III SA/Gl 226/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędzia WSA Mirosław Kupiec (spr.), Protokolant Referent Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi H.W. (W.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] r. nr [...], którą organ ten określił dla towaru ujętego w poz. 1 do poz. 6 objętego zgłoszeniem celnym SAD [...] z dnia [...] r., złożonym przez H.W. właściciela firmy "A" z siedzibą w Z., niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości [...] zł, prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł oraz dokonał zaksięgowania retrospektywnego kwoty długu celnego w wysokości [...] zł oraz kwoty podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy powołał się przy tym na art. 233 § 1 pkt 1, art. 13 § 1 pkt. 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm., zwaną dalej O.p.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), art. 20 ust. 1 i 3 lit. c, art. 29 ust. 1, art. 32 ust. 1e (i), (ii), art. 67 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny(Dz.U.UE. L 302 z 19.10.1992 r., zwanego dalej WKC), art. 1, art. 2, art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz.U. UE. L Nr 256 z dnia 7.09.1987 r. ze zm.; Dz.U.UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 2 tom 2 str. 382), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1789/2003 zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz.U.WE. L Nr 281 z 30.10.2003 r.), art. 5 ust. 1 pkt. 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15, art. 33 ust. 2 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W uzasadnieniu organy przedstawiły następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną. W dniu [...] r. w Oddziale Celnym w G. na podstawie zgłoszenia celnego SAD nr [...] działająca z upoważnienia skarżącego Agencja Celna "B" zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar importowany z C. w postaci: [...] w ilości [...] szt., [...] z dzianiny w ilości [...] szt., [...] z dzianin uelastycznionych w ilości [...] szt., [...] z dzianin w ilości [...] par, [...] w ilości [...] szt. oraz zestawów [...] w ilości [...] kpl. W zgłoszeniu tym w polu 8 jako odbiorca towaru wskazała firma "A" H.W., [...],[...] Z. Importowany towar został przez stronę przyporządkowany odpowiednio do kodów Taric: - poz. 1 SAD - 6212 30 00 00 obejmującego: "-gorsety", - poz. 2 SAD – 6108 29 00 90 obejmującego: "- - - pozostałe – majtki i figi - - z pozostałych materiałów włókienniczych"., - poz. 3 SAD – 6117 80 10 00 obejmującego: "- pozostałe dodatki odzieżowe - - z dzianin, uelastycznione lub gumowane", - poz. 4 SAD – 6115 20 19 00 obejmującego: "- - - pozostałe – damskie wyroby pończosznicze pełnej długości lub do kolan ...", - poz. 5 SAD – 3923 29 10 90 obejmującego: "- - - - pozostałe – worki, torby (wyłącznie ze stożkami) - - - z polichlorku winylu", - poz. 6 SAD – 6104 13 00 00 obejmującego: "- zestawy ubraniowe - - z włókien syntetycznych". Dla tego towaru zadeklarowano stawkę celną konwencyjną w wysokości odpowiednio dla poz. 1 – 6,5 %, dla poz. 2 - 12%, dla poz. 3 – 8 %, dla poz.4 – 12 %, dla poz. 5 – 5,6 % i dla poz. 6 – 12 %. Łączną wartość towaru w kwocie [...] USD zakupionego na bazie CIF [...] zadeklarowano na podstawie faktur nr [...] z dnia [...] r. i [...] z dnia [...] r. (waga brutto towaru -[...] kg). Do zgłoszenia celnego Strona załączyła m.in. CMR, fakturę proforma nr [...] z dnia [...] r. za usługę transportową wewnątrzwspólnotową na trasie K.- C. na kwotę [...] zł, certyfikaty, listy lotnicze AWB nr [...] i nr [...]. W tym samym dniu przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte przez organ celny. Po przyjęciu zgłoszenia organ celny przystąpił do jego weryfikacji poprzez kontrolę dołączonych do niego dokumentów oraz przeprowadził częściową rewizję celną towaru. Przedmiotowy towar został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu. W trakcie wykonywania czynności kontrolnych weryfikacji zostały poddane faktury dotyczące kosztów poniesionych przez stronę z tytułu transportu zakupionego towaru odkontrahentów zagranicznych. W wyniku kontroli ujawniona została faktura VAT nr [...] wystawiona w dniu [...] r. obciążająca stronę kosztami za usługę transportową wewnątrzwspólnotową na trasie K. –C. w kwocie [...] zł. Jak ustalono faktura dotyczyła transportu towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Dokonując kontroli zgłoszenia i dokumentów doń dołączonych poddano w wątpliwość wartość celną importowanego towaru z uwagi na wartość transportu zagranicznego oraz warunki dostawy CIF [...], a tym samym kwotę należności celno i podatkowych. W sprawie zakwestionowano deklarowane warunki dostawy CIF [...], gdyż zdaniem organu nie były one możliwe do zrealizowania wobec faktu, iż koszty transportu są znacznie wyższe niż zadeklarowana wartość towaru zawierająca te koszty, podana w zgłoszeniu celnym. Według organu wątpliwy było aby wartość towaru o masie łącznej [...] kg przesłana z portu lotniczego w B. do F., na warunkach CIF [...] wraz z kosztami transportu wynosiła [...] USD według dołączonych faktur i zawierała koszty transportu lotniczego, gdzie wartość z listów lotniczych AWB wynosiła łącznie [...] CNY co w przeliczeniu daje [...] USD. W konsekwencji powyższego postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie i wezwał stronę do wyjaśnienia i przedłożenia kontraktów, zamówień, mających potwierdzać zadeklarowaną wartość celną towaru i transportu zagranicznego dla tegoż towaru. W odpowiedzi strona w piśmie z dnia [...] r. zawnioskowała o umorzenie postępowania celnego na podstawie art. 208 O.p. uznając, że nie ma podstaw do korekty wartości celnej towaru z uwagi na fakt, iż przedmiotowa dostawa była realizowana na bazie CIF [...]. Do tego pisma strona dołączyła: bankowe dowody zapłaty za towar, oświadczenie sprzedającego z dnia [...] r., oświadczenie AIR [...] z dnia [...] r. potwierdzającego fakt ponoszenia kosztów transportu i ubezpieczenia przez eksportera oraz pismo z dnia [...] r. potwierdzające fakty ponoszenia kosztów transportu i ubezpieczenia przez eksportera. W toku postępowania organy wystąpiły do linii lotniczych Lufthansa Cargo i AIR France o udzielenie informacji co do zasad naliczania kosztów transportu lotniczego. Linia lotnicza AIR France poinformowała, iż nadawca towaru dostaje fakturę od spedytora po stronie nadania z rzeczywistymi kosztami transportu i ubezpieczenia, przy czym dodano, iż linie te nie mają wglądu w dokumenty handlowe dotyczących rzeczywistej wartości towaru. Z informacji uzyskanych od linii lotniczych Lufthansa Cargo wynikało, iż według taryfy IATA Międzynarodowego Zrzeszenia Przewoźników Lotniczych Tact transport na zbliżonej trasie z P. do F. dla towaru o masie powyżej 2000 kg stawka frachtu wynosi 28,33 CNY za kilogram wagi płatnej, natomiast ustalenie stawek hadlingowych jest dokonywane przez agenta handlingowego na lotnisku w P., stąd podanie tych stawek nie jest możliwe. Wskazano przy tym, iż wysokość opłat dodatkowych kształtuje się na poziomie: opłata paliwowa – 0,17 euro za kg, opłata za ubezpieczenie - 0,46 euro za kg. Nadmieniono przy tym, iż przewoźnicy praktykują rabaty przy wielokrotnym korzystaniu z ich usług, a wartość tych rabatów jest określana przez przewoźników w kraju nadania towaru, stąd kwoty na listach przewozowych mogą być niższe. Wskazano, iż ceny transportu lotniczego z głównych miast C. do F. dla towaru o masie 1000 kg przykładowo wynoszą: fracht B. – F. CNY - 33,5/kg; fracht X. – F. CNY 32,5/kg, fracht G. – F. CNY 33,5/kg. Uwzględniając powyższe jak też informacje uzyskane od firmy spedycyjnej "C" zajmującej się frachtem lotniczym z C. do Polski, gdzie cena przykładowa frachtu z S. do W. wynosiła 5,45 USD, z H. do W. – 4,65 USD i z S. do W. – 4,45 USD, uznano, iż koszty transportu lotniczego wynikającego z przedłożonych listów lotniczych z dnia [...] i [...] r. są kosztami realnymi. W konsekwencji powyższych ustaleń uznano podaną w zgłoszeniu celnym wartość towaru za nieprawidłową. Uwzględniono przy tym międzynarodowe terminy Incoterms 2000 gdzie formuła CIF przewiduje, że w cenie towaru ujęte są, np. koszty frachtu i ubezpieczenia, jak też regulacje wynikające z art. 29 ust. 1 WKC, zgodnie z którym "wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy gdy zostały sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty (... )", art. 32 ust. 1 lit. e WKC, w myśl którego "w celu ustalenia wartości celnej z zastosowaniem art. 29 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się: (...) koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów do miejsca ich wprowadzenia na obszar Wspólnoty" i art. 181a Rozporządzenia Komisji EWG nr 2454/93 z dnia 2.07.1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady EWG nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.WE. L 253 z dnia 11.10.1993 r.) stanowiącego, że jeżeli zgodnie z procedurą ustanowioną w ust. 2 organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem ceny transakcyjnej. Wydając dnia [...] r. decyzję organ celny pierwszej instancji przyjął 70 % stawkę kosztów transportu drogą lotniczą wliczanego do wartości celnej dla towarów przywiezionych z C., a wynikającą z załącznika nr 25 do wym. wyżej rozporządzenia wykonawczego do WKC. Biorąc pod uwagę rodzaj i wielkość przesyłki dla celów kosztów frachtu lotniczego organ przyjął stawkę frachtu wg listu lotniczego w wysokości 28,33 CNY za 1kg. Uwzględniając powyższe wartość celną towaru ustalono w wysokości [...] USD, na co składała się wartość towaru wg faktur – [...] USD i [...] USD - koszt transportu lotniczego. Wartość transportu dla poszczególnych pozycji taryfowych przeliczono proporcjonalnie do wagi towaru i w konsekwencji ustalono odpowiednio kwoty cła do poszczególnych pozycji wykazanych w zgłoszeniu. Łącznie wyliczono, iż kwota cła prawnie należna stanowi wartość [...] zł, a niezaksięgowana kwota długu celnego równa jest wysokości [...] zł. W konsekwencji powyższego wskazano, iż zmianie uległa podstawa opodatkowania w podatku od towarów i usług stosownie do art. 29 ust.13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż podstawę opodatkowania stanowi wartość celna powiększona o należne cło. Powołując się na art. 29 ust. 15 tej ustawy, zgodnie z którym podstawa opodatkowania w imporcie towarów obejmuje o ile elementy takie nie zostały do nie włączone: prowizje, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które nie zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (...). (...) wlicza się do podstawy opodatkowania, również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Wspólnoty". W tym względzie wskazano, iż doliczono do podstawy opodatkowania podatku od towarów i usług kwotę wynikającą z ujawnionej faktury VAT nr [...] w wysokości [...] zł dotyczącą usługi transportowej wewnątrzwspólnotowej na trasie, K.(N.) – C., którą strona błędnie doliczyła do wartości celnej importowanego towaru. Kwotę usługi transportowej rozbito proporcjonalnie do wagi towaru z poszczególnych pozycji wynikających ze zgłoszenia celnego i wyliczono należny podatek VAT wg 22% stawki określając całkowitą wysokość podatku dla towaru objętego zgłoszeniem celnym w kwocie [...] zł , z czego kwota podatku VAT do zapłaty stanowiła wartość [...] zł. Strona w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. wniosła o uchylenie wydanej decyzji i umorzenie w tym zakresie wszczętego postępowania, zarzucając naruszenie przepisów prawa: materialnego, tj. art. 29 ust.1, art. 32 ust.1 lit. e, art. 32 ust. 2 WKC oraz art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny i naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 121, art.122, art.187 i art.191 O.p. Nie zakwestionowała przy tym doliczenia do podstawy opodatkowania podatkiem VAT kwoty wynikającej z faktury VAT nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. w uzasadnieniu podzielając ustalenia faktyczne i prawne organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy dodatkowo podkreślił, iż w przypadku braku możliwości ustalenia faktycznie poniesionych kosztów transportu obowiązujące przepisy prawa dają możliwość organom celnym określenia kosztów transportu zgodnie ze zwyczajową stosowaną taryfą dla tych samych środków transportu - art. 164 do 166 Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.-sp.02-6-3 z późn. zm., zwanego dalej RWKC) – Przepisy dotyczące kosztów transportu zawarte w rozdziale 4. Zgodnie z art. 164 pkt c RWKC dla celów stosowania postanowień art. 32 ust. 1 pkt e i art. 33 pkt a Kodeksu: jeżeli transport dokonany został bezpłatnie ....., to koszty transportu do miejsca wprowadzenia, obliczane według zwyczajowo stosowanej, dla tych samych środków transportu taryfy, włączane są do wartości celnej. Koszty transportu lotniczego, które mają być włączone do wartości celnej towarów są określane według reguł i z zastosowaniem odsetek określonych w załączniku 25 (art. 166 RWKC). W odniesieniu do zarzutów odwołania w zakresie naruszenia zasad postępowania administracyjnego organ celny drugiej instancji ustosunkowując się doń stwierdził, iż nie dopatrzył się ich naruszenia. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ celny pierwszej instancji zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz dopuścił jako dowód wszystko co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Nie uznał zasadności argumentów strony co do bezpodstawności przyjętych przez organ celny ustaleń co miały potwierdzać dowody przedłożone przez stronę w trakcie prowadzonego postępowania. Wskazane dowody, zdaniem organu odwoławczego, nie potwierdzają prawidłowości zadeklarowanych danych dotyczących wartości celnej importowanych towarów zawartych w zgłoszeniach celnych. Przedmiotowe pisma potwierdzają informacje znane organowi celnemu lecz nie wyjaśniają wątpliwości co do wysokości kosztów transportu lotniczego zawartych w cenie towaru. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H.W. zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie: art. 29 ust. 1 WKC poprzez bezpodstawne uznanie, że wartość towaru określona w załączonych do zgłoszenia celnego fakturach nie jest ceną faktycznie zapłaconą za importowany towar, art. 32 ust. 2 WKC poprzez błędne uznanie, że zgromadzony przez organy celne materiał dowodowy stanowi obiektywne i wymierne dane, które winny być dodane do oceny faktycznie zapłaconej lub należnej za towar, art.121 O.p. wyrażającego zasadę zaufania do organów podatkowych poprzez stronnicze i tendencyjne postępowanie organów celnych, art.122 O.p. określającego zasadę prawdy obiektywnej poprzez niezgodne z prawdą ustalenie stanu faktycznego, art.187 nakazującego zgromadzenie i zbadanie w sposób wyczerpujący materiał dowodowego poprzez nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie przeprowadzenie pełnego postępowania wyjaśniającego. Skarżący podkreślił iż decyzja wydana została bez wyjaśnienia szeregu wątpliwości istotnych dla załatwienia sprawy. W tym względzie powołał się na wyjaśnienia AIR France i Lufhansa Cargo w których przewoźnicy ci potwierdzają, iż koszty transportu i ubezpieczenia towaru wynikające z listów przewozowych nie są rzeczywistymi bowiem nie uwzględniają, np. rabatów. Ponadto, zdaniem strony, organ nie podjął działań w celu wyjaśnienia powyższych wątpliwości, do których to z mocy ustawy jest zobowiązany. Dalej zauważył, że organ winien skorzystać z uprawnień wynikających z art. 6 rozporządzenia Rady EWG nr 3030/93 z dnia 12 października 1993 r. w sprawie wspólnych reguł przewozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich i mógł (RP jako państwo członkowskie) wystąpić do Komisji Europejskiej z żądaniem konsultacji z władzami kraju dostawcy towaru, czego nie dokonał. Zarzucił też organom rozstrzygnięcie sprawy z naruszeniem zasady obowiązującej w postępowaniu administracyjnym nakazującej rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na korzyść podatnika .Podkreślił także, iż już w momencie wszczynania postępowania przez organy celne w sprawie firma "A" nie istniała. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując wywody zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] r. H.W. ponowił zarzuty dotyczące naruszenia zasad postępowania dowodowego wynikających z art. 120, art. 121 art. 122, art. 187 i art. 191 O.p. i zarzuty dotyczące przedłożenia w postępowaniu administracyjnym dowodów w sposób jasny potwierdzających, iż koszty transportu i ubezpieczenia ponosi sprzedający i na zasadzie warunków dostawy CIF zostają one doliczone do wartości towaru. Do tego pisma dołączył kserokopie następujących dokumentów: - kontraktu z dnia [...] r. nr [...] zawartego pomiędzy firmą "A" S.C H.W., P.G. z siedzibą w C., a firmą c., - umowy współpracy z dnia [...] r. zawartej pomiędzy "A" H.W. z siedzibą w Z., a firmą c., - protokołu kontroli z dnia [...] r. dotyczącego firmy "A" H.W., - innych dokumentów dotyczących firmy "A" S.C H.W., P.G. z siedzibą w C.. Na rozprawie dnia 3 lipca 2008 r. strona skarżąca wnosiła i wywodziła, jak w skardze i piśmie procesowym z dnia [...] r. Pełnomocnik organu odwoławczego wnosząc o oddalenie skargi zaznaczył, że umowa współpracy z [...] r. została po raz pierwszy przez stronę ujawniona i nie była przez nią przedłożona w toku postępowania kontrolnego i celnego. Ponadto podkreślił, że na zgłoszeniu celnym skarżący wadliwie określił warunki transportu określając je tak, jakby był to transport morski, natomiast towar dotarł do N. drogą lotniczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c P.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Celnej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa kwalifikujących do uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia nieważności na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przedmiotem sporu jest wartość celna ustalona przez organy celne od zaimportowanego towaru ujętego w zgłoszeniu celnym SAD [...] z dnia [...] r., polegająca na ustaleniu tej wartości poprzez doliczenie do wartości towaru z faktur, wartości kosztów transportu lotniczego wynikającego z przewozowych listów lotniczych. W ocenie Sądu wartość celna towaru przywiezionego przez stronę skarżącą została ustalona w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami. Sąd podziela ocenę faktyczną ustaleń dokonanych przez organy celne w toku postępowania, iż zadeklarowana wartość celna towaru ujętego w zgłoszeniu celnym pomija koszty transportu lotniczego poniesionego w związku z transportem towaru. Za niezasadny tym samym uznaje zarzut dotyczący bezpodstawności uznania, że wartość towaru wynikająca z faktur dołączonych do zgłoszenia celnego jest ceną faktycznie zapłaconą za importowany towar. Nie można bowiem przyjąć, iż wartość celna podana w zgłoszeniu celnym jest wartością realną, a zatem kwotą faktycznie zapłaconą, zawierającą w sobie wartość towaru i wartość transportu lotniczego. Zważyć bowiem należy, iż wyliczona przez organy celne należność za fracht lotniczy przewyższa ponad dwukrotnie wartość celną towaru wynikającą z faktur zakupu, która to wartość miała w sobie zawierać także koszty transportu i ubezpieczenia. Jak wynika bowiem ze zgłoszenia celnego strona przedmiotowy towar zgłosiła w polu 20 na warunkach dostawy CIF – [...]. To zaś oznacza, iż zgodnie z regułami wykładni formuł handlowych Incoterms 2000, warunki dostawy CIF obejmowały w cenie towaru podanej na fakturze, rzeczywistą wartość towaru zawierającą w tej cenie także koszty transportu. Zgodnie z art. 29 WKC wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana o ile to konieczne, na podstawie art. 32 i art. 33. W myśl natomiast art. 32 ust. 1 lit. e pkt i) w celu ustalenia wartości celnej z zastosowaniem art. 29 do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się: koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów, przy czym każdy element dodany do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej jest doliczany, z zastosowaniem niniejszego artykułu, jedynie na podstawie obiektywnych i wymiernych danych (art. 32 ust. 2 WKC). W świetle powyższego prawidłowo zatem postąpiły organy celne doliczając do wartości celnej zadeklarowanej przez stronę, koszty transportu lotniczego. Nie można w tym względzie zarzucić organom by doliczenie tych kosztów nie nastąpiło na podstawie obiektywnych i wymiernych danych. Organy przeprowadziły bowiem postępowanie z międzynarodowymi przewoźnikami lotniczymi w tym i przewoźnikiem, z którego usług korzystała strona importując towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym, dochodząc do słusznego wniosku, iż cena frachtu widniejąca na listach przewozowych dołączonych przez stronę jest ceną obiektywną, realną i zbliżoną do cen proponowanych przez innych przewoźników. Dodać należy, iż cena przyjęta za 1 kg frachtu – 28,33 CNY jest stawką lotniczą, która to jest stawką podstawową według Taryfy IATA Międzynarodowego Zrzeszenie Przewoźników Lotniczych Tact dla towaru o masie powyżej 2000 kg na trasie. Zauważyć także należy, iż stawka ta jest zbliżona wartościowo do stawek stosowanych przez innych przewoźników lotniczych odprawiających loty na zbliżonych trasach międzynarodowych. Podkreślić też trzeba, iż wyliczenie kosztów transportu przez organy nie nastąpiło przy zastosowaniu 100 % wartości kosztu frachtu wynikającej z listów przewozowych gdyż organy zastosowały 30% obniżkę dla ceny frachtu za 1kg towaru. Przyjętej przez organy oceny stanu faktycznego nie mogły zmienić zdaniem Sądu dowody przedłożone przez skarżącego w trakcie postępowania weryfikacyjnego. Podczas tegoż postępowania organy zwróciły się do strony, wypełniając tym samym - wbrew zarzutom skargi - wymogi wynikające z treści art.122 i art. 187 O.p., by dostarczyła dokumenty potwierdzające wysokość faktycznie poniesionych kosztów transportu potwierdzających prawidłowość danych zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym. Strona w odpowiedzi przedłożyła pisma kierowane przez eksportera c. do firmy "A" S.C. z siedzibą w C. zawierające informacje, iż eksporter pokrywa koszty transportu i ubezpieczenia sprzedanych towarów na trasie C. granica UE oraz polecenia przelewu na rzecz kontrahenta c. wystawione przez skarżącego. W toku postępowania sądowego strona przedłożyła podobne dokumenty wraz z kontraktem nr [...] dotyczącym firmy "A" S.C. z siedzibą w C. i umową współpracy z dnia [...] r. zawartą pomiędzy firmą "A" H.W. z siedzibą w Z. a kontrahentem c. Odnosząc się do tego należy wskazać, że dokumenty dotyczące strony, a złożone w toku postępowania celnego zostały prawidłowo ocenione przez organy celne, w świetle stosownych przepisów, za dowody nie mające wpływu na ustalenie nowej wartości celnej towarów. Poza tym podkreślić należy, że przedłożone w toku postępowania administracyjnego i sądowego dotyczyły innego podmiotu jakim była firma "A" S.C. z siedzibą w C. Jeśli chodzi o umowę współpracy z dnia [...] r., dołączoną do pisma procesowego z dnia [...] r., to słusznie pełnomocnik organu odwoławczego zaznaczył, że dokument ten nie był przedłożony przez stronę organom celnym w postępowaniu celnym, dlatego nie może wpływać na prawidłowość wydanych w sprawie decyzji. Sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji (art. 135 P.p.s.a.) na dzień ich wydania, czyli jeśli na tą chwilę organy nie były w posiadaniu przedmiotowego dowodu, to nie mogły go ocenić w świetle wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Strona była wzywana do przedłożenia wszelkich dokumentów związanych ze sprawą, w tym zawartych kontraktów. Mimo tego nie przedłożyła przedmiotowej umowy współpracy z dnia [...] r. ani przed organem pierwszej instancji, ani przed organem odwoławczym. Tym samym nie można zarzucić organom naruszenia prawa, w szczególności dającego podstawę do wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. W zakresie informacji wystosowanej przez AIR [...], z której wynika, iż eksporter jest odpowiedzialny za koszt transportu i ubezpieczenie, należy stwierdzić, że nie może ona potwierdzać faktu w sytuacji, gdy – jak wynika z listów przewozowych przez stronę dołączonych do zgłoszenia celnego - transport lotniczy zadeklarowanego towaru nastąpił poprzez wykonanie usługi lotniczej świadczonej przez innego przewoźnika to jest Lufthansa Cargo. W przedstawionych okolicznościach sprawy nie można uznać zasadności zarzutów strony dotyczących naruszenia art. 122 i art. 187 O.p. Organy podjęły wszelkie niezbędne działania by wyjaśnić stan faktyczny sprawy, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Podnoszony zarzut braku uwzględnienia przez organy w kosztach transportu stosowanych upustów i rabatów nie może zostać uznany za zasadny, gdyż organy obliczając stawkę frachtu za kg towary nie przyjęły maksymalnej ceny – [...] CNY wynikającej z listów, a obniżyły ją stosując stawkę w wysokości 70 % na podstawie stosownych przepisów. Nadto zauważyć należy, iż organ celny wezwał zgłaszającego by ten udokumentował rzeczywistą wartość towaru, a zatem i koszty transportu. Skoro skarżący z tej możliwości nie skorzystał obecne argumenty, iż koszty ustalone przez organ nie zwierają upustów i rabatów nie mogą zasługiwać na uwzględnienie. Sąd nie podziela zasadności zarzutu naruszenia art. 121 O.p. poprzez obciążenie strony negatywnym konsekwencjami nie przedłożenia przez kontrahenta dowodów potwierdzających fakt zapłaty przez tegoż kosztów transportu . Zgodnie z treścią art. 14 WKC do celów stosowania przepisów prawa celnego każda osoba pośrednio lub bezpośrednio uczestnicząca w operacjach dokonywanych w ramach wymiany towarowej dostarcza organom, na ich żądanie wszelkie informacje i dokumenty w wyznaczonym terminie. Realizacją tegoż uprawnienia było zażądanie od deklarującego warunki dostawy towaru na bazie CIF by okazał dokumenty potwierdzające cenę towaru wynikająca z faktury zakupu, zawierającą w sobie wartość towaru i koszty transportu. Skoro strona z tego obowiązku się nie wywiązała nie można organom zarzucić by zarówno tendencyjnie postępowały, jak też naruszyły zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony. Dodać trzeba, iż znajomość obowiązujących przepisów zarówno prawa celnego jak też prawa podatkowego należy do obowiązków podatnika szczególnie, gdy prowadzi on działalność gospodarczą (por. orzeczenie WSA w Warszawie z dnia 5.12.2005 r. sygn. akt III SA/WA 2820/05 LEX 188432). Niezasadnym jest zarzut pominięcia przez organy celne możliwości prawnej wynikającej z treści art. 6 rozporządzenia Rady EWG nr 3030/93 z dnia 12.10.1993 r. w sprawie wspólnych reguł przewozu niektórych wyrobów włókienniczych z państw trzecich i tym samym niepełnego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Powołany przepis dotyczy możliwości zażądania konsultacji z władzami innego kraju, ale w sytuacji przywozu wyrobów po "nienormalnie niskich cenach". Tymczasem istota sporu w przedmiotowej sprawie dotyczyła kwestii kosztów transportu przywiezionego towaru. Odnosząc się do rozbieżnych, zdaniem skarżącego, opinii organów celnych co do nieprawidłowości w zakresie dokonanego zgłoszenia celnego mających wynikać z przytoczonych w skardze cytatów, zaczerpniętych z uzasadnienia decyzji organu pierwsze i drugiej instancji, Sąd stwierdza, iż z decyzji obu instancji wprost wynika, że postępowanie administracyjne prowadzone było w zakresie ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru w związku z wątpliwościami w przedmiocie nie ujęcia w tej wartości kosztów transportu wynikających z analizy zadeklarowanych warunków dostawy CIF –[...] . Podnoszona okoliczność nie istnienia firmy "A" H.W. już w dniu wszczęcia postępowania w przedmiocie określenia prawidłowej wartości celnej, kwoty długu celnego i podatku VAT pozostaje bez znaczenia w sprawie. W spornej sprawie dług celny w przywozie powstał w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego w wyniku wprowadzenia przez osobę fizyczną na obszar celny Wspólnoty towaru podlegającego należnościom przywozowym to jest w dacie [...] r. Zgodnie z art. 201 ust. 3 WKC dłużnikiem jest zgłaszający, zaś w przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba na rzecz której składane jest zgłoszenie celne. W przedstawionej sytuacji, gdy dłużnikiem jest H.W., okoliczność nie prowadzenia przez niego już w dniu wszczęcia postępowania przez organy celne działalności gospodarczej pozostaje bez znaczenia dla legalności decyzji, gdy nadal istniej osoba fizyczna dokonująca przedmiotowego importu towaru. Nadmienić przy tym trzeba, iż powiadomienie dłużnika (osobiste) przez organy celne nastąpiło z zachowaniem trzy letniego terminu wynikającego z przepisów WKC, licząc od daty powstania długu celnego, gdyż jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu pierwszej instancji nr [...] miało to miejsce w dniu [...] r. Odnosząc się do zarzutu, iż wysokość kwot wskazanych w liście lotniczym jest nieadekwatna w porównaniu do wartości jaką wzięły pod uwagę organy z uwagi na przedłożone w toku postępowania dokumenty, w tym polecenia przelewu, co zdaniem strony ma wynikać z protokołu kontroli str. 3 tegoż protokołu "płatności za przywieziony towar były dokonywane (...) i odpowiadają kwotom ujętym na fakturach będących załącznikami do zgłoszeń celnych" Sąd stwierdza, iż jest nietrafny. Wskazane twierdzenie kontrolujących wywiedzione zostało w wyniku zestawienia informacji wynikających z udostępnionej przez stronę dokumentacji dotyczącej kwoty przelewów bankowych z kwotami ujętymi na fakturach, będących załącznikami do zgłoszeń celnych. Dotyczyło to zatem jedynie formalnej zgodności w zakresie porównania wartości wynikającej z faktur z wartościami wynikającymi z przelewów bankowych. Chybionym jest też argument braku adekwatności wysokości kwot wykazanych w listach przewozowych z tego powodu, iż koszty ubezpieczenia zwracane są w momencie dostarczenia towaru do miejsca przeznaczenia. Z treści art. 32 ust 1 lit. e WKC wprost wynika, że w celu ustalenia wartości transakcyjnej do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywieziony towar dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów. W tej sytuacji, to czy ubezpieczenie towaru podlega zwrotowi, gdy towar zostanie dostarczony do miejsca przeznaczenia jest bez znaczenia dla ustalenia wartości celnej. Podniesiony w końcowej części pisma procesowego zarzut, że w sytuacji stosowania art. 32 ust. 1 lit. e WKC winny być stosowane uregulowania wykonawcze do tegoż kodeksu określone w art. 164 lit. c RWKC. Zgodnie z tym przepisem, w celu stosowania art. 32 ust. 1 lit. e i art. 33 lit. a, jeżeli transport został dokonany bezpłatnie lub na koszt kupującego, to koszty transportu do miejsca wprowadzenia, obliczane według taryfy stawek frachtowych zwyczajowo stosowanej dla tych samych środków transportu, włączane są do wartości celnej. W sprawie nie było możliwości ustalenia wysokości kosztów faktycznie poniesionych, stąd ustalono je zgodnie ze stosowaną taryfą dla tych samych środków transportu, to jest zgodnie z treści tego przepisu. Sąd nie doszukał się również naruszenia prawa przy określaniu w sprawie prawidłowego zobowiązania w podatku od towarów i usług jako następstwa zmiany wartości celnej towaru. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne skargę oddalono uznając ją za niezasadną stosownie do art. 151 P.p.s.a.