III SA/Gl 1989/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-09-07

Skład orzekający: Barbara Orzepowska-Kyć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, będąca osobą fizyczną, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca, będąca osobą fizyczną, która wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w zakresie częściowym. Ocena sytuacji skarżącej powinna być dokonana na podstawie aktualnej dokumentacji, która wykazała niewielki dochód, problemy zdrowotne oraz zobowiązania finansowe.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach w sprawie podatku akcyzowego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, dołączając szereg dokumentów potwierdzających jej trudną sytuację finansową i zdrowotną. Wcześniejszy wniosek o prawo pomocy został odrzucony, jednak po uchyleniu tego postanowienia przez NSA i ponownym rozpoznaniu sprawy przez WSA, przedłożono nowe dokumenty, które wykazały znaczące pogorszenie sytuacji finansowej skarżącej.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono stronę skarżącą od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić stronę skarżącą od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Pismem z [...] r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika doradcę podatkowego D. P., wniosła skargę kasacyjną na powyższy wyrok. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej (w terminie do jego uiszczenia) skarżąca nadesłała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do wniosku skarżąca dołączyła poświadczenie o zatrudnieniu, zaświadczenie o zarobkach, wydruk z CEIDG, wyrok rozwodowy, wyniki badań lekarskich, zaświadczenia lekarskie oraz fakturę za leki. W uzupełnieniu wniosku przy piśmie z [...] r. skarżąca nadesłała formularz PPF oraz odcinek emerytury matki byłego męża A. J., którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Postanowieniem z 2 marca 2015 r. Sąd odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to stało się przedmiotem zażalenia skarżącej. W jego wyniku Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 maja 2015 r. (sygn. akt I GZ 271/15) uchylił zaskarżone zarządzenie przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Niezależnie od powyższego wniosek o prawo pomocy złożono także w innej sprawie M. J. zawisłej przed tutejszym Sądem a to w sprawie I SA/Gl 496/15. W sprawie tej przedłożono aktualne dokumenty, nieznane w momencie wydania postanowienia z 2 marca 2015 r. tj. zaświadczenia o zarobkach, według którego skarżąca od września ubiegłego roku przebywa na zwolnieniu lekarskim i nie pobiera wynagrodzenia, potwierdzeń wypłaty zasiłku chorobowego za różne okresy (np. za okres od [...] do [...] r. wypłacono skarżącej kwotę [...] zł) oraz zeznania podatkowego skarżącej za ubiegły rok (wykazano w nim przychód w wysokości [...] zł, w tym [...] zł tytułem wynagrodzenia za pracę). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do poglądu wypowiedzianego w uzasadnieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2015 r., wiążącego Sąd ponownie rozpoznający wniosek, ocenę tego, czy przesłanka ta zachodzi, należy przy tym odnieść do obecnej sytuacji skarżącej. Stwierdzić zatem wypada, że w świetle dokumentacji przedłożonej w niniejszej sprawie oraz w sprawie I SA/Gl 496/15 skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla niej i dla jej rodziny, czyli małoletnich córek pozostających na jej utrzymaniu. Udokumentowała ona wszak niewielki dochód w postaci minimalnego wynagrodzenia za pracę lub nieznacznego zasiłku chorobowego oraz alimentów na dzieci. Po tym, jak wnioskująca rozwiodła się z mężem, nie można też wskazać członka rodziny, na którym spoczywałby prawny obowiązek udzielenia jej pomocy finansowej na cele postępowania. Niepodobna również tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych skarżącej oraz ciążących na niej zobowiązań. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło