III SA/Gl 200/04

Sygn. akt III / SA / Gl 200 / 04 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo ( spr. ) Sędziowie: WSA Małgorzata Jużków Asesor WSA Małgorzata Walentek Protokolant: stażysta Mariola Grąziowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi Gminy Ż. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wynagrodzeń pracowników samorządowych oddala skargę. Sygn. akt III SA / Gl 200 / 04 Uzasadnienie Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 142, pos. 1591 ze zm. ) Wojewoda [...] stwierdził nieważność uchwały nr [...] . Rady Miejskiej w Ż. z dnia [...]r. w sprawie przyznania Burmistrzowi Miasta premii za [...]r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda stwierdził, iż Rada Miejska w Ż. przyznała Burmistrzowi Miasta premię za wyniki w pracy w roku [...] w wysokości [...] zł. netto. Tymczasem kwestie wynagrodzenia pracowników samorządowych, w tym burmistrza regulowały dwa akty, a to ustawa z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1593 ze zm.) oraz rozporządzenie z dnia 11 lutego 2003r. w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich ( Dz. U> nr 33 , poz. 264 ). W skład jego wynagrodzenia mogły wchodzić: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek specjalny oraz dodatek za wieloletnia pracę. Burmistrz nie mógł otrzymywać nagród. Natomiast stosownie do treści § 16 ust. 1 cytowanego rozporządzenia w sprawie zasad /.../ premie można było przyznać wyłącznie pracownikom samorządowym zatrudnionym na stanowiskach pomocniczych i obsługi. Premii nie mógł otrzymać burmistrz. Z treści wniosku radnego, który domagał się przyznania Burmistrzowi Miasta Ż. premii wynikało, że powinna ona była być przyznana w uznaniu za szczególne zaangażowanie Burmistrza w realizowanie zadań bieżących, podejmowanie skutecznych działań w zakresie pozyskiwania znaczących środków finansowych na realizacje inwestycji niezbędnych dla miasta, prowadzenie oszczędnej gospodarki finansowej oraz za doprowadzenie do poprawy ściągalności wierzytelności z tytułu podatków i opłat. Zatem faktycznie przyznano Burmistrzowi nagrodę. A to było sprzeczne z art. 20 ust. 5 w związku z ust. 3ustawy o pracownikach samorządowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gmina Ż. wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...]. Nie zgodziła się z argumentacją organu nadzorczego przedstawioną w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. W jej ocenie Burmistrzowi przyznano nie nagrodę lecz premię. Różnica miedzy tymi pojęciami była subtelna. Premię przyznano burmistrzowi za wyniki w pracy w [...] r. Nie przyznano mu nagrody, jak sugeruje Wojewoda, za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej. Wadliwa, w ocenie skarżącej, była także zaprezentowana przez organ nadzoru interpretacja § 16 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich. Wskazany przepis nie ograniczał możliwości przyznawania premii tylko pracownikom zatrudnionym na stanowiskach pomocniczych i obsługi. Gdyby tak było, byliby uprzywilejowani w stosunku do pozostałych pracowników samorządowych, zwłaszcza tych zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych. 2 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał w całości swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Na jego oparcie poparcie powtórzył argumentacje przytoczoną już w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego. W jego ocenie żaden przepis prawa nie upoważniał rady do przyznawania burmistrzowi premii lub nagrody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Status prawny, w tym prawa pracownika samorządowego określa ustawa z dnia 22 marca 1990r. o pracownikach samorządowych ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1593 ze zm.). Zgodnie z art. 20 ust. 1 tej ustawy pracownikowi samorządowemu przysługuje wynagrodzenia stosowne do zajmowanego stanowiska i posiadanych kwalifikacji zawodowych. Rada Ministrów na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ust. 2 cytowanego art. 20 rozporządzeniem z dnia 11 lutego 2003r. w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich ( Dz. U. nr 33 poz. 264 ), zwanym dalej rozporządzeniem, uregulowała m. in. zasady wynagradzania wójtów, burmistrzów i prezydentów miast, uwzględnieniem ograniczeń wynikających z ust. 3 i 5 art. 20 ustawy o pracownikach samorządowych. Z przytoczonych przepisów wynika ograniczenie maksymalnej wysokości miesięcznego wynagrodzenia członka zarządu jednostki samorządu terytorialnego wójta, burmistrza, prezydenta miasta, łącznie z dodatkiem za wieloletnią pracę, do siedmiokrotności kwoty bazowej określonej w ustawie budżetowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1999r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz.U. nr 110, poz. 1255 z 200r. ze zm.) oraz zakaz przysługiwania im nagród za wyjątkiem nagrody jubileuszowej przysługującej pracownikowi za wieloletnią pracę na podstawie art. 21 cytowanej ustawy. Treść art. 20 ust. 5 ustawy o pracownikach samorządowych nie pozostawia wątpliwości co do tego, że intencją ustawodawcy było ograniczenie prawa członka zarządu jednostki samorządu terytorialnego, burmistrza, wójta czy prezydenta miasta – pracowników samorządowych - do otrzymywania jakichkolwiek, za wyjątkiem nagrody jubileuszowej, nagród. §7 i § 8 cytowanego wyżej rozporządzenia zezwalają na przyznanie wójtowi, burmistrzowi prezydentowi miasta dodatku specjalnego w kwocie nie mniejszej niż 20% i nie większej niż 40% , a w miastach ( miastach na prawach powiatu) powyżej 300 tyś. mieszkańców oraz w Warszawie w kwocie nie większej niż 50% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. Dodatek może być przyznany na czas oznaczony nie dłuższy niż rok. Prawo do dodatku funkcyjnego, zgodnie z § 8 ust. 3 rozporządzenia nie przysługuje pracownikom pomocniczym i obsługi. Szczególną forma wyróżniania tej grupy pracowników jest tworzenia przez kierownika urzędu w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia, funduszu premiowego. Warunki przyznawania wypłacania premii określa kierownik urzędu. Z tej formy wyróżnienia nie mogą skorzystać pozostali pracownicy samorządowi. Ponadto na podstawie § 13 rozporządzenia kierownik urzędu, również w ramach posiadanych na wynagrodzenia 3 środków może utworzyć fundusz nagród z przeznaczeniem na wypłatę nagród dla pracowników samorządowych za szczególne osiągnięcia w pracy. Fundusz ten pozostaje w dyspozycji kierownika urzędu. Z tych funduszów nie mogą być wypłacane burmistrzowi premie przysługujące pracownikom pomocniczym i obsługi oraz nagrody, które mu nie przysługują zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Zakwestionowaną przez Wojewodę uchwałę z dnia [...]r. Rada Miejska w Ż. podjęła na podstawie art. 4 pkt. 1 ustawy o pracownikach samorządowych. Ten przepis, podobnie jak przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 142 , poz. 1591 ze zm.) nie przyznają radzie gminy prawa do ustalania wynagrodzenia wójta, burmistrza czy prezydenta miasta w sposób odmienny, korzystniejszy od tego, który został określony w ustawie o pracownikach samorządowych oraz wydanych na jej podstawie przepisach wykonawczych. Wobec powyższego skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U .nr 153, poz. 1270 ) oddalono.