III SA/Gl 1850/12

WyrokWSA w Gliwicach2014-01-09

Skład orzekający: Małgorzata Jużków, Barbara Orzepowska - Kyć, Renata Siudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. jest zgodna z prawem, jeśli jej podstawą było wcześniejsze rozliczenie podatku za maj 2007 r., które zostało zakwestionowane przez organy podatkowe?
Ratio decidendi
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. jest zgodna z prawem. Sąd przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ odwoławczy, uznając, że zarzuty podniesione w skardze były powieleniem zarzutów z odwołania od decyzji dotyczącej maja 2007 r. i nie odnosiły się do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. W związku z tym, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona.
Stan faktyczny
Spółka "B" SA została skontrolowana w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. Organy podatkowe zakwestionowały rozliczenie z maja 2007 r., co wpłynęło na rozliczenie czerwca 2007 r. Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7 za czerwiec 2007 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił zobowiązanie w VAT za czerwiec 2007 r. w niższej kwocie, uwzględniając korektę i pomniejszenie kwoty do przeniesienia z maja. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka wniosła skargę do WSA, powielając zarzuty odwołania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] określającą "B" SA zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu przedstawił następującą argumentację prawną i faktyczną: W spółce "B" SA, która jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług została przeprowadzona kontrola w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za rok 2007. Ustalono, że w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2007 r. Spółka zawyżyła kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy o kwotę [...] zł i jednocześnie zaniżyła kwotę podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego o kwotę [...] zł. W następstwie przeprowadzonego postepowania podatkowego i poczynionych ustaleń Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] określił "B" SA zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2007 r. w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną jej wydania organ m.in. wskazał naruszenie art. 87 ust. 1 i art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 41, poz. 214, w skrócie ustawa VAT). Jak wynika z uzasadnienia decyzji, podstawą zakwestionowania rozliczenia wykazanego w deklaracji za czerwiec 2007 r. było poddanie w wątpliwość przez organy podatkowe rozliczenia podatku VAT w deklaracji za miesiąc maj 2007 r. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] określił "B" SA zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 2007 r. w kwocie [...] zł oraz kwotę różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy VAT w wysokości 0 zł, odpowiadająca nadwyżce podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 0 zł oraz nadwyżce podatku naliczonego na należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości 0 zł. Uznał bowiem, ze spółka zawyżyła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek podatnika o kwotę [...] zł i do przeniesienia o [...] zł oraz odliczenia podatku naliczonego w łącznej kwocie [...] zł w związku z odliczeniem podatku naliczonego z faktur dotyczących rat leasingowych w wysokości 100% podatku naliczonego zamiast 60%, podwójnym ujęciu w rejestrze zakupu podatku naliczonego z faktury zakupu do której w tej samej dacie wystawiono fakturę korygującą oraz odliczenie podatku VAT z faktury dokumentującej czynności, które nie zostały wykonane. W dniu [...] r. skarżąca złożyła korektę deklaracji VAT-7 za czerwiec 2007 r. uwzględniając w całości ustalenia zawarte w protokole kontroli z dnia [...] r. Zadeklarowała do zapłaty podatek VAT należny w kwocie [...] zł. Z uwagi, że określenie przez organ podatkowy wskazaną wyżej decyzją zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2007 r. miało wpływ na rozliczenie miesiąca czerwca 2007 r. Dyrektor Urzędu Kontroli w K. decyzją z dnia [...] r. określił spółce "B" zobowiązanie w podatku VAT za czerwiec 2007 r. w kwocie [...] zł. Odliczył wykazaną w deklaracji kwotę [...] zł z przeniesienia z miesiąca maja 2007 r. Spółka zaskarżyła decyzję organu I instancji powielając zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji dotyczącej miesiąca maja 2007 r. Zarzuciła naruszenie art. 29, art. 15 ust. 1 i ust. 2, art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit a, ust. 10 i ust. 11, art. 87 ust. 1, art. 99 ust. 12, art. 88 ust. 3a pkt 4b ustawy VAT poprzez błędną interpretacje wskazanych przepisów i prowadzenie postepowania dowodowego zmierzającego do wykazania tezy uzasadniającej pozbawienia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu drukarki wieloformatowej i banneru, naruszenie art. 180 Ordynacji podatkowej przez zaniechanie przesłuchania R. F. i A. K. oraz P. J. , co uniemożliwiło potwierdzenie prawidłowości zakupu drukarki, art. 210 ust. 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej przez oparcie rozstrzygnięcia na poszlakach niezgodnych z rzeczywistością, art. 187 i art. 191 tej ustawy przez wybiórcze zgromadzenie materiału dowodowego i oparcie na nim dokonanej oceny. Dyrektor Izby Skarbowej w K. po wszechstronnym rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również mając na względzie obowiązujące uregulowania prawne zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. Podkreślił, że podniesione w odwołaniu zarzuty nie przystają do rozpatrywanej sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca konsekwentnie powieliła zarzuty odwołania. Wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił, że podniesione zarzuty dotyczą decyzji określającej zobowiązanie za maj 2007 r. i nie pozostają w związku z rozpatrywaną sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Za podstawę wyroku Sąd przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej w K. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a wyrok wydaje na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu orzekającego, wobec całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy dokonał prawidłowej jego oceny. Nie sposób też zauważyć, że podniesione w skardze zarzuty stanowią powielenie zarzutów odwołania oraz skargi wniesionej od decyzji określającej zobowiązanie w podatku VAT za maj 2007 r. Decyzja ta była podstawową przyczyną określenia przez organ podatkowy podatku za czerwiec 2007 r. w nowej niższej kwocie, z pomniejszeniem kwoty do przeniesienia z poprzedniego miesiąca, właśnie maja 2007 r. w wysokości 184 zł. Pozostałe rozliczenie podatku od towarów i usług uwzględniało w całości wyliczenia deklarowane przez podatnika w korekcie deklaracji VAT-7 z dnia 4 maja 2009 r. Sąd stwierdza z urzędu, że skarga wniesiona przez Spółkę "B" od decyzji podatkowej dotyczącej miesiąca maja 2007 r. została oddalona nieprawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/GL 1849/12. Pozostaje zatem w mocy ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, którą utrzymano w mocy rozliczenie podatku od towarów i usług za maj 2007 r. pozbawiające podatnika prawa do uwzględnienia w rozliczeniu za miesiąc czerwiec 2007 r. spornej kwoty [...] zł. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że podniesione w skardze zarzuty nie odnoszą się do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy a tym samym nie mogły okazać się ani skuteczne ani zasadne zarówno co do naruszenia prawa materialnego jak i procesowego. Sąd nie znalazł zatem podstaw do uwzględnienia skargi i stosownie do art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło