III SA/Gl 209/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant St. sekr. sąd. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...] r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania Z. C., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] r. nr [...], w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty długu celnego, z tytułu importu samochodu osobowego marki Nissan Murano, zgłoszonego na podstawie jednolitego dokumentu administracyjnego SAD OGL nr [...] z dnia [...] r. W decyzji przedstawił następujący przebieg postępowania w sprawie: W dniu 18 czerwca 2008 r. Z. C. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z USA samochód osobowy marki Nissan Murano o nr nadwozia [...], rok produkcji 2005, z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. skokowej [...] ccm. W przedmiotowym zgłoszeniu celnym zadeklarował kod CN 8703249000 - Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich - właściwy dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702) włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi - pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, — o pojemności skokowej przekraczającej 3000 ccm, —używane. Dla towaru zastosowano stawkę celną konwencyjną w wysokości 10 % - zgodnie z obowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfą Celną Wspólnot Europejskich Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 286 z 31 października 2007 r.). Wartość celną importowanego pojazdu zadeklarowano w kwocie 6.000 USD na podstawie dowodu zakupu z dnia 14 kwietnia 2008 r. W zgłoszeniu celnym strona zadeklarowała podatek akcyzowy w kwocie [...] PLN oraz podatek od towarów i usług w wysokości [...] PLN. Do zgłoszenia celnego strona załączyła m.in. - dowód zakupu z 14 kwietnia 2008 r., - Certificate of Title nr [...], - Deklarację Elementów dotyczących Wartości Celnej D.W.1. W tym samym dniu zgłoszenie - jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r. str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, roz. 2, t. 4, str. 307, ze zm., zwanego dalej WKC) - zostało przyjęte na podstawie art. 63 rozporządzenia i zarejestrowane w ewidencji OGL pod nr [...]. W wyniku rewizji celnej stwierdzono używany samochód osobowy marki Nissan Murano. Odczytany numer nadwozia był zgodny z załączonymi dokumentami. Stwierdzono pojazd uszkodzony: wgięta przednia maska, porysowane zderzaki (przedni, tylny), wgięte tylne prawe drzwi (uszkodzenia nieznaczne i widoczne z bliższej odległości). Sporządzono dokumentację fotograficzną. Zgodnie z informacją zawartą w dokumencie SAD, po uiszczeniu należności towar zwolniono do wnioskowanej procedury w dniu 18 czerwca 2008 r. Postanowieniem z [...]r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia prawidłowej wartości celnej, a także kwoty długu celnego w związku z importem samochodu osobowego marki Nissan Murano o nr nadwozia [...], objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg dokumentu SAD nr [...]z 18 czerwca 2008 r. Następnie pismem z 26 marca 2010 r. organ wezwał stronę do przedstawienia dodatkowych dokumentów potwierdzających, że cena wskazana na załączonym do zgłoszenia dowodzie zakupu stanowi wartość transakcyjną w rozumieniu art. 29 WKC. W odpowiedzi strona przedłożyła m.in.: wycenę z 23 kwietnia 2010 r. sporządzoną przez rzeczoznawcę M. S. określającą wartość importowanego pojazdu w stanie nieuszkodzonym na rynku polskim na kwotę [...] PLN, a w stanie uszkodzonym na kwotę [...] PLN; wyjaśnienia odnośnie dokonanych napraw elementów nadwozia, silnika oraz zawieszenia; potwierdzony przez notariusza stanu Illinois dowód zakupu spornego pojazdu; kserokopię bankowego dowodu wpłaty; wydruk potwierdzenia transakcji bankowej z 4 kwietnia 2008 r. Organ pierwszej instancji ustalił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę [...] PLN - zgodnie z art. 31 ust. 1 WKC i decyzją z [...] r. dla spornego towaru określił niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości [...] PLN oraz dokonał retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...]r., uchylił w całości decyzję pierwszoinstancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Naczelnik Urzędu Celnego w R. w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy zwrócił się z wnioskiem do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta w G. o udostępnienie uwierzytelnionych kopii dokumentów rejestracyjnych spornego samochodu oraz postanowieniem z [...] r. powołał J. D. w charakterze biegłego w celu ustalenia wartości ww. pojazdu na rynku eksportera, stopnia jego zużycia oraz wartości na rynku polskim. Ustalił przy tym następujący zakres opinii: - ustalenie średniej ceny sprzedaży na rynku USA na dzień 18 czerwca 2008 r. samochodu marki Nissan Murano nr [...], przy uwzględnieniu identycznych danych technicznych oraz jego stanu technicznego; - ustalenie na rynku polskim cen sprzedaży ww. samochodu z uwzględnieniem stwierdzonych braków, uszkodzeń, przebiegu i innych elementów mających wpływ na wartość spornego pojazdu; - ustalenie kraju produkcji importowanego pojazdu. Strona była poinformowana o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu. W sporządzonej opinii z 27 lipca 2011 r. biegły wskazał, iż na rynku amerykańskim w czerwcu 2008 r. wartość spornego samochodu (rok prod. 2004), o przebiegu 78.350 mil wynosiła [...]USD. Z uwzględnieniem uszkodzeń była rzędu [...]USD. Ustaleń dokonał na podstawie: VMR, Consumer Guide, NADAutoguides). Wartość ta prawie trzykrotnie przewyższała zadeklarowaną przez stronę w zgłoszeniu celnym wartość pojazdu ([...]USD). W oparciu o system CARFAX raport Autocheck rzeczoznawca ustalił, iż badany pojazd posiadał udokumentowaną historię eksploatacji, z której wynika, że samochód został wyprodukowany w 2004 r., sprzedany do USA w 2005 r., przed sprowadzeniem do Polski był sprawny, 13 lutego 2008 r. uzyskał dopuszczenie do ruchu w USA. Wcześniej nie był uszkodzony, a do dnia eksportu do Niemiec nie był eksploatowany. Nadto organ wskazał, że pismem z 7 lipca 2011 r. Urząd Miejski w G. przekazał Naczelnikowi Urzędu Celnego w R. uwierzytelnione kserokopie akt dołączone do wniosku o rejestrację samochodu osobowego marki Nissan Murano, z których wynika, że sporny samochód już w dwa dni po dokonaniu importu, uzyskał pozytywne zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym. Po przeprowadzeniu postępowania, Naczelnik Urzędu Celnego decyzją nr [...]z [...]r., określił dla towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z 18 czerwca 2008 r. niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości [...] PLN oraz dokonał jej retrospektywnego zaksięgowania. Organ pierwszej instancji ustalił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę [...]PLN - zgodnie z art. 31 ust. 1 WKC. Zastosowano stawkę celną konwencyjną w wysokości 10% - zgodnie z obowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfą Celną Wspólnot Europejskich. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszoinstancyjny odniósł się szczegółowo do przedstawionej przez skarżącego opinii rzeczoznawcy M. S., wskazując, iż opinia ta odnosi się do wartości pojazdu wyprodukowanego w 2005 r., a nadto przyjmuje się w niej jako istniejące uszkodzenia pojazdu. Tymczasem sporny samochód został wyprodukowany w 2004 r., zaś wskazane przez stronę uszkodzenia pojazdu nie zostały potwierdzone żadnymi dowodami. W odwołaniu Z. C. wniósł o uchylenie w całości decyzji pierwszoinstancyjnej i o przyjęcie wartości spornego pojazdu zgodnie z przedstawionym rachunkiem sprzedaży, zarzucając naruszenie art. 120, art. 122 O.p. oraz art. 29 ust. 1 WKC. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności opinię sporządzoną przez Certyfikowanego Rzeczoznawcę Samochodowego, dane dostępne w Internecie, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że wystąpiły przesłanki wyłączające możliwość ustalenia wartości na podstawie art. 29 ust. 1 WKC. Zaznaczył, że wartość transakcyjna towaru ([...]USD) rażąco odstaje od wartości towaru na rynku kraju zakupu ([...]USD) i jest niemalże trzykrotnie niższa od wartości na rynku amerykańskim. W jego ocenie, kwota [...]USD wskazana w załączonym do zgłoszenia celnego rachunku nie mogła zostać przyjęta jako wartość transakcyjna, tym bardziej, iż wskazana w dowodzie zakupu z 14 kwietnia 2008 r. kwota [...]USD obejmowała oprócz ceny sprzedaży również koszty transportu, gdyż w zgłoszeniu celnym strona zadeklarowała warunki dostawy jako [...], zgodnie z którymi koszty transportu ponosi sprzedający (formuła [...] oznacza, że sprzedający ponosi koszty i ryzyko związane z dostawą towaru, z wyłączeniem ceł, podatków i innych oficjalnych opłat w kraju kupującego). Organ podniósł, że koszty transportu morskiego z USA do Polski obowiązujące w 2008 r. za tego typu usługę kształtują się na poziomie [...] USD. Powołał się przy tym na dane ze stron portali internetowych zawierających oferty importu pojazdów samochodowych. W tym stanie rzeczy organy celne stwierdziły, że prawidłowo zastosowały przepis art. 181a ust. 1 RWKC, albowiem w sprawie istniały uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna pojazdu wynikająca z kwoty wykazanej w przedłożonym przez stronę rachunku stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 WKC, w związku z czym uzasadnione było ustalenie wartości samochodu metodą ostatniej szansy zgodnie z art. 31 ust. 2 WKC. Zatem zdaniem organu konieczne było ustalenie wartości celnej importowanego samochodu metodą zastępczą w oparciu o art. 30 ust. 1 WKC. Następnie organ omówił kolejne metody ustalania wartości celnej określone w WKC i podał przyczyny braku możliwości ich zastosowania, wskazując na konieczność zastosowania tzw. metody ‚"ostatniej szansy" (art. 31 ust. 1 WKC). Wyjaśnił, że w sprawie nie mogło dojść do ustalenia wartości celnej metodą wartości transakcyjnej identycznych towarów, gdyż w przypadku samochodów używanych praktycznie niemożliwe jest ustalenie wartości celnej metodą wartości transakcyjnej identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a WKC). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając: Naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest: 1) art. 221 ust. 3 WKC, poprzez przekroczenie 3 letniego terminu na powiadomienie dłużnika o powstaniu długu celnego, co w konsekwencji doprowadziło do wygaśnięcia długu celnego, 2) art. 29 ust. 1 WKC, poprzez jego niezastosowanie i nie przyjęcie jako podstawy do określenia należności celnych wartości transakcyjnej pojazdu zadeklarowanej przez stronę, pomimo tego, iż zostały spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie tej metody wyceny towaru - przede wszystkim udowodnione zostało, iż wskazana cena odpowiada kwocie faktycznie uiszczonej jako zapłata za nabyty pojazd samochodowy; Zarzuciła też naruszenie przepisów postępowania, które miało bezpośredni wpływ na treść rozstrzygnięcia, to jest: 1) art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm., zwanej dalej O.p.) poprzez przyjęcie za udowodnionej okoliczności, iż pojazd był stale użytkowany i całkiem sprawny, pomimo tego, iż jak wynika z informacji zawartych w systemie Carfax, a na co również powołuje się organ celny popadając tym samym w sprzeczność, stan licznika przebytych mil nie uległ zmianie, jak również poprzez przyjęcie, iż dane zawarte w systemie Carfax pozwalają na przyjęcie, iż pojazd nie miał żadnych uszkodzeń i był w dobrym stanie technicznym, podczas gdy system ten w ogóle nie zawiera żadnych danych dotyczących uszkodzeń w pojeździe, więc system ten nie może stanowić podstawy do dowodzenia w tym zakresie; 2) art. 187 § 3 w zw. z art. 197 § 1 ustawy O.p. poprzez przyjęcie, iż faktem powszechnie znanym nie wymagającym dowodu jest wiedza w zakresie rodzajów urzędowych dokumentów rejestracyjnych i ich uwarunkowania od stanu technicznego, podczas gdy jest to wiedza specjalistyczna, wymagająca fachowej wiedzy, której strona nie posiada, a więc aby dowodzenie w oparciu o powyższe informacje i zależności między nimi było zgodne z prawem, niezbędne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, który kwestie te by wyjaśnił, co nie zostało w ramach niniejszego postępowania uczynione; 3) art. 187 § 1 ustawy O.p. poprzez przyznanie waloru wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłego J. D. i dokonanie w oparciu o nią wiążących ustaleń, pomimo tego, iż biegły nie dokonał oględzin pojazdu celem dokonania ustalenia jego stanu technicznego bazując jedynie na kilku ogólnych zdjęciach, które nie mogą być uznane za wystarczający materiał do oceny stanu pojazdu, ponadto jako wartość rynkową pojazdu wskazał cenę odnoszącą się do rynku polskiego jako rynku kraju importu, podczas gdy miarodajne dla ustalenia wartości towaru winny być ceny obowiązujące w kraju rynku sprzedaży (eksportu), a więc Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, gdzie skarżący kupił pojazd, w konsekwencji czego również organ celny nieprawidłowo ustalał jego wartość opierając się na niewłaściwych danych. Skarżący zarzucił też, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu jako kwoty bazowej do dalszych obliczeń celem ustalenia wartości towaru kwoty [...] PLN odpowiadającej wartości pojazdu na rynku polskim, podczas gdy miarodajna winna być cena obowiązująca na rynku amerykańskim, gdyż tam dokonano zakupu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zauważył też, że strona w skardze powtórzyła zarzuty podnoszone już w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organy celne dyspozycji art. 221 ust. 3 WKC organ przytoczył treść tego przepisu i zaznaczył, iż bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury odwoławczej. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w K. oznacza to, iż jeżeli dłużnik złoży odwołanie od decyzji, którą dokonano pierwotnego zaksięgowania, to jednocześnie wydłuża się okres, w którym będzie można dokonać zaksięgowania retrospektywnego, gdyż później upłynie termin do powiadomienia dłużnika o kwocie długu celnego. Na poparcie swego stanowiska powołał się na stanowisko doktryny (vide: Wspólntowy Kodeks Celny – Komentarz - Wojciech Morawski (red.), Michał Krzewiński, Krzysztof Lasiński-Sulecki, Renata Mateńka, Andrzej Milczarczyk, Roman Rosiak, Tomasz Rudyk, Cezary Sowiński, Małgorzata Śpiewak - Lex 2007 r.) oraz na orzeczenia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Dyrektor Izby Celnej w K. zaznaczył, że w rozpatrywanej sprawie nie nastąpiło przekroczenie 3-letniego terminu przedawnienia długu celnego wynikającego z art. 221 ust. 3 WKC, liczonego w oparciu o art. 12 § 4 O.p., gdyż złożone przez stronę odwołanie z 9 marca 2011 r., które wpłynęło do Urzędu Celnego w R. 11 marca 2011 r. spowodowało zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Organ podniósł, że w dniu 18 czerwca 2008 r. strona zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu sprowadzony z USA samochód osobowy marki NISSAN MURANO (nr nadwozia [...]) i w tym samym dniu zgłoszenie to zostało przyjęte na podstawie art. 63 WKC i zarejestrowane w ewidencji OGL pod nr [...]. W związku z wydaną przez Naczelnika Urzędu Celnego w R. decyzją nr [...] z dnia [...] r. do organu celnego I instancji wpłynęło w dniu 11 marca 2011 r. odwołanie strony. Tym samym z dniem 11 marca 2011 r. nastąpiło zawieszenie 3-letniego biegu terminu przedawnienia długu celnego na czas trwania procedury odwoławczej. Następnie w dniu 30 maja 2011 r. organ celny II instancji wydał decyzję nr [...], uchylającą decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W związku z powyższym dzień 30 maja 2011 r. był ostatnim dniem zawieszenia biegu terminu przedawnienia długu celnego. Organ zaznaczył, że od dnia wpływu odwołania strony (11 marca 2011 r.) do dnia wydania ww. decyzji przez organ II instancji ([...]r.) upłynęło 81 dni. Zatem zgodnie z dyspozycją art. 221 ust. 3 WKC nastąpiło wydłużenie okresu do powiadomienia dłużnika o kwocie długu celnego o 81 dni tj. o czas trwania procedury odwoławczej. Reasumując organ wskazał, że w niniejszej sprawie trzyletni okres przedawnienia rozpoczyna się w dniu 18 czerwca 2008 r. (dzień przyjęcia zgłoszenia celnego) i kończy w dniu 18 czerwca 2011 r. Jednakże z uwagi na fakt, iż okres postępowania odwoławczego, wynosił 81 dni to okres przedawnienia upływa z dniem 7 września 2011 r. Tymczasem jak wynika z akt sprawy powiadomienie dłużnika o kwocie długu celnego nastąpiło w dniu 25 sierpnia 2011 r., kiedy doręczona została stronie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...]r. i w związku z powyższym zarzut strony odnośnie naruszenia przepisów art. 221 ust. 3 WKC, a więc przed upływem okresu przedawnienia. Dyrektor Izby Celnej w K. zaznaczył, iż wskazana w opinii biegłego J. D. kwota [...] USD dotyczyła ceny pojazdu na rynku amerykańskim, która po uwzględnieniu uszkodzeń jakie posiadał przedmiotowy pojazd posłużyła organom celnym do porównania ceny wskazanej w dowodzie sprzedaży z 14 kwietnia 2008 r. z cenami tego typu pojazdów na rynku amerykańskim i w konsekwencji do zakwestionowania wiarygodności wskazanej w dowodzie zakupu kwoty jako ceny faktycznie zapłaconej lub należnej w rozumieniu art. 29 ust. 1 WKC. Wyjaśnił, że wartość celna importowanego pojazdu została ustalona metodą zastępczą opisaną w art. 31 ust. 1 WKC na kwotę [...] PLN z wykorzystaniem danych zawartych w opinii biegłego z dnia 27 lipca 2011 r. Tym samym zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 29 ust. 1 WKC oraz art. 181 a RWKC, uznał za bezpodstawne. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania tj. art. 187 § 1, art. 187 § 3 w zw. z art. 197 § 1 i art. 191 ustawy O.p. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono, że w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji zebrał i w całości rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zauważył, iż przedłożona przez stronę wycena z 23 kwietnia 2010 r. sporządzona na jej zlecenie przez rzeczoznawcę M. S. została poddana wnikliwej analizie przez organ pierwszej instancji. Ekspertyza, jak każdy dowód w sprawie podlega bowiem ocenie organu celnego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podkreślił, iż organ pierwszej instancji słusznie zauważył, że sporządzona na zlecenie strony wycena została dokonana na podstawie informacji uzyskanych od strony i nie zawiera informacji na podstawie jakich dokumentów dokonano wyceny przedmiotowego pojazdu. Nadmienił, iż w/w ekspertyza została wykonana na zlecenie strony i jako taka stanowi prywatny dokument, który miał posłużyć do określenia kosztów naprawy oraz stopnia uszkodzenia przedmiotowego pojazdu. Świadczy o tym zakres ekspertyzy, który obejmował określenie wartości rynkowej importowanego pojazdu metodą stopnia uszkodzenia pojazdu. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K., wiarygodny dowód w sprawie stanowi opinia z 27 lipca 2011 r., sporządzona przez powołanego przez organ celny biegłego J. D., będącego Certyfikowanym Rzeczoznawcą Samochodowym [...] ds. techniki samochodowej, ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków, wyceny wycen wartości pojazdów i kalkulacji kosztów naprawy, który jest wpisany na listy: biegłych sądowych, biegłych skarbowych i rzeczoznawców Ministra Infrastruktury [...]. W opinii tej biegły ustalił m.in., że wartość rynkowa (brutto) w Polsce pojazdu o takich samych parametrach jak importowany, na dzień 15 czerwca 2008 r., wynosiła [...] PLN (po uwzględnieniu korekt za pierwszą rejestrację, za przebieg, za szczególny charakter eksploatacji oraz z uwzględnieniem uszkodzeń wskazanych w opisie rewizji celnej). Szczegółowy sposób ustalenia wartości uszkodzonego pojazdu został opisany w "Arkuszu ustalenia wartości pojazdu w stanie uszkodzonym" załączonym do opinii. Następnie organ wyjaśnił, iż organy celne prawidłowo przeprowadziły postępowanie i nie naruszyły przepisów procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Dokonane w zakreślonych ramach badanie sprawy nie wykazało, że organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły przepisy prawa. Przy czym zaznaczyć trzeba, że Sąd przyjął jako stan faktyczny sprawy stan wynikający z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). W punkcie wyjścia przypomnieć należy, iż organ celny określając należności wobec Skarbu Państwa powinien brać pod uwagę, jako wyznacznik ich wysokości, cenę transakcyjną, chyba że nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości celnej towaru. Takie rozwiązanie uzasadnione jest uniknięciem wyliczenia należności podatkowych na podstawie zaniżonej wartości celnej. Aby umożliwić ustalenie tej kwoty ustawodawca przewidział instrumenty, pozwalające na określenie wartości celnej towaru, jednocześnie wskazując kiedy uzasadnione jest uznanie przez organy celne ceny transakcyjnej za nieodzwierciedlającą wartości celnej i wskazał na środki służące weryfikacji danych powoływanych przez dokonującego zgłoszenia celnego. Wyrazem tego jest art. 78 ust. 2 WKC stanowiący, że: "Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania". Jednocześnie przepis art. 13 WKC przewiduje, iż: "Zgodnie z warunkami określonymi obowiązującymi przepisami, organy celne mogą zastosować wszelkie środki kontroli, które uznają za niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów prawa celnego". Stosownie natomiast do art. 181 a ust. 1 RWKC jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2, organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organowi celnemu, na podstawie art. 78 ust. 2 WKC przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje nie tylko ich autentyczność, ale także wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06). W przedmiotowej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła cena importowanego samochodu wynikająca z załączonego do zgłoszenia dowodu zakupu z 14 kwietnia 2008 r., z którego wynikało, że strona skarżąca za samochód marki Nissan Murano rok produkcji 2004 zapłaciła [...] USD. Przy czym kwota ta obejmowała oprócz ceny sprzedaży również koszty transportu, gdyż w zgłoszeniu celnym strona zadeklarowała warunki dostawy jako [...], zgodnie z którymi koszty transportu ponosi sprzedający. Na podstawie zebranych cen tego rodzaju usług oferowanych w Internecie organ ustalił, że koszty te wynosiły [...] USD. Z uwagi na fakt, że wynik rewizji celnej wykazał samochód używany nieznacznie uszkodzony, a dokumenty przedłożone przez importera w postaci wspomnianego dowodu zakupu oraz potwierdzenia zapłaty kwoty [...] USD nie były wystarczające dla wyjaśnienia kwestii spornej, organ celny zasadnie uznał, że istnieją uzasadnione wątpliwości, czy wartość towaru zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowi całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w niniejszej sprawie i odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o cenę transakcyjną. W trakcie postępowania organ zwrócił się do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta w G. z wnioskiem o udostępnienie danych, w tym uwierzytelnionych kopii dokumentów rejestracyjnych przedmiotowego pojazdu oraz do rzeczoznawcy samochodowego o ustalenie jego wartości na rynku eksportera. Ze sporządzonej opinii z 27 lipca 2011 r. wynikało, iż na rynku amerykańskim w czerwcu 2008 r. cena zakupu samochodu marki Nissan Murano (rok prod. 2004), o przebiegu [...]mil wynosiła [...]USD. Z uwzględnieniem uszkodzeń była rzędu [...] USD. Ustaleń tych biegły dokonał na podstawie: VMR, Consumer Guide, NADAutoguides). Wartość ta prawie trzykrotnie przewyższała zadeklarowaną przez stronę w zgłoszeniu celnym wartość pojazdu ([...] USD). W oparciu o system CARFAX rzeczoznawca ustalił też, iż badany pojazd posiadał udokumentowaną historię eksploatacji, z której wynika, że samochód przed sprowadzeniem do Polski był sprawny, 13 lutego 2008 r. uzyskał dopuszczenie do ruchu w USA. Wcześniej nie był uszkodzony, a do dnia eksportu do Niemiec nie był eksploatowany. Nadto organ wskazał, że pismem z 7 lipca 2011 r. Urząd Miejski w G. przekazał Naczelnikowi Urzędu Celnego w R. uwierzytelnione kserokopie akt dołączone do wniosku o rejestrację samochodu osobowego marki Nissan Murano, z których wynika, że sporny samochód już w dwa dni po dokonaniu importu, uzyskał pozytywne zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym. Mając na względzie powyższe należy zauważyć, iż trafnie organy celne zakwestionowały cenę nabycia przedmiotowego samochodu – [...]USD, porównując ją do średniej ceny samochodu tej samej marki na rynku amerykańskim wynoszącej około [...]USD. Tym samym cena wskazana w umowie rażąco odbiegała od ceny ustalonej przez organ, zatem zaistniała podstawa do kwestionowania wiarygodności dokumentów, gdyż cena transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać jego wartość. Trzeba tutaj podkreślić, iż odstąpienie od zasady ustalania wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną musi znajdować uzasadnione podstawy w okolicznościach sprawy. Takie podstawy daje w szczególności stwierdzenie, że cena towaru była rażąco niska, co zakłada jej porównywanie z innymi cenami. Ustalenie tychże cen nie może być intuicyjne ani dowolne a ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju sprzedawcy. Należy zatem wykazać, że treść zakwestionowanego dokumentu nie jest zgodna ze stanem faktycznym (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r. sygn. I GSK 3350/05; niepubl.). Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach. Źródłem uzasadnionych wątpliwości organów celnych była analiza cen kształtujących się na rynku amerykańskim zawarta w opinii rzeczoznawcy. Zauważyć też należy, że poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie organ zasięgnął opinii rzeczoznawcy, który posłużył się prawidłowymi metodami. Opinia jest jednym z dowodów zebranych w postępowaniu dowodowym podlegającym ocenie na równi z innymi dowodami. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.). Zatem jeszcze raz podkreślić trzeba, że porównanie średnich cen sprzedaży samochodu marki Nissan Murano rok produkcji 2004 z wartością pojazdu zadeklarowaną przez skarżącego w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości co do prawidłowości wartości zadeklarowanej i w świetle art. 181a RWKC stanowiło podstawy do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z umowy była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności zgodnie z przepisami prawa celnego nie tylko może, ale i powinna uwzględniać zastępcze metody ustalania wartości celnej podanej w prawie celnym. W pierwszej kolejności należy zastosować ustalenie wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a) i b) WKC) sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Zastosowanie tej metody w przypadku importu samochodów osobowych, nie nabytych od producenta trafnie uznaje się za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodu osobowego o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Takim materiałem porównawczym nie mogą być notowania cen rynkowych w USA. Kolejna metoda - ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. c) WKC) dotyczy sprzedaży towarów masowych, odsprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającym. Wyklucza się również metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC), opartej na kosztach produkcji i zysku. Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych przy zastosowaniu tej metody, gdyż metoda ta może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej. Dlatego zwykle nie jest możliwe zastosowanie tej metody w sytuacji importu towarów używanych, skoro w takim stanie nie są one wytwarzane (wyrok NSA z 22 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1167/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), a taki status posiadał importowany samochód na rynku amerykańskim. W przypadku braku możliwości zastosowania metod opisanych w art. 30 WKC wartość należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31 WKC, tj. metodę "ostatniej szansy", co w przedmiotowej sprawie zasadnie zostało uczynione. Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 lub art. 30 WKC, ustalana jest na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu, Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu. W szczególności dokonuje się weryfikacji w oparciu o materiały porównawcze dla samochodów o parametrach zgodnych z danymi dla sprowadzonych przez importera, wyprodukowanych poza Wspólnotą, sprzedawanych na rynku Wspólnoty. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art. 31 WKC, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty bądź z opinii biegłego. Zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie biegły rzeczoznawca, powołany przez organ, w opinii z 27 lipca 2011 r., przy ustalaniu wartości rynkowej przyjął bazową cenę pojazdu w kwocie [...]PLN, a następnie dokonał odpowiednich korekt ujemnych opisanych w opinii oraz korekt dodatnich za wyposażenie, za pierwszą rejestrację, za przebieg i za uszkodzenia. Jak wynika z wyceny, wartość rynkowa pojazdu została ustalona przy uwzględnieniu wskazanych w niej korekt mających wpływ na jego wartość, na kwotę brutto [...]PLN. Do określenia wartości celnej metodą zastępczą organ I instancji przyjął wartość wynikającą z oceny technicznej w kwocie [...]PLN, odliczając od niej, zgodnie z obowiązującymi przepisami należności występujące w związku z importem towaru tj. 10% zwyczajowo przyjętej marży, 22% podatku od towarów i usług, 13,6% podatku akcyzowego, oraz 10% cła. Wartość tę określił na kwotę [...]PLN ([...]USD, przy czym [...] USD=[...]PLN). Główną przesłanką do skorzystania z tej metody był fakt, iż dla organów celnych istotne znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, t.j. z dnia 18 czerwca 2008 r. W ocenie Sądu, zasadnie podważono wartość transakcyjną, a po wyeliminowaniu poszczególnych metod, prawidłowo zastosowano metodę "ostatniej szansy". Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi, stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego. Sąd nie dopatrzył się w decyzji dotyczącej określenia wysokości długu celnego niczego, co usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny materiału dowodowego. Z dokumentów przedłożonych przez stronę w toku postępowania – rachunku sprzedaży z 14 kwietnia 2008 r., świadectwa tytułu prawnego pojazdu mechanicznego dotyczącego importowanego pojazdu, potwierdzenia przelewu bankowego, kopii bankowego dowodu wpłaty, uwierzytelnionego tłumaczenia poświadczenia notarialnego dokonanego przez notariusza stanu Illinois zamieszczonego w treści umowy sprzedaży, wyjaśnienia odnośnie dokonanych napraw, kopii faktury VAT z 26 maja 2009 r. dotyczącej sprzedaży spornego samochodu osobie trzeciej, wyceny z 23 kwietnia 2010 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę samochodowego M. S. w zakresie oceny stanu technicznego pojazdu z wyliczeniem wartości rynkowej pojazdu - nie wynika jednoznacznie, że kwota [...] USD mogła stanowić całkowitą płatność za importowany samochód. Reasumując w ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego dokumenty nie ograniczyły uprawnień organu celnego co do weryfikowania wartości transakcyjnej i nie mogły rozwiać wątpliwości co do wartości transakcyjnej pojazdu. Tym bardziej, że zadeklarowana wartość samochodu rażąco odbiega od wartości tego typu samochodów na rynku kraju eksportu, co wykazały organy w postępowaniu. Sąd zauważa, że organy celne nie kwestionowały możliwości okazjonalnego zakupu, o ile zostaną wiarygodnie wykazane okoliczności uzasadniające niską cenę i wzywały stronę do uwiarygodnienia ceny transakcji. Jednakże skarżący w toku postępowania administracyjnego nie wykazał z jakich powodów cena importowanego samochodu była trzykrotnie niższa od średniej wartości odnoszących się do samochodów tej samej marki, typu i rocznika, co sprowadzony przez skarżącego, występujących na rynku kraju eksportu. Wskazane przez niego okoliczności mające wpływ na niską wartość transakcyjną pojazdu nie wynikały ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. Ponadto w ocenie Sądu w przypadku importowanego pojazdu niemożliwym jest znalezienie samochodu identycznego lub podobnego pod względem stopnia zużycia a w związku z tym w celu dokonania obiektywnej oceny i porównania należy wziąć pod uwagę wartość samochodu nieuszkodzonego, którą następnie należy pomniejszyć o stosowne upusty, co uczyniły organy w niniejszej sprawie. Z powyższych względów stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja dotycząca określenia wysokości długu celnego zapadła zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami prawa materialnego oraz z poszanowaniem zasad postępowania dowodowego wynikających z ustawy O.p. Zatem nie doszło do naruszenia przepisów art. 181 a ust. 1 RWKC, art. 29, art. 30, art. 31 ust. 1 WKC, ani też do błędnego zastosowania przepisów art. 20 ust. 1, art. 201 ust. 1 lit. a, ust. 2, ust. 3 i art. 220 ust. 1 WKC. W ocenie Sądu także pozostałe zarzuty skargi okazały się bezpodstawne. Odnośnie tych zarzutów Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej zawarte w odpowiedzi na skargę oraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że nie zasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 221 ust. 3 WKC, poprzez przekroczenie 3 letniego terminu do powiadomienia dłużnika o wysokości długu celnego. Przypomnieć trzeba, że w myśl tego przepisu powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury odwoławczej. Słusznie zatem wskazał Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę, że przepis art. 221 ust. 3 WKC ma określone konsekwencje w zakresie terminu dokonania retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego. Jeżeli dłużnik złoży odwołanie od decyzji, którą dokonano pierwotnego zaksięgowania, to jednocześnie wydłuża się okres, w którym będzie można dokonać zaksięgowania retrospektywnego, gdyż później upłynie termin do powiadomienia dłużnika o kwocie długu celnego. W rozpoznawanej sprawie okres ten przedłużył się o 81 dni, gdyż tyle trwało postępowanie odwoławcze. Rozpoczęło się 11 marca 2011 r. w dniu wpływu do organu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z [...] r., którą to decyzją organ powiadomił dłużnika o wysokości długu celnego, a zakończyło się 30 maja 2011 r. wydaniem przez organ odwoławczy decyzji uchylającej rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Zatem uwzględniając 81 dniowy okres zawieszenia, trzyletni termin przedawnienia upłynął 7 września 2011 r. Skoro zaś decyzja pierwszoinstancyjna z 18 sierpnia 2011 r. powiadamiająca dłużnika o wysokości długu celnego została doręczona 25 sierpnia 2011 r. zarzut przedawnienia okazał się bezzasadny. Nie doszło też do naruszenia przepisów prawa procesowego a więc wskazanego przez stronę art. 191 O.p., w zakresie swobodnej oceny dowodów, ani też nie doszło do naruszenia art. 187 § 1 i § 3 w zw. z art. 197 § 1 ustawy O.p. Zaznaczyć trzeba, że jak wcześniej już wskazano, organy podatkowe prowadziły postępowanie dowodowe z zachowaniem wszelkich reguł przewidzianych w art. 122 O.p. oraz art. 180 do art. 200 O.p. dążąc do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu zasadnie Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że opinia biegłego J. D. z dnia 27 lipca 2011 r. odzwierciedla stan faktyczny pojazdu w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według tego stanu należało ustalić wartość celną towaru będącą jednym z elementów kalkulacyjnych służących do naliczenia należności celno-podatkowych dla importowanego pojazdu. W opinii biegły udokumentował wszystkie zastosowane korekty, zarówno dodatnie jak i ujemne. Organ dokonał również oceny opinii drugiego rzeczoznawcy M. S., z którą to oceną należy się zgodzić, albowiem skoro biegły ten wskazał, że sporny pojazd posiada uszkodzenia rzędu 64,7%, to nie mógł być na terenie USA identyfikowany jako sprawny i nie uzyskałby dokumentu "Certyficate of Title". Tymczasem pojazd ten był sprawny zarówno na terenie USA, jak i podczas wyładunku w porcie B. w Niemczech oraz w tranzycie. Przejechał do Polski na czasowych tablicach rejestracyjnych odległość w linii prostej 780 km. Nadto w dwa dni po sprowadzeniu do Polski, uzyskał dopuszczenie do ruchu. Zatem zasadnie organy uznały, iż sporządzona przez tego rzeczoznawcę opinia zawiera nierzetelne dane i nie może zostać uznana jako dowód potwierdzający stanowisko strony w przedmiotowej sprawie. Reasumując nie doszło do naruszenia art. 191 O.p., organy celne poddały wnikliwej analizie wszystkie dowody w sprawie, a organ pierwszej instancji zebrał i w całości rozpatrzył cały materiał dowodowy, działając zgodnie z przepisami art. 121, art. 122, oraz art. 187 § 1 O.p. Mając na względzie powyższe rozważania Sąd nie podzielił zarzutów skargi odnośnie naruszenia przez organy wskazanych przez skarżącego przepisów prawa i oddalił skargę w trybie art. 151 P.p.s.a.