III SA/Gl 195/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Wach, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi J.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną tu decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...], po rozpatrzeniu odwołania J. F. reprezentowanego przez pełnomocnika doradcę podatkowego J. W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r. nr [...] określające zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec 2003 r. w kwocie [...] zł. Organ odwoławczy jako podstawę prawną wskazał art.13 § 1 pkt 2 lit. a i 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. ) i art. 6 ust.1, art. 10, art. 14 ust. 1 i ust. 3, art. 15 ust. 1, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 z póżń. zm.). W uzasadnieniu opisując dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wskazał co następuje. Na podstawie upoważnień do kontroli nr [...], [...] z dnia [...] kwietnia i [...] marca 2008 r. wydanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. przeprowadzono kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości dokonywania rozliczeń podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2002 r. do grudnia 2003 r., w firmie "A" J. F. w S. Jak ustalono podatnik prowadził działalność gospodarczą w okresie od dnia [...] stycznia 1998 r. do [...] kwietnia 2006 r. W wyniku kontroli stwierdzono, że J. F., pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie złożył deklaracji VAT-7, nie zadeklarował, ani nie wpłacił należnego podatku za miesiąc marzec 2003 r. W miesiącu tym zakres prowadzonej przez J. F. działalności gospodarczej obejmował: - ślusarstwo usługowe - dorabianie kluczy, - usługi pośrednictwa w sprzedaży gier Totalizatora Sportowego w systemie on - line, na rzecz "B" sp. z o.o., w W., W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego zbadano zasadność korzystania przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego wynikającego z przepisu art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późń. zm.). Na podstawie zapisów dokonanych przez podatnika w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za 2002 r. ustalono, iż we wskazanym okresie uzyskał on następujące przychody: - przychód osiągnięty ogółem – [...] zł, -przychód z usług dorabiania kluczy – [...] zł - prowizja ze sprzedaży gier Totalizatora Sportowego – [...] zł, - prowizja ze sprzedaży Zakładów Piłkarskich – za 2002 r. - [...] zł. W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono, że brak podstaw prawnych do uznania, iż J. F. jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, gdyż w 2002 r. wartość sprzedaży wyliczona według zasad określonych dla tego celu przekroczyła kwotę uprawniającą do zwolnienia podmiotowego. Ustalona przez organy podatkowe wartość sprzedaży za okres od stycznia do grudnia 2002 r. według zasad określonych w art. 14 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wynosiła [...] zł. Natomiast zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 30 października 2001 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług w 2002 r. wartość sprzedaży towarów i usług, uprawniająca do zwolnienia od podatku od towarów i usług stanowiła kwotę 38.500 zł. W tej sytuacji uznano, iż J. F. przed dniem 1 grudnia 2002 r. przekroczył kwotę uprawniającą do zwolnienia od podatku VAT . W związku ze stwierdzoną utratą przez J. F. prawa do zwolnienia podmiotowego uznano, iż faktycznie dokonana sprzedaż w marcu 2003 r. podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT według stawek właściwych dla danego rodzaju sprzedaży. Ustalono też, iż podatnik nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 9 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym dotyczącego złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT – R przed dniem dokonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. Zgłoszenia rejestracyjnego J. F. dokonał [...] stycznia 2006 r. Mimo utraty zwolnienia od podatku VAT J. F. nie złożył deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT -7 za marzec 2003 r. i nie odprowadził do budżetu państwa należnego podatku VAT z tytułu przychodu ze ślusarstwa usługowego – dorabiania kluczy według stawki 22 %. Stwierdzono także, iż w okresie tym uzyskał także przychody – prowizję z tytułu świadczonych usług pośrednictwa w sprzedaży gier totalizatora sportowego. Usługi te były zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym . W konsekwencji dokonanych ustaleń organ podatkowy I instancji na podstawie art. 207 i art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r – Ordynacja podatkowa w związku z art. 6 ust. 1 , art. 10, art. 14 ust. 1 i 3 , art. 15 ust.1 art. 18 , art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) wydał w dniu [...] r. decyzję, którą określił zobowiązanie w podatku VAT za marzec 2003 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji powołał art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) zgodnie z którym zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3, a także wartość eksportu towarów lub usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie 10.000 EURO oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług w 2002 r. (Dz. U. Nr 137, poz. 1542) - kwota 38.500 zł. Wskazał także art. 16 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy zgodnie, z którym podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub usług o podobnym charakterze stanowi: dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi, agenta, zleceniobiorcy, komisanta lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o kwotę podatku (...), oraz art. 14 ust. 1 pkt 4, który stanowi, iż w przypadku podatników o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy, przez wartość sprzedaży towarów określoną w rozumie się 30 -krotność kwoty prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usług – w pozostałych przypadkach. Biorąc pod uwagę to, iż w marcu 2003 r. podatnik osiągnął przychody ze sprzedaży usług - dorabianie kluczy i prowizję ze sprzedaży gier totalizatora sportowego gdzie przychody prowizyjne uzyskane ze sprzedaży gier totalizatora sportowego korzystały w marcu 2003 r. ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 7 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegały jedynie usługi ślusarskie - dorabianie kluczy - według stawki 22%. Podatek należny z tytułu sprzedaży za miesiąc marzec 2003 r. określono w następujący sposób: wartość sprzedaży podlegającej opodatkowaniu [...] zł, VAT 22%; [...] zł x 22/12, wartość netto: [...] zł x 22% = [...] zł. W uzasadnieniu decyzji nadmieniono, iż w dniu [...] r. postanowieniem Nr [...] organ podatkowy I instancji na podstawie art. 14a § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej wydał J. F. pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usług pośrednictwa w zakresie sprzedaży gier losowych na rzecz spółki z o.o. Totalizator Sportowy sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 92.71 i ciążącego obowiązku podatkowego w podatku VAT. W tej interpretacji organ podatkowy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego we wniosku wskazał, iż na podatniku ciążył obowiązek podatkowy z tytułu podatku od towarów i usług co najmniej już w 2003 r., o ile nie wcześniej. Od niniejszej interpretacji podatnik wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w [...], który decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówił zmiany zaskarżanego postanowienia . W odwołaniu wniesionym przez pełnomocnika J. F. doradca podatkowy J. W. zarzucił wydanej decyzji: - błędną interpretację przepisów art. 14 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, - naruszenie przepisów art. 121, art. 122 oraz art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej i wniósł o uchylenie decyzji w całości. Uzasadniając postawione zarzuty pełnomocnik stwierdził, iż uzasadnienie wydanej decyzji jest wadliwe, bo niewystarczająco wyjaśnia przyczynę łączenia różnych czynności i źródeł opodatkowania, zawiera błędną interpretację przepisów oraz błędy formalne opisujące wykazane dowody. W ocenie pełnomocnika organ pierwszej instancji bezpodstawnie zawyżył wartość sprzedaży podlegającej opodatkowaniu łącząc czynności podlegające opodatkowaniu z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu. Działanie takie jest niezgodne z ideą przedmiotu opodatkowania i kłóci się z wolą ustawodawcy, który nie wprowadził normy pozwalającej na takie łączenie. Powołał przy tym przepisy art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami), w którym ustawodawca wyłączył z opodatkowania czynności zwolnione. Zakwestionował podnoszenie zarzutu niedopełnienia obowiązku rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług oraz nie złożenia deklaracji podatkowych jako przedwczesne, gdyż obowiązki te są pochodne od kwestii dotyczącej powstania podatkowego lub jego braku. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania utrzymał sporną decyzję w mocy podzielając w całości ustalenia faktyczne i prawne organu podatkowego I instancji . W odniesieniu do zarzutów odwołania organ odwoławczy powołując art. 14 w/w ustawy stwierdził, iż odwołanie się przez ustawodawcę do czynności, o jakich mowa w art. 2 ust. 1 i 3 ustawy oraz eksportu towarów i usług wskazuje, że chodzi o wszystkie, poza importem, czynności, bez względu na to jaki jest konkretnie przedmiot tych czynności. W związku z tym dla określenia kwoty sprzedaży, której przekroczenie rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług nie ma znaczenia, czy dana czynność objęta jest zwolnieniem przedmiotowym. Tak więc dla potrzeb określenia warunku utraty podmiotowego zwolnienia od podatku należy uwzględnić wszystkie (poza importem) czynności nawet jeśli odpowiadały kryteriom określonym w przepisach dla zwolnienia przedmiotowego. Przywołany przez J F. przepis art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług organ odwoławczy uznał za nie mający w kontrolowanym przypadku zastosowania, gdyż przepisy cytowanej ustawy weszły w życie z dniem 1 maja 2004 r. W ocenie organu skoro J. F. nie zachowywał się jak podatnik podatku od towarów i usług, pomimo ciążącego na nim obowiązku ustawowego niezasadne jest jego twierdzenie iż niedopełnienie obowiązku rejestracyjnego i nie złożenie deklaracji podatkowej jest przedwczesne. W ocenie organu odwoławczego sporna decyzja zawierała uzasadnienie merytoryczne i prawne, stąd nie naruszono postanowień art. 210 Ordynacji podatkowej. Nie naruszono także w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez organ pierwszej instancji zasad ogólnych postępowania podatkowego zawartych w art. 121 i 122 Ordynacji podatkowej dotyczących obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i realizacji zasady prawdy obiektywnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący reprezentowany przez pełnomocnika doradcę podatkowego J. W. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego zarzucając Dyrektorowi Izby skarbowej w [...] rażące naruszenie przepisów prawa: a w szczególności, art. 7, art. 13, art. 14 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Ponowił przy tym zarzuty wyartykułowane w odwołaniu od spornej decyzji polegające na bezprawnej interpretacji przepisów polegające na łączeniu czynności podlegających opodatkowaniu z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu akcentując, iż ustawodawca w sposób wyraźny wskazał rodzaje czynności z tytułu świadczenia, których podatnicy nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego, czy też do jakich czynności nie stosuje się zwolnienia podmiotowego. Powołał się także na zapis wynikający z art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Końcowo podkreślił błędy formalne w decyzji organu I instancji dotyczącej grudnia 2002 r., polegające na rażącym zawyżeniu wartości sprzedaży za 2002 r. poprzez przyjęcie wartości sprzedaży w kwocie [...] zł, co nie jest zgodne ze stanem faktycznym sprawy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionych zarzutów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej sprawowaną pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji, zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja, którą to określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług za marzec 2003 r., z uwagi na stwierdzenie przez organy podatkowe, iż strona utraciła przed dniem 1 grudnia 2002 r. prawo do zwolnienia z podatku VAT na skutek przekroczenia przed tym dniem kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł, gdyż uzyskała w okresie od stycznia do listopada 2002 r. kwotę sprzedaży w wysokości [...] zł. Istota sporu jednakże jest związana z zagadnieniem co do sposobu określenia limitu uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia od podatku, gdyż zdaniem strony dla określenia limitu obrotów nie należy łączyć obrotów ze sprzedaży zwolnionej przedmiotowo i sprzedaży opodatkowanej. To zaś ustalenie zdeterminowało wydanie zaskarżonej tu decyzji . W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny oraz jego analiza, w świetle regulacji ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.) zwana dalej ustawą odpowiadają prawu. By dokonać kontroli zaskarżonej decyzji dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego za marzec 2003 r. rozważyć należy uprzednio czy prawidłowo organy przyjęły uznając, iż w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym J. F. utracił prawo do zwolnienia podmiotowego z uwagi na przekroczenie w 2002 r. wartości sprzedaży uprawniającej do zwolnienia podmiotowego . W tym względzie zauważyć należy, iż decyzją z dnia z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...], po rozpatrzeniu odwołania J. F. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r. nr [...] określające zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. w kwocie [...] zł. Ta zaś decyzja została wydana jako pierwsza po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku VAT J. F. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej obejmującej ślusarstwo usługowe i usługi pośrednictwa ze sprzedaży gier z uwagi na przekroczenie przed 1 grudnia 2002 r. wartości sprzedaży uprawniającej do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Była ona przedmiotem skargi wniesionej przez J. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wyrokiem z dnia 9 września 2009 r. sygn. akt III SA/Gl 192/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na tę decyzję uznając, iż odpowiada ona prawu. W uzasadnieniu wyroku omówiono przyczyny z powodu, których uznano, iż decyzja jest prawidłowa. W konkluzji tegoż wyroku Sąd stwierdził, iż dla określenia wartości sprzedaży na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy uprawniającej do korzystania ze zwolnienia podmiotowego ustawy o VAT nie ma znaczenia okoliczność zwolnienia przedmiotowego sprzedaży określonych towarów bądź świadczenia określonych usług. Uwzględniając zatem i w całości w sprawie podzielając stanowisko Sądu wyrażone w powołanym wyroku Sąd przy kontroli spornej w niniejszej sprawie decyzji nie dopatrzył się naruszeń prawa mogących skutkować uwzględnieniem skargi. Zgodnie z art. 21 § 3 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie gdyż organy stwierdziły iż J. F. mimo ciążącego na nim obowiązku w zakresie podatku VAT wynikającego z przekroczenia limitu obrotów upoważniających do zwolnienia podmiotowego nie odprowadził podatku należnego z tytułu ślusarstwa usługowego w zakresie – dorabiania kluczy według stawki 22 % wynikającej z art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług. Prawidłowo zatem określiły zobowiązanie w podatku VAT za wskazany miesiąc rozliczeniowy przyjmując do opodatkowania przychód z usług z dorabiania kluczy, a pomijając przychody prowizyjne ze sprzedaży gier jako objęte zwolnieniem przedmiotowym określonym w art. art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W odniesieniu do zarzutu popełnienia błędu formalnego przez organ I instancji polegającego, zdaniem strony, na niezgodnym ze stanem faktycznym określeniu wartości sprzedaży za 2002 r. na kwotę [...] zł stwierdzić trzeba, iż sposób obliczenia wartości sprzedaży dotyczącej kwoty prowizji ze sprzedaży gier został dokonany według zasad unormowanych w art. 16 ust.1 pkt 2 i art. 14 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W przepisach tych zaś ustawodawca wskazał, iż w przypadku podatników o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, to jest prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi, agenta, zleceniobiorcy, komisanta lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o kwotę podatku (...) .W art. 14 ust. 4 unormował natomiast, iż w przypadku podatników, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, przez wartość sprzedaży towarów określoną w ust. 1 pkt 1 rozumie się: 30-krotność kwoty prowizji (...). W sytuacji gdy organy podatkowe wartość sprzedaży z tytułu prowizji ustaliły w sposób ściśle wynikający z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym zarzut zawyżenia wartości sprzedaży nie jest zasadny. Podnoszony w skardze przepis art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zgodnie, z którym do wartości sprzedaży podlegającej zwolnieniu nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku nie może stanowić argumentu uzasadniającego odmienne rozstrzygnięcie sprawy albowiem został on wprowadzony w życie z dniem 1 maja 2004 r. a zatem nie może mieć zastosowania do stanu faktycznego niniejszej sprawy dotyczącej marca 2003 r. kiedy to obowiązywała ustawa z dnia z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Nietrafnym jest także zarzut naruszenia art. 7 i art. 13 ustawy. W badanej sprawie organy wydając sporną decyzję określającą zobowiązanie w podatku VAT do opodatkowania za wskazany miesiąc rozliczeniowy przyjęły jedynie wartość sprzedaży z tytułu ślusarstwa usługowego - dorabiania kluczy, które to podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce 22 %. Przychody zaś z prowizji z tytułu świadczonych usług pośrednictwa w sprzedaży gier pominęły jako korzystające ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę, jako nieuzasadnioną, oddalił.