III SA/Gl 2200/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant St. sekr. sąd. Beata Mahlhofer, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym z powołaniem się na art. 228 § 1 pkt 2 i art. 223 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. nr 8 poz. 60 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołań od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r. nr [...] do [...] określających J. H. kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r, styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2008 r. W uzasadnieniu ustalił, iż 10 decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r. nr [...] doręczono skutecznie, zgodnie z art. 145 Ordynacji podatkowej, pełnomocnikowi podatnika na adres jego Prywatnego Biura [...] w dniu [...]r. Przypomniał, że zgodnie z art. 223 § 1 oraz § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W rozpoznanej sprawie termin ten upływał z dniem [...] r., Wobec tego odwołanie strony nadane listem poleconym w urzędzie pocztowym [...] r. zostało wniesione już po upływie ustawowego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. H., reprezentowany przez pełnomocnika domagał się uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K., jako wydanego z naruszeniem prawa. Bowiem mylnie ustalono datę doręczenia zaskarżonych decyzji. Faktycznie, o czym świadczą stemple na kopertach, w których znajdowały się kwestionowane decyzje, doręczono pełnomocnikowi nie [...], lecz [...] r. Zatem odwołania wniesiono z zachowaniem ustawowego 14 – dniowego terminu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi w całości podtrzymał swoje argumenty przytoczone już w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podkreślił, że z dowodu doręczenia korespondencji wyraźnie wynika, iż zaskarżone odwołaniami decyzje doręczono pełnomocnikowi skarżącego [...] r. Ten fakt został potwierdzony pieczątką jego Biura i podpisem umocowanego do odbioru korespondencji pracownika. Wreszcie na dołączonej do skargi kserokopii koperty, w której doręczono zaskarżone odwołaniem decyzje nigdzie nie figuruje data [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją lub postanowieniem ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwany dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga nie jest zasadna. Sąd podziela ustalenia i konkluzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. co do skutecznego doręczenia przez organ I instancji decyzji wymiarowych Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] r. W myśl bowiem art. 150 ustawy - Ordynacja podatkowa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Stosownie do § 2 tego przepisu zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie doszło jednak do tzw. zastępczego doręczenia. Jest ono bowiem uwarunkowane od spełnienia trzech przesłanek: złożenie pisma na określony czas (14 dni) w placówce pocztowej bądź urzędzie gminy i pozostawienie zawiadomienia o miejscu złożenia pisma, wreszcie nieodebrania przesyłki przez adresata. Trzecia z tych przesłanek nie została spełniona, bowiem pracownik adresata, po pozostawieniu przez doręczyciela na drzwiach biura – co wynika z dowodu doręczenia, a także dołączonej do skargi kserokopii koperty - pierwszego awiza w dniu [...] r. w dniu [...] r. zjawił się w placówce pocztowej nr [...] w M. i odebrał korespondencje, kwitując jej odbiór obok wpisanej daty [...] r. pieczątką pracodawcy oraz swoim podpisem. Tym samym doszło do bezpośredniego doręczenia korespondencji. Wskazać w tym miejscu należy, że przepis art. 148 Ordynacji podatkowej stosuje się w istocie do uczestników postępowania będących osobami fizycznymi, a więc do stron, czy ich pełnomocników z zachowaniem kolejności czynności wymienionych w tym przepisie. W sytuacji, gdy adresatem pisma jest pełnomocnik - osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, adresem miejsca pracy tej osoby jest siedziba jej przedsiębiorstwa. Aby jednak doręczenie pisma adresowanego do właściciela przedsiębiorstwa było prawie skuteczne, niezbędne jest wyjaśnienie, czy osoba potwierdzająca odbiór korespondencji była do tej czynności upoważniona (tak wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 1707/99). Doręczenie w miejscu pracy może być dokonane zarówno osobiście do rąk adresata pisma, jak również innej osobie wskazanej przez pracodawcę, także wówczas, gdy adresatem jest sam pracodawca. Tak jak doręczenie "bezpośrednie" będzie uznane za skuteczne, jeżeli zostało dokonane do rąk osoby uprawnionej do odbioru korespondencji, tak i stwierdzenie, iż odmowa przyjęcia pisma wywołuje skutek w postaci uznania je za doręczone, wymaga stwierdzenia, że odmowy dokonała osoba uprawniona (Por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 95/05). Skoro pracownik pełnomocnika skarżącego odebrał przesyłkę, to zasadne było domniemanie, że był do tego przez swego pracodawcę umocowany. Zresztą skarżący w skardze nie kwestionował samego faktu odbioru korespondencji i okoliczności, w jakich do tego doszło. Dlatego też zasadny jest wniosek, że 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania, o jakim mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej minął, nie jak wskazano w skardze [...] r., lecz [...] r. W konkluzji stwierdzić zatem należy, że odwołanie wniesione [...] r. co do zasady naruszało termin określony w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutu skargi, że odwołania został7 wniesione prawidłowo z zachowaniem ustawowego terminu, bowiem decyzje wymiarowe doręczono pełnomocnikowi [...] r. stwierdzić przyjdzie, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 152 § 1 Ordynacji podatkowej odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia. Odbiór korespondencji w rozpoznawanej sprawie został potwierdzony data i podpisem pracownika Biura pełnomocnika skarżącego na dowodzie doręczenia. Dołączona do skargi kserokopia koperty takich adnotacji nie zawiera. Nadto figurujące na niej pieczątki pocztowych datowników nie zawierają, wbrew twierdzeniu skarżącego, daty [...] r., a tym samym nie podważają wiarygodności dowodu doręczenia i zwartych w nim zapisów. W świetle normy art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a sąd uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi uchybienie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie sąd dopatrzył się po stronie organu odwoławczego błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia kwestii terminowości wniesienia odwołania. Niemniej te uchybienia, w świetle ustaleń poczynionych przez sąd w oparciu o dowód doręczenia decyzji wysłanej na adres miejsca pracy-prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą, nie miały wpływu na wynik postępowania. Zaskarżone postanowienie ostatecznie odpowiada prawu. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić skargę.