III SA/Gl 2717/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant st. sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi K. J. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnych wydawanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną tu indywidualną interpretacją przepisów prawa podatkowego z [...] r. nr [...], w której Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając z upoważnienia Ministra Finansów, stwierdził, że stanowisko K. J. dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakup paliwa do samochodu [...] z tzw. kratką, jest nieprawidłowe. Stan sprawy przedstawia się następująco. Wnioskiem z dnia [...] 2007 r. skarżący zwrócił się o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług między innymi w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem paliwa do samochodu [...] z tzw. kratką. Opisując stan faktyczny podał między innymi, że ma zamiar kupić samochód osobowy, który jest dla niego jako akwizytora narzędziem pracy. W związku z powyższym zadał następujące pytanie, czy opierając się na przepisach art. 17 pkt 6 VI Dyrektywy mógłby odliczyć podatek naliczony z tytułu nabycia, gdyby zakupił nowy samochód osobowy służący mu do działalności gospodarczej i z tytułu zakupu paliwa do tego samochodu. Wyrażając swoje stanowisko wskazał, że ma takie prawo w świetle przepisów prawa wspólnotowego, tj. art. 17 pkt 6 VI Dyrektywy. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w imieniu Ministra Finansów na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwaną dalej O.p.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) stwierdził, że stanowisko strony zawarte w powyższym wniosku jest nieprawidłowe. Strona w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa podtrzymała swoje stanowisko wyrażone we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w odpowiedzi stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, strona zaskarżyła w całości pisemną interpretację indywidualną jako naruszającą prawo wspólnotowe wnosząc o jej uchylenie. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie sądowe z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Celowość zawieszenia postępowania w sytuacjach uregulowanych w tym przepisie pozostawiona jest ocenie sądu. Zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna) musi mieć bezpośredni wpływ na wynik danego postępowania. Zawieszenie postępowania ze względu na prejudycjalny charakter innego postępowania może nastąpić jedynie wtedy, gdy to drugie postępowanie jest już w toku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 24 czerwca 2010 r. sygn. akt I FSK 1099/09 postanowił na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przedstawić do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt C – 414/07 w sprawie "Magoora" spółki z o.o. w Krakowie przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie sąd krajowy – sąd administracyjny przy ocenie naruszenia zasady stałości określonej w art. 17 ustęp 6 akapit 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej powinien uwzględniać normy ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z eksploatacją samochodów wynikające z przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11 poz. 50 ze zm.) obowiązującej do dnia 30 kwietnia 2004 r., czy też powinien uznać, że naruszenie tej zasady skutkuje brakiem ograniczeń w zakresie możliwości stosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku wydatków związanych z eksploatacją każdego samochodu ?" Sąd w składzie niniejszym podziela wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w przedmiotowym postanowieniu, dotyczące zgodności z prawem europejskim wskazanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Rozstrzygnięcie zapadłe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w ramach tak wyrażonego pytania prawnego, ma bezpośredni wpływ na orzeczenie w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd postanowił zawiesić postępowanie z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny. ----------------------- 1