III SA/Gl 1863/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. (F.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej postanawia: odrzucić sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 1863/15. Postanowieniem z 24 lutego 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący działający przy pomocy ustanowionego pełnomocnika (to jest swojej żony B. S. – vide: k-[...]) złożył stosowny środek zaskarżenia. Ponieważ do tut. Sądu nadesłano jedynie kserokopię sprzeciwu, zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano pełnomocnika do nadesłania - w terminie siedmiu dni - oryginalnie podpisanego egzemplarza sprzeciwu. Jednocześnie poinformowano, że niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie sprzeciwu. Wezwanie to – jak wynika z akt przedmiotowej sprawy – przesłane zostało pod wskazany adres, tj. ul. [...] w G. i wobec nieobecności adresata pozostawione na okres 14 dni w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienia w postaci awiza umieszczono w skrzynce na korespondencję. Ponieważ w terminie wskazanym przesyłka nie została odebrana zwrócono ją do tut. Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". W tej sytuacji doręczenie uznać należało za skutecznie dokonane [...] r., czyli z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (vide: art. 73 ustawy p.p.s.a.), które miało miejsce [...] r. To z kolei oznacza, że wskazany w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu termin nie został zachowany. Upłynął on bowiem bezskutecznie [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Chodzi o znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205 oraz A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2006 r., str. 115). Podpis własnoręczny nie musi być czytelny. Nie może być jednak mechanicznie odtworzony np. przy pomocy urządzeń kserograficznych (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05, LEX nr 291823). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie wniesiony od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2016 r. środek zaskarżenia stanowił jedynie jego fotokopię (nie zawierał bowiem oryginału podpisu). Dlatego też zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano ustanowionego w sprawie pełnomocnika do usunięcia powyższego braku. Z uwagi na to, że do dnia dzisiejszego wezwanie to pozostało bez odpowiedzi, zastosowanie w sprawie znalazł art. 259 § 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego postanowiono orzec jak w sentencji.