III SA/Gl 284/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2017 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie decyzji wstrzymującej ruch zakładu wykonującego roboty geologiczne oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r., ozn. nr [...] Prezes Wyższego Urzędu Górniczego, po rozpoznaniu wniosku "A" Sp. z o.o. (dalej jako Spółka lub "A" Sp. z o.o. ) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją pierwszoinstancyjną decyzję z [...] r., ozn. nr [...] , nakładającą na Spółkę karę pieniężną w wysokości 8299,13 zł za niewykonanie decyzji Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w K. z [...] r. nr [...], znak: [...] . W podstawie prawnej powołano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej Kpa) oraz art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b, ust. 4 i art. 86 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1131; dalej Pgg). W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że Prezes WUG decyzją z 24 czerwca 2015 r. nałożył na Spółkę karę pieniężną w wysokości 8299,13 zł, tj. 3% przychodu uzyskanego przez przedsiębiorcę w 2014 r., za niewykonanie decyzji nr [...] wstrzymującej ruch zakładu wykonującego roboty geologiczne - "A" Sp. z o.o. w D. , w zakresie prowadzenia robót geologicznych w obszarze " [...] " w S. , w związku z prowadzeniem tych prac niezgodnie z ustaleniami koncesji nr [...], udzielonej przez Ministra Środowiska w dniu 18 listopada 2013 r. oraz Projektu robót geologicznych na prowadzenie rozpoznania złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] ". Wnioskiem "A" Sp. z o.o. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy żądając uchylenia decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie jako bezprzedmiotowego. Zarzuciła naruszenie zasad wypowiedzianych w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483, ze zm.; dalej jako konstytucja RP) w zw. z art. 6 K.p.a.; niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy (art. 7 i 77 K.p.a.); obrazę art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz ust. 4 P.g.g. Przyznała, że otrzymała ostateczną decyzję nr [...] , podlegającą natychmiastowemu wykonaniu z mocy art. 171 ust. 3 P.g.g. w przedmiocie wstrzymania ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, ale kwestionuje jej zasadność. Kara określona w art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. może być wymierzona wyłączenie wtedy, gdy zobowiązany nie zastosował się do treści poprawnie podjętej decyzji wstrzymującej ruch. Strona zakwestionowała także ustalenia faktyczne przywołane w decyzji z 24 czerwca 2015 r., w szczególności fakt, że 10 czerwca 2015 r. prowadzono ruch zakładu górniczego; w ocenie "A" Sp. z o.o. prowadzone w tym dniu czynności stanowiły wymianę podłoża gruntowego przez usuwanie piasku, jego załadunek, wywóz, zasypywanie przestrzeni po wybranym piasku i zasypywanie wykopu i nie sposób ich uznać za "ruch" zakładu górniczego. Strona podniosła, że nie prowadziła ruchu wymagającego sporządzenia planu ruchu zakładu górniczego, gdyż dla robót geologicznych służących poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż kopalin, wykonywanych bez użycia środków strzałowych na głębokości do 100 m poza obszarem górniczym nie sporządza się planu ruchu. "A" Sp. z o.o. stwierdziła ponadto, że w świetle decyzji Ministra Środowiska wzywającej ją do niezwłocznego usunięcia naruszeń warunków określonych w koncesji nr [...] miała ona obowiązek zastosowania się do orzeczonego nakazu dopiero od dnia jej ostateczności i wykonalności, co nastąpiło w dniu 24 listopada 2014 r. "A" Sp. z o.o. zarzuciła jednocześnie naruszenie art. 175 ust. 4 P.g.g., polegające na tym, że organ nie wyjaśnił, czym się kierował ustalając wysokość kary pieniężnej, a powinien uwzględnić zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu i możliwości finansowe ukaranego. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym decyzją z [...] r. Prezes WUG dokonał ponownej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na powyższą decyzję ostateczną Strona złożyła skargę żądając uchylenia rozstrzygnięć obu instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W wyniku rozpatrzenia tej skargi wyrokiem z 9 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 2452/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Prezesa WUG z 9 października 2015 r. stwierdzając naruszenie art. 7 i art. 77 K.p.a. bowiem organ nadzoru górniczego nie rozpoznał sprawy w zakresie określonym postanowieniem z 20 maja 2015 r., znak: [...] , o wszczęciu postępowania, co stanowiło naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie WSA w Gliwicach doszło również do naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie do ustalonego stanu faktycznego, a w szczególności nie rozważenie przesłanek określonych w tym przepisie. Zaskarżoną obecnie decyzją z [...] r., w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po dokonaniu wnikliwej analizy i oceny całości zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz uwzględnieniu wskazań zawartych w wyroku WSA w Gliwicach z 9 czerwca 2016 r. - Prezes WUG utrzymał w mocy swoją pierwszo-instancyjną decyzję z 24 czerwca 2015 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że "A" Sp. z o.o. posiadała koncesję nr [...] z [...] r. na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] " w S. , udzieloną przez Ministra Środowiska; była więc przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów P.g.g.; prowadziła ruch zakładu wykonującego roboty geologiczne - zakładu ""A" " (art. 6 ust. 1 pkt 17a P.g.g.), do których znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące zakładu górniczego i jego ruchu oraz ratownictwa górniczego (art. 86 P.g.g.). Koncesja nr [...] została cofnięta decyzją Ministra Środowiska z 24 listopada 2016 r. Decyzją z [...]r. nr [...], na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 P.g.g., Dyrektor OUG w K. wstrzymał "ruch zakładu wykonującego roboty geologiczne – "A" Sp. z o.o. w D. , w zakresie prowadzenia robót geologicznych w obszarze "[...] " w S. , w związku z prowadzeniem tych prac niezgodnie z ustaleniami koncesji nr [...] z [...] r. oraz Projektu robót geologicznych na prowadzenie rozpoznania złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] "". Na mocy art. 171 ust. 3 P.g.g. ta decyzja podlegała natychmiastowemu wykonaniu; Strona nie wniosła od niej odwołania w związku z czym stała się ona ostateczna z dniem 13 września 2014 r. Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. zwróciła się o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] . W wyniku rozpatrzenia tego żądania Prezes WUG decyzją z [...] r., znak: [...] odmówił stwierdzenia jej nieważności. Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak Prezes WUG decyzją z [...] r., znak: [...], utrzymał w mocy decyzję z [...] r. Na tą decyzję ostateczną Strona wniosła skargę, która wyrokiem WSA w Gliwicach z 24 września 2015 r., o sygn. akt III SA/Gl 598/15 została oddalona. Od tego wyroku "A" Sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną, która do chwili obecnej nie została rozpoznana. Zatem decyzja nr [...] pozostaje nadal w mocy. Podsumowując organ stwierdził, że zarówno [...] r., w którym w trakcie oględzin terenu stwierdzono prowadzenie przez "A" Sp. z o.o. robót geologicznych w obszarze "[...] " wS. , jak i 24 czerwca 2015 r., tj. w dniu wydania decyzji pierwszoinstancyjnej, nakładającej przez Prezesa WUG karę pieniężną, decyzja nr [...] była ważna i wykonalna. Nie została bowiem stwierdzona nieważność tej decyzji, ani nie zostało wstrzymane jej wykonanie a Spółka prowadziła roboty. Za błędne organ uznał stanowisko "A" Sp. z o.o., iż w świetle decyzji Ministra Środowiska z 11 września 2014 r. wzywającej do niezwłocznego usunięcia naruszeń warunków określonych w koncesji nr [...] , miała ona obowiązek zastosowania się do orzeczonego nakazu (decyzją nr [...] nakazu wstrzymania ruchu zakładu ""A" ) dopiero od dnia ostateczności i wykonalności decyzji Ministra Środowiska, co nastąpiło, jak twierdzi strona, w dniu 24 listopada 2014 r. Organ wyjaśnił, że decyzja Ministra Środowiska z 11 września 2014 r., wydana została na podstawie art. 37 ust. 1 P.g.g., dotyczyła postępowania prowadzącego do ograniczenia lub cofnięcia koncesji, w przypadku, gdy przedsiębiorca narusza wymagania ustawy lub nie wypełnia warunków określonych w koncesji. Decyzja ta, podobnie jak decyzja Ministra Środowiska z dnia 17 listopada 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję tego organu z 11 września 2014 r., ustalającą "A" Sp. z o.o. opłatę dodatkową - funkcjonuje zatem na innej płaszczyźnie, niż decyzja organu nadzoru górniczego nr [...] , wstrzymująca ruch zakładu prowadzącego roboty geologiczne. Wymierzenie przedsiębiorcy przez Ministra Środowiska opłaty dodatkowej z tytułu wykonywania działalności z rażącym naruszeniem warunków określonych w koncesji stanowi samodzielną kompetencję ministra i dotyczy wyłącznie ustalenia przesłanek naruszenia decyzji przez niego wydanej. Kara pieniężna z art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. jest bowiem nakładana z tytułu niewykonania decyzji wydanej przez organ nadzoru górniczego. Zatem opłata dodatkowa i kara pieniężna są naliczane niezależnie od siebie i nie stanowią ukarania za ten sam czyn. Podkreślono, że decyzja nr [...] wstrzymywała ruch zakładu ""A" " ze względu na bezpośrednie zagrożenie dla tego zakładu, jego pracowników i środowiska na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 P.g.g., zgodnie z którym, przy wykonywaniu nadzoru i kontroli właściwy organ nadzoru górniczego, w przypadku bezpośredniego zagrożenia dla zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, może w całości lub w części wstrzymać ruch tego zakładu lub jego urządzeń, określając warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń. Wprawdzie Dyrektor OUG w decyzji nr [...] nie wskazał konkretnie czy podstawą faktyczną wydania decyzji jest bardziej zagrożenie zakładu, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego czy środowiska – ale to nie przesądza o tym, że takie zagrożenie nie występowało, co potwierdza cytat: "tym bardziej, że określone zdarzenie może powodować skutki zarówno dla zakładu górniczego, jego pracowników, jak i środowiska naturalnego. Tytułem przykładu można wskazać (...) zagrożenie wodne ze strony rzeki B. (położonej w odległości ok. 14,5m od krawędzi wkopu), której koryto zlokalizowane było powyżej dna wkopu. Jest rzeczą oczywistą, że ewentualne przerwanie ściany wykopu spowodowałoby daleko idące skutki zarówno dla zakładu, jego pracowników (jeśli by się tam znajdowali) i środowiska naturalnego." (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 24 września 2015 r., str. 14). Za bezzasadny uznano więc zarzut, iż "ani z sentencji decyzji, ani z jej uzasadnienia nie wynika, że (...) podjęto ją ze względu na przedstawiony w przepisie stan zagrożenia". Podkreślił organ, że bezpośrednie zagrożenie dla zakładu ""A" ", jego pracowników i środowiska wynikało więc w szczególności z - niezgodnej z koncesją nr [...] i "Projektem robót geologicznych na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] "", stanowiącym załącznik do wniosku o udzielenie koncesji nr [...] - lokalizacji upadowej badawczej, a także wykonywania dowierzchni wentylacyjnej, która nie została ujęta w przedmiotowych dokumentach, w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki. Z przywołanych bowiem fragmentów koncesji nr [...] oraz Projektu jednoznacznie wynika, że jedynym połączeniem projektowanych podziemnych wyrobisk z powierzchnią miała być upadowa badawcza o długości ok. 150 m. W koncesji nr [...] i Projekcie przewidziano więc wykonanie tylko jednego wyrobiska łączącego powierzchnię z pokładem 510, tzn. wymienionej upadowej. Lokalizacja wlotu upadowej badawczej została przy tym dokładnie określona w Projekcie poprzez podanie współrzędnych w układzie 2000. W dniu 19 sierpnia 2014 r. pracownicy OUG w K. przeprowadzili wizję lokalną wykonywania robót w obszarze "[...] " w S. , z której sporządzili dokumentację zdjęciową; w dniu 21 sierpnia 2014 r. przeprowadzili kontrolę w zakładzie ""A" " obejmującą prowadzenie robót geologicznych w obszarze "[...] " w S. , której przebieg i wyniki udokumentowano w protokole nr [...] z dnia 21 sierpnia 2014 r. W toku kontroli ustalono m.in., że "A" Sp. z o.o. wykonuje na działce nr [...] położonej w S. wkop, który w dniu przeprowadzania kontroli posiadał następujące wymiary: długość - 142m, szerokość - do 47m, głębokość - do 4m (decyzja nr [...] , str. 2). Minimalna odległość pomiędzy rejonem prowadzonych robót a przewidzianym w Projekcie wlotem upadowej z powierzchni do pokładu 510 wynosiła wówczas 313 m. Oceniając więc materiał dowodowy zebrany w toku czynności przeprowadzonych przez pracowników OUG w K. , Prezes WUG uznał go za wiarygodny. Z podpisanego przez osoby biorące udział w kontroli po stronie "A" Sp. z o.o.: M. O. ([...] Sp. z o.o.), W. B. (kierownika ruchu zakładu) oraz M. W. (kierownika budowy w "A" Sp. z o.o.) protokołu nr [...] wynika, że w czasie kontroli przeprowadzonej w dniu 21 sierpnia 2014 r. stwierdzono, że "A" Sp. z o.o. prowadzi roboty geologiczne polegające na wykonywaniu wyrobiska - dowierzchni wentylacyjnej z powierzchni do stropu karbonu, na działce nr [...]. W przedmiotowym protokole zamieszczono informację, iż "według oświadczenia mgr inż. M. O. aktualnie prowadzone są prace ziemne mające na celu wykonanie wykopu w ziemi do stropu karbonu, o szerokości do 90m (na powierzchni) i 5m (na stropie karbonu), długości 120m i głębokości do 3Om. (...) W trakcie kontroli przeprowadzono przy pomocy odbiornika GPS firmy [...] , obmiar rejonu prowadzonych robót". Osoby uczestniczące w oględzinach ze strony przedsiębiorcy nie zgłosiły uwag do protokołu nr [...] . Dalej organ wyjaśnił, że w uzasadnieniu decyzji nr [...] Dyrektor OUG w K. stwierdził, że "Zgodnie z uzasadnieniem decyzji Ministra Środowiska z dnia 19 lutego 2014 r., ldz. [...] , utrzymującej w mocy koncesję nr [...] z dnia 18 listopada 2013 r., projektowana upadowa badawcza powinna być wykonana na działce o numerze ewidencyjnym [...] , położonej w S. . Analiza projektu robót geologicznych wykazała, że w projekcie tym nie ujęto wykonywania dodatkowej dowierzchni wentylacyjnej z powierzchni terenu do pokładu 510. W trakcie kontroli "A" Sp. z o.o. w miejscu prowadzonych prac ziemnych wykonano, przy pomocy odbiornika GPS firmy T[..]. , obmiar rejonu robót. W wyniku pomiarów stwierdzono, że wykonywany wkop służący, zgodnie z oświadczeniem osób biorących udział w kontroli, budowie wyrobiska górniczego, znajduje się na działce nr [...] , przy ul. [...]w S. , tj. w odległości około 310m—460m na północny-zachód, od wlotu upadowej badawczej, ustalonego w Projekcie. W czasie kontroli stwierdzono również, że na działce nr [...], położonej wS. (wskazanej w Projekcie jako miejsce wykonywania wlotu upadowej badawczej), nie są prowadzone żadne roboty geologiczne". Podkreślono, że lokalizacja, sposób wykonywania oraz zakres robót związanych z rozpoznawaniem złoża kopaliny ma istotny wpływ na bezpieczeństwo ich prowadzenia. Wykonywanie robót systemem odkrywkowym, niezgodnie z koncesją nr [...] i Projektem, spowodowało, że krawędź wkopu znalazła się w odległości ok. 14,5m od lewego brzegu rzeki, co stwarzało bezpośrednie zagrożenie wdarcia wody dla zakładu ""A" ", jego pracowników i środowiska naturalnego. W protokole nr [...] (str. 3) wskazano, że na północ od wykonywanego wkopu znajduje się rzeka B.. Wkop znajdował się w odległości ok. 11,5m od górnej krawędzi skarpy koryta rzeki oraz w odległości ok. 14,5m od lewego brzegu rzeki. Wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu 21 sierpnia 2014 r. jednoznacznie wskazały, że na działce nr [...] n zlokalizowanej w S. (w miejscu wykonania wlotu upadowej badawczej wskazanym w Projekcie) nie były prowadzone żadne roboty geologiczne, a wykonywany wkop, znajdował się na działce nr [...] . Zmiana lokalizacji wkopu skutkowała jego usytuowaniem w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki B. ("w odległości około 14,5m od lewego brzegu rzeki" - protokół nr [...] , str. 3). Bliskość prowadzonych robót od koryta rzeki B. i sposób ich prowadzenia, przy jednoczesnym braku rozpoznawania i dokonywania analizy zagrożenia wodnego i analiz stateczności skarpy, stwarzały, co należy ponownie podkreślić, bezpośrednie zagrożenie dla zakładu ""A" ", jego pracowników i środowiska. W przedmiotowej sprawie, w sypkich gruntach piaszczystych i przepuszczalnych zagrożenie to było zintensyfikowane i powiązane ponadto z możliwością utraty stateczności gruntów niespoistych, czyli istnieniem zagrożenia osuwiskowego. Prowadzenie robót w miejscu innym niż ustalony w Projekcie, zwłaszcza przy niezabezpieczeniu skarpy wkopu w tym rejonie, groziło jej osuwaniem się, a w konsekwencji wdarciem się wody do wyrobisk zakładu ""A" ", co z kolei może zagrażać bezpieczeństwu pracowników (jeśli by się tam znajdowali), jak również stateczności gruntu w jego otoczeniu. Zdaniem organu nadzoru górniczego zatem spełniony został wynikający z art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. wymóg, aby decyzja organu nadzoru górniczego, o której mowa w tym przepisie, wstrzymywała w całości lub w części ruch zakładu ze względu na bezpośrednie zagrożenie dla zakładu, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2016 r., str. 8-9). Nadto podkreślono, że w decyzji nr [...] wskazano również na, stwierdzone podczas kontroli 29 sierpnia 2014 r. (protokół nr [...] , str. 2), nieprawidłowości polegające w szczególności na tym, iż "A" Sp. z o.o. nie posiadała zatwierdzonego planu ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne (art. 105 ust. 1 w zw. z art. 86 P.g.g.), nie zgłosiła zamiaru rozpoczęcia robót geologicznych właściwemu organowi nadzoru górniczego (art. 81 ust. 1 pkt 3 P.g.g.), nie posiadała zezwolenia kierownika ruchu zakładu na oddanie do ruchu maszyn i urządzeń, za pomocą których prowadzone były roboty geologiczne (art. 114 ust. 1 w zw. z art. 86 P.g.g.), nie przedstawiła umowy zawartej z "podwykonawcą" robót ("B" ), określającej sposób organizacji pracy wraz ze schematem organizacyjnym i dodatkowymi ustaleniami zapewniającymi bezpieczne wykonywanie robót (art. 121 ust. 3 w związku z art. 86 P.g.g.), nie posiadała - poza "Prognozą metanowości pokładu 510 złoża "[...] " wS. " - dokumentów dotyczących zagrożeń naturalnych (art. 117 pkt 1 w zw. z art. 86 P.g.g.), w szczególności opisanego wyżej zagrożenia wodnego, związanego z położeniem wkopu w niewielkiej odległości od rzeki B. . Wymienione naruszenia zostały również stwierdzone podczas kontroli dokonanej przez pracowników OUG w K. w dniu [...] r. (protokół nr [...] , str. 3). Do dnia 25 listopada 2014 r. "A" Sp. z o.o. nie wykonała więc obowiązków, wynikających z wyżej wymienionych przepisów P.g.g., których naruszenie zostało wskazane w podlegającej natychmiastowemu wykonaniu decyzji nr [...] . Niewykonywanie powyższych obowiązków - przy jednoczesnym kontynuowaniu prowadzenia robót geologicznych - z uwagi na ich kluczowe znaczenie dla ruchu zakładu niewątpliwie powodowało i zwiększało bezpośrednie zagrożenie dla zakładu, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, co dotyczy zwłaszcza nierozpoznanego należycie zagrożenia wodnego. Organ zaakcentował, że [...] r., tj. w czasie obowiązywania decyzji nr [...] wstrzymującej ruch zakładu ""A" ", pracownicy OUG w K. przeprowadzili kontrolę w tym zakładzie, która wykazała dalsze wykonywanie robót geologicznych przez "A" Sp. z o.o. na działce nr [...], zamiast na działce nr [...] wS. , wskazanej w koncesji nr [...]. Podczas przedmiotowej kontroli trwały roboty w zakresie pogłębiania wkopu ziemnego i montażu elementów żelbetowych. Ustalono, że od dnia kontroli przeprowadzonej w dniu 21 sierpnia 2014 r. wymiary wkopu szerokoprzestrzennego na działce nr [...] uległy powiększeniu, tj. długość wzrosła z 142m do 180m, szerokość z 47m do 65m, a głębokość z 4m do 20m. Jednocześnie stwierdzono, że odległość górnej krawędzi wkopu od koryta rzeki B. zmniejszyła się z 14,5m do 10,0m i nie można wykluczyć utraty stabilności tej skarpy. Z kontroli przeprowadzonej w dniu 25 listopada 2014 r. sporządzono protokół nr [...] i wykonano dokumentację fotograficzną. Prezes WUG uznał za wiarygodne informacje zawarte w protokole nr [...] znajdujące potwierdzenie w dokumentacji zdjęciowej. Z protokołu nr [...] (str.2), podpisanego przez osoby biorące udział w kontroli ze strony przedsiębiorcy: M. O. , W. B. i M. W.. O powyższych ustaleniach Dyrektor OUG w K. powiadomił Prezesa WUG pismem z dnia 12 grudnia 2014 r., w związku z podejrzeniem "zaistnienia przesłanek określonych w art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g.", przesyłając jednocześnie dokumenty potwierdzające istnienie podejrzenia. Informacje te znalazły potwierdzenie w ustaleniach dokonanych przez pracowników WUG w toku, wszczętego postanowieniem z dnia [...] r. postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej na "A" Sp. z o.o. Fakt prowadzenia przez "A" Sp. z o.o. robót geologicznych w obszarze "[...] " został potwierdzony w trakcie przeprowadzonych przez pracowników WUG w dniu 10 czerwca 2015 r. oględzin "terenu, na którym prowadzono roboty geologiczne obejmujące rozpoznanie złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] . Z protokołu oględzin wynika, że w czasie prowadzonych oględzin w badanym terenie trwały prace polegające w szczególności na: "wydobywaniu piasku w części wschodniej wykopu, zasypywaniu przestrzeni po wybranym piasku, zasypywaniu wykopu od strony rzeki B. ". Osoby uczestniczące w oględzinach ze strony przedsiębiorcy, tj. M. O. i W. B. nie zgłosiły uwag do przedmiotowego protokołu. Prowadzenie prac zostało dodatkowo udokumentowane w formie zdjęć stanowiących załącznik do protokołu oględzin z dnia [...] r. Dlatego tez organ nie zgodził się z "A" Sp. z o.o., iż w dniu [...] r., tj. w dniu przeprowadzenia oględzin, w zakładzie ""A" " nie prowadzono ruchu; gdyż wykonywane w tym dniu czynności stanowiły "wymianą podłoża gruntowego przez usuwanie piasku, jego załadunek, wywóz, zasypywanie przestrzeni po wybranym piasku i zasypywanie wykopu i nie sposób ich uznać za "" ruch " zakładu górniczego. Organ stwierdził bowiem, że zakład ""A" " jest zakładem wykonującym roboty geologiczne, do których przepisy dotyczące zakładu górniczego i jego ruchu stosuje się odpowiednio i nie budzi wątpliwości, że czynności polegające w szczególności na: wymianie podłoża gruntowego przez usuwanie piasku, zasypywaniu przestrzeni po wybranym piasku i zasypywaniu wykopu, stanowiły roboty geologiczne, podlegające rygorom prawa geologicznego i górniczego. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 11 P.g.g., robotą geologiczną jest bowiem wykonywanie w ramach prac geologicznych wszelkich czynności poniżej powierzchni terenu, w tym przy użyciu środków strzałowych, a także likwidacja wyrobisk po tych czynnościach. Przy czym, jak wynika z dokumentacji fotograficznej i mapowej, powyższe roboty prowadzone były na działce nr [...] . Skoro decyzją nr [...] wstrzymano "ruch zakładu wykonującego roboty geologiczne — "A" Sp. z o.o. w D. , w zakresie prowadzenia robót geologicznych w obszarze " [...] " w S. , w związku z prowadzeniem tych prac niezgodnie z ustaleniami koncesji nr [...] , udzielonej przez Ministra Środowiska w dniu 18 listopada 2013 r. oraz projektu robót geologicznych na prowadzenie rozpoznania złoża węgła kamiennego w obszarze "[...] "" - to do czasu usunięcia niezgodności, prowadzenie robót geologicznych w tym zakresie stanowiło niewykonanie powyższej decyzji organu nadzoru górniczego. Natomiast "A" Sp. z o.o. prowadziła roboty geologiczne w obszarze "[...] " w S. niezgodnie z ustaleniami koncesji nr [...] oraz Projektu; wykonywała roboty geologiczne w granicach działki nr [...], zamiast na działce nr [...] w S. , jak ustalono w koncesji nr [...] , na co wskazuje w szczególności analiza porównawcza zdjęć satelitarnych tego obszaru z: 20 czerwca 2013 r., 18 kwietnia 2014 r., 13 września 2015 r., 11 grudnia 2015 r., dostępnych poprzez aplikację Google Earth oraz zdjęć wykonanych podczas kontroli i oględzin terenu zakładu ""A" ". Bezpodstawne jest zatem stanowisko strony, iż nie prowadziła ona ruchu zakładu. Organ podniósł dodatkowo, że przesłanką do wydania decyzji na podstawie art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. jest również niespełnienie - określonego w decyzji wstrzymującej ruch zakładu - warunku wznowienia tego ruchu. Warunkiem wznowienia ruchu zakładu ""A" ", wstrzymanego decyzją nr [...] , było doprowadzenie do zgodności prowadzonych prac z koncesją oraz projektem robót geologicznych. W uzasadnieniu decyzji z [...] r., utrzymującej w mocy decyzję z [...] r., Prezes WUG podkreślił, że: "Faktem jest, że w decyzji Dyrektora OUG w K. z dnia [...] r. wyraźnie nie zostały określone warunki wznowienia ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne polegające na rozpoznaniu złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] ". Jednak z fragmentu sentencji decyzji Dyrektora OUG w K. z dnia [...] r. o treści: " (...) w związku z prowadzeniem tych prac niezgodnie z ustaleniami koncesji nr [...] , udzielonej przez Ministra Środowiska w dniu [...] r. oraz Projektu robót geologicznych na prowadzenie rozpoznania złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] ", w sposób oczywisty wynika, że warunkiem wznowienia ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, sformułowanym w oparciu o regulację art. 171 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 170 ust. 2 P.g.g. było doprowadzenie do zgodności prowadzonych prac z koncesją oraz projektem robót geologicznych.". Stanowisko Prezesa WUG w tym zakresie zostało podzielone przez WSA w Gliwicach, który w uzasadnieniu wyroku z 24 września 2015 r., podkreślił również, że "decyzja o wstrzymaniu - wbrew treści art. 171 ust. 1 pkt 2 in fine P.g.g. - nie określała warunków wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń, po spełnieniu których możliwe będzie podjęcie przerwanych prac. Faktem jest, że brak wskazania takich warunków stanowi uchybienie. Należy jednak zauważyć, że powodem wstrzymania ruchu zakładu było prowadzenie prac niezgodnie z ustaleniami koncesji nr [...] oraz Projektu robót geologicznych. Z takiego brzmienia decyzji a contrario wynika, że warunkiem wznowienia ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne, jest doprowadzenie do zgodności prowadzonych prac z koncesją oraz projektem robót geologicznych. Niezasadny jest w związku z tym zarzut Spółki. Ponadto, wynikający a contrario z sentencji decyzji nr [...] warunek wznowienia ruchu zakładu, polegający na doprowadzeniu do zgodności prowadzonych prac z ustaleniami koncesji nr [...] oraz Projektu, w zakresie lokalizacji upadowej badawczej i wykonywania dowierzchni wentylacyjnej, nie został spełniony w okresie pomiędzy dniem 29 sierpnia 2014 r. i 24 czerwca 2015 r. We wskazanym okresie nie nastąpiło "doprowadzenie do zgodności prowadzonych prac z koncesją oraz projektem robót geologicznych ". Zmiana Projektu, w którym, jak wynika z koncesji nr [...] (str. 2), opisana została lokalizacja oraz szczegółowy zakres i harmonogram prac geologicznych, nastąpiła dopiero decyzją Minister Środowiska z 16 grudnia 2015 r. zatwierdzającą Dodatek do Projektu. Skutkiem wydania przez Ministra Środowiska decyzji z 16 grudnia 2015 r. było "usunięcie" stanu niezgodności prowadzonych w zakładzie ""A" " robót geologicznych na działce nr [...] , położonej w S. , z ustaleniami koncesji nr [...] oraz Projektu. Tym samym dopiero z dniem 16 grudnia 2015 r. został spełniony, wynikający a contrario z sentencji decyzji nr [...] - warunek wznowienia ruchu zakładu ""A" ", polegający na doprowadzeniu do zgodności prowadzonych prac z ustaleniami koncesji nr [...] , gdyż z tym dniem nastąpiła realizacja warunku wznowienia ruchu zakładu ""A" ", wstrzymanego decyzją nr [...] . W dniu wydania decyzji Prezesa WUG z 24 czerwca 2015 r. warunek wznowienia ruchu zakładu nie był spełniony, a prace geologiczne były prowadzone w tym zakresie niezgodnie z koncesją nr [...] i Projektem. Z art. 175 ust 1 pkt 2 lit. b P.g.g. wynika, że w przypadku stwierdzenia przez Prezesa WUG, że zaistniały przesłanki określone w przedmiotowym przepisie, na organie nadzoru górniczego ciąży obowiązek nałożenia na przedsiębiorcę kary pieniężnej. Skoro więc, jak wyżej wykazano, zaistniały wszystkie przesłanki określone w tym przepisie (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2016 r., str. 9), Prezes WUG był zobowiązany do wydania decyzji z dnia 24 czerwca 2015 r. uwzględniając zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe. Reasumując organ stwierdził, że: "A" Sp. z o.o., pomimo wyraźnego nakazu wstrzymania ruchu zakładu ""A" ", prowadziła ten ruch, ignorując wykonalną decyzję organu nadzoru górniczego, a tym samym lekceważąc obowiązujący porządek prawny; rozważając dotychczasową działalność strony – uwzględnił, że "A" Sp. z o.o. została wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego 1 marca 2013 r. Koncesja nr [...] na podstawie której "A" Sp. z o.o. prowadzi działalność, została udzielona przez Ministra Środowiska w dniu 18 listopada 2013 r.; ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza analizy zdjęć satelitarnych obszaru "[...] " wynika, że od początku działalności strony na wskazanym obszarze, prowadziła ona roboty geologiczne w sposób niezgodny z warunkami koncesji nr [...] i Projektu, tj. na działce nr [...] zamiast na działce nr [...] w S. ; pomimo stwierdzenia tej niezgodności przez Dyrektora OUG i wstrzymania ruchu zakładu ""A" " przedmiotowe roboty były w dalszym ciągu kontynuowane przez "A" Sp. z o.o. stwarzając stałe bezpośrednie zagrożenie dla zakładu górniczego, jego pracowników i środowiska, co wskazuje na znaczny zakres naruszenia, a co można jednoznacznie stwierdzić na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji, zwłaszcza zdjęciowej. Mając więc powyższe na względzie przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej Prezes WUG uwzględnił również możliwości finansowe "A" Sp. z o.o. - dopuścił dowód z "Rachunku Zysków i Strat" za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r., "Bilansu", sporządzonego na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz "Rachunku przepływów pieniężnych" za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r., przekazanych przez "A" Sp. z o.o.; potwierdził, że przychody "A" Sp. z o.o. osiągnięte ze sprzedaży produktów w roku kalendarzowym 2014 wyniosły 276.637,72 zł; w oparciu o oświadczenie "A" Sp. z o.o. ustalono, że poniosła ona stratę bilansową w kwocie 137.530,19 zł. Prezes WUG po analizie, zgodnie z art. 175 ust. 3 pkt 1 P.g.g. tj. karę pieniężną nakłada się na przedsiębiorcę w wysokości do 3% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym – wyliczył, że w przedmiotowej sprawie stanowi kwotę 8.299,13 zł. Prezes WUG wziął jednocześnie pod uwagę wysokość kapitału zakładowego "A" Sp. z o.o. równego 500.000 zł oraz znikomy wpływ naliczonej kary na wskaźniki płynności finansowej i stwierdził, że samo poniesienie straty bilansowej nie stanowi podstawy do nałożenia kary w niższej wysokości. Odnosząc się do zarzutów Spółki uznał je za bezzasadne wobec przedstawionej argumentacji. W skardze na powyższą decyzję ostateczną Strona wniosła o jej uchylenie oraz decyzji poprzedzającej; zasądzenie kosztów postępowania; zawnioskowała o skierowanie - na podstawie art. 193 Konstytucji - pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, co do zgodności art. 175 P.g.g. z Konstytucją. Zarzuciła nieprawidłowość decyzji oraz naruszenie przepisów art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a., art. 6 pkt 18 w zw. z art. 86 i art. 105 ust. 2 pkt 2 P.g.g. oraz art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z ust. 3-4 art. 175 P.g.g., a także art. 2 i art. 7 Konstytucji RP. Podtrzymała dotychczasowe swe stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu zaakcentowała, że nie prowadziła zakładu górniczego, nie mogła więc zastosować się do nakazu wstrzymania jego ruchu. Decyzja wstrzymująca ruch, której była adresatem jest nieprawomocna i nie zawiera określenia warunków wznowienia ruchu. Zakwestionowała prawidłowość i komunikatywność uzasadnienia decyzji oraz argumenty dotyczące naruszenia lokalizacji działalności, a także nałożenie spornej kary. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie nie stwierdzając naruszenia przywołanych w skardze przepisów. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że kwestionowanie przez skarżącą, iż zakres, sposób oraz lokalizacja prowadzonych przez nią robót geologicznych odpowiadają hipotezie art. 86 P.g.g. jest niezrozumiałe w świetle niezaskarżenia przez "A" Sp. z o.o. decyzji Prezesa WUG z 26 lipca 2016 r., wydaną m.in. na podstawie art. 86 P.g.g., a którą Prezes WUG orzekł: - w związku z zaistnieniem bezpośredniego zagrożenia dla zakładu ""A" ", jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego i środowiska — wstrzymanie ruchu zakładu wykonującego roboty geologiczne polegające na rozpoznawaniu złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] ", prowadzonego przez "A" Sp. z o.o., w całości - z wyłączeniem działań koniecznych dla ochrony zdrowia i życia ludzkiego, zabezpieczenia obiektów zakładu ""A" ", bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska, o których podjęciu należy niezwłocznie powiadomić Dyrektora OUG w K. ; jednocześnie określił warunek wznowienia ruchu zakładu ""A" " w postaci uzyskania zatwierdzenia planu ruchu tego zakładu. Ta decyzja została doręczona skarżącej 28 lipca 2016 r. i nie została wniesiona na nią skarga do WSA w Gliwicach. Opierając się na art. 86 P.g.g., z którego wynika "odpowiednie" stosowanie przepisów wyjaśnił, że polega to na stosowaniu przepisów do podobnej sytuacji. W ocenie Prezesa WUG, uwzględniając specyfikę prowadzonych przez "A" Sp. z o.o. robót geologicznych służących rozpoznawaniu złóż kopalin, a zwłaszcza sposób organizowania, prowadzenia i dokumentowania robót w zakładzie ""A" ", nie powinno budzić wątpliwości, iż art. 171 ust. 1 pkt 2 P.g.g., a w konsekwencji również art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. znajdowały zastosowanie "bezpośrednio". Skarżąca była zobowiązana zastosować się do nakazu wstrzymania ruchu zakładu, a Prezes WUG miał kompetencję do nałożenia na nią kary pieniężnej za nieprzestrzeganie tego nakazu. Ewentualne wątpliwości interpretacyjne dotyczące stosowania art. 86 P.g.g. są przedmiotem postępowania prowadzonego w odrębnej sprawie, toczącej się z wniosku skarżącej z dnia 23 września 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] , w którym "A" Sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 598/15. Za błędne uznano stanowisko skarżącej, iż organ nadzoru górniczego nie wykazał istoty zagrożeń, jakie zaistniały w związku z prowadzoną przez nią działalnością. Przedmiotowe zagrożenie wynikało przede wszystkim ze zmiany lokalizacji upadowej badawczej i skutkowało jej usytuowaniem w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki B. . Jak podkreślono w uzasadnieniu decyzji z dnia 30 grudnia 2016 r., bliskość prowadzonych robót od koryta rzeki B. i sposób ich prowadzenia, przy jednoczesnym braku rozpoznawania i dokonywania analizy zagrożenia wodnego i analiz stateczności skarpy groziło jej osuwaniem się, a w konsekwencji wdarciem się wody do wyrobisk zakładu ""A" ", a więc bezpośrednim zagrożeniem bezpieczeństwa pracowników. W ocenie Prezesa WUG, stan bezpośredniego zagrożenia dla pracowników zakładu ""A" " i środowiska istniał zarówno w dniu wydania decyzji nr [...] wstrzymującej ruch zakładu, tj. w dniu 29 sierpnia 2014 r., jak i w związku z niewykonywaniem przedmiotowej decyzji i kontynuowaniem prowadzenia robót geologicznych w opisanych wyżej warunkach, pomimo wstrzymania ruchu tego zakładu (s. 8 decyzji z dnia 30 grudnia 2016 r.). Zatem zostały spełnione, wynikające z art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g., przesłanki do nałożenia kary pieniężnej na "A" Sp. z o.o. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, ze jedynym kryterium rozpoznania sprawy jest zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, jej legalność. Sąd przy tej ocenie kieruje się jedynie prawem, a nie zasadami celowości, czy słuszności albo sprawiedliwości społecznej. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przechodząc do meritum sprawy należy dokonać w pierwszym rzędzie analizy przepisów prawnych regulujących kwestię sankcji za nieprzestrzeganie reżimów objętych art. 175 P.g.g. Stosownie bowiem do art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną na przedsiębiorcę, który nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego wstrzymującej w całości lub w części ruch zakładu górniczego lub jego urządzeń, ze względu na bezpośrednie zagrożenie dla zakładu górniczego, jego pracowników, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, oraz określającej warunki wznowienia ruchu tego zakładu lub urządzeń. Powyższa norma stanowiła podstawę zaskarżonej decyzji i zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie została zastosowana prawidłowo. Skarżący od 18 listopada 2013r. posiadał koncesję nr [...] Ministra Środowiska na rozpoznawanie złoża węgla kamiennego w obszarze "[...] " wS. ; był więc przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów P.g.g. i prowadził ruch zakładu wykonującego roboty geologiczne - zakładu ""A" " (art. 6 ust. 1 pkt 17a P.g.g.), do których znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące zakładu górniczego i jego ruchu oraz ratownictwa górniczego (art. 86 P.g.g.). Koncesja nr [...] została cofnięta decyzją Ministra Środowiska z dnia 24 listopada 2016 r. 13 września 2014r. została wydana decyzja nr [...] wstrzymująca ruch zakładu skarżącej strony jako prowadzącego działalność niezgodnie z koncesją nr [...] oraz Projektu w granicach działki co do ich zakresu i lokalizacji; decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności, nie była zaskarżona. Strona dopiero pismem z 23 września 2014r. zawnioskowała o stwierdzenie jej nieważności. Jednak Prezes WUG odmówił w obu instancjach unieważnienia wnioskowanej decyzji, a WSA w Gliwicach wyrokiem z 24 września 2015r. oddalił wniesioną przez Spółkę skargę; sprawa zawisła obecnie przed NSA. Zatem w konsekwencji powyższych okoliczności decyzja z [...] r. nadal pozostaje w obrocie prawnym wywołując określone nią skutki w postaci wstrzymania ruchu zakładu. Natomiast jak wynika z zebranego materiału dowodowego – wizja lokalna 19 sierpnia 2014r., oględziny, dokumentacja zdjęciowa – "A" Sp. z o.o. nadal prowadziła roboty geologiczne w obszarze "[...] " w S. niezgodnie z ustaleniami koncesji nr [...] oraz Projektu; wykonywała roboty geologiczne w granicach działki nr [...] , zamiast na działce nr [...] w S. , jak ustalono w koncesji nr [...] . Powyższe potwierdziła analiza porównawcza zdjęć satelitarnych tego obszaru z: 20 czerwca 2013 r., 18 kwietnia 2014 r., 13 września 2015 r., 11 grudnia 2015 r., zdjęcia wykonane podczas kontroli i oględziny terenu zakładu ""A"". Bezpodstawne jest zatem stanowisko strony, iż nie prowadziła ona ruchu zakładu. W efekcie organy stwierdziły, że lokalizacja, sposób wykonywania oraz zakres robót związanych z rozpoznawaniem złoża kopaliny ma istotny wpływ na bezpieczeństwo ich prowadzenia. Wykonywanie robót systemem odkrywkowym, niezgodnie z koncesją nr [...] i Projektem, spowodowało, że krawędź wkopu znalazła się w odległości ok. 14,5m od lewego brzegu rzeki, co stwarzało bezpośrednie zagrożenie wdarcia wody dla zakładu ""A" ", jego pracowników i środowiska naturalnego, a prowadzenie robót w miejscu innym niż ustalony w Projekcie, zwłaszcza przy niezabezpieczeniu skarpy wkopu w tym rejonie, groziło jej osuwaniem się, a w konsekwencji wdarciem się wody do wyrobisk zakładu ""A" ", co z kolei może zagrażać bezpieczeństwu pracowników (jeśli by się tam znajdowali), jak również stateczności gruntu w jego otoczeniu. Skoro więc prawomocna decyzja nr [...] wstrzymywała ruch zakładu ""A" " to skarżąca Spółka winna była się do tego nakazu dostosować. Zauważyć należy, że badanie prawidłowości tej decyzji jest poza granicami niniejszej sprawy, a istotne i kluczowe znaczenie ma fakt funkcjonowania jej w obrocie prawnym i nakaz z niej wynikający. Warunek wznowienia ruchu zakładu ""A" ", polegający na doprowadzeniu do zgodności prowadzonych prac z ustaleniami koncesji nr [...] oraz Projektu, w zakresie lokalizacji upadowej badawczej i wykonywania dowierzchni wentylacyjnej, nie został więc spełniony w kontrolowanym przez organ okresie. Zmiana Projektu w zakresie lokalizacji oraz szczegółowy zakres i harmonogram prac geologicznych nastąpiła dopiero decyzją Minister Środowiska z dnia 16 grudnia 2015 r. nr [...] , zatwierdzającą Dodatek do Projektu. W świetle więc przytoczonych już regulacji prawnych nie budzi wątpliwości, że w przypadku stwierdzenia takiej okoliczności na organie nadzoru górniczego ciążył obowiązek wydania decyzji wymierzającej przedsiębiorcy karę pieniężną. Należy bowiem zauważyć, że udzielenie koncesji może nastąpić na wniosek podmiotu, który spełni rygorystyczne warunki określone w przepisach ustawy Prawo geologiczne i górnicze do jej uzyskania. Naruszenie jej warunków prowadzi do cofnięcia koncesji, wstrzymania ruchu zakładu. Powyższe uregulowania mają na względzie charakter działalności górniczej jako działalności skomplikowanej, wymagającej wiedzy specjalistycznej, a jej prowadzenie w sposób niewłaściwy niesie poważne zagrożenie dla ludzi i środowiska oraz konsekwencje prawno – finansowe dla przedsiębiorcy. Dlatego też za zasadne sąd uznał nałożenie na skarżącego spornej kary; jej wysokość uznano za adekwatną do wymogów art. 175 ust. 3 i 4 P.g.g., co organ obszernie uzasadnił w zaskarżonej decyzji. W konsekwencji powyższego zarzuty i argumenty skargi nie mogły odnieść skutku. Zauważyć należy, że organy zasadnie dokonały oceny zaistniałej sytuacji, prawidłowo ustalono stan faktyczny; naruszenie warunków koncesji przesądziła decyzja wstrzymująca ruch zakładu, która wypełniła przesłankę z art. 175 ust. 1 pkt 2 lit. b P.g.g. Organ wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył powołanych w skardze przepisów prawa geologicznego i górniczego, a jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał w/w przepis. W sprawie nie można dopatrzeć się także naruszenia wskazanych w skardze przepisów procesowych. Postępowanie dowodowe przeprowadzone było w niezbędnym do wydania decyzji zakresie, a skarżący miał zapewniony czynny udział w tym postępowaniu. Dokonując oceny materiału dowodowego w sposób odmienny od stanowiska strony organ nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów. W konsekwencji nie stwierdzono także naruszenia przepisów Konstytucji RP. Nadto Sąd nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o skierowanie pytania prawnego do TK, gdyż nie stwierdził niekonstytucyjności wskazywanej regulacji. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę