. 294 ust.3 RWKC, a, wniosek Strony został złożony w UC K. w dniu [...]r ., a więc po upływie 1 roku od dnia zakupu przedmiotowego śmigłowca. Nadto organ po raz kolejny stwierdził, iż zastosowanie tego przepisu w niniejszej sprawie wyłącza fakt, iż żądanie Strony jest konsekwencją rażącego zaniedbania, gdyż w datach dokonywania czynności zakupu oraz sprzedaży przedmiotowego śmigłowca Spółka posiadała ważne zezwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia, lecz pomimo tego ww. transakcje zostały dokonane poza tą procedurą. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie zaszły wyjątkowe okoliczności w rozumieniu art. 294 ust.3 RWKC, albowiem w ramach postępowania dotyczącego wydania pozwolenia retroaktywnego należy bowiem uwzględniać takie czynniki, na które podatnik nie mógł mieć wpływu i które okazały się niezależne od sposobu jego postępowania, powodując ekonomiczną konieczność wystąpienia o takie zezwolenie na poparcie swojego stanowiska organ przytoczył wyrok NSA z dnia 18.11.20I0 r. - sygn. akt I GSK 389/09, gdzie wskazano, że możliwość wydania zezwolenia w oparciu o uregulowanie art. 294 ust. 3 RWKC uwarunkowana jest stwierdzeniem wyjątkowych okoliczności do nadania zezwoleniu skutku retroaktywnego. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. nie dają również podstaw do uznania jako szczególne okoliczności umożliwiające wydanie zezwolenia z mocą wsteczną, podnoszone przez skarżącego kwestie jakoby, skarżący stawił się z dokumentami w Urzędzie Celnym, a Urzędnik bezwzględnie wskazał, iż dokumentów tych ma nie składać ", ponieważ z treści skargi wynika, iż czynność ta miała miejsce po otrzymaniu pisma UC w K. z dnia [...]r ., a więc po około roku od upływu ważności wydanego Skarżącej zezwolenia ([...]r .), a także od daty zakupu przez Skarżącego śmigłowca ([...] r.), jego sprzedaży ([...] r.) a także nadania mu ostatecznego przeznaczenia poprzez rejestrację ([...] r.) Odnosząc się do zarzutów Strony dotyczących naruszenie art. 191 i art. 187 §1, art. 122, art. 124 O. p. mające istotny wpływ na wynik sprawy organ stwierdził, że opisane zarzuty są nieuprawnione. Wskazał, iż zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Zdaniem Dyrektor Izby Celnej w K. organy celne zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy oraz dopuściły jako dowód wszystko co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nadto organ odwoławczy podkreślił, iż organ celny jest zobowiązany do ustalenia prawdy obiektywnej zgodnie z przepisami art. 121 i 122, a także przepisem art. 187 §1 O. p., co w przedmiotowej sprawie miało miejsce, ponieważ przed wydaniem decyzji wzięto pod uwagę wszystkie dowody zgromadzone w niniejszej sprawie. Nadto organ drugiej instancji zwrócił uwagę, że zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów zawarta w art. 191 O. p., organ celny ustala stan faktyczny według własnego przekonania, z uwzględnieniem wiedzy i doświadczenia, co oznacza, że organ przy ocenie wiarygodności i mocy dowodów, nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartość poszczególnych dowodów, lecz dokonuje tej oceny w sposób swobodny na podstawie własnego przekonania, opartego na wszechstronnym rozważeniu zebranego materiału dowodowego. Podkreślił, że zasada swobodnej oceny nie uprawnia jednak organu celnego do oceny dowodów w sposób dowolny, organ ma obowiązek opierać się na całym zebranym materiale dowodowym, oceniając czy dana okoliczność została udowodniona, jednakże obowiązek dowodzenia ciąży jednakże nie tylko na organie administracji, lecz również na Stronie, która winna wykazać dbałość o przedstawienie środków dowodowych. Organ podniósł, że jeżeli strona postępowania wywodzi z danego zdarzenia określone skutki prawne, to na niej ciąży obowiązek udowodnienia, że to jej żądanie ma uzasadnienie faktyczne i prawne. Na poparcie tego stanowiska Dyrektor Izby Celnej w K. przywołał wyrok NSA z dnia 24 lutego 1997 r., sygn. akt Sa/Ka 2815/95. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie doszło także do naruszenia art. 210 §4 O. p., gdyż organ drugiej instancji zajął w zaskarżonej decyzji jasne stanowisko wobec materiału dowodowego i należycie je uzasadnił wyjaśniając na jakiej podstawie uznał pewne fakty za udowodnione a inne nie. Podkreślił, że w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie rozpatrywał czy zostały wykonane bądź nie obowiązki wynikające ze stosowania procedury celnej czy też warunki wymagane do zastosowania obniżonych bądź zerowych stawek należności celnych przywozowych ze względu na przeznaczenie towaru. Dyrektor Izby Celnej w K. wyjaśnił, że w zaskarżonej decyzji uznano, iż brak jest podstaw do zmiany zezwolenia nr [...] na korzystanie z procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem. Zdaniem organu drugiej instancji w przedmiotowej sprawie wyczerpująco zbadano okoliczności występujące w sprawie, wzięto pod uwagę całość zgromadzonego materiału dowodowego i prawidłowo ustalono stan faktyczny, nadto granice swobodnej oceny dowodów nie zostały przekroczone, a ocena materiału dowodowego dokonana została zgodnie z normami prawa procesowego, zachowaniem reguł tej oceny oraz wymogami doświadczenia i logiki. Organ odwoławczy podkreślił, iż fakt że analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez Stronę rezultatów, nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynań organu celnego lub zasadności zajmowanego przez ten organ stanowiska w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Dokonane w zakreślonych ramach badanie sprawy nie wykazało, że organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły przepisy prawa. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena czy prawidłową jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie odmowy zmiany pozwolenia na korzystanie z procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem nr [...] z dnia [...] r. wydanej przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. . Decyzja o odmowie zmiany powołanego pozwolenia została wydana na skutek wniosku strony z dnia [...] , którym to strona zwróciła się do Urzędu Celnego w K. o przedłużenie pozwolenia nr [...] na stosowanie gospodarczej procedury celnej ostatecznego przeznaczenia celem jej właściwego przeznaczenia, wniosek motywując tym, iż karty Dokumentów Przekazania Towaru ze strony "C" w W. otrzymała w sierpniu 2012r. i dopiero w tym momencie miała możliwość ich wypełnienia. Organy celne obu instancji stwierdziły, iż brak jest podstaw do przychylenia się do wniosku i odmówiły zmiany rzeczonego pozwolenia uznając, iż brak jest dowodów, iż kolejny odbiorca towaru – "D" spółka z o.o. posiada ważne pozwolenie na stosowanie procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem, a nadto strona nie dopełniła warunków realizacji procedury związanej z towarem objętym tą procedura w postaci Śmigłowca [...] (Kod CN 8802110010). W ocenie Sądu wydana decyzja odpowiada prawu Zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia Rady EWG NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej WKC) uprzywilejowane traktowanie taryfowe czyli obniżenie lub zawieszenie należności celnych przywozowych w rozumieniu art. 4 ust. 10, z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub przeznaczenie, uzależnione jest od spełnienia warunków określonych zgodnie z procedurą Komitetu. W przypadku wymogu posiadania pozwolenia stosuje się art. 86 i 87. Korzystanie z każdej gospodarczej procedury celnej uzależnione jest od uzyskania pozwolenia organów celnych ( art. 85). W myśl art. 86 WKC bez uszczerbku dla dodatkowych szczególnych warunków przewidzianych dla danej procedury pozwolenie określone w art. 85 i art. 100 ust. 1 wydawane jest jedynie: – osobom, które udzielą wszelkich gwarancji niezbędnych do prawidłowego przebiegu procedury; – gdy organy celne mogą zapewnić dozór i kontrolę procedury bez konieczności stosowania środków administracyjnych niewspółmiernych do istniejącej potrzeby gospodarczej. Zgodnie z art. 87 WKC warunki stosowania danej procedury określane są w pozwoleniu. Posiadacz pozwolenia ma obowiązek informować organy celne o każdej zmianie, która nastąpiła po wydaniu tego pozwolenia i może mieć wpływ na jego utrzymanie lub zakres (2). Objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem uprzywilejowanego traktowania taryfowego, polegającego na zastosowaniu obniżonych lub zerowych stawek celnych ze względu na końcowe przeznaczenie towaru z jednoczesnym pozostawaniem tych towarów pod dozorem celnym oznacza dopuszczenie towaru do obrotu z zastosowaniem procedury przeznaczenia końcowego. Spór w sprawie dotyczy takiego właśnie towaru jako że przedmiotem pozwolenia, o którego przedłużenie ważności wnosiła Strona, był śmigłowiec [...] klasyfikowany do kodu CN 88021100 (kod Taric 88021 10000) Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego – Śmigłowce o masie własnej nieprzekraczającej 2.000 kg do celów cywilnych. Obowiązująca w 2011 r. Wspólna Taryfa Celna (rozporządzenie Komisji (UE) NR 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - Dz. Urz. WE L Nr 284, z 29.10.2010r.) dla w/w kodu przewidywała stawkę celną konwencyjną w wysokości 7,5%, jednakże z Części pierwszej, Przepisy wstępne, Sekcja II, Przepisy szczególne, B. Cywilne statki powietrzne i towary do stosowania w cywilnych statkach powietrznych ust. 1 akapit pierwszy tego rozporządzenia wynika, iż zwolnienie z cła przewidziane jest w odniesieniu do cywilnych statków powietrznych. Jak stanowi artykuł 82 WKC towary dopuszczone do swobodnego obrotu z zastosowaniem zerowej lub obniżonej stawki należności ze względu na ich przeznaczenie pozostają pod dozorem celnym. Dozór celny zostaje zakończony, jeżeli warunki zastosowania obniżonej lub zerowej stawki nie muszą być dalej spełniane, w przypadku gdy towary zostały wywiezione lub zniszczone bądź gdy użycie towarów w celach innych niż te, które są wymagane dla zastosowania obniżonej lub zerowej stawki, zostało dopuszczone pod warunkiem uiszczenia należnych opłat. . Wobec towarów określonych w ust. 1 przepisy art. 88 i 90 stosuje się odpowiednio ( Ust.2). Procedura zawieszająca będąca jednocześnie gospodarczą procedurą celną zostaje zakończona, gdy towary objęte tą procedurą bądź produkty kompensacyjne lub przetworzone uzyskane pod tą procedurą otrzymają nowe dopuszczalne przeznaczenie celne (art. 89 ust.1). Prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z gospodarczej procedury celnej mogą, zgodnie z warunkami określonymi przez organy celne, zostać przeniesione kolejno na inne osoby spełniające warunki wymagane do korzystania z tej procedury. (art. 90) Zgodnie z art. 292 rozporządzenia Komisji (EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny -dalej RWKC Artykuł 292 przyznanie uprzywilejowanego traktowania taryfowego zgodnie z art. 21 Kodeksu, w sytuacji gdy towary podlegają dozorowi celnemu ze względu na ich przeznaczenie, uzależnione jest od wydania pozwolenia na piśmie. Jeżeli towary są dopuszczane do swobodnego obrotu z zastosowaniem obniżonej lub zerowej stawki celnej ze względu na ich przeznaczenie i gdy obowiązujące przepisy wymagają, aby towary pozostawały pod dozorem celnym zgodnie z art. 82 Kodeksu, niezbędne jest pisemne pozwolenie do celów dozoru celnego przeznaczenia towarów. Jak stanowi art. 293 ust. 1 RWKC pozwolenie zgodne z wzorem przedstawionym w załączniku 67 udzielane jest osobom mającym swoją siedzibę na obszarze celnym Wspólnoty, o ile zostaną spełnione następujące warunki: a) przewidywana działalność będzie zgodna z określonym przeznaczeniem, jak również z przepisami stosowanymi do wysyłki towarów zgodnie z art. 296, a ponadto zabezpieczony jest prawidłowy przebieg czynności; b) osoba składająca wniosek przedstawi wszelkie gwarancje niezbędne dla prawidłowego przeprowadzenia czynności i zobowiąże się: – nadać części lub wszystkim towarom określone przeznaczenie lub przekazać je, oraz dostarczyć dowód tego nadania lub przekazania zgodnie z obowiązującymi przepisami, – powstrzymać się od wszelkich działań niezgodnych z zamierzonym celem określonego przeznaczenia, – powiadamiać właściwe organy celne o wszelkich czynnikach mogących mieć wpływ na pozwolenie; c) zapewniony zostanie skuteczny dozór celny i ustalenia administracyjne podejmowane przez organy celne nie będą nieproporcjonalne w stosunku do istniejących potrzeb gospodarczych; d) będzie prowadzona i przechowywana odpowiednia ewidencja; e) o ile organy celne uznają to za niezbędne, złożone zostanie odpowiednie zabezpieczenie. W niniejszej sprawie takie też zezwolenie na stosowanie gospodarczej procedury celnej z końcowym przeznaczeniem zostało stronie [...]r . udzielone ze wskazaniem, iż objęcie tą procedurą powinno nastąpić pomiędzy dniem [...] r., a [...] r., a zakończenie procedury winno nastąpić do 6 miesięcy od daty objęcia procedurą. W zakresie odmowy przedłużenia ważności tegoż zezwolenia koncentruje się istota sporu pomiędzy stroną, a organem odwoławczym. Podkreślić należy, iż w zezwoleniu nr [...] na zastosowanie procedury celnej z końcowym przeznaczeniem w sposób jednoznaczny podano warunki jej realizacji procedury. W szczególności w punkcie 3 nałożono na posiadacza zezwolenia obowiązek wprowadzenia do systemu księgowego Spółki ewidencji procedury, zwierającej niezbędne informacje i szczegóły techniczne dotyczące towaru objętego pozwoleniem, umożliwiające kontrole operacji i sprawowanie dozoru celnego. W punkcie 4 podano, iż rozliczenie procedury oraz dokumentów handlowych, potwierdzających przeniesienie własności na innego posiadacza pozwolenia . W punkcie 5 wskazano, iż przemieszczanie towaru objętego pozwoleniem należy dokonywać zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie . Nałożono także na posiadacza pozwolenia obowiązek informowania urzędu celnego kontrolnego o każdej zmianie, która nastąpiła po wydaniu tego pozwolenia ( punkt 6). Jak wynika z akt sprawy strona warunków zezwolenia z [...] r. nie zrealizowała. Przypomnieć należy, iż zgodnie z fakturą nr [...] z [...] r. strona dokonała zakupu śmigłowca [...] od "C" z siedzibą w W. . Podmiot ten posiadał ważne pozwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia nr [...] wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego II w W. . Za fakturą nr [...] z [...] r. Strona dokonała sprzedaży przedmiotowego śmigłowca na rzecz Spółki z o.o. ""D" " z siedzibą w K. Oddział "D" Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...] , jednakże pomimo posiadania ważnego pozwolenia na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia, dokonała zarówno zakupu jak i sprzedaży bez objęcia go wskazaną procedurą. Jak stanowi art. 296 ust. 4 RWKC jeżeli wysyłka dokonywana jest między dwoma osobami posiadającymi pozwolenie mającymi siedziby w tym samym Państwie Członkowskim, co niewątpliwie w sprawie miało miejsce, to odbywa się ona zgodnie z przepisami krajowymi. Tymi przepisami były regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie (Dz. U Nr 44 poz. 254). Zgodnie z § 3 ust. 1 w/w rozporządzenia przemieszczanie towarów odbywa się na podstawie Dokumentu Przekazania Towaru, natomiast zgodnie z § 5 w/w rozporządzenia, adresat przekazuje do urzędu kontrolnego, wskazanego w jego pozwoleniu, najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia przyjęcia wysłanego towaru, dokument DPT uzupełniony w części dotyczącej adresata. Przekazanie towaru od sprzedającego - "C" z siedzibą w W. do strony skarżącej i następnie do kupującego - "D" odbyło się z pominięciem tych przepisów. Strona skarżąca nie poinformowała urzędu celnego kontrolnego, o rozpoczęciu realizacji procedury na podstawie udzielonego pozwolenia, gdyż nie przedłożyła w UC K. kart kontrolnych Dokumentu Przekazania Towaru celem potwierdzenia przejęcia towaru od nadawcy. To zaś uniemożliwiło przeprowadzenie kontroli celnej przez organ celny adresata. Spółka nie dokonała także rozliczenia procedury zgodnie z zezwoleniem nr [...] w szczególności nie złożyła w wymaganym terminie (30 dni od daty sprzedaży towaru nowemu nabywcy) do urzędu kontrolnego dokumentów z systemu księgowego Spółki oraz dokumentów handlowych potwierdzających przeniesienie własności na innego posiadacza pozwolenia. W tak zaistniałym stanie faktycznym Sąd podziela ocenę organów celnych wyrażoną w spornej decyzji w zakresie odmowy zmiany pozwolenia poprzez przedłużenie ważności pozwolenia nr [...] na stosowanie procedury dopuszczenia do obrotu z końcowym przeznaczeniem w celu jej właściwego dokończenia. Skoro wskazane powyżej zezwolenie w sposób jednoznaczny precyzowało warunki realizacji procedury, określało termin rozliczenia procedury ( 30 dni od daty sprzedaży towaru nowemu nabywcy) w niniejszej sprawie miało to miejsce [...] r. i wskazywało na konieczność przemieszczania towaru z zachowaniem wymogów w określonych terminach wynikających z odrębnych regulacji, co bezspornie nie zostało w sprawie dochowane, gdyż już przekazywanie towaru przez firmę "C" z siedzibą w W. posiadającą właściwe zezwolenie nie odbyło się na podstawie DPT, trafnie uznano, iż przedłużenie zezwolenia nie jest możliwe. Na obecnym etapie sprawy gdy przedmiotowy śmigłowiec za fakturą nr [...] z [...]r . został sprzedany na rzecz Spółki z o.o. ""D" " nie mógł być już zapewniony skutecznie organom celnym dozór celny. Zatem wniosek o przedłużenie ważności przedmiotowego zezwolenia nr [...] nie mógł zasługiwać na uwzględnienie. Zauważyć należy odnosząc się argumentacji strony, iż nie otrzymała w stosownym terminie kart DKP ze strony "C" iż z art. 87 WKC wynika, iż posiadacz pozwolenia ma obowiązek informować organy celne o każdej zmianie, która nastąpiła po wydaniu tego pozwolenia i może mieć wpływ na jego utrzymanie i zakres. Zdaniem Sądu brak otrzymania przez stronę od "C" w stosownym terminie dokumentów DKP uniemożliwiających wywiązanie się z warunków realizacji procedury oznaczał obowiązek powiadomienia o tym fakcie organu celnego czego strona nie dopełniła pomimo, iż w zezwoleniu z [...]r . poinformowano stronę o obowiązku powiadomienia organu o każdej zmianie, która nastąpiła po wydaniu tego pozwolenia i może mieć wpływ na jego utrzymanie lub zakres ( punkt 6 zezwolenia ). W tym miejscu wobec zarzutów skarżącego, iż organy nie ustaliły w jakiej dacie nastąpiło przekazanie śmigłowca pomiędzy podmiotami, co zdaniem strony skarżącej powoduje chybionymi zarzuty naruszenia rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie podnieść należy, iż nie są zasadne. Jak stanowi art. 90 WKC prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z gospodarczej procedury celnej mogą, zgodnie z warunkami określonymi przez organy celne, zostać przeniesione kolejno na inne osoby spełniające warunki wymagane do korzystania z tej procedury. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 6 listopada 2008r. w sprawie C-248/07 dokonując wykładni art. 297 ust. 1 RWKC w jego ówczesnym brzmieniu stwierdził jednocześnie, iż dla rozstrzygnięcia, czy występuje przeniesienie wewnątrz Wspólnoty w rozumieniu art. 297 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nie jest decydujące czy chodzi o przeniesienie własności czy posiadania. Z celu tegoż rozporządzenia wynika bowiem , że istotny jest transfer na beneficjenta obowiązków dotyczących towarów będących przedmiotem przeniesienia. Mając na uwadze powyższe bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy uznać należy argumentację w jakiej dacie nastąpiło faktyczne przekazanie towaru i czy było ono w dacie tożsamej z datą sprzedaży towaru skoro i tak decydującym jest transfer na beneficjenta obowiązków wynikających z procedury końcowego przeznaczenia. Natomiast zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 10 marca 2010 r. w sprawie postępowania w trakcie dokonywania przemieszczania towarów na terytorium kraju w ramach uprzywilejowanego traktowania taryfowego towarów ze względu na ich końcowe przeznaczenie po potwierdzeniu przyjęcia przez adresata przemieszczonych towarów w dokumencie DPT i odnotowaniu tego w swojej ewidencji odpowiedzialnym za dotrzymanie warunków określonych w art. 296 ust. 5 i 6 oraz art. 300 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG), o którym mowa w § 1, jest adresat. Nieuzasadnionym jest także zarzut błędnej oceny nie spełnienia przesłanek do wydania zezwolenia z mocą wsteczną na korzystanie z procedury ostatecznego przeznaczenia. Zgodnie z art. 294 RWKC organy celne mogą wydać pozwolenie z mocą wsteczną. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 2 i 3 pozwolenie z mocą wsteczną obowiązuje od dnia złożenia wniosku. Jeżeli wniosek dotyczy przedłużenia pozwolenia dla takiego samego rodzaju czynności i towarów, pozwolenie może zostać udzielone z mocą wsteczną od daty wygaśnięcia tego pozwolenia. ( ust. 2). 3. W wyjątkowych okolicznościach skutek retroaktywny pozwolenia może zostać rozszerzony, ale na okres nie dłuższy niż jeden rok przed datą złożenia wniosku, o ile można potwierdzić istnienie ekonomicznej potrzeby i gdy: a) wniosek nie wiąże się z próbą oszustwa ani z rażącym zaniedbaniem; b) księgowość osoby składającej wniosek potwierdza, że wymogi dotyczące ustaleń można uznać za spełnione i, w miarę potrzeby, aby uniknąć zamiany, w danym okresie towary można zidentyfikować i gdy księgowość ta umożliwia przeprowadzenie kontroli ustaleń; c) wszystkie formalności niezbędne do uregulowania sytuacji towarów mogą zostać spełnione, łącznie, w miarę potrzeby, z unieważnieniem zgłoszenia. W sprawie brak było przesłanek z art. 294 ust.2 RWKC gdyż strona nie wnioskowała o przedłużenie zezwolenia dla takiego samego rodzaju czynności i towarów, a chciała jedynie uzyskać możliwość objęcia procedurą końcowego przeznaczenia towar, dla którego pozwolenie już istniało i je posiadała. Nie zachodziła także sytuacja z ust. 3, gdyż w sprawie było wystawione zezwolenie nie realizowane przez stronę skarżącą, także wniosek Strony został złożony w UC K. w dniu [...] r., a więc po upływie 1 roku od dnia zakupu przedmiotowego śmigłowca. Niewątpliwie także w po stronie skarżącego zaistniało rażące zaniedbanie, albowiem w dacie zakupu oraz sprzedaży przedmiotowego śmigłowca posiadał on ważne zezwolenie na stosowanie procedury końcowego przeznaczenia . Wobec powyższego Sąd uznał zarzuty skargi w zakresie naruszenia prawa materialnego za nieuzasadnione. Również zarzuty naruszenia przepisów procesowych nie mogły odnieść zamierzonego przez stronę skutku. Zdaniem Sądu orzekającego, organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadniał wydaną decyzję a dokonana przez organy celne ocena materiału dowodowego nie naruszała zasady swobodnej oceny dowodów. Również zaskarżona decyzja spełnia wymogi z art. 210 §4 Ordynacji podatkowej. W tym stanie rzeczy uwzględniając całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.