III SA/Gl 256/19

WyrokWSA w Gliwicach2019-06-06

Skład orzekający: WSA Małgorzata Herman, WSA Barbara Orzepowska-Kyć, WSA Iwona Wiesner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Śląskiego w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020, uwzględniające częściowo zarzuty protestu, ale ostatecznie odrzucające protest, naruszało prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik oceny?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że rozpatrzenie protestu przez Instytucję Zarządzającą (IZ RPO WSL) było prawidłowe. Pomimo częściowego uwzględnienia zarzutów wnioskodawczyni, ostateczna ocena projektu dokonana przez IZ RPO WSL była zgodna z prawem. Sąd podkreślił, że nie jest uprawniony do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, a jedynie do kontroli przestrzegania kryteriów oceny, zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020. Wniosek uzyskał negatywną ocenę merytoryczną, nie osiągając wymaganego minimum punktów w kryteriach ogólnych. Strona złożyła protest, podnosząc zarzuty dotyczące oceny grupy docelowej, doświadczenia i potencjału, a także sposobu rekrutacji. Protest został nieuwzględniony. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym zasady przejrzystości i rzetelności.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi M. W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 oddala skargę M. W., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A" (dalej: strona, wnioskodawczyni, skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. Zasługujesz na więcej! W odpowiedzi na konkurs nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego dla osi priorytetowej VII Regionalny rynek pracy dla działania:7.1.1 Poprawa zdolności do zatrudniania osób poszukujących pracy i pozostających bez pracy na obszarach rewitalizowanych. Wniosek ten na mocy uchwały Zarządu Województwa Śląskiego z [...]r. uzyskał negatywną ocenę Komisji Oceny Projektów i nie został przyjęty do realizacji. Projekt w ramach pierwszej części oceny merytorycznej w zakresie zgodności ze Strategią ZIT uzyskał ocenę pozytywną otrzymując 25 punktów. W ramach drugiej części oceny formalno-merytorycznej tj. w zakresie kryteriów ogólnych (horyzontalnych i merytorycznych) projekt nie osiągnął minimum 60% punktów w karcie Oceny Formalno-Merytorycznej w części IV 3 i IV 5 u obu oceniających. Wnioskodawczyni od powyższego rozstrzygnięcia złożyła Protest podnosząc, że we wniosku o dofinansowanie dopuszczalne jest wykorzystywanie danych pochodzących z badań własnych z podaniem jednakże informacji na temat tego badania. Wnioskodawczyni przeprowadziła takie badania w formie wywiadu pogłębionego na grupie 62 osób, 33 kobiet i 29 mężczyzn w wieku od 18 do 64 lat, zamieszkałych w J., T., S., B., C. tj. miastach średnich województwa śląskiego. Podkreślono, że wnioskodawczyni posiada wieloletnie i szerokie doświadczenie w obszarze obejmującym wniosek, posiada potencjał operacyjny oraz zaplecze techniczne pozwalające na efektywną realizacje projektu. Podniesiono zarzuty w zakresie kryteriów ogólnych merytorycznych: czy w sposób prawidłowy opisano grupę docelową, czy projektodawca posiada doświadczenie i potencjał pozwalający na efektywną realizacje projektu. Protest ten nie został uwzględniony przez IZ RPO WSL po rozpatrzeniu go [...]r. W uzasadnieniu przywołano Instrukcję wypełniania wniosku, z której wynika, że wnioskodawca winien opisać grupę docelową w sposób pozwalający oceniającemu na stwierdzenie czy projekt jest skierowany do grupy kwalifikującej się do wsparcia. Osoby te winny być opisane z punktu widzenia istotnych zadań przewidzianych do wsparcia takich jak na przykład wiek, status zawodowy. Oceniający wskazali, że wnioskodawczyni przeprowadziła badania własne na grupie osób w wieku 18-64 lata, co nie jest tożsame z założeniami odnośnie grupy docelowej. Wnioski z takiego badania nie będą odpowiadać rzeczywistej sytuacji osób po 30 roku życia, które miałyby być objęte wsparciem. W ocenianym projekcie grupę docelową stanowią osoby powyżej 30 roku życia zamieszkałe w województwie śląskim na obszarze całego Subregionu Centralnego. Na tej podstawie stwierdzono, że ogólny zapis dotyczący badań własnych nie koreluje z ewentualnymi osobami planowanymi do objęcia wsparciem w projekcie. Wywiad pogłębiony to rozmowa z respondentem przeprowadzona na podstawie scenariusza lub niestandaryzowanego kwestionariusza przez osobę do tego celu przeszkoloną i stanowi alternatywę w sytuacji, gdy kontekst grupy nie jest istotny lub gdy zebranie grupy jest trudne. W tym kontekście nie można było uznać przedstawionych danych za rzetelne i obrazujące faktyczne potrzeby, bariery i oczekiwania grupy docelowej. Oceniający zwrócili uwagę, że wnioskodawczyni nie wykazała jaki odsetek badanych stanowiły osoby poniżej 30 roku życia, co czyni badania nieprzydatnymi. Za zasadne uznano stanowisko wnioskodawczyni w zakresie ogólnego wskazania na źródła danych. Organ podzielił stanowisko oceniającego, że we wniosku nie ujęto żadnych informacji odnośnie zagwarantowania wsparcia kobietom powracającym na rynek pracy po przerwie spowodowanej urodzeniem dziecka, nie analizując czy wsparcie takie będzie konieczne dla większej liczby osób. Nie podzielono również zarzutów odnośnie konsultacji projektu z instytucjami, gdyż zapis we wniosku jest ogólny, a limit znaków w polu przeznaczonym na tę informację nie zwalnia wnioskodawcy od czytelnego sformułowania zapisów. Wnioskodawczyni wskazała nowe informacje w proteście, co jest niedopuszczalne. Wnioskodawczyni nadto nie wskazała bliższych informacji o wstępnej deklaracji uczestnictwa 40 osób. Nie można przyjąć, że osoby które wstępnie zadeklarowały swój udział w projekcie będą nadal nim zainteresowane w dacie realizacji tj. w marcu 2019r. W tym zakresie nie podzielono stanowiska wnioskodawczyni. W punkcie B.11.2 wnioskodawca winien opisać szczegółowo proces i techniki rekrutacji, w tym takie kryteria jak podział na kobiety i mężczyzn, dostępność dla niepełnosprawnych. Kryteria rekrutacji powinny być mierzalne. Oceniający posługując się tymi wskazaniami stwierdzili, że w początkowej fazie rekrutacji stosowane są takie same kryteria premiujące, bez odniesienia się do diagnozy problemów poszczególnych grup. Oceniający podkreślili, że wniosek nie zawiera gwarancji pierwszeństwa udziału w projekcie osobom, które korzystały ze wsparcia w ramach projektów celu tematycznego 9 RPO WSL 2014-2010. Wsparciem w ramach projektu mają być objęte osoby zamieszkujące obszar całego Subregionu Centralnego, a nie tylko osoby mieszkające w wymienionych typach miast. W wyniku weryfikacji oceny merytorycznej projektu w zakresie kryterium ogólnego merytorycznego (punktowego) nr 3 uznano prawidłowość oceny przeprowadzonej w punkcie 3A (KOFM2) i punktu 3B (KOFM1 i KOFM2). W związku z uznaniem zarzutu wnioskodawczyni dotyczącego wskazania źródeł, ponowna ocena mogłaby mieć znaczenie dla zmiany punktacji. Odnośnie kryterium posiadanego doświadczenia i potencjału pozwalającego na efektywną realizację projektu oceniający przyznali każdy po 6 punktów na 14 możliwych. Wskazano, że mimo, iż przywołany przez wnioskodawczynię projekt trwa od grudnia 2017r. to zrekrutowano 33 spośród 70 osób, a nadto projekt jest w początkowej fazie realizacji, nie przedstawiono numerów zrealizowanych projektów oraz okresu ich realizacji. Realizacja projektów w ramach 7.1.3 PO WER z uwagi na jego obecną i krótką realizację nie oznacza automatycznego potwierdzenia doświadczenia w tym zakresie. Opis potencjału kadrowego przedstawiono ogólnikowo, nie przedstawiając minimalnych i niezbędnych kwalifikacji, doświadczenia osób. Wnioskodawczyni na potrzeby projektu wskazuje zaplecze techniczne w postaci mebli biurowych, co nie jest wystarczające do uznania odpowiedniego potencjału technicznego do realizacji projektu. Siedziba Partnera mieści się poza województwem śląskim, a jego zadanie polega głównie na zleceniu usługi. Celem projektu jest wspieranie uczestników, a nie wspieranie techniczne projektu, zaś w tym zakresie wnioskodawczyni dysponuje sprzętem w postaci laptopa, projektora, flipchart. Zaangażowanie Partnera ze względu na potencjał finansowy jest wysokie w porównaniu z zaangażowaniem wnioskodawcy, natomiast jego zaangażowanie w realizacje jest znikome i praktycznie zbędne. Zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku partnerstwo oznacza wspólne zaangażowanie w realizacje projektu, zaś w niniejszej sprawie udział partnera sprowadza się jedynie do oddelegowania asystenta kierownika, co powoduje jego udział zbędnym. Podkreślono, że doświadczenie wnioskodawcy powinno być przedstawione za pomocą efektów dotychczas zrealizowanych projektów, zaś oceniający nie mieli możliwości ocenić efektów działań jeszcze nie zakończonych lub jeszcze nie rozpoczętych. Obaj oceniający odnieśli się do kryteriów oceny, wskazali okoliczności, które zdecydowały o przyznanej ilości punktów. Wnioskodawczyni winna, gdy to jest możliwe, we wniosku wskazać konkretne osoby, z imienia i nazwiska, które będą odpowiedzialne za zarządzanie projektem, wskazać potencjał kadrowy, w szczególności gdy dane osoby współpracują na stałe z wnioskodawcą. Zawarty we wniosku opis potencjału kadrowego nie odpowiada tym wymogom, a łączne zaangażowanie zawodowe personelu projektu nie przekracza 276 godzin miesięcznie, zaś osoby te są równolegle zaangażowany w inne projekty. Podkreślono, że oceniający nr 1 zaplecze techniczne błędnie wskazał, że na potrzeby projektu będą wykorzystywane jedynie meble, natomiast zasadnie wskazał, że nie skonkretyzowano czy będą wykorzystywane na potrzeby wsparcia uczestników, wyposażenia biura i zarządzania projektem. Uznano zarzuty wnioskodawczyni za zasadne, gdyż wskazała ona we wniosku sprzęt przeznaczony do realizacji projektu oraz możliwości lokalowe. Ocena merytoryczna projektu w ramach kryterium ogólnego nr 5 została przeprowadzona prawidłowo w punktach 5A, 5B, 5C, 5F. Natomiast w punkcie 5E została przeprowadzona nieprawidłowo przez pierwszego oceniającego, a możliwy do przyznania był 1 punkt. Przyznanie jednego punktu w ramach KOM1 nie spowoduje osiągnięcia przez projekt wymaganego minimum punktowego. Podsumowując, IZ RPO WSL podkreśliła, że projekt otrzymuje pozytywną ocenę jeśli wszystkie kryteria zerojedynkowe zostały ocenione pozytywnie oraz wniosek otrzymał minimum 60 % punktów w kryteriach ogólnych merytorycznych tj. minimum 30 punktów na 50 możliwych, jednocześnie musi uzyskać minimum punktowe, gdy zostało to określone. Pismem z [...]r. wnioskodawczyni złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: 1. naruszenie przepisu postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest niewłaściwe zastosowanie art. 53 ust. 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez bezzasadne stwierdzenie, że na etapie procedury odwoławczej nie jest dokonywana ocena treści zawartych w złożonym wniosku i w konsekwencji całkowite zaniechanie przez Zarząd Województwa Śląskiego ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, wbrew wyraźnej dyspozycji w tym zakresie, statuowanej wskazanym wyżej przepisem. 2. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to jest art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, poprzez: - rozpatrzenie protestu ograniczające się w istocie do powołania przez Zarząd Województwa Śląskiego na dosłowna treść opinii ekspertów przy jednoczesnym przedstawieniu jedynie lakonicznego uzasadnienia stanowiska przyjętego przez organ odwoławczy. - nieuwzględnienie protestu w sytuacji, gdy ocena projektu została dokonana przez ekspertów wadliwie, w sposób naruszający zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektów, 3. naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest niewłaściwe zastosowanie art. 37 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, poprzez naruszenie zasady przejrzystości i rzetelności, przejawiające się w: a) niesłusznym zaaprobowaniu bezzasadnego stanowiska oceniających, podważającego sposób scharakteryzowania przez skarżącą grupy docelowej oraz poprawność opisu jej sytuacji problemowej, pomimo że wniosek skarżącej był w tym zakresie wypełniony w pełni zgodnie z dokumentacją konkursową, zaś grupa docelowa i jej sytuacja problemowa zostały przez Skarżącą opisane należycie, b) niesłusznym zaaprobowaniu bezpodstawnego stanowiska oceniających, podważających adekwatność sposobu rekrutacji uczestników do projektu, pomimo że w przedmiotowym wniosku zaplanowano sposób rekrutacji uczestników do projektu w pełni adekwatny do grupy docelowej, zaś wniosek w tym zakresie został sporządzony w pełnej zgodności z dokumentacją konkursową, c) niesłusznym zaaprobowaniu bezpodstawnego stanowiska oceniających, podważającego fakt osiadania przez skarżącą i partnera odpowiedniego doświadczenia w obszarze merytorycznym, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach programu oraz doświadczenie na rzecz grupy docelowej, do której kierowane miało być wsparcie przewidziane w ramach projektu, pomimo że we wniosku należycie i w sposób zgodny z dokumentacja konkursową opisano bogate doświadczenie - zarówno w odpowiednim obszarze merytorycznym, jak i na rzecz odpowiedniej grupy docelowej, pozwalające skarżącej i partnerowi na prawidłową realizację projektu, d) niesłusznym zaaprobowaniu bezpodstawnego stanowiska oceniających, sugerującego, że skarżąca i partner nie posiadają odpowiedniego doświadczenia w zakresie podejmowanych inicjatyw na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacja projektu, pomimo że posiadanie takiego doświadczenia zostało wykazane w treści wniosku skarżącej, e) niesłusznym zaaprobowaniu bezpodstawnego stanowiska oceniających, podważającego posiadanie przez skarżącą i partnera odpowiedniego potencjału kadrowego/merytorycznego, pomimo że w treści wniosku skarżąca wykazała zarówno odpowiedni potencjał kadrowy, jak i merytoryczny, f) niezwiększeniu ilości punktów przyznanych uprzednio przez oceniającego w zakresie posiadanego potencjału technicznego, pomimo zaakceptowania zastrzeżeń skarżącej zawartych w proteście i wykrycia uchybień w uprzednio dokonanej ocenie, g) niesłusznym zaaprobowaniu bezpodstawnego stanowiska oceniających, sugerującego, że opisany sposób zarządzania projektem nie gwarantuje jego prawidłowej realizacji, zaś rola partnera w projekcie ma być jedynie marginalna, a jego zaangażowanie - nieuzasadnione. Mając na uwadze powyższe uchybienia, na podstawie art. 61 ust. 8 lit. a ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W uzasadnieniu skargi skarżąca w całości podtrzymała stanowisko w sprawie oraz towarzyszącą mu argumentację. Podkreślono lakoniczne stanowisko organu co do treści opinii ekspertów oraz znaczenie badań własnych dla dokonanej oceny wniosku. Zarząd Województwa Śląskiego bezpodstawnie pominął możliwość zmiany punktacji zaniżonej przez eksperta. Odnośnie zwrotu kosztów opieki nad dzieckiem/osobą zależną dla 6 z 60 uczestników projektu wskazano, że z doświadczenia wnioskodawczyni i jej partnera wynika, że ok. 10 % uczestników i ok. 20 % kobiet zainteresowanych jest takim wsparciem, a wniosek w tym zakresie jest spójny z oferowanym wsparciem. Organ wskazał na brak analizy czy wsparcie tego typu potrzebne byłoby większej liczbie osób. W ocenie skarżącej jest to nowy argument, który nie powinien być podnoszony na etapie rozpatrzenia protestu, gdyż uniemożliwia zajęcie stanowiska przez wnioskodawcę. Organ odwoławczy nie zajął stanowiska odnośnie doświadczenia wnioskodawczyni i jej partnera cytując jedynie stanowisko eksperta, co świadczy o wadliwym rozpatrzeniu protestu. Nadto przy poprzednim rozpatrywaniu wniosku skarżącej nie wskazywano na brak doświadczenia, a w niniejszej sprawie nie odniesiono się do potencjału wnioskodawcy wskazanego we wniosku. Odnośnie posiadanego potencjału technicznego nie dokonano weryfikacji punktacji mimo podzielenia zarzutów wnioskodawczyni. Partner skarżącej "B" posiada odpowiednie doświadczenie w organizacji szkoleń zawodowych, a zatem w zakresie zadania nr. 3, a nadto wspiera realizacje projektu w zakresie przygotowania wniosku o dofinansowanie, w zakresie rekrutacji i współzarządzania. W odpowiedzi na skargę IZ RPO WSL wniosła o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie oraz wskazując, że zarzuty podniesione w skardze są bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontroli sądowej w niniejszej sprawie zostało poddane nieuwzględnienie przez IZ RPO WSL protestu strony skarżącej co oceny jej projektu. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy wdrożeniowej, które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 8 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2018.1431 t.j., dalej: ustawa wdrożeniowa), w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Po myśli art. 57 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Stosownie do art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy, protest zawiera min. wskazanie kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza; wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny. Z powyższego wynika, że Instytucja Zarządzająca (IZ) rozpatruje protest w sprawie w zakresie kryteriów, z których ocena wnioskodawca się nie zgadza i aspektów proceduralnych w zakresie dokonanej oceny. Zgodnie natomiast z art. 37 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (ust. 1). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów (ust. 2). Rozpoznając sprawę w zakreślonych wyżej ramach stwierdzić należało, że spór między stronami dotyczy przeprowadzonego przez IZ RPO WSL rozstrzygnięcia protestu strony skarżącej w odpowiedzi na ocenę wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020. Regulamin konkursu przewiduje ocenę projektu w dwóch etapach. Po pierwsze ocena dotyczy zgodności ze Strategią ZIT w ramach, której projekt uzyskuje ocenę pozytywną, gdy uzyska minimum 20 punktów tj. 40 % maksymalnej możliwej punktacji. Ten etap oceniany projekt przeszedł pozytywnie. W ramach natomiast drugiej części oceny projekt musi spełniać wszystkie kryteria zero-jedynkowe oraz uzyskać minimum 60% - 30 punktów w kryteriach punktowych uzyskując we wszystkich kryteriach minimum punktowe. Oceniany projekt nie spełnił merytorycznych kryteriów punktowych nr 3 i nr 5, tj. nie uzyskał akceptacji odpowiedzi na pytanie o prawidłowy opis grupy docelowej oraz o doświadczenie i potencjał pozwalający na efektywną realizacje projektu. Oceniany konkurs był organizowany przez Wojewódzki Urząd Pracy w K. pełniący funkcje Instytucji Pośredniczącej, co wynika z punkty 2.1.1. regulaminu konkursu. Tryb odwoławczy w tym postepowaniu inicjowany jest wniesieniem protestu do IP RPO WSL, który po przeprowadzeniu autokontroli i uznaniu zarzutów protestu za niezasadne przekazuje protest do IZ RPO WSL. Zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej jeśli w toku rozpatrzenia protestu IZ RPO WSL uzna podnoszone w nim argumenty za zasadne przekazuje wniosek do ponownego rozpatrzenia przez IP RPO WSL. Zgodnie z art. 58 ust. 2 pkt 2 przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, może przekazać sprawę instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1, w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu sprawy. Postępowanie organu rozpatrującego protest wynika z powyższych zapisów ustawy i regulaminu, nie jest wadliwe, a podnoszone w skardze argumenty nie są zasadne. Sąd dokonując weryfikacji postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez instytucję oceniającą złożone projekty, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny z art. 61 ust. 8 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów. Podkreślenia wymaga także, że wnioski złożone przez wnioskodawców uczestniczą w procedurze mającej charakter konkursu, dlatego też istotne jest aby każdy mógł uczestniczyć w nim na równych zasadach i na tożsamych prawach. Wprowadza to również bezwzględny wymóg przejrzystości zasad, którym mają obowiązek podporządkowania się wnioskodawcy i które zobowiązane są stosować podmioty uczestniczące w wyborze operacji do realizacji (art. 17 ust. 2 ustawy z 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, wyrok WSA w Szczecinie z 28.02.2018 r. I SA/Sz 1083/17, wszystkie powoływane na orzeczeniansa.gov.pl). Opisany powyżej tryb postępowania w rozpoznawanej sprawie spełnia te kryteria. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów odzwierciedlenie przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Zasada przestrzegania kryteriów oznacza analizowanie wszystkich projektów według kryteriów wskazanych w Regulaminie przedmiotowego konkursu, jego załączniku. Zgodnie z art. 37 ustawy wdrożeniowej, omawiana kontrola powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego w ramach Komisji Oceny Projektów oraz Instytucji Zarządzającej w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentami systemu realizacji programu operacyjnego i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji, odnosząc się do ram prawnych danego naboru oraz dokumentacji konkursowej. Tym samym również rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną i przejrzystą analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu - z rozważeniem zarzutów oraz uwag zarówno osób oceniających projekt jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie to winno zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana jest swoboda, wszakże nie powinna ona jednak być dowolna, nacechowana arbitralnością. Dowolna byłaby wówczas, gdyby była sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdyby nie wyjaśniono zrozumiale przesłanek oceny. W świetle powyższych wywodów stwierdzić należało, że ocena projektu dokonana przez instytucję oceniającą nie uchybia przywołanym generalnym regułom. IZ RPO WSL odniosła się do kryteriów, z którymi strona się nie zgadza, podniosła aspekt proceduralny dokonanej oceny. Dokonana ocena odnosi się zarzutów protestu, odwołuje się do zastrzeżeń z oceny pierwotnej, uzupełniona jest jeszcze o inne nieprawidłowość. Ocena została dokonana zgodnie z dokumentacją konkursową. Tym samym nie może zostać uznany zarzut skargi naruszenia art. 37 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 oraz art. 57 ustawy wdrożeniowej, poprzez brak rzetelne i o obiektywnej oceny, odniesienia przez IZ od innych zastrzeżeń, niż w ocenie pierwotnej. Nie można uznać także, że ocena projektu została przeprowadzona niezgodnie z prawem. Ocena projektu jest przeprowadzona w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik oceny, kiedy naruszono system realizacji programu operacyjnego zawierający warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji, co wynika z dyspozycji art. 6 ustawy wdrożeniowej. Ocena projektu jest przeprowadzona w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik oceny, kiedy naruszono ogłoszone w trybie art. 40 ust. 2 ustawy wdrożeniowej informacje o konkursie, regulamin konkursu, w tym kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej), jak również zasady normatywne określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Podzielić należy pogląd wyrażone w orzecznictwie, że karta oceny merytorycznej jest wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o rozstrzygnięciu konkursu, a w niniejszej sprawie organ prócz odwoływania się do stanowiska ekspertów przedstawił własna ocenę w dalszej części uzasadnienia rozstrzygnięcia. Sam fakt przytaczania fragmentów ocen ekspertów nie stanowi naruszenia wyżej powołanych reguł weryfikacji i oceniania wniosku o dofinansowanie. W niemniej w sprawie nie można uznać, że przeprowadzono ocenę projektu w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik tej oceny. Bowiem nie naruszono zasad postępowania, ogłoszono w trybie art. 40 ust. 2 ustawy wdrożeniowej informacje o konkursie, regulaminu konkursu, w tym kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej), jak również zasady normatywne określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Informacja o negatywnej ocenie projektu zawierała treści, które pozwoliły wnioskodawcy na wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonowała. Potwierdza to treść wniesionego protestu. Odnośnie częściowego uznania zarzutów protestu, a mimo to rozpatrzenia go negatywnie należało podzielić ostateczna ocenę IZ RPO WSL , gdyż jak już powyżej wskazano w zakresie punktu 5 uznano ocenę za niewadliwą, poza punktem 5E dotyczącym zaplecza technicznego, za które można było otrzymać jeden punkt. W takim wypadku kryterium nr 5 nie osiągnęłoby minimum 8 punktów, a zatem i projekt nie uzyskał by pozytywnej oceny. Należy podzielić pogląd IZ RPO WSL, że podstawa oceny mogą być już zrealizowane projekty, gdyż dopiero ich ocena daje możliwość weryfikacji osiągnięcia celów projektu. Należy podkreślić, że w chwili składania wniosków w lipcu 2018r., wskazane przez wnioskodawcę projekty były realizowane od listopada, grudnia 2017r. oraz od kwietnia 2018r., odmienny był zakres osób do których je kierowano, zatem ocena skuteczności ich realizacji była ograniczona, a wnioskodawca nie zawarł danych je charakteryzujących. Natomiast projekty wskazane przez partnera wnioskodawczyni dotyczyły innego obszaru kraju i innej grupy docelowej, pomijając już racjonalność zaangażowania partnera w projekt. Należało podzielić zarzuty, co do opisu grupy docelowej w kontekście danych źródłowych, badań własnych wnioskodawczyni, odnoszących się do po części innego kręgu wiekowego zainteresowanych, osób zamieszkałych na określonym terytorium kraju z jego specyficznymi potrzebami i możliwościami wynikającymi z rynku pracy. Pomimo więc uwzględnienia w nieznacznej części zarzutów podniesionych w proteście końcowa ocena dokonana przez IZ RPO WSL odpowiadała prawu, a argumentacja protestu wnioskodawczyni okazała się nieskuteczna, podobnie jak zarzuty skargi. Biorąc powyższe pod uwagę skargę należało oddalić jako nieuzasadnioną na mocy art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło