III SA/Gl 1916/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Dnia 9 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga J.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], w której organ ten utrzymał w mocy orzeczenie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. nr [...], ustalające elementy kalkulacyjne na potrzeby prawidłowego określenia podatku należnego z tytułu importu i określające kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. W skardze pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, jednakże w żaden sposób wniosku tego nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, że aby wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji mógł być uwzględniony, w sprawie musi istnieć co najmniej jedna z dwóch powołanych w nim przesłanek, tj. winno zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub groźba spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest powołanie i wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, wydanie 3, Warszawa 2009, teza 9 do art. 61 p.p.s.a.). Podobny pogląd wyraził NSA w postanowieniu z 30 lipca 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I OZ 754/09, gdzie stwierdził, że obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie. Podobnie w orzeczeniu z 4 marca 2010 r. sygn. akt: II OZ 178/10 tenże Sąd uznał, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie w stosownym wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy. Natomiast w niniejszej sprawie strona w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym, wobec niewykazania przez stronę istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 151 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.