III SA/Gl 1652/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku z dnia [...] r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. S. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. nr [...] wydaną w dniu [...] r., którą to określono stronie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2005 r. w kwocie [...]. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie uwzględniając zawartego w skardze wniosku stwierdzając, iż strona nie wskazała na okoliczności uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji, a Sąd nie ma możliwości przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Pismem z dnia [...] r. H. S. wniósł ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go zaistnieniem nowych okoliczności, w szczególności toczącym się śledztwem prowadzonym przez prokuraturę w sprawie nadużyć władzy przez pracowników skarbowych na szkodę strony. Na poparcie swoich twierdzeń H. S. przedłożył kopie następujących dokumentów: doniesienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa skierowanego do Prokuratury Rejonowej w B. z dnia [...] r., zawiadomienia o wszczęciu śledztwa z dnia [...] r., zarządzenia o odmowie wydania uwierzytelnionych kserokopii z akt sprawy z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Na mocy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na marginesie Sąd podnosi, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r., OZ 406/04, ONSA WSA 2005, nr 2, poz. 43). Zatem zaakcentować trzeba, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej instytucji prawnej, albowiem zasadą jest wykonywanie zaskarżonych aktów, zwłaszcza decyzji administracyjnych. Ponadto wskazać należy, iż obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 2060/11, LEX nr 984625). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., II GSK 1799/11, LEX nr 965117). Należy mieć na uwadze także, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. (por postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678). Rozważając zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji w niniejszym postępowaniu uznano, iż pomimo wskazania przez H. S., że w sprawie zaistniały nowe okoliczności, Sąd nie dopatrzył się, aby uzasadniały one słuszność żądania strony. Wprawdzie strona wskazał we wniosku z dnia [...] r., że wykonanie egzekucji wydanych z rażącym naruszeniem prawa jest w zupełności niebywałe i stanowi przejaw skrajnej arogancji o znamionach przestępstwa, a bezprawna egzekucja doprowadzi do likwidacji środków transportowych za bezcen, zerwania kontraktów i likwidację zakładu pracy, jednakże nadal nie wykazała dowodów przemawiających za podniesionymi twierdzeniami, które wskazywałyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi jej znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nadto zdaniem Sądu uzasadnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zostało oparte na ogólnikowych twierdzeniach w znacznej mierze opierających się na argumentacji zawartej w skardze. Sąd w takiej sytuacji nie może przeprowadzać postępowania wyjaśniającego z urzędu w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowym, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony. Mając na uwadze powyższe okoliczności w związku z brakiem sprecyzowania przez stronę w przedmiotowym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności wskazujących na wypełnienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a oraz braku przedłożenia dowodów na ich poparcie postanowiono jak w sentencji.