III SA/Gl 214/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 14 października 2016 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 214/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w sprawie ze skargi E. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Przesyłką z [...] r. strona skarżąca została poinformowana o terminie rozprawy. Przesyłkę odebrała osobiście E. D. [...] r. co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru Zawiadomienie to zawierało ponadto pełne pouczenie, m.in. dotyczące sposobu i trybu zaskarżenia łącznie z informacją o możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie w przypadku oddalenia skargi w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Pouczenie zawierało również pełną informację co do postępowania w przypadku wyjazdu za granice kraju. Pismem procesowym datowanym na [...] r., strona skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z załączonym wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca wskazała, że w dniach poprzedzających posiedzenie Sądu oraz w dniach następujących, tj. do [...] r. strona skarżąca przebywała poza terytorium kraju. Udokumentowany wjazd na terytorium [...] – [...] r., wyjazd z terytorium [...] – [...] r. Skarżąca wskazała, że ze względu na przebywanie poza terytorium kraju we skazanych terminach nie miała możliwości dochowania terminu na zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 817 tekst jedn.), zwana dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). Zaznaczyć przy tym należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez stronę skarżącą we wniosku nie są okolicznościami, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy pismem z [...] r., co więcej pismo to odebrała osobiście [...] r. w placówce pocztowej Filia UP K. w K.. Dodać trzeba, iż skarżąca pismem z [...] r., zawiadamiającym o terminie rozprawy została pouczona o sposobie zaskarżenia wyroku łącznie z informacją o możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w przypadku oddalenia skargi w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Pkt 3 pouczenia zawierał szczegółową informację dotyczącą postępowania w przypadku wyjazdu skarżącej poza granice kraju. Zdaniem Sądu skarżąca nie była pozbawiona możliwości skutecznego wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku a jedynie z tej możliwości nie skorzystała pomimo prawidłowego i skutecznego pouczenia. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 2 wyżej powołanej ustawy, należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.