III SA/Gl 28/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 3 września 2012 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia przyznać adwokatowi R. W. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach) kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym należnego podatku od towarów i usług w kwocie 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia [...] r. W.G. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2012 r. Sąd oddalił skargę. Na wniosek Strony Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 1 czerwca 2012 r. ustanowił adwokata z urzędu. W związku z tym Okręgowa Rada Adwokacka w K. pismem z dnia [...] r. wyznaczyła dla Strony skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata R. W. z Kancelarii Adwokackiej w G., ul. [...]. Pełnomocnik dnia [...] r. przeglądał akta sądowe oraz złożył opinię prawną z dnia [...] r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone przez Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), w zakresie ponoszenia nieopłaconej pomocy prawnej wyznaczony między innymi adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie. W myśl § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, z poźn. zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Natomiast stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Niniejsza sprawa nie dotyczy należności pieniężnej, dlatego stawka minimalna wynosi 240 zł zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powyższego rozporządzenia. Natomiast przy sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji stawka wynosi 75 % stawki minimalnej, ale nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia). Jeśli chodzi o stawkę podatku od towarów i usług, to dla usług prawniczych w chwili obecnej wynosi ona 23 % stosownie do art. 146a pkt 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). W związku z powyższym Sąd przyznał pełnomocnikowi Strony skarżącej adwokatowi R. W. kwotę 221,40 zł, na którą składa się kwota opłaty wynosząca 180 zł podwyższona o kwotę 41,40 zł z tytułu podatku od towarów i usług.