III SA/Gl 163/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Specjalista Beata Mahlhofer, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2014 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. , 0,,,,UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...]r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z [...]r. w przedmiocie określenia podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług w imporcie. W podstawie prawnej powołał art. 233 §1 pkt 1, art. 13 §1 pkt 2 lit. a ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz.749), art.8 ust. 1 pkt 3, art.10 ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 27 ust. 4, art. 93 ust. 3, ust. 4 ustawy z 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz.626 z późn. zm.). W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że [...]r. strona zgłosiła do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towary posiadające status niewspólnotowy, które uprzednio zostały objęte procedurą składu celnego (kod 0178) z jednoczesną dalszą wysyłką w ramach handlu między częściami obszaru celnego Wspólnoty, w odniesieniu do których stosuje się przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE a częściami tego obszaru, w stosunku do których przepisy te nie mają zastosowania lub w handlu między częściami tego obszaru celnego Wspólnoty, w odniesieniu do których przepisy te nie mają zastosowania. Zgłoszenie (dokonane w formie elektronicznej) - jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (t. j. Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r., str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm. - dalej powoływane jako Wspólnotowy Kodeks Celny; WKC) - zostało przyjęte na podstawie art. 63 przedmiotowego rozporządzenia i zarejestrowane w ewidencji OGL pod nr [...] . Przedmiotem zgłoszenia celnego w pozycjach 1-13 były wyroby spirytusowe klasyfikowane do różnych kodów CN, ujęte na fakturze [...] z 3.03.2013r. Wyroby te następnie były nabywane przez podróżnych w sklepie "A" S.A. w P. . Zgłaszający obliczył i wykazał w zgłoszeniu celnym kwotę podatku akcyzowego a także podatku od towarów i usług oraz zadeklarował łączną kwotę podatku akcyzowego (w poz.1-13 zgłoszenia celnego) – [...] PLN oraz łączną kwotę podatku od towarów i usług – [...] PLN (stawka akcyzy - [...]PLN od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie; stawka VAT - 23%). Jednocześnie w polu 47 (w rubryce dotyczącej metody płatności - "MP") - zgłaszający wskazał jako metodę płatności "Z" - kod stosowany w przypadku, gdy brak obowiązku uiszczenia należności wynika z faktu zastosowania przewidzianego w prawie całkowitego zwolnienia od należności podatkowych. Po zwolnieniu towarów Naczelnik Urzędu Celnego w K. dokonał kontroli zgłoszenia celnego i postanowieniem nr [...] z [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług dla towaru ujętego w zgłoszeniu celnym nr [...] z [...]r. Po przeprowadzeniu postępowania decyzją nr [...] z [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił kwotę podatku akcyzowego w łącznej wysokości [...] PLN dla towarów ujętych w poz. 1 do 13 ww. zgłoszenia celnego i wezwał do zapłaty tej kwoty. Naczelnik Urzędu Celnego w K. ustalił w niniejszej sprawie, iż zgłoszone towary o statusie niewspólnotowym, które uprzednio objęte były procedurą składu celnego, były w okresie [...]r. sprzedawane w sklepie wolnocłowym podróżnym udającym się do portów lotniczych na Wyspach Kanaryjskich. Jednocześnie organ I instancji wskazał, że zgodnie z §15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 8 lutego 2013r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2013r., poz.212) obowiązującego w dacie dokonania zgłoszenia - zwalnia się od akcyzy napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe z chwilą ich sprzedaży, podróżnym podróżującym poza terytorium Unii Europejskiej, w sklepach usytuowanych na terenie wolnych obszarów celnych lub składów wolnocłowych w portach lotniczych lub portach morskich zlokalizowanych na przejściach granicznych, jednakże zgodnie z § 15 ust. 2 ww. rozporządzenia - zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, realizowane jest przez zwrot zapłaconej akcyzy oraz ma zastosowanie pod warunkiem, że: 1) wyroby, o których mowa w ust. 1, zostaną sprzedane podróżnym, w odniesieniu do których dokonano sprawdzenia, że ich portem przeznaczenia jest port poza terytorium Unii Europejskiej; 2) sprzedawca prowadzi dokumentację handlową pozwalającą na określenie wyrobów akcyzowych sprzedawanych podróżnym podróżującym poza terytorium Unii Europejskiej; 3) sprzedawca wyodrębni na terenie sklepu wyroby akcyzowe przeznaczone do sprzedaży podróżnym udającym się poza terytorium Unii Europejskiej od innych wyrobów akcyzowych. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wskazał dalsze przepisy ww. rozporządzenia Ministra Finansów dotyczące dokumentacji finansowej, formalności, których należy dokonać w przypadku wnioskowania o zwrot zapłaconej akcyzy, jak i sposobu zwrotu akcyzy przez organ (§ 15 ust. 3-6 ww. rozporządzenia). Natomiast w kwestii podatku od towarów i usług Naczelnik Urzędu Celnego w Katowicach uznał, że zastosowanie w niniejszej sprawie ma przepis art. 83 ust. 1 pkt 22a ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz.1054 z późn. zm.), który stanowi, iż stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw towarów do wolnych obszarów celnych ustanowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego, przeznaczonych do odprzedaży podróżnym. Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił zatem kwotę podatku od towarów i usług dla towarów ujętych w poz. 1 do 13 ww. zgłoszenia celnego w kwocie 0 PLN. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części i zmianę zaskarżonej decyzji poprzez orzeczenie o zwolnieniu towaru ujętego w zgłoszeniu celnym [...] z [...] r. i zwrocie zapłaconej kwoty podatku akcyzowego. W odwołaniu zarzucono: 1. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1, art. 210 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, tj. naruszenie podstawowej zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów celnych przez nieprzedstawienie w sposób jasny w uzasadnieniu decyzji stanowiska organu co do podstaw przyjętego rozstrzygnięcia, tak aby strona postępowania mogła ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i miała możliwość złożenia odwołania spełniającego wymagania art. 222 Ordynacji podatkowej, a tym samym uniemożliwienie dokonania kontroli zaskarżonej decyzji; 2. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 187 § 1Ordynacji podatkowej przez nierozważenie w sposób wszechstronny całego materiału dowodowego, a tym samym pominięcie przedstawionego i wnioskowanego kraju wysyłki, jakim jest terytorium specjalne Wyspy Kanaryjskie. Do odwołania strona dołączyła wydruki przyjęcia z magazynu składu celnego, wydruk zgłoszenia celnego, kserokopię faktury celnej [...] z [...] ., wydruk eksporterów/nadawców towaru, wydruk historii sprzedaży paragonowej za luty 2013r., kserokopię decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z [...] r. (zatwierdzającej sposób prowadzenia ewidencji towarowej oraz kartoteki rozchodów i przemieszczeń towarów wykorzystywanych do prowadzenia działalności w składzie wolnocłowym na terenie międzynarodowego [...] w P. , z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych przy wykorzystaniu systemu informatycznego [...] autorstwa Spółki z o.o. "B" oraz ewidencji maszyn, urządzeń i wyposażenia prowadzonej w formie pisemnej zgodnie ze wzorami załączonymi do tej decyzji). Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją nr [...] z [...] r. utrzymał w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. . W kwestii podatku akcyzowego Dyrektor Izby Celnej w K. podzielił stanowisko organu I instancji, iż zwolnienie z podatku akcyzowego przysługuje, ale wyłącznie poprzez zwrot zapłaconej wcześniej przez podatnika akcyzy, po spełnieniu określonych warunków, o których stanowi ww. rozporządzenie Ministra Finansów. Natomiast w kwestii podatku od towarów i usług nie uznał za prawidłowe stanowiska Naczelnika Urzędu Celnego w K. co do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%, bowiem Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, że sytuacja, o której mowa w art. 83 ust. 1 pkt 22a ustawy o podatku od towarów i usług w sprawie nie zachodziła. Odstąpił jednakże od określenia podatku od towarów i usług w prawidłowej kwocie, gdyż stanowiłoby to orzekanie na niekorzyść strony odwołującej, co z kolei niezgodne byłoby z zasadą, o której mowa w art. 234 Ordynacji podatkowej (zakaz reformationis in peius). Zgodnie bowiem z art. 234 Ordynacji podatkowej - organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes publiczny. W niniejszej sprawie natomiast organ odwoławczy uznał, iż brak jest przesłanek pozwalających na stwierdzenie, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w K. została wydana z rażącym naruszeniem prawa lub z rażącym naruszeniem interesu publicznego. Na to rozstrzygnięcie strona wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. zarzuciła: 1. Naruszenie art. 83 ust. 1 pkt 22 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (j .t. Dz. U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawy o VAT, gdyż organ celny bezpodstawnie uznał, iż sprzedaż podróżnym towarów pozawspólnotowych jest importem podlegającym opodatkowaniu według stawki VAT 23%, z pominięciem regulacji art. 36 ust. 2 ustawy o VAT oraz §13 ust. 1 pkt 8 lit. a i ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, 2. Naruszenie art. 124 Ordynacji podatkowej, gdyż organ podatkowy nie ustosunkował się do argumentacji przedstawionej przez Spółkę w wyjaśnieniach, ograniczając się do ogólnikowych stwierdzeń, pomijając przepisy prawa krajowego, wskazujące na zasady opodatkowania towarów w podatku akcyzowym z pominięciem krajowych regulacji prawa celnego i podatkowego, 3. Naruszenie art. 187 §1 Ordynacji podatkowej, gdyż organ w sposób wyczerpujący nie ustosunkował się do zebranego materiału w sprawie, co doprowadziło do sformułowania błędnych wniosków o niedopełnieniu przez Spółkę obowiązków podatkowych, zarówno w podatku akcyzowym, jak i w podatku od towarów i usług, 4. Naruszenie art. 121 §1 i art. 210 §1 i 4 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie podstawowej zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów celnych przez nieprzedstawienie w sposób jasny w uzasadnieniu decyzji sprzecznie z decyzjami organów celnych, na podstawie których skarżąca dokonywała rozliczeń celnych i podatkowych. Na rozprawie 9 lipca 2014 r. strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska. W złożonym piśmie procesowym strona wyjaśniła, że posiada ewidencję zatwierdzoną przez organ celny decyzją z [... ]r. i jest zobowiązana do stosowania przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z 26.06.2012r. w sprawie ewidencji stosowanych w wolnym obszarze celnym lub składzie wolnocłowym (Dz. U. z 2012r. poz. 743). Stosowanie procedury celnej o kodzie 0178 było uznawane za prawidłowe, a z kodem tym obligatoryjnie powiązany jest symbol "Z" wskazujący na zwolnienie od należności podatkowych. Stanowisko organów celnych odnośnie sposobu wypełniania formularzy uległo zmianie dopiero w grudniu 2013r., kiedy to w Newsletterze nr 6/2013 organy wskazały, że "obecnie nie jest możliwe zastosowanie w Polsce kodu procedury 01." Zdaniem pełnomocnika organu decyzja ta nie znajduje zastosowania w sprawie, gdyż dotyczy jedynie ewidencji prowadzonych w składzie wolnocłowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie . Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 p.p.s.a., tj. w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1) albo w razie zaistnienia przyczyn uzasadniających stwierdzenie jej nieważności bądź wydania jej z naruszeniem prawa (pkt 2 i 3). Dokonana przez Sąd, według wskazanych na wstępie kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji wydanej w pierwszej instancji - objętej oceną z mocy art. 135p.p.s.a. - wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skontrolowana decyzja nie narusza prawa w stopniu skutkującym jej uchyleniem. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy w takim stanie faktycznym jak istniejący w sprawie realizacja zwolnienia towarów akcyzowych następuje poprzez wykazanie ich jako zwolnione w formularzu głoszenia celnego od daty jego złożenia, czy też należny podatek akcyzowy winien być przez stronę zapłacony, a następnie może się ona ubiegać o jego zwrot, o ile spełni wskazane w przepisach warunki formalne. Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy strona zgłosiła do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towary posiadające status niewspólnotowy, uprzednio objęte procedurą składu celnego (kod 0178) z jednoczesną dalszą wysyłką w ramach handlu między częściami obszaru celnego Wspólnoty, w odniesieniu do których stosuje się przepisy dyrektywy Rady 2006/112/WE a częściami tego obszaru w stosunku do których przepisy te nie mają zastosowania lub w handlu między częściami tego obszaru celnego Wspólnoty, w odniesieniu do których przepisy te nie mają zastosowania. Przedmiotem zgłoszenia celnego w pozycjach 1-13 były wyroby spirytusowe, następnie nabywane przez podróżnych w sklepie "A" S.A. w P. . Zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 8 lutego 2013r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2013r., poz.212) obowiązującego w dacie dokonania zgłoszenia - zwalnia się od akcyzy napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe z chwilą ich sprzedaży podróżnym podróżującym poza terytorium Unii Europejskiej, w sklepach usytuowanych na terenie wolnych obszarów celnych lub składów wolnocłowych w portach lotniczych lub portach morskich zlokalizowanych na przejściach granicznych. Sposób realizacji tego zwolnienia określa ust. 2 § 15 powołanego rozporządzenia. Stosownie do tego przepisu zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, realizowane jest przez zwrot zapłaconej kwoty akcyzy oraz ma zastosowanie pod warunkiem, że: 1) wyroby, o których mowa w ust. 1, zostaną sprzedane podróżnym, w odniesieniu do których dokonano sprawdzenia, że ich portem przeznaczenia jest port poza terytorium Unii Europejskiej; 2) sprzedawca prowadzi dokumentację handlową pozwalającą na określenie wyrobów akcyzowych sprzedawanych podróżnym podróżującym poza terytorium Unii Europejskiej; 3) sprzedawca wyodrębni na terenie sklepu wyroby akcyzowe przeznaczone do sprzedaży podróżnym udającym się poza terytorium Unii Europejskiej od innych wyrobów akcyzowych. W sprawie bezsporne jest, że co do zasady w stanie faktycznym sprawy zwolnienie towarów akcyzowych z tego podatku przysługuje. Tym niemniej z powołanego przepisu wynika, że zwolnienie to następuje poprzez zwrot zapłaconej akcyzy. Ze sformułowania tego jasno wynika, że podatek akcyzowy winien być zapłacony, a dopiero potem strona może wnosić o dokonanie zwrotu, o ile spełni wskazane w przepisach warunki formalne. Taka jednak sytuacja nie miała miejsca w sprawie, wobec czego decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, określające kwotę podatku akcyzowego i wzywające do jej zapłaty jest prawidłowe. Oceny tej nie mogą zmienić okoliczności podniesione w piśmie procesowym złożonym na rozprawie. Decyzja z 16.11.2012r. (karta 62 akt administracyjnych), dotyczy zatwierdzenia sposobu prowadzenia ewidencji towarowej oraz kartoteki rozchodów i przemieszczeń towarów wykorzystywanych do prowadzenia działalności w składzie wolnocłowym, z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych przy wykorzystaniu systemu informatycznego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że stosowany przez stronę program komputerowy był zaopiniowany przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. , który miał ocenić, czy umożliwia on wgląd w treść przetwarzanych danych, zapewnia ich ochronę przed zniekształceniem lub utratą, umożliwia dokonanie korekty danych z zachowaniem historii wpisów oraz informacji o dacie dokonania korekty, uniemożliwia usuwanie wpisów w ewidencji, pozwala na uzyskanie wydruku danych według kryteriów określonych przez organ celny, zapewnia możliwość archiwizacji danych na informatycznych nośnikach danych. Według opinii Naczelnika Urzędu Celnego program ten wskazane wyżej wymogi spełnia. Zauważyć zatem należy, że przedmiotem opinii Naczelnika jest ocena stosowanego przez skarżącą systemu komputerowego, pod kątem zapewnienia przechowywania i bezpieczeństwa zgormadzonych danych. W żaden sposób nie odnosi się zaś do materialnoprawnych obowiązków strony skarżącej w zakresie podatku akcyzowego, w szczególności sposobu realizacji zwolnienia towaru z podatku akcyzowego, dlatego Sąd uznał, że decyzja organu w zakresie dotyczącym podatku akcyzowego jest prawidłowa. Przechodząc do analizy sprawy w zakresie podatku VAT zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 83 ust.1 pkt 22 lit. a ustawy o VAT, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw towarów do wolnych obszarów celnych ustanowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego, przeznaczonych do odprzedaży podróżnym. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Oznacza to, że takiego przeniesienia dokonuje sprzedający na rzecz kupującego, tj. podmiot trzeci (uprawniony do dysponowania towarem) na rzecz "C" S.A. (prowadzący skład wolnocłowy). Tym samym to nie skarżąca jest podmiotem dokonującym dostawy do składu wolnocłowego, a więc uprawnionym do skorzystania z tytułu tej dostawy ze stawki 0%. Biorąc pod uwagę fakt, że przedmiotem nabycia były towary niewspólnotowe, w opinii Sądu czynność taka jest importem towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, stanowiącym, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. import towarów na terytorium kraju. Następnie, po dokonaniu importu skarżąca objęła towary procedurą składu celnego, a wreszcie dokonała sprzedaży towarów podróżnym i objęła sprzedane towary procedurą dopuszczenia towaru do obrotu. Dlatego Sąd uznał, że organ podatkowy słusznie doszedł do przekonania, że jest to sprzedaż krajowa towarów, które uprzednio były przedmiotem importu. Natomiast dostawa jest odrębną od importu czynnością stanowiącą przedmiot opodatkowania, jako że zgodnie z art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, z czego wynika, że pojęcia "dostawy towarów" i "importu" są odrębne. Nie znajduje zastosowania w sprawie także art. 36 ust. 2 ustawy o VAT w brzmieniu: "W przypadku gdy towary zostaną objęte, na terytorium kraju, procedurą składu celnego, tranzytu, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń i towary te przestaną podlegać tym procedurom na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, uważa się, iż import tych towarów nie będzie dokonany na terytorium kraju", albowiem procedura składu celnego została zakończona w kraju (a nie poza nim), w chwili dopuszczenia towaru do obrotu – sprzedaży podróżnym. Z tego samego powodu niezasadny jest zarzut odnoszący się do pominięcia regulacji wynikających z § 13 ust.1 pkt 8 lit. a i ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o VAT . Pierwszy z powołanych przepisów stanowi, że zwalnia się od podatku import towarów objętych procedurą tranzytu, składu celnego, przetwarzania pod kontrolą celną, w rozumieniu przepisów celnych. Oznacza to, że będący przedmiotem importu towar korzystał ze zwolnienia gdy był objęty procedurą składu celnego, która w chwili wyprowadzenia ze składu celem przeznaczenia towaru do sprzedaży została już zakończona, zatem zakończone zostało korzystanie ze zwolnienia. Jednakże zasadnie organ II instancji odstąpił od określenia zobowiązania podatkowego w podatku VAT, albowiem byłoby to orzekanie niezgodnie z zasadą niedziałania na niekorzyść strony odwołującej się, o której mowa w art. 234 O.p. Zarzuty uzasadnienia skargi odnoszące się do art. 98 WKC nie odnoszą się do sprawy, albowiem regulują kwestie dotyczące procedury składu celnego, która w momencie dopuszczenia towaru do obrotu już się zakończyła. Sąd orzekający nie uznał także za usprawiedliwione zarzutów odnoszących się do naruszenia prawa procesowego. Organy, zwłaszcza organ ii instancji, wyczerpująco ustosunkował się do poniesionych przez stronę zarzutów i obszernie uzasadnił swe stanowisko. Fakt, że doszedł do odmiennych niż strona wniosków, nie może sam przez się stanowić podstawy do stwierdzenia, że postępowanie było prowadzone w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.