III SA/Gl 1760/13

WyrokWSA w Gliwicach2014-05-21

Skład orzekający: Małgorzata Jużków, Barbara Brandys–Kmiecik, Barbara Orzepowska–Kyć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny może wydać decyzję odmawiającą zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych, jeśli wniosek o zmianę regulaminu gry, stanowiącego integralną część zezwolenia, został zaskarżony i oczekuje na rozpatrzenie?
Ratio decidendi
Organ administracyjny nie może wydać decyzji odmawiającej zmiany zezwolenia, jeśli wniosek o zmianę regulaminu gry, który jest integralną częścią zezwolenia, został zaskarżony i oczekuje na rozpatrzenie. Wydanie takiej decyzji jest przedwczesne, a prawomocne uchylenie przez sąd decyzji o odmowie zmiany regulaminu stanowi przesłankę do wznowienia postępowania w sprawie zmiany zezwolenia.
Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. złożyła wniosek o zmianę zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych oraz o zmianę regulaminu gry, który stanowił integralną część zezwolenia. Dyrektor Izby Celnej odmówił zarówno zmiany regulaminu, jak i zmiany zezwolenia. Decyzja o odmowie zmiany regulaminu została zaskarżona przez spółkę i uchylona przez WSA. Następnie spółka zaskarżyła decyzję o odmowie zmiany zezwolenia, zarzucając m.in. przedwczesne jej wydanie.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys–Kmiecik, Sędzia WSA Barbara Orzepowska–Kyć, Protokolant Specjalista Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. , po rozpatrzeniu odwołania ""A" " sp. z o.o. w K. , utrzymał w mocy własną decyzję z [...] r. nr [...] , którą odmówił zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] – zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] Rozstrzygniecie zapadło w poniższym stanie faktycznym i prawnym. Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. udzielił Spółce zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych. W tej samej dacie Dyrektor Izby Skarbowej decyzją nr [...] zatwierdził Regulamin gier na automatach o niskich wygranych, stanowiący integralną część wydanego Spółce zezwolenia. Pismem z dnia [...] r. Spółka wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w K. o zmianę decyzji zatwierdzającej Regulamin gier przez zatwierdzenie zaktualizowanego Regulaminu gier na automatach o niskich wygranych. Po wezwaniu organu Spółka rozszerzyła swój wniosek o żądanie zmiany zezwolenia w zakresie zmiany punktu nr 8 dotyczącego Regulaminu gry. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. odmówił zmiany decyzji zezwolenia z dnia [...] r. we wnioskowanym zakresie. O decyzji tej spółka "A" wniosła odwołanie, w którym zarzuciła organowi naruszenie: - postanowień dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., poprzez zastosowanie przepisów ustawy o grach hazardowych, mimo ich bezskuteczności wobec jednostek, z uwagi na naruszenie procedury notyfikacji Komisji przepisów tej ustawy, - art. 207 § 1 oraz art. 165 § 3 i art. 210 § 4 O.p. poprzez ograniczenie się przez organ w decyzji do rozpatrzenia jedynie jednego z kilku żądań wyrażonych we wniosku, jednego z postanowień zawartych w Aneksie nr 1 do regulaminu gier (w brzmieniu z dnia 27.09.2012 r.), podczas gdy organ miał obowiązek rozpoznać wniosek Odwołującego się w sposób kompleksowy, dokonując analizy wszystkich jego postanowień, - art. 207 § 1 i § 2 O.p. oraz art. 137 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez przedwczesne wydanie decyzji,. - art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez jego niezastosowanie i niedokonanie wszczęcia postępowania i jego zawieszenia z uwagi na zagadnienie prawne, - art. 121 § 1 O.p. poprzez działanie organu i wydanie postanowienia, które nie budzi zaufania do organu, - art. 139 § 1 O.p. przez przekroczenie terminu załatwienia sprawy, - art. 2 Konstytucji, a także art. 135 ustawy o grach hazardowych poprzez uniemożliwienie zmiany zezwolenia, która to zmiana była dopuszczalna zarówno na gruncie poprzedniej, jak i aktualnej ustawy hazardowej, - art. 117, art. 135 ust. 1 i 2, art.51 ust. 1 i ust. 2 pkt c u.g.h. poprzez ich błędną wykładnie i uznanie, że nie dopuszczają one zmiany zezwolenia, - art. 6 ust. 1 ust. 1, art. 8 ust. 1 oraz art. 9 i art. 11 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez utrudnianie Odwołującemu się kontynuowania działalności gospodarczej, Mając powyższe, wniosła o uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez wydanie decyzji o zmianie zezwolenia we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu odwołania spółka rozwinęła zarzuty odwołania posiłkując się orzecznictwem sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości UE. Dyrektor Izby Celnej w K. nie uznał zasadności odwołania i decyzją z [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych która - z wyjątkami - straciła moc 1 stycznia 2010 r. na podstawie art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U., nr 201, poz. 1540 ze zm.). W dniu 14 lipca 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., nr 134, poz. 779), która w art. 17 uchyliła ustawę z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004r., nr 4, poz. 27) w pozostałym zakresie. W dniu 10 kwietnia 2012r, weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U., poz. 312) , który to zakres wcześniej uregulowany był w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. z 2009 r., nr 102, poz. 946 ze zm.), które w części dotyczących warunków dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier oraz warunków przyznania uprawnień określonym podmiotom do wprowadzania do eksploatacji i użytkowania takich automatów lub urządzeń, straciło moc w dniu 10 kwietnia 2012 r. Stosownie do zapis art. 8 u,g,h, do postepowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U z 2005 r., nr 8 poz.60 ze zm.). Organ przypomniał, ze Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. . udzielił Spółce "A" zezwolenie na prowadzenie działalności związanej z urządzaniem gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa, którego integralną częścią był wskazany w pkt 8 Regulamin, zatwierdzony odrębną decyzją. Punkt 8 decyzji brzmi: "Szczegółowe warunki i zasady gry na automatach o niskich wygranych określa zatwierdzony decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. znak: [...] z dnia [...] r. Regulamin gry, stanowiący integralną część niniejszej decyzji". Dalej organ przedstawił mające zastosowanie w sprawie przepisy przejściowe ustawy o grach hazardowych, art. 129 ust.3, art. 135 ust. 1 i art. 117 ust. 1 i stwierdził, że Strona posiada ważny Regulamin gier na automatach o niskich wygranych, więc zarzut naruszenia przepisów ustawy o swobodzie działalności jest całkowicie chybiony. Nie zgodził się z twierdzeniem skarżącej, że cała ustaw wymagała notyfikacji, gdyż nie wszystkie jej przepisy są przepisami technicznymi w rozumieniu dyrektywy nr [...] , co potwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych nr C-213/11, C-214/11 i C-217/11 "B" Sp. z o.o., "C" Sp. z o.o.,"D" Sp. z o.o. i nie ma zastosowania. Wskazał na wyrok, z dnia 23 lipca 2013 r., w którym Trybunał Konstytucyjny (sygn.. akt P 4/11) stwierdził, że art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych jest zgodny z art. 2 Konstytucji. Organ nie uznał również zasadności pozostałych zarzutów naruszenia prawa procesowego wskazując, że Dyrektor Izby Celnej w K. , decyzjami z dnia [...] r. odmówił wnioskowanej zmiany Regulaminu, co spowodowało brak możliwości zmiany zezwolenia w pkt 8. W skardze do WSA w Gliwicach Spółka powieliła zarzuty odwołania dokonując ich drobnej modyfikacji. Żądając uchylenia lub stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, zarzuciła organowi naruszenie prawa procesowego i materialnego, w szczególności uznanie, że art. 117, 135 ust. 1 i 2 oraz art. 51 ust. 1 i ust. 2 pkt c u.g.h. uniemożliwiają zmianę zezwolenia, stosowanie przepisów ustawy, która nie została notyfikowana Komisji oraz rozstrzygnięcie w sprawie, która nie była przedmiotem odwołania. Nadto wydanie decyzji bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w postaci postepowania o zmianę Regulaminu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym stanowisko wyrażone w spornej decyzji. Podkreślił, że podniesione zarzuty są chybione, gdyż decyzja dotycząca wniosku o zmiana zezwolenia została wydana w tej samej dacie co decyzja o odmowie zmiany Regulaminu i była jej konsekwencją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie . W świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej określanej skrótem p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zatem tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. Przedmiotem oceny legalności jest ostateczna decyzja z dnia [...] r. Dyrektora Izby Celnej w K. odmawiająca zmiany zezwolenia na prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier hazardowych z 26 marca 2009 r., które zostało wydane na sześć lat. Wniosek spółki "A" , o jego zmianę był konsekwencją złożenia, innego wniosku o zmianę Regulaminu urządzania gier, który stanowi integralną część zezwolenia, a jego zmiana następuje decyzją. Inaczej mówiąc zezwolenie i Regulamin stanowią integralną całość. Z racji brzmienia pkt 8 zezwolenia, po wydaniu decyzji o zmianie Regulaminu, konieczna jest zmiana zezwolenie w pkt 8, poprzez wskazanie aktualnej decyzji zatwierdzającej Regulamin. Ponieważ strona złożyła wniosek o zmianę Regulaminu w dniu 4 sierpnia 2011 r. i oczekiwała jego pozytywnego rozpoznania, to na wezwanie organu uzupełniająco, w dniu 26 lipca 2012 r. złożyła wniosek o zmianę zezwolenia w pkt 8, celem uwzględnienia zmian Regulaminu. Przy tak zdefiniowanej istocie sporu, należy wyjaśnić, że organ administracyjne prowadziły dwa odrębne postepowania. Jedno w sprawie zmiany Regulaminu zatwierdzonego decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz o zmianę decyzji- zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych również dnia 26 marca 2009 r. nr [...] . Pomimo, ze wnioski o zmianę decyzji wpłynęły w różnym czasie, to w dniu 8 listopada 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w K. wydał decyzją odmawiającą zmiany Regulaminu oraz decyzję o odmowie zmiany zezwolenia. Sąd stwierdza z urzędu, że decyzja z dnia [...] r w sprawie odmowy zmiany Regulaminu została przez Spółkę zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym już wyrokiem z dnia 16 grudnia 2013 r. sygn. akt III SA/GL 1715/13 uwzględnił skargę spółki "A" i uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., wydaną po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] r. odmawiającej zmiany Regulaminu zatwierdzonego decyzja z dnia [...] r. Należy zatem zgodzić się z zarzutem spółki, że wydanie w dniu [...] r. decyzji o odmowie zmiany zezwolenia, było przedwczesne z racji przysługujących stronie środków odwoławczych z których skorzystała. Prawomocne uchylenie przez WSA decyzji o odmowie zmiany Regulaminu powoduje, że wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania wskazana w art. 240 § 1 pkt 7 O.p. Rozpoznając ponownie sprawę, organ uwzględni rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Mając na względzie zasady ekonomiki procesowej i wystąpienie przesłanki wznowienia postępowania, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło