III SA/Gl 1948/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej), w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. Wnioskiem z [...] r. Strona skarżąca "A" sp. z o.o. w K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z [...] r. wymierzającą karę pieniężną w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że dalsze postępowanie egzekucyjne może spowodować znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Na potwierdzenie tego argumentu strona przedłożyła rachunki zysków i strat z których wynika, że spółka ponosi stratę z tytułu działalności gospodarczej oraz że sytuacja ulega pogorszeniu. Strona wyjaśniła także, że strata spowodowana jest zatrzymaniem podczas kontroli celnej ok. [...] urządzeń do gier zręcznościowych, które były jej jedynym źródłem dochodu. Oznacza to zdaniem strony, że nałożona kara jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do dochodów spółki. Strona dodała także, że może to spowodować jej upadłość oraz trudności w wypłacaniu wynagrodzeń pracownikom. W odniesieniu do nieodwracalnych skutków, które grożą stronie w razie nie wstrzymania wykonania decyzji, strona podniosła, że egzekucja z ruchomości (automatów do gier) poprzez ich sprzedaż innym podmiotom, może doprowadzić do skopiowania jego unikalnych automatów. Strona podniosła, że stworzone przez nią urządzenia do gier zręcznościowych zarówno pod względem cech zewnętrznych jak i oprogramowania zostały pomyślane tak by odróżniały się od innych podobnych urządzeń na rynku stosowanych prze konkurencję. Na poparcie tego argumentu strona przedłożyła opinię techniczną dotyczącą stosownych prze nią urządzeń Zdaniem strony utrata specyficznego produktu, jest szkodą tego rodzaju, która nie będzie mogła zostać zastąpiona przez późniejszy zwrot środków uzyskanych ze sprzedaży przez organ egzekucyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270.) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. Odnosząc się do pierwszego argumentu dotyczącego trudności finansowych związanych z egzekucją kary pieniężnej, należy zauważyć że naturalna konsekwencją egzekucji świadczenia pieniężnego jest pogorszenie się sytuacji finansowej. Należy zauważyć, iż sam fakt istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty egzekwowanego w drodze egzekucji świadczenia i związane z tym uszczuplenie majątku dłużnika są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zatem wykazanie, iż na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Należy bowiem zauważyć, że egzekwowane roszczenie ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego są odwracalne, albowiem w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi nadpłacone kwoty podlegać będą zwrotowi. Stąd samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Tym bardziej, że każde egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jest to pogląd rozpowszechniony w orzecznictwie (vide: postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 576/08, Lex 493724) oraz w literaturze także przytoczonej przez stronę we wniosku. Odnosząc się do niewspółmiernie wysokiej kary pieniężnej w stosunku do sytuacji finansowej spółki, Sąd zauważa, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności i wysokości samej kary. Ustosunkowując się do argumentu dotyczącego trudności w regulowaniu bieżących należności w tym wynagrodzeń pracowników, Sąd uznał, dla udzielenia ochrony tymczasowej nie jest jednakże wystarczające powoływanie się na ewentualną możliwość likwidacji firmy i zwolnienia pracowników bez poparcia tych przypuszczeń konkretnymi faktami (por. postanowienia NSA z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt I FZ 105/11 i z dnia 20 grudnia 2011 r., II GZ 537/11). Poza wyrażeniem subiektywnej obawy związanej z upadłością spółki oraz trudnościami w wypłacaniu wynagrodzeń pracownikom, strona skarżąca nie wykazała okoliczności uprawdopodabniających możliwość wystąpienia tych sytuacji. Na potwierdzenie takiej sytuacji, zdaniem Sądu, nie wystarczają ani twierdzenia strony, ani załączone do wniosku dokumenty, tj. rachunek zysków i strat, Dokumenty te potwierdzają wprawdzie fakt ponoszenia kosztów związanych z wynagrodzeniami pracowników, lecz na tej podstawie nie można uznać ponad wszelką wątpliwość, aby brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, przed rozpatrzeniem sprawy przez Sąd mógł spowodować w postaci niemożliwości wypłaty wynagrodzeń. Ponadto przedstawionego z rachunku zysków i strat wynika, że już w zeszłym roku ([...] r.) spółka ponosiła stratę, a mimo to stale ponosiła koszty związane z wynagrodzeniami pracowników. Odnosząc się do argumentu dotyczącego trudnego do odwrócenia skutku, w postaci wyjawienia specyficznych urządzeń do gier konkurencji, sąd uznał, że z przedłożonej opinii nie wynika jednoznacznie czym odróżniają się urządzenia spółki od innych istniejących na rynku urządzeń. Tym samym strona nie uprawdopodobniła także wystąpienia drugiej przesłanki art. z 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.