III SA/Gl 2116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A spółka jawna w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z 31 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A Spółka Jawna w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej. Skarżąca spółka – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Jednakże skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wezwaniem z 26 maja 2017 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (np. aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa, tj. 9 maja 2017 r., oryginał odpisu z KRS-u lub oryginał pełnego odpisu z KRS-u), ewentualnie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 p.p.s.a. oraz nadesłania wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego wniosku, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 1 czerwca 2017 r. W zakreślonym terminie do akt sprawy nadesłano pismo procesowe z 1 czerwca 2017 r. do którego dołączono odpis KRS-u. W treści pisma zawarto żądany wniosek. Pismo to jednak nadesłano bez odpisu dla strony przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na mocy art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 177 § 1 (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zw. dalej jako "p.p.s.a.") wstępnej kontroli skargi kasacyjnej dokonuje wojewódzki sąd administracyjny. Kontrola ogranicza się do zbadania zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowania wymogów formalnych. Skarga kasacyjna zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądania uchylenia lub zmiany oraz na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. powinna zawierać wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Natomiast na mocy art. 47 § 1 p.p.s.a do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna A Spółka Jawna w P. nie zawierała wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Nadto pełnomocnik skarżącej został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego wniosku. W zakreślonym przez Sąd terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej opisane braki nie zostały należycie uzupełnione, albowiem wprawdzie pismem z dnia 1 czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, iż zrzeka się przeprowadzenie rozprawy, jednakże pomimo wezwania sądu nie przedłożył odpisu tego pisma dla organu administracji. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 grudnia 2016 r. I FZ 380/16 oddalił zażalenie w tożsamej sprawie stwierdzając, że prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Postanowieniem z 3 marca 2017 r. I GZ 19/17 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie również oddalił zażalenie w podobnej sytuacji wskazując, że "Sąd I instancji prawidłowo wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w dwóch egzemplarzach, natomiast wykonanie tego wezwania było niewłaściwe. Skutkiem niewykonania w terminie lub nieprawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej jest jej odrzucenie, nie natomiast, jak sugeruje wnoszący zażalenie, ponowne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. niniejszej sprawie wezwanie było precyzyjne i zostało skierowane do zawodowego pełnomocnika. Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie." Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 178 p.p.s.a., art. 176 § 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 47 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.