III SA/Gl 2720/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnych wydawanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych/podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest interpretacja indywidualna wydana przez Ministra Finansów, w imieniu którego działa Dyrektor Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie stanu faktycznego – w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości, w której uznał on stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. We wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą zakresie [...] oraz [...] (od [...] r.) i z tego tytułu jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i nie dokonuje dostawy produktów rolnych. W dniu [...] r. wnioskodawca dokonał zbycia [...] niezabudowanych działek, które zostały nabyte w [...] r. do majątku prywatnego z możliwością rozpoczęcia prowadzenia na tym gruncie gospodarstwa rolnego (przedmiotem nabycia była jedna działka o numerze [...] ), ostatecznie grunt ten nigdy nie był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej. Według wypisu z rejestru gruntów są to grunty orne, łąki trwałe. Na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy L. teren ten jest przeznaczony do zagospodarowania na usługi turystyki i sportu ze szczególnym warunkiem zagospodarowania terenu, tj. że realizacja zabudowy może nastąpić po wykonaniu sieci urządzeń kanalizacji sanitarnej. Teren ten znajduje się w strefie ochrony pośredniej wewnętrznej zbiornika wodnego, w której zakazane jest odprowadzanie ścieków do wód powierzchniowych lub gruntowych. Na dzień sprzedaży gruntu nie było wykonanej żadnej sieci urządzeń kanalizacji sanitarnej. Grunty w wyniku sprzedaży nie utraciły charakteru rolnego. W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym, wnioskodawca zadał następujące pytania: Czy wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym obowiązany jest do zapłaty podatku VAT z tytułu zbycia nieruchomości stanowiących jego majątek prywatny? Czy przychód uzyskany ze sprzedaży gruntu korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem wnioskodawcy, w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku dokonał on zbycia części majątku prywatnego, wobec czego nie jest on podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży przedmiotowych nieruchomości. Jednocześnie przedmiotem zbycia są nieruchomości wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, a co za tym idzie korzystają one ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ponadto wnioskodawca wskazał, że zbycie nieruchomości przez Wnioskodawcę miało charakter dysponowania majątkiem prywatnym i nie miało nic wspólnego z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. W konsekwencji wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży przedmiotowych nieruchomości i nie musiał płacić podatku od towarów i usług z tego tytułu. Zbycie przedmiotowego gruntu nie następowało w wykonaniu działalności gospodarczej. Zdaniem wnioskodawcy przedmiotowe grunty nie utraciły charakteru rolnego zatem do przychodu z ich sprzedaży zastosowanie znajduje art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia –26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym ze zwolnienia korzystają przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, odpowiadając na pytanie: Czy wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym obowiązany jest do zapłaty podatku VAT z tytułu zbycia nieruchomości stanowiących jego majątek prywatny? -interpretacją indywidualną z [...] r. nr [...] stwierdził, że powyższe stanowisko przedstawione we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu jest nieprawidłowe. Wskazał, że z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, mimo takiego twierdzenia wnioskodawcy, że grunty zostały nabyte w celach prywatnych. Zarówno zamiar rozpoczęcia działalności rolniczej, ( wnioskodawca mieszka ok. [...] km od miejsca położenia gruntu), wielkość nabytego gruntu (wydzielono z niego [...] działek budowlanych), jego przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego na usługi turystyki i sportu oraz drugi cel nabycia jaki wskazał wnioskodawca, tj. lokata kapitału, bezsprzecznie wskazują, że nie można uznać dokonanego nabycia za zakup w celach prywatnych zwłaszcza, że wnioskodawca nie podał ani jednej okoliczności, jaka mogłaby wskazywać na zamiar prywatnego wykorzystania zakupionego gruntu, jak również nie wskazał, aby faktycznie kiedykolwiek wykorzystywał ten grunt w celach prywatnych i jaki konkretnie był to cel. Wnioskodawca wezwał Dyrektora Izby Skarbowej do usunięcia naruszenia prawa, jednak wobec faktu, że organ interpretacyjny nie znalazł podstaw do odstąpienia od swego stanowiska, wnioskodawca wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której powtórzył i szczegółowo uzasadnił dotychczasową argumentację. Podkreślił w szczególności fakt, że okoliczności faktyczne sprawy nie pozwalają na uznanie, iż dokonując sprzedaży strona działała w ramach działalności producenta, handlowca lub usługodawcy. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ 248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 p.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do Trybunału Sprawiedliwości w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd orzekający z urzędu zauważa, że w dniu 09 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawach o sygn. akt I FSK 2039/08 oraz I FSK 2134/08 postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego. W sprawie o sygnaturze akt I FSK 2039/08 NSA zwrócił się z następującym pytaniem prejudycjalnym: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej? Natomiast w sprawie I FSK 2134/08 pytanie brzmiało: Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? - Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? Sąd uznał, że rozstrzygnięcie między innymi tych kwestii ma istotne znaczenie dla określenia zakresu obowiązujących regulacji krajowych będących podstawą orzekania w niniejszej sprawie. W związku z tym, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnięcia w ramach opisanych pytań prejudycjalnych.