III SA/Gl 1877/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi D.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (odpowiedzialności osoby trzeciej) postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. przyznać kuratorowi S.R. prowadzącemu Indywidualną Kancelarię Adwokacką w G. wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) w tym 55,20 zł podatek VAT za udział w postępowaniu sądowym w charakterze kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu D.K.; 3. zobowiązać Dyrektora Izby Celnej w K. do uiszczenia kwoty 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ) przez wpłatę na konto Sądu tytułem kosztów sądowych. Skargą z dnia [...] r. kurator nieznanego z miejsca pobytu D. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o odpowiedzialności podatkowej nieznanego z miejsca pobytu D. K. za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym Spółki z o.o. "A" z siedzibą w Z. za grudzień 2004 r. w łącznej kwocie [...] zł, w tym [...] zł należności głównej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. wezwano kuratora do wykazania umocowania do reprezentowania nieznanego z miejsca pobytu D. K. przed sądem administracyjnym. W terminie rozprawy wezwanie nie zostało doręczone kuratorowi, a na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2012 r. Sąd zobowiązał organ celny do przedłożenia Sądowi umocowania do działania kuratora przed organem II instancji oraz przedłożenia opinii biegłego wydanej w toku postępowania upadłościowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w G., sygn. akt [...], a także uchwały stanowiącej podstawę wykreślenia D. K., jako członka zarządu Spółki "A" w dniu [...] r. z Krajowego Rejestry Sądowego. W związku z powyższym rozprawę odroczono z terminem z urzędu. Pismem z dnia [...] r. organ przesłał do Sądu Protokół [...] Spółki "A" z dnia [...] r. wraz z podjętymi uchwałami. Natomiast pismem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej powiadomił Sąd o ustanowieniu adwokata S. R. kuratorem dla ochrony praw dla nieznanego z miejsca pobytu D. K. w postępowaniu odwoławczym oraz sądowoadministracyjnym w zakresie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym Spółki "A" z siedzibą w Z.. Załącznikiem pisma było wskazane postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r. Jednocześnie organ wskazał, że żądana opinii biegłych nie została jeszcze udostępniona przez sąd upadłościowy z racji zarchiwizowania akt. Sąd wyznaczył na dzień 18 grudnia 2012 r. termin rozprawy. W dniu [...] r. Dyrektor Izby Celnej powiadomił Sąd o uwzględnieniu skargi w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a) wraz z wydaną decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Jak wynika z jej treści organ odwoławczy uwzględnił skargę i uchylił własną decyzję z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Art. 161 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Należy również zaznaczyć, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez uprawniony podmiot powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Od tego momentu uprawnionym do orzeczenia w przedmiocie sporu wywołanego wniesieniem skargi jest sąd administracyjny, przed którym zawisła sprawa. Jedyny wyjątek od tej zasady przewiduje art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi w całości stanowi jedyną dopuszczalną, legalną możliwość władczego rozstrzygnięcia organu administracji w sprawie zaskarżonej do sądu administracyjnego (zobacz wyrok WSA w Olsztynie z 6 października 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 655/09,LEX 521979). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 1470/06, stanął na stanowisku, iż każda ingerencja organu administracji w sprawę zawisłą przed sądem administracyjnym, wykraczająca poza dyspozycję art. 54 § 3 p.p.s.a., jest niedopuszczalna, jako godząca w określoną w art. 45 ust. 1 oraz w art. 77 ust. 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu. Również w wyroku z 29 października 2008 r. sygn. akt I SA/BK 333/08 (LEX nr 565679) WSA w Białymstoku uznał, że "Uwzględnienie skargi w trybie autokontroli z reguły powoduje, iż postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe i w konsekwencji podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a." Przenosząc powyższe zapisy na stan faktyczny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ uwzględnił wniesioną skargę w całości, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Wskazaną wyżej decyzją z [...] r. uchylił w trybie autokontroli własną decyzję będącą przedmiotem zaskarżenia do Sądu oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2004 r. Spółki "A" na członka jej zarządu. Tym samym z obrotu prawnego wyeliminowana została decyzja stanowiąca przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym. Mając na względzie powyższe oraz zapis art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 oraz § 2 p.p.s.a Sąd umorzył postępowanie w niniejszej sprawie i zasądził wynagrodzenie na rzecz kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobyty D. K., które zalicza się do kosztów sądowych (art. 213 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd zasądził na rzecz reprezentującego nieznanego z miejsca pobytu D. K. adwokata S. R. należne wynagrodzenie na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyznawania i wypłaty ryczałtu sędziom i pracownikom sądowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów (Dz. U. Nr 27, poz. 197 ze zm.). Zgodnie z § 3 tego rozporządzenia wysokość wynagrodzenia kuratorów ustanowionych w poszczególnych sprawach zależy w każdym wypadku od rodzaju sprawy, stopnia jej zawiłości i nakładu pracy kuratora (ust. 1). Wysokość wynagrodzenia kuratorów ustala się według przepisów określających opłaty za czynności zespołów adwokackich. Wysokość wynagrodzenia kuratorów będących adwokatami nie może przekraczać stawek zasadniczego wynagrodzenia przewidzianego tymi przepisami, a wysokość wynagrodzenia innych kuratorów - 50% tych stawek (ust. 2). W myśl natomiast § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) minimalne stawki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą 240 zł powiększone o podatek VAT. Należy tez pamiętać, że do wartości przedmiotu zaskarżenia nie wlicza się odsetek ani kosztów związanych z należnością główną (art. 217 p.p.s.a.) Od skargi na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki należy pobierać wpis stały w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Strona z obowiązku uiszczenia wpisu była zwolniona. Mając na uwadze treść wyżej powołanych przepisów Sąd zasądził na rzecz kuratora adwokata S. R. wynagrodzenie w kwocie łącznej 295,20 zł czyli 240,00 zł wynagrodzenia powiększonego o podatek VAT (23%) w kwocie 55,20 zł.