III SA/Gl 170/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi A. W. (W.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...] r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A.W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...]r. nr [...], określającą elementy kalkulacyjne oraz kwotę podatku akcyzowego należnego z tytułu importu towaru w wysokości [...]zł. W podstawie prawnej powołał m.in. art. 233 § 1 pkt 1, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a, art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj.: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwanej w skrócie O.p.). W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...]r. A.W. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z Kanady używany samochód osobowy marki [...] rok produkcji 2002, z silnikiem o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej 3996 ccm, deklarując kod CN 87032490 - Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich oraz stawkę celną konwencyjną w wysokości 10 %. Na podstawie rachunku sprzedaży z [...] r. zadeklarował wartość celną pojazdu w kwocie [...] CAD oraz koszty związane z transportem do miejsca jego wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty w kwocie [...]PLN. W zgłoszeniu celnym A.W. zadeklarował dla importowanego towaru cło w kwocie [...] PLN, podatek akcyzowy w wysokości [...] PLN (przy zastosowaniu stawki akcyzy w wysokości 13,6 %) oraz podatek od towarów i usług w wysokości [...] PLN (przy zastosowaniu stawki 22 %). Do zgłoszenia celnego załączył m.in. rachunek sprzedaży z dnia [...]r., z którego wynika, że pojazd został sprzedany przez "A"Ltd., [...], za kwotę [...] CAD. W tym samym dniu przedmiotowe zgłoszenie - jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, ze zm., zwanego dalej WKC) - zostało przyjęte na podstawie art. 63 WKC i zarejestrowane w ewidencji OCL pod numerem [...]. W wyniku rewizji celnej stwierdzono samochód osobowy marki [...]. Numery nadwozia odczytano z natury - zgodne z numerami w dokumentach samochodu i fakturze zakupu. Nie stwierdzono widocznych zewnętrznych uszkodzeń samochodu, za wyjątkiem drobnych zarysowań na masce silnika. Przedstawione przez stronę zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu z dnia [...] r. potwierdzało pozytywny wynik badania technicznego oraz spełnienie wymagań technicznych z art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W dniu [...]r. towar zwolniono do wnioskowanej procedury po zapłaceniu kwoty długu celnego. Postanowieniem z [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia kwoty podatku akcyzowego należnego z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym z [...] r. SAD nr [...]. Decyzją z [...] r. nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego w B. dla towaru ujętego w zgłoszeniu celnym nr [...] z dnia [...]r. określił: 1. elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia akcyzy należnej z tytułu importu towaru w następujący sposób: - kod Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich Taric – 8703249000, - wartość celna towaru – [...]PLN, - stawka cła - 10%, - kwota cła – [...]PLN, 2. kwotę podatku akcyzowego należnego z tytułu importu towaru w wysokości [...] PLN. Jednocześnie wezwał stronę do uiszczenia różnicy pomiędzy akcyzą zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym, a określoną ww. decyzją - w kwocie [...] PLN, wskazując, że w niniejszej sprawie powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie mogło nastąpić, albowiem upłynęły trzy lata od daty powstania długu celnego (dług celny powstał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. w dniu [...]r.). Następnie wskazał, że zaszły przesłanki do określenia elementów kalkulacyjnych przewidzianych w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Przedstawiając przepisy prawa celnego które doprowadziły do ustalenia innych elementów kalkulacyjnych niż deklarowane przez zgłaszającego, organ powołał się na treść przepisu art. 78 ust. 2 WKC, który daje organom celnym możliwość kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu towarów objętych zgłoszeniem celnym. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (art. 78 ust. 3 WKC). Wskazał, też na art. 29 ust. 1 WKC, z którego wynika, że wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i art. 33. Następnie przywołał art. 181 a ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993 r., str. 1 ze zm.; Dz. Urz UE Polskie Wydanie specjalne, roz. 2, t. 6 str.3 ze zm.) - jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organ wskazał, że w związku z wątpliwościami, co do faktycznej wartości celnej przedmiotowego pojazdu wskazanej w rachunku sprzedaży z [...] r. załączonym do zgłoszenia celnego, dokument ten został przesłany kanadyjskim władzom celnym celem weryfikacji. Weryfikacja dokumentów sprzedaży została przeprowadzona w oparciu o Umowę między Wspólnotą Europejską a Kanadą o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 7 str. 38; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 8, str. 428). Zgodnie z treścią art. 11 ust. 1 ww. Umowy: "Władza, do której kierowany jest wniosek, przekazuje odpowiednie informacje władzy wnioskującej w formie dokumentów, poświadczonych kopii dokumentów, raportów lub ich elektronicznych wersji. Wszelkie informacje istotne dla interpretacji lub użycia przekazanych informacji są dostarczane w tym samym czasie" . Dalej organ wyjaśnił, że kanadyjskie władze celne (tj. Agencja Kanadyjskiej Służby Granicznej, Wydział Dochodzeń Karnych) poinformowały w piśmie urzędowym z [...] r. oraz w załączonym do niego Raporcie z [...]r. o wyniku przeprowadzonej weryfikacji dowodu sprzedaży z dnia [...] r. i poczynionych ustaleniach dotyczących samochodu osobowego marki [...]o nr nadwozia [...], rok produkcji 2002, sprzedanego przez "A" Ltd. Z Raportu sporządzonego przez Agencję Kanadyjskiej Służby Granicznej - Wydział Dochodzeń Karnych wynika, iż w trakcie podjętych czynności kontrolnych dotyczących m.in. sprzedaży na terenie Kanady samochodu osobowego [...] o nr nadwozia [...], przeszukanie Bazy Danych Pojazdów Prowincji [...] wykazało, że pojazd ten posiada status samochodu nienaprawialnego i został sprzedany przez firmę złomującą "B", nabywcy, o nazwisku - M.D.za kwotę [...] USD (do raportu załączono kopię rachunku potwierdzającego tę transakcję). W raporcie przekazano informacje, że M.D.jest urzędowo zarejestrowanym właścicielem firmy "A"Ltd. Wyjaśniono również, że pod pojęciem samochodu nienaprawialnego należy rozumieć, iż jest to pojazd uszkodzony w stopniu, który powoduje, że jest on nienaprawialny i nie może być zarejestrowany oraz, że takie pojazdy mogą być sprzedawane wyłącznie na złom i demontowane na części. Powołując się na powyższe ustalenia kanadyjskie władze celne wskazały, że status pojazdów określony jako "nienaprawialny" może wyjaśniać niską wartość deklarowaną polskiemu urzędowi celnemu. Niemniej jednak wartość zapłacona za te uszkodzone pojazdy podczas licytacji w Kanadzie jest znacznie wyższa niż wartość deklarowana polskiemu urzędowi celnemu. Dlatego można wyciągnąć racjonalny wniosek, że wartość tych pojazdów została zaniżona dla potrzeb polskiego urzędu celnego. Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził w zaskarżonej decyzji, że organ pierwszej instancji miał uzasadnione podstawy do wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, a dokumenty urzędowe jakimi są pisma kanadyjskich władz celnych, dotyczące wyniku przeprowadzonej weryfikacji dokumentu zakupu przedmiotowego pojazdu, stanowią wystarczające dowody w sprawie aby uznać, iż rachunek sprzedaży z [...]r. (w którym wskazana została wartość samochodu [...] na kwotę [...]CAD) nie jest wiarygodnym dokumentem w zakresie uwidocznionej w nim ceny transakcyjnej importowanego towaru. Organ wskazał też, że potwierdzeniem ww. stanowiska są również dane zawarte w opinii z [...]r. sporządzonej przez J.D.- Certyfikowanego Rzeczoznawcę Samochodowego ds. techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków, wycen wartości pojazdów i kalkulacji kosztów naprawy - wpisanego na listy: Biegłych Sądowych, Biegłych Skarbowych i Rzeczoznawców Ministra Transportu RS000877. W opinii tej biegły wskazał, iż na rynku amerykańskim w grudniu 2006 r. cena przedmiotowego samochodu [...] wynosiła średnio [...] USD (na podstawie: Kelley Blue Book, Consumer Guide, InternetAutoguide, NADA GUIDES). Wartość ta ([...]USD, tj. [...] CAD po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu powstania długu celnego kursu walut średnich: 1 CAD = 2,5641 PLN, 1 USD = 2,9554 PLN) ponad ośmiokrotnie przewyższa zadeklarowaną przez stronę w zgłoszeniu celnym wartość pojazdu ([...]CAD). W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił, że jak wynika z Raportu sporządzonego przez władze celne Kanady, przedmiotowy pojazd, jako pojazd nienaprawialny, a więc przeznaczony do złomowania bądź na części, został sprzedany przez firmę złomującą "B", (będącemu urzędowo zarejestrowanym właścicielem firmy "A"Ltd.) za kwotę [...]USD. Tymczasem, w dniu zgłoszenia celnego, dla sprawnego technicznie (co potwierdza przedłożone przez stronę zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia [...]r. wystawione przez uprawnionego diagnostę oraz wynik rewizji celnej) strona przedstawiła dowód zakupu, tj. rachunek sprzedaży z [...]r., z którego wynika, iż firma "A" Ltd., [...]sprzedała sporny pojazd A.W. za kwotę [...]CAD. Dyrektor Izby Celnej powołując się na zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności wynik weryfikacji zawarty w pismach kanadyjskich władz celnych, opinię nr z [...] r. sporządzoną przez Certyfikowanego Rzeczoznawcę Samochodowego J.D.stwierdził, iż organ pierwszej instancji słusznie uznał, że wystąpiły przesłanki wyłączające możliwość ustalenia wartości na podstawie art. 29 ust.1 WKC. Tym samym uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepis art. 181a ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Organ odwoławczy wyjaśnił też, że z uzasadnionymi wątpliwościami będziemy mieć do czynienia m.in. wówczas, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco odstaje od wartości danego towaru na rynku kraju zakupu. Na tę okoliczność przywołał orzecznictwo sądów administracyjnych. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K., również załączone do zgłoszenia celnego potwierdzenie przyjęcia zlecenia przelewu zagranicznego z [...] r. nie rozwiewa wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC. Dokument dotyczy bowiem przelewu kwoty [...]USD dokonanej przez Z.R. na rzecz J.R. za trzy samochody (w tym [...] nr nadwozia [...]), bez wyszczególnienia kwot dotyczących poszczególnych pojazdów. Dodać należy, że walutą transakcji zakupu przedmiotowego w sprawie pojazdu były dolary kanadyjskie (CAD), natomiast walutą przelewu były dolary amerykańskie (USD). W świetle powyższych dowodów Dyrektor stwierdził, że organy celne nie mogły przyjąć jako wartości transakcyjnej kwoty wykazanej w rachunku sprzedaży z [...]r. (art. 29 ust. 1 WKC), zatem konieczne było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 30 ust. 1 WKC - Jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29, ustala się ją, stosując w kolejności lit. a), b), c) i d) ustępu 2, aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, z wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego; to jest tylko wtedy, gdy taka wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery, to znaczy, że mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem. Art. 30 ust. 2 WKC stanowi, że: "Wartością celną ustalaną na podstawie niniejszego artykułu jest: a) wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna; b) wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalona jest wartość celna; c) wartość oparta na cenie jednostkowej, po jakiej towary przywożone lub towary identyczne bądź podobne sprzedawane są we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedawcami; d) wartość kalkulowana, która jest sumą: • kosztów lub wartości materiałów i produkcji bądź innych procesów zastosowanych przy wytworzeniu przywożonych towarów; • kwoty zysku i kosztów ogólnych równych kwocie zwyczajowo wliczanej w cenę sprzedaży towarów tego samego gatunku lub rodzaju jak te, dla których ustalana jest wartość celna, wytworzonych przez producentów z kraju wywozu na eksport do Wspólnoty; • kosztów lub wartości elementów wymienionych w art.32 ust.1 lit. e." Następnie podniósł, że zgodnie z art. 30 ust. 3 WKC - dodatkowe warunki i reguły stosowania powyższego ust. 2 określane są zgodnie z procedurą Komitetu. Wyjaśniono też, że postępowanie w kwestii ustalania wartości celnej używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1.1 przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Przepisy obowiązujące w Unii Europejskiej w przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów kupna-sprzedaży dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na obszar Wspólnoty w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a) i lit. b) WKC). Organ wskazał, że zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych pojazdów Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej uznał za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodów o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia, nawet samochody podobnie użytkowane, z podobnym przebiegiem mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod jako właściwych do ustalenia wartości pojazdów używanych. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) może znaleźć w zasadzie, zgodnie z opinią Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej zastosowanie wyłącznie w przypadku importu do celów handlowych. Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych na wspólnotowym obszarze celnym w największych ilościach i stanie, w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC). Używane pojazdy samochodowe nie są bowiem produkowane jako takie, dlatego też metoda ta oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę. Wartość celna używanych pojazdów ustalana jest zatem według tzw. "metody ostatniej szansy" (art. 31 ust. 1 WKC). Przepis ten stanowi, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie art. 29 i art. 30, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: • porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., • artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., • przepisów niniejszego działu. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. w przypadku ustalenia wartości celnej importowanych używanych towarów w oparciu o powołaną "metodę ostatniej szansy" istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny na rynku kraju importu. Następnie biorąc pod uwagę za punkt wyjścia podaną w katalogu cenę towaru tej samej marki, posiadającego te same parametry techniczne oraz wyprodukowanego w tym samym roku co towar będący przedmiotem importu, dokonuje się szczegółowej kalkulacji polegającej na odliczeniu procentowego udziału od wartości "czystej" (ustalonej w oparciu o ww. źródła) ewentualnych korekt z tytułu braków lub uszkodzeń pojazdu, podatku VAT, akcyzy, cła. Organ odwoławczy wskazał, że w oparciu o te przepisy, Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem z [...]r. powołał biegłego J.D.- certyfikowanego rzeczoznawcę samochodowego w celu wykonania opinii w następującym zakresie: 1) ustalenia wartości pojazdu na rynku amerykańskim z uwzględnieniem identycznych danych technicznych i stanu pojazdu, 2) ustalenie wartości rynkowej pojazdu z uwzględnieniem różnego rodzaju kryteriów możliwych do zastosowania, takich jak np. rocznik, klasa pojazdu, rodzaj i pojemność silnika, wyposażenie pojazdu, itp. 3) określenia stopnia zużycia pojazdu będącego przedmiotem niniejszego postępowania na dzień [...]r. W celu wykonania opinii uwzględniającej stan towaru na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego (tj. [...]r.) przekazano biegłemu kserokopie: karty 6 SAD nr [...] z dnia [...] r., zaświadczenia diagnosty nr [...]z [...]r., dokumentu potwierdzającego rejestrację. Strona została poinformowana o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu. W sporządzonej opinii technicznej z [...] r. rzeczoznawca wskazał, że wartość rynkowa (brutto) w Polsce pojazdu o takich samych parametrach jak importowany, na dzień [...] r., kiedy to dokonano zgłoszenia celnego - wynosiła po uwzględnieniu korekty za wyposażenie dodatkowe [...] PLN. Wartość ta - ustalona przez rzeczoznawcę na podstawie notowań rynkowych z katalogu "Pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe XII-2006" oraz korekt mających wpływ na wartość pojazdu - posłużyła do przeprowadzenia kalkulacji wartości celnej "metodą ostatniej szansy" opisaną w art. 31 ust. 1 WKC. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. została ona przyjęta prawidłowo i nie zachodziła konieczność dokonania jakiejkolwiek dalszej korekty. Po odliczeniu składników takich jak: cło, podatek akcyzowy, podatek od towarów i usług, zwyczajowa marża - uzyskano wartość celną w kwocie [...]PLN (tj. [...] CAD - po przeliczeniu wg obowiązującego w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego kursu walut: 1 CAD = [...] PLN). Następnie Dyrektor Izby Celnej w K. zauważył, że ustalenie wartości celnej metodą "ostatniej szansy" poprzez odliczenie od wartości rynkowej pojazdu tej samej marki i rocznika z katalogu należności celno-podatkowych w odniesieniu do używanych pojazdów następuje z uwzględnieniem wszystkich czynników cenotwórczych i zapewnia jednakowe traktowanie wszystkich importerów pojazdów używanych. Stwierdził również, iż przyjęta do ustalenia wartości celnej pojazdu jego wartość rynkowa jest wartością uśrednioną a na jej określenie złożyło się wiele cen pojazdów, różnie używanych zakupionych w różnych okolicznościach. Cena taka może być wykorzystana do ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o postanowienia art. 31 ust. 1 WKC ("metoda ostatniej szansy"), który dopuszcza zastosowanie wcześniejszych metod z jednoczesnym elastycznym ich stosowaniem. Wskazał, że ustalona wartość celna w kwocie [...] PLN stanowi jeden z elementów kalkulacyjnych wpływających na podstawę wymiaru kwoty podatku akcyzowego należnego z tytułu importu przedmiotowego w sprawie towaru. Zaznaczył, że kolejnym elementem kalkulacyjnym ustalonym przez organ pierwszej instancji dla potrzeb określenia podatku akcyzowego należnego z tytułu importu przedmiotowego pojazdu jest kwota cła. W przedmiotowej sprawie w wyniku zmiany wartości, zmianie uległa wysokość kwoty wynikającej z długu celnego. Kwota należnego cła, przy zastosowaniu wyżej obliczonej wartości celnej oraz stawki celnej konwencyjnej w wysokości 10% wynosi [...] PLN ([...] PLN x 10% = [...] PLN). Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził również, że zarówno podstawa opodatkowania jak i wymiar należnego z tytułu importu towaru podatku akcyzowego zostały określone w prawidłowej wysokości. W zaskarżonej decyzji wyjaśniono, iż zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli organ celny stwierdzi, iż w zgłoszeniu celnym kwota akcyzy została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą kwotę akcyzy w prawidłowej wysokości. Podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym została określona na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, który przewiduje, że: "Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, w przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9". W związku z powyższym dla importowanego towaru podstawa wymiaru podatku akcyzowego wynosi [...] PLN (tj. wartość celna [...] PLN + cło [...] PLN = [...] PLN). Zgodnie z § 7 ust. 2 oraz pozycja 21 załącznika 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. z 2004 r., Nr 87, poz. 825 ze zm.) ustalono, iż dla przedmiotowego samochodu osobowego wyprodukowanego w 2002 r. posiadającego silnik o poj. skok. 3.996 ccm, stawka podatku akcyzowego wynosi 13,6 %. Należny podatek akcyzowy wynosi więc [...]PLN. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik A.W. zaskarżył decyzję drugoinstancyjną w całości. Wnosząc o jej uchylenie, zarzucił: • błędy w ustaleniach faktycznych, które stały się podstawą zaskarżonej decyzji, • błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, • wydanie decyzji o istnieniu długu celnego pomimo braku jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jej zasadność, • naruszenie przepisów dotyczących ustalenia wartości celnej towarów. W uzasadnieniu podniósł, że obie decyzje zostały wydane wyłącznie w oparciu o opinię rzeczoznawcy, który określił wartość spornego pojazdu na kwotę wyższą, aniżeli wskazała to strona postępowania. Organy nie zważyły jednak w ogóle, iż pojazd miał status nienaprawialnego. Organ pierwszoinstancyjny nie zważył też w ogóle, iż opinia rzeczoznawcy J.D. nie może mieć wiążącego charakteru albowiem niemożliwa jest prawidłowa wycena pojazdu jedynie w oparciu o jego zdjęcia, bez fizycznego badania. W niniejszej sprawie fizyczne badanie pojazdu miało znaczenie, gdyż pojazd był niezwykle mocno uszkodzony, co uniemożliwia dokładną wycenę pojazdu bez jego dokładnego badania i oceny istniejących uszkodzeń. Na tę okoliczność wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego oraz z zeznań skarżącego. Pełnomocnik wskazał również, iż wydanie decyzji o długu celnym nie miało żadnych podstaw, zwłaszcza, iż pojazd przeszedł odprawę celną, a funkcjonariusze celni, którzy badali pojazd i znacznie lepiej mogli określić jego wartość niż rzeczoznawca powołany przez UC, który z pojazdem nie miał żadnego fizycznego kontaktu, nie mieli w dacie składania SAD-u żadnych wątpliwości co do jego wartości. Ponadto podniósł, że organ w ogóle nie zauważa, iż. J. T. nabył sporny pojazd z zamiarem jego sprzedaży na części i wiele z tych części zostało z samochodu zabrane i sprzedane. Tym samym pojazd musiał mieć dużo niższą wartość, aniżeli w chwili jego zakupu przez J. T.. Wskazał też na istotne uszkodzenie pojazdu w czasie jego transportu, co także ma wpływ na jego wartość i cenę. Uznał zatem, iż koniecznym jest powołanie biegłego sądowego na okoliczność ustalenia wartości pojazdu, albowiem nie ma podstaw by przyjmować, że pojazd ma taką wartość jak wskazana przez J. D. biegłego powołanego i opłacanego przez organy celne. Pełnomocnik strony podniósł też, iż Dyrektor Izby Celnej w K. błędnie nadał pismu urzędowemu władz kanadyjskich walor dokumentu urzędowego w zakresie określenia wartości celnej spornego pojazdu. Zaznaczył, że dokument ten nie odnosi się do stanu technicznego pojazdu w momencie sprzedaży go skarżącemu. Wskazuje jedynie na cenę nabycia samochodu uiszczoną przez poprzednich właścicieli. Nie dotyczy on spornej transakcji, opierając się w tym zakresie na domniemaniach. W dalszej części skargi zarzucił, błędną metodę wyliczenia wartości celnej spornego towaru. Zakwestionował metodę ostatniej szansy, wskazując, że można znaleźć na rynku samochody o podobnym stanie zużycia w komisach, na aukcjach internetowych itp. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo zauważył, że skoro kwestią sporną było ustalenie wartości celnej importowanego towaru, koniecznym było powołanie biegłego rzeczoznawcy. Strona została poinformowana o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego - zgodnie z postanowieniami art. 190 § 1 O.p. Miała również możliwość udziału w przeprowadzeniu dowodu, mogła zadawać pytania biegłemu oraz składać wyjaśnienia. Strona z ww. możliwości nie skorzystała. Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił, że opinia techniczna nr [...] z dnia [...] r. sporządzona przez J.D., stanowi wiarygodny dowód w sprawie Zauważył też, iż w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy poddał wnikliwej analizie ocenę techniczną sporządzoną [...]r. przez rzeczoznawcę A.B., wykonaną na zlecenie strony i obejmującą swym zakresem ustalenie wartości celnej pojazdu (w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego) na podstawie oświadczenia zleceniodawcy. Dyrektor Izby Celnej w K. stanął na stanowisku, że Naczelnik Urzędu Celnego w B. słusznie odmówił wiarygodności dowodowej temu dokumentowi. W pierwszej kolejności zauważył, iż kompetencje do ustalania wartości celnej importowanych towarów posiadają jedynie organy celne, do których bez wątpienia rzeczoznawca powołany przez skarżącego się nie zalicza. Podkreślił, iż przedstawiona przez stronę ocena (wykonana prawie trzy lata po dokonaniu zgłoszenia celnego) została sporządzona w oparciu o oświadczenie strony dotyczące stanu technicznego pojazdu, wg którego samochód był uszkodzony: uszkodzenia wału korbowego - do wymiany silnik, "silnik został wymieniony przez użytkownika" (vide str. 3 oceny). Ocena nie zawiera jednak informacji dotyczącej dokumentów potwierdzających takie uszkodzenia. Ponadto nadmienił, iż w/w ocena została wykonana na zlecenie strony i jako taka stanowi prywatny dokument, który miał posłużyć do określenia kosztów naprawy oraz stopnia uszkodzenia przedmiotowego pojazdu. Dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie. Odnosząc się do zarzutu, że organ w ogóle nie zważył, iż J. T. nabył sporny pojazd z zamiarem jego sprzedaży na części i wiele z tych części zostało z samochodu zabrane i sprzedane, zauważył, że kupującym oraz importerem przedmiotowego w sprawie samochodu był A.W. a nie J. T.. Dodał, że przedmiotem zgłoszenia celnego był pojazd sprawny technicznie bez widocznych uszkodzeń. Wynika to bezpośrednio z wyniku rewizji celnej, opisanego w polu J dokumentu SAD oraz z przedstawionego przez stronę zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym z [...]r., potwierdzającego pozytywny wynik badania technicznego oraz, że importowany pojazd spełnia wymagania techniczne art. 66 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. Dokonane w zakreślonych ramach badanie sprawy nie wykazało, że organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły przepisy prawa. Organy celne działając jako organy podatkowe zarzuciły skarżącemu naruszenie art. 10 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, w myśl którego "Podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest wartość celna wyrobów akcyzowych powiększona o należne cło, w przypadku importu, z uwzględnieniem ust. 6-9". W związku z tym kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie, wobec stanowiska stron, jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe zasadnie zakwestionowały wartość celną importowanego towaru i określiły ją "metodą ostatniej szansy". W tym miejscu wskazać trzeba, że Sąd podziela ustalenia faktyczne i rozważania prawne organów podatkowych poczynione w rozpoznawanej sprawie. Zatem w punkcie wyjścia przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 221 ust. 3 WKC powiadomienie dłużnika o kwocie długu celnego nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Stosownie zaś do treści art. 22 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym: "Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia kwoty akcyzy z tytułu importu wyrobów akcyzowych". Słusznie zatem wskazały organy celne, że w rozpoznawanej sprawie powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie mogło nastąpić, albowiem [...] r. upłynęły trzy lata od daty powstania długu celnego (dług celny powstał w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. w dniu [...]r.). W tej sytuacji nastąpiło określenie elementów kalkulacyjnych w trybie art. 22 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Przypomnieć zatem trzeba, że organ celny (działając jako organ podatkowy) określając należności wobec Skarbu Państwa powinien brać pod uwagę, jako wyznacznik ich wysokości, cenę transakcyjną, chyba że nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości celnej towaru. Takie rozwiązanie uzasadnione jest uniknięciem wyliczenia należności podatkowych na podstawie zaniżonej wartości celnej. Aby umożliwić ustalenie tej kwoty ustawodawca przewidział instrumenty, pozwalające na określenie wartości celnej towaru, jednocześnie wskazując kiedy uzasadnione jest uznanie przez organy celne ceny transakcyjnej za nieodzwierciedlającą wartości celnej i wskazał na środki służące weryfikacji danych powoływanych przez dokonującego zgłoszenia celnego. Wyrazem tego jest art. 78 ust. 2 WKC stanowiący, że: "Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania". Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje, iż: "Zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego". Stosownie natomiast do art. 181 a ust. 1 RWKC jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organowi celnemu, na podstawie art. 78 ust. 2 WKC przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06). W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła cena importowanego samochodu wynikająca z przedłożonego rachunku sprzedaży z [...]r., z którego wynikało, że strona skarżąca za samochód marki [...]rok produkcji 2002 zapłaciła [...]CAD. Z uwagi na fakt, że wynik rewizji celnej wykazał brak widocznych zewnętrznych uszkodzeń samochodu, za wyjątkiem zadrapań na masce silnika, a dokumenty przedłożone przez importera w postaci wspomnianego rachunku nie były wystarczające dla wyjaśnienia kwestii spornej organ zwrócił się do kanadyjskich władz celnych o weryfikację dokumentów sprzedaży spornego samochodu. Zwrócił się także do rzeczoznawcy samochodowego o ustalenie jego wartości na rynku eksportera. Z Raportu sporządzonego [...]r. przez Agencję Kanadyjskiej Służby Granicznej - Wydział Dochodzeń Karnych wynika, iż samochód osobowy [...] o nr nadwozia [...], posiada status samochodu nienaprawialnego i został sprzedany przez firmę złomującą "B", nabywcy, o nazwisku - M.D. za kwotę [...] $ (do raportu załączono kopię rachunku potwierdzającego tę transakcję). W raporcie przekazano informacje, że M.D. jest urzędowo zarejestrowanym właścicielem firmy "A" Ltd. Wyjaśniono również, że pod pojęciem samochodu nienaprawialnego należy rozumieć, iż jest to pojazd uszkodzony w stopniu, który powoduje, że jest on nienaprawialny i nie może być zarejestrowany oraz, że takie pojazdy mogą być sprzedawane wyłącznie na złom i demontowane na części. Powołując się na powyższe ustalenia kanadyjskie władze celne wskazały, że status pojazdów określony jako "nienaprawialny" może wyjaśniać niską wartość deklarowaną polskiemu urzędowi celnemu. Niemniej jednak wartość zapłacona za te uszkodzone pojazdy podczas licytacji w Kanadzie jest znacznie wyższa niż wartość deklarowana polskiemu urzędowi celnemu. Z kolei ze sporządzonej opinii z [...]r. wynikało, iż na rynku amerykańskim w grudniu 2006 r. cena zakupu samochodu [...] (rok prod. 2002) wynosiła średnio [...]USD, tj. [...]CAD. Mając na względzie powyższe należy zauważyć, iż trafnie organy celne zakwestionowały cenę nabycia przedmiotowego samochodu – [...]CAD, porównując ją do średniej ceny samochodu tej samej marki na rynku amerykańskim wynoszącej [...]USD oraz do ceny zakupu pojazdu przez M.D. [...]USD. Tym samym cena wskazana w rachunku z [...]r. rażąco odbiegała od ceny ustalonej przez organ, a tym samym zaistniała podstawa do kwestionowania wiarygodności dokumentów, gdyż cena transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać jego wartość. Biorąc pod uwagę wskazaną cenę, brak uszkodzeń samochodu, organ celny zasadnie uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość towaru zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w niniejszej sprawie i odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o cenę transakcyjną. Trzeba tutaj podkreślić, iż odstąpienie od zasady ustalania wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną musi znajdować uzasadnione podstawy w okolicznościach sprawy. Takie podstawy daje w szczególności stwierdzenie, że cena towaru była rażąco niska, co zakłada jej porównywanie z innymi cenami. Ustalenie tychże cen nie może być intuicyjne ani dowolne a ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju sprzedawcy. Należy zatem wykazać, że treść zakwestionowanego dokumentu nie jest zgodna ze stanem faktycznym (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r. sygn. I GSK 3350/05; niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach. Źródłem uzasadnionych wątpliwości organów celnych była analiza cen kształtujących się na rynku amerykańskim zawarta w opinii rzeczoznawcy. W celu uzyskania wiedzy na temat poziomu cen na tym rynku organ prawidłowo posłużył się danymi zawartymi w na stronach internetowych wskazanych firm (Kelley Blue Book, Consumer Guide, Nada Guide, AOL Autos, Internet Autoguide). Należy podkreślić, że posługiwanie się katalogami i wyspecjalizowanymi czasopismami dostępnymi także w formie elektronicznej jest nie tylko powszechnie akceptowane w orzecznictwie, lecz znajduje także oparcie w opiniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie organ zasięgnął opinii rzeczoznawcy, który posłużył się prawidłowymi metodami poszukując tylko właściwego modelu i rocznika. Opinia jest jednym z dowodów zebranych w postępowaniu dowodowym podlegającym ocenie na równie z innymi dowodami. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.). Porównanie średnich cen sprzedaży samochodu marki [...]rok produkcji 2002 oraz z ceną uiszczoną za ten samochód przez poprzedniego nabywcę, z wartością pojazdu zadeklarowaną przez skarżącego w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości co do prawidłowości wartości zadeklarowanej i w świetle art. 181a RWKC stanowiło podstawy do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z rachunku była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności zgodnie z przepisami prawa celnego nie tylko może, ale i powinna uwzględniać zastępcze metody ustalania wartości celnej podanej w prawie celnym. W pierwszej kolejności należy zastosować ustalenie wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Zastosowanie tej metody w przypadku importu samochodów osobowych, nie nabytych od producenta trafnie uznaje się za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodu osobowego o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Takim materiałem porównawczym nie mogą być notowania cen rynkowych w USA. Kolejna metoda - ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) dotyczy sprzedaży towarów masowych, odsprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającym. Wyklucza się również metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), opartej na kosztach produkcji i zysku. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych przy zastosowaniu tej metody, gdyż metoda ta może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej. Dlatego zwykle nie jest możliwe zastosowanie tej metody w sytuacji importu towarów używanych, skoro w takim stanie nie są one wytwarzane (wyrok NSA z 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a taki status posiadał importowany samochód na rynku amerykańskim. W przypadku braku możliwości zastosowania metod opisanych w art. 30 WKC wartość należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31 WKC, tj. "metodę ostatniej szansy", co w przedmiotowej sprawie zasadnie zostało uczynione. Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 lub art. 30 WKC, ustalana jest na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu, Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu. W szczególności dokonuje się weryfikacji w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art. 31 WKC, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty bądź z opinii biegłego. Zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie biegły rzeczoznawca, powołany przez organ, w opinii z [...]r., przy ustalaniu wartości rynkowej przyjął bazową cenę pojazdu w kwocie [...]PLN, wyliczoną metodą zredukowanego kosztu naprawy, a następnie dokonał odpowiednich korekt dodatnich za wyposażenie, mające wpływ na jego wartość i uzyskał kwotę [...]PLN. Przy ustalaniu wartości celnej używanego pojazdu chodzi o odtwarzanie jego wartości w momencie przywozu na obszar celny Wspólnoty. Dlatego też nie może być wzięta pod uwagę opinia sporządzona przez rzeczoznawcę ustanowionego przez skarżącego, albowiem nie spełnia ona opisanych wyże wymogów. Dlatego niezasadne są zarzuty skargi, że przyjęcie metody ostatniej szansy i ustalenie wartości rynkowej samochodu nastąpiło w sposób nieuzasadniony. W ocenie Sądu nie ma również podstaw do powoływania na okoliczność ustalenia wartości transakcyjnej samochodu biegłego sądowego. Zbyteczne jest również słuchanie na tę okoliczność w charakterze strony A.W., albowiem skarżący mógł uczestniczyć w toczącym się postępowaniu administracyjnym i na każdym etapie mógł składać wyjaśnienia. Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ I instancji przyjął wartość bazową wynikającą z oceny technicznej w kwocie [...]zł, odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego, oraz 10% cła. Główną przesłanką do skorzystania z tej metody był fakt, iż dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, a w tej dacie samochód był nieuszkodzony i z niewielkim przebiegiem, co wynika z protokołu rewizji celnej. W ocenie Sądu, zasadnie podważono wartość transakcyjną, a po wyeliminowaniu poszczególnych metod, prawidłowo zastosowano "metodę ostatniej szansy". Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi, stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego. Sąd nie dopatrzył się w decyzji dotyczącej określenia wysokości długu celnego niczego, co usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny materiału dowodowego. Z dokumentów przedłożonych przez stronę w toku postępowania – rachunku [...]r., oświadczenia o kosztach transportu, wyjaśnień skarżącego, kserokopii polecenia przelewu zagranicznego kwoty [...]USD z dnia [...]r., nie wynika jednoznacznie, czy kwota [...]CAD mogła stanowić całkowitą płatność za importowany samochód. Reasumując w ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego dokumenty nie ograniczyły uprawnień organu celnego co do weryfikowania wartości transakcyjnej i nie mogły rozwiać wątpliwości co do wartości transakcyjnej pojazdu. Tym bardziej, że zadeklarowana wartość samochodu rażąco odbiega od wartości tego typu samochodów na rynku kraju eksportu, co wykazały organy w postępowaniu. Sąd zauważa, że organy celne nie kwestionowały możliwości okazjonalnego zakupu, o ile zostaną wiarygodnie wykazane okoliczności uzasadniające niską cenę i wzywały stronę do uwiarygodnienia ceny transakcji. Jednakże skarżący w toku postępowania administracyjnego nie wykazał z jakich powodów cena importowanego samochodu była wielokrotnie niższa od średniej wartości odnoszących się do samochodów tej samej marki, typu i rocznika, co sprowadzony przez skarżącego, występujących na rynku kraju eksportu. Wskazane przez niego okoliczności mające wpływ na niską wartość transakcyjną pojazdu nie zostały poparte wiarygodnymi dowodami. Ponadto w ocenie Sądu w przypadku importowanego pojazdu niemożliwym jest znalezienie samochodu identycznego lub podobnego pod względem stopnia zużycia a w związku z tym w celu dokonania obiektywnej oceny i porównania należy wziąć pod uwagę wartość samochodu nieuszkodzonego, którą następnie należy pomniejszyć o stosowne upusty, co uczyniły organy w niniejszej sprawie. Z powyższych względów w ocenie Sądu zaskarżona decyzja dotycząca określenia elementów kalkulacyjnych według zasad określonych w przepisach prawa celnego na potrzeby prawidłowego określenia akcyzy należnej z tytułu importu towaru, zapadła zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami prawa materialnego oraz z poszanowaniem zasad postępowania wynikających z Ordynacji podatkowej, w tym zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.), co wyżej wykazano. W trakcie prowadzonego postępowania nie doszło również do naruszenia zasady zaufania podatnika do organów podatkowych wyrażonej w art. 121 § 1 i § 2 O.p. W ocenie Sądu także pozostałe zarzuty skargi także okazały się bezpodstawne. Odnośnie tych zarzutów Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej zawarte w odpowiedzi na skargę oraz w zaskarżonej decyzji. Słusznie zatem organy uznały, że nie może być wiarygodnym dowodem w sprawie ocena spornego samochodu dokonana na zlecenie skarżącego przez rzeczoznawcę A. B, w związku z faktem, iż przedmiotem wyceny był pojazd w innym stanie faktycznym aniżeli zgłoszony w dniu [...]r. do procedury dopuszczenia do obrotu. Bez znaczenia w sprawie jest także kwestia nabycia samochodu przez J. T., albowiem nabycie to nie było przedmiotem niniejszej sprawy. Niezasadne są też zarzuty dotyczące nadania pismu władz kanadyjskich waloru dokumentu urzędowego w zakresie wartości celnej spornego pojazdu, albowiem jak słusznie wskazał organ dokument ten był jednym z dowodów w sprawie, uzasadniającym powzięcie wątpliwości co do deklarowanej wartości celnej spornego pojazdu. Reasumując powyższe Sąd nie podzielił zarzutów skargi odnośnie naruszenia przez organy wskazanych przez skarżącego przepisów prawa i oddalił skargę w trybie art. 151 P.p.s.a.