III SA/Gl 250/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2008-06-26

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Apollo, Sędzia NSA Ewa Karpińska, Asesor WSA Marzanna Sałuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 ustawy o VAT jest zgodne z prawem unijnym, w szczególności z I i VI Dyrektywą VAT, w sytuacji gdy podatnik wykazał zawyżony zwrot podatku naliczonego?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytania prejudycjalnego Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącego zgodności krajowych przepisów o dodatkowym zobowiązaniu podatkowym z prawem unijnym. Rozstrzygnięcie TSUE będzie miało kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji w kontekście prawa wspólnotowego.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka "A" sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, którą ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Organ podatkowy zakwestionował obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury VAT, ponieważ towary nie zostały sprowadzone do kraju. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o VAT.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Karpińska, Asesor WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi wniesionej przez "A" sp. z o.o. siedzibą w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stała się decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] r., nr [...] którą ustalono skarżącej za [...] r. dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł . Podstawą rozstrzygnięcia organów były ustalenia dokonane w toku kontroli podatkowej i postępowania podatkowego obejmującej prawidłowość rozliczenia podatku od towarów i usług za wskazany miesiąc . Urząd Skarbowy zakwestionował dokonane przez spółkę "A" w złożonej w dniu [...] r., korekcie deklaracji VAT-7 obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z dnia [...] r. w kwocie [...] zł wystawionej przez firmę "B" spółka z o.o. w K. z tytułu końcowego rozliczenia transakcji zakupu [...]. Powyższe towary nie zostały sprowadzone do kraju zatem firma nie wykonała czynności dostawy towarów , o której mowa w art. 5 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na terenie kraju. Powyższe ustalenie znalazło swój wyraz w decyzji organu podatkowego I instancji z dnia [...] r. w sprawie określenia za m-c [...] r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł, to jest niższej od zadeklarowanej (w korekcie deklaracji podano nadwyżkę w wysokości [...] zł). Wskazana decyzja była przedmiotem odwołania, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał tę decyzję w mocy. Rozstrzygnięcie wydane w II instancji nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego . W związku z opisanym ustaleniami organy podatkowe obu instancji na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. ustaliły skarżącej dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł stanowiącej 30% zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy . W skardze skarżącą zarzuciła, że przedmiotowa decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a to: przepisów art. 81b § 1 ust. 2 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 109 ust. 2 i 6 ustawy o VAT. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie zgodził się z zarzutami w niej podniesionymi i wniósł o oddalenie skargi . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., wydanym w sprawie o sygnaturze I FSK 1062/06, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniami następującej treści: 1. czy art. 2 ust. 1 i 2 I Dyrektywy w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 VI Dyrektywy wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej; 2. czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy, z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego; 3. czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 VI Dyrektywy mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. Skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczy zgodności art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. przewidujących możliwość nałożenia na podatnika tego podatku obowiązku zapłaty dodatkowego zobowiązania podatkowego w wypadku zawyżenia wykazanego przez podatnika zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego bądź zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, z odpowiednimi przepisami I Dyrektywy i VI Dyrektywy a nadto odnosi się także do wykładni użytego w VI Dyrektywie pojęcia "środki specjalne" i zakresu uprawnień Państw Członkowskich, wynikających z treści art. 33 VI Dyrektywy. W sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem, ze względu na badanie prawidłowości decyzji organu odwoławczego w zakresie dotyczącym legalności dodatkowego zobowiązania podatkowego, zagadnieniem poddanym kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie, czy ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. jest zgodne z przepisami unijnymi, Zatem rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich sprawy zainicjowanej pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, której aspekt prawny jest zbieżny ze sprawą rozpoznawaną obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, będzie miało wpływ także na rozstrzygnięcie w tej ostatniej sprawie. Wypowiedź Trybunału będzie miała bowiem znaczenie dla oceny, czy stosowanie instytucji dodatkowego zobowiązania podatkowego przewidzianej w prawie krajowym jest zgodne z regulacjami prawa wspólnotowego. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 5 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 483/08 (niepublik.), nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której wystąpiono z pytaniem prejudycjalnym, lecz także w innych podobnych sprawach. Skoro więc rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przez Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie C-502/07, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło