III SA/Gl 29/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2025 r. sprawy ze skargi S. K. na pismo Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej z dnia 4 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej, 2. zasądza od Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku-Białej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Bielsku - Białej (dalej: operator) pismem z 4 listopada 2024 r. poinformowała wnioskodawcę – S.K. (dalej: wnioskodawca lub skarżący), że po rozpoznaniu wniosku o ponowną ocenę w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (dalej KPO) działanie A1.2.1. "Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności" podtrzymuje swoje negatywne stanowisko zawarte we wcześniejszym piśmie z 21 października 2024 r. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Wnioskodawca złożył 11 września 2024 r. wniosek o dofinansowanie w ramach KPO przedsięwzięcia polegającego na rozszerzeniu oferty produktów oraz usług poprzez wprowadzenie zdywersyfikowanych i innowacyjnych rozwiązań, umożliwiających sprostanie oczekiwaniom rynku. Zamiarem wnioskodawcy jest otwarcie nowego lokalu gastronomicznego w C., w nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawcy. Inicjatywa ta ma objąć 7 obszarów – wprowadzenie pizzy neapolitańskiej, makaronów rzemieślniczych, włoskiej kawy i napojów kawowych, włoskich wyrobów cukierniczych, a także usług – pokazów baru molekularnego, organizacji degustacji win naturalnych oraz rozwinięcie działalności o catering dań włoskich. Wprowadzenie nowych produktów do oferty wnioskodawcy obejmie działanie polegające na przystosowaniu strefy kuchennej do produkcji nowych potraw i strefy barowej do produkcji i serwowania nowych napojów. Wymaga to zakupu szeregu urządzeń o parametrach energooszczędnych oraz przystosowania sali konsumpcyjnej do przyjmowania nowych gości. Wszystko to pozwoli na dotarcie do licznej grupy klientów – miłośników kuchni włoskiej. Lokal ma być przystosowany dla klientów z niepełnosprawnościami poprzez likwidację schodów oraz zapewnienie specjalnych toalet i przeszkolenie pracowników. Projekt stworzy w C. nowe miejsca pracy. Projekt obejmuje zieloną transformację. W związku z zapotrzebowaniem na energię elektryczną z uwagi na wdrożenie nowych produktów wnioskowanych w przedmiotowej dotacji, w już działającym lokalu planowana jest instalacja fotowoltaiczna. Pozwoli ona także na ładowanie samochodu elektrycznego do cateringu, co umożliwi tanie i ekologiczne rozpowszechnianie nowych produktów, co spotęguje obroty i konkurencyjność. Wypełniając stosowną rubrykę wniosku wnioskodawca oświadczył, że realizacja projektu nie wymaga pozwoleń, zezwoleń, koncesji czy innych dokumentów. Natomiast w załączniku do wniosku omawiając koszty projektu wskazał, że lokal w proponowanym nowym rozkładzie zostanie dostosowany do norm sanepidowskich. Podkreślił, że projekt uzyskał pozytywną ocenę rzeczoznawcy. Prezydent Miasta C. wyraził zgodę na zmianę sposobu użytkowania. Ponadto wspólnota mieszkaniowa w budynku zgodziła się na prowadzenie w lokalu działalności gastronomicznej i sprzedaż alkoholu. Pismem z 21 października 2024 r. operator odmówił wnioskodawcy dofinansowania powołując się na § 8 ust. 1 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP (Dalej: regulamin). Uzasadnił to okolicznością, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem uzyskało 0 punktów w ramach kryterium A4: (wnioskodawca posiada prawa i pozwolenia niezbędne do realizacji przedsięwzięcia MŚP). Spowodowało to wykluczenie przedsięwzięcia MŚP z dalszej oceny a tym samym niemożność finansowania go środkami planu rozwojowego. Do powyższego pisma operator dołączył kartę oceny dokonanej przez dwóch oceniających. Pierwszy z nich stwierdził, że wnioskodawca nie posiada dokumentacji oraz praw i pozwoleń niezbędnych do realizacji przedsięwzięcia MŚP. Zwrócił uwagę, że wnioskodawca wskazał na brak konieczności posiadania praw i pozwoleń z uwagi na zakres inwestycyjny przedsięwzięcia, ale nie odniósł się do istotnego aspektu przedsięwzięcia, jakim jest działalność gastronomiczna, tzn. nie wskazał czy właściwa jednostka Sanepid dokonała odbioru lokalu. Nie wskazał czy na dzień złożenia wniosku posiada część dokumentacji, albo czy ta posiadana dokumentacja będzie w przyszłości zmieniona czy uzupełniona. W zakresie kryterium A4 nie zgodził się z wnioskodawcą. Zarzucił wnioskodawcy, że we wniosku nie zawarł informacji czy nieruchomość jest już lokalem gastronomicznym. Zaznaczył, że wnioskodawca dopiero pozyska zgodę na zmianę sposobu użytkowania lokal. We wniosku nie ma informacji czy wystąpiono o zgodę na prowadzenie działalności gospodarczej do Państwowej Inspekcji Sanitarno- Epidemiologicznej. Podobny zarzut skierował drugi oceniający zaznaczając, że wnioskodawca nie wskazał czy złożył stosowny wniosek i czy posiada zgodę na prowadzenie zamierzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca złożył wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia MŚP, datowany na 23 października 2024 r. We wniosku tym zarzucił ocenie zawartej w piśmie z 21 października 2024 r. 1) błędną i fragmentaryczną ocenę wnioskodawcy w Kryterium A4, co spowodowało niesłuszne wykluczenie przedsięwzięcia MŚP z dalszej oceny i tym samym poskutkowało brakiem możliwości finansowania go środkami i planu rozwojowego; 2) dokonanie oceny wniosku Wnioskodawcy w sposób niezgodny w Komunikatem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej PARP) z 30 września 2024 r., wydanym już po złożeniu wniosku, ale przed jego oceną, w którym wskazano, że "w odniesieniu do innych dokumentów, pozwoleń lub zgłoszeń, które można uzyskać w krótkim czasie i które co do zasady pozyskuje się bezpośrednio przed rozpoczęciem realizacji inwestycji, dla uzyskania pozytywnej oceny wniosku o wsparcie wystarczy złożenie deklaracji we wniosku, że wystąpił o te dokumenty i że będzie gotowy je przedłożyć wraz z dokumentacją niezbędną do zawarcia umowy", podczas gdy wnioskodawca wyraźnie wskazał w treści wniosku, że "lokal w proponowanym nowym rozkładzie zostanie dostosowany do norm sanepidowskich" projekt uzyskał pozytywną opinię rzeczoznawcy. Urząd Miasta C. wyraził zgodę na zmianę sposobu użytkowania oraz wspólnota mieszkaniowa w budynku wyraża zgodę na działalność gastronomiczną i sprzedaż alkoholu w lokalu, co zostało pominięte przez oceniających oraz co w konsekwencji spowodowało wykluczenie przedsięwzięcia MSP z dalszej oceny i tym samym poskutkowało brakiem możliwości finansowania tegoż środkami planu rozwojowego; 3) naruszenie art. 28 oraz 29 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2024. poz..725 t.j.) poprzez błędną ich interpretację polegającą na uznaniu, że prace budowlane polegające na: remoncie istniejących instalacji, m.in. wod.-kan., ogrzewania podłogowego, elektrycznej, wentylacyjnej oraz tynkowaniu, kafelkowaniu ścian, montażu oświetlenia oraz wywóz odpadów wymaga zgodnie z obowiązującymi przepisami dodatkowych zgód, która to błędna interpretacja doprowadziła do pochopnego wykluczenia przedsięwzięcia MŚP z dalszej oceny i tym samym poskutkowało brakiem możliwości finansowania środkami z planu rozwojowego. Odnosząc się do powyższego wniosku operator w piśmie z 4 listopada 2024 r. podtrzymał swoje stanowisko nie znajdując podstaw do jego zmian. Podkreślił, że obowiązek posiadania (nie załączenia) dokumentacji na dzień złożenia wniosku o wsparcie dotyczy przede wszystkim pozwolenia na budowę. W odniesieniu do innych dokumentów, pozwoleń lub zgłoszeń, które można pozyskać w krótkim czasie i które co do zasady pozyskuje się bezpośrednio przed rozpoczęciem realizacji inwestycji, dla uzyskania pozytywnej oceny wniosku o wsparcie koniecznym jest, aby wnioskodawca zadeklarował we wniosku fakt wystąpienia o te dokumenty i gotowości ich przedłożenia wraz z dokumentacją niezbędną do zawarcia umowy. W tym zakresie powołał się na wskazany we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy komunikat PARP z 30 września 2024 r. W tym stanie rzeczy wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego datowaną na 14 listopada 2024 r. a pierwotnie adresowaną do WSA w Warszawie. Sąd ten przekazał skargę według właściwości tutejszemu Sądowi postanowieniem z 26 listopada 2024 r. o sygn.. akt V SA/Wa 3222/24. Skarga złożona w trybie elektronicznym nie zawierała uzasadnienia. Później, na wezwanie sprawozdawcy skarżący złożył pismo zawierające szczegółowe zarzuty i ich uzasadnienie. W skardze zostały zawarte zarzuty: -błędnej i fragmentarycznej oceny spełniania przez wnioskodawcę Kryterium A4, co spowodowało niesłuszne wykluczenie przedsięwzięcia MŚP z dalszej oceny i tym samym poskutkowało brakiem możliwości finansowania go środkami z planu rozwojowego; - dokonania oceny wniosku w sposób niezgodny w Komunikatem PARP z dnia 30 września 2024 r., wydanym już po złożeniu wniosku, ale przed jego oceną, w którym wskazano, że "w odniesieniu do innych dokumentów, pozwoleń lub zgłoszeń, które można uzyskać w krótkim czasie i które co do zasady pozyskuje się bezpośrednio przed rozpoczęciem realizacji inwestycji, dla uzyskania pozytywnej oceny wniosku o wsparcie wystarczy, że wnioskodawca zadeklaruje we wniosku, że wystąpił o te dokumenty i że będzie gotowy je przedłożyć wraz z dokumentacją niezbędną do zawarcia umowy" , podczas gdy Wnioskodawca wyraźnie wskazał w treści wniosku, że "lokal w proponowanym nowym rozkładzie zostanie dostosowany do norm sanepidowskich (projekt uzyskał pozytywną opinię rzeczoznawcy, Urząd Miasta C. wyraził zgodę na zmianę sposobu użytkowania oraz wspólnota mieszkaniowa w budynku wyraża zgodę na działalność gastronomiczną i sprzedaż alkoholu w lokalu)", co zostało pominięte przez oceniających oraz co w konsekwencji spowodowało wykluczenie przedsięwzięcia MŚP z dalszej oceny i tym samym poskutkowało brakiem możliwości finansowania go środkami i planu rozwojowego; -naruszenie § 7 ust. 5 regulaminu poprzez zaniechanie zweryfikowania danych zawartych we wniosku w trakcie jego oceny oraz w trakcie ponownej oceny, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, iż organ powziął wątpliwości co do prawdziwości danych zawartych w części A.4. wniosku w związku z informacjami wskazanymi przez wnioskodawcę w załączniku dodatkowym do wniosku, a odstąpił od ich zweryfikowania, uznając, że wniosek jest niekompletny, co doprowadziło do uznania przez oceniających, iż wnioskodawca nie spełnia kryterium A.4. oraz do wykluczenia wnioskodawcy z oceny merytorycznej; - naruszenie Kryteriów wyboru przedsięwzięć MŚP w części A.4. w rozumieniu przedstawionym w komunikacie PARP z dnia 30 września 2024 r. poprzez uznanie, iż wniosek w celu spełnienia kryterium A.4. wymagałby poprawienia/uzupełnienia o dokumentację dotyczącą praw i pozwoleń, podczas gdy zgodnie z tym komunikatem.; "w odniesieniu do innych dokumentów, pozwoleń lub zgłoszeń, które można uzyskać w krótkim czasie i które co do zasady pozyskuje się bezpośrednio przed rozpoczęciem realizacji inwestycji, dla uzyskania pozytywnej oceny wniosku o wsparcie wystarczy, że Wnioskodawca zadeklaruje we wniosku, że wystąpił o te dokumenty i że będzie gotowy je przedłożyć wraz z dokumentacją niezbędną do zawarcia umowy", co spowodowało niesłuszne wykluczenie wnioskodawcy z oceny merytorycznej. W datowanej na 6 lutego 2025 r. odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Uznał, że całość projektu realizowana jest dwuetapowo. W pierwszym etapie organ dokonał wyboru tzw. operatorów będących ostatecznymi odbiorcami wsparcia, których zadaniem jest przygotowanie przedsięwzięcia polegającego na udzieleniu pomocy de minimis przedsiębiorcom. W tym zakresie organ powołał się na przepisy rozporządzeń Ministra Funduszy i Rozwoju Regionalnego (dalej: Minister), wydanych na postawie art. 14 lc ust. 4 u.z.p.p.r. Uznał, że czym innym jest przedsięwzięcie, które należy rozumieć zgodnie z art. 14 la pkt 8 jako element inwestycji realizowany przez ostatecznego odbiorcę, a czym innym przedsięwzięcie MŚP regulowane przepisami stosownych rozporządzeń Ministra z 19 maja 2023 r. i 23 kwietnia 2024 r. To pierwsze jest regulowane przepisami art. 14 lza – 14 lzf u.z.p.p.r., to drugie natomiast określone jest przez przepisy rozporządzenia i wydanego na jego podstawie regulaminu, którego nie należy utożsamiać z regulaminem wyboru przedsięwzięć w rozumieniu u.z.p.r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według § 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Do ustaw szczególnych przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania administracji publicznej zalicza się ustawę z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. 2025 poz. 198, dalej: u.z.p.p.r.). Pierwszą kwestią, która należy zbadać jest poruszony w treści odpowiedzi na skargę brak właściwości sądu administracyjnego skutkujący, w ocenie organu, koniecznością odrzucenia skargi. Organ swój pogląd wywiódł z interpretacji przepisów wykonawczych do u.z.p.r., Rzeczywiście art. 14 lc ust. 4 u.z.p.p.r. stanowi, że właściwy minister pełniący funkcję instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji w zakresie, w jakim pomoc, o której mowa w ust. 1, ma być udzielana w ramach inwestycji, może określić, w drodze rozporządzenia szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania tej pomocy, a także podmioty jej udzielające uwzględniając konieczność zapewnienia zgodności tej pomocy z rynkiem wewnętrznym, efektywnego i skutecznego jej wykorzystania oraz przejrzystości jej udzielania, w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowego przeznaczenia, warunków lub trybu udzielania tej pomocy. Należy jednak z całą mocą podkreślić, że przepisy aktów wykonawczych nie mogą pozostawać w sprzeczności z przepisami ustaw, a zatem nie mogą wyłączać uregulowań zawartych w ustawach. Minister może określić przeznaczenie pomocy (to znaczy na jakie cele może być wydatkowane), warunki jej udzielenia (kto i na jakich zasadach może otrzymać) oraz tryb jej udzielenia, tzn. postępowanie w ramach administracji rządowej. Nie ma natomiast kompetencji ani do określenia trybu zaskarżenia działań podmiotu udzielającego pomocy, ani tym bardziej do regulacji odrębności związanych z postępowaniem sądowym. Błędna jest przyjęta przez organ dychotomia podziału na przedsięwzięcia i przedsięwzięcia MŚP. Legalna definicja przedsięwzięcia zawarta jest w art. 14 la pkt 8 u.z.p.p.r. i oznacza element inwestycji realizowany przez ostatecznego odbiorcę wsparcia, zmierzający do osiągnięcia założonego celu inwestycji. Z kolei art. 14 la pkt 6 u.z.p.p.r. definiuje ostatecznego odbiorcę wsparcia jako podmiot realizujący przedsięwzięcie. Zwrócić należy uwagę, że postępowanie dotyczy inwestycji A1.2.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności w ramach KPO. Celem tej inwestycji jest wsparcie działań inwestycyjnych realizowanych przez mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich, prowadzących działalność w sektorze HoReCa, turystyka, kultura, którzy chcą zmienić lub unowocześnić profil swojej działalności. Zatem każdy przedsiębiorca podejmujący działania zmierzające do dywersyfikacji swojej działalności w oparciu o środki z KPO jest ostatecznym odbiorcą wsparcia, gdyż realizuje przedsięwzięcie, które w oczywisty sposób zmierza do realizacji celu całej inwestycji jakim jest poprawa jakości całej branży hotelarskiej, gastronomicznej i turystycznej. Zatem każda z sukcesem przeprowadzona modernizacja działalności jednego przedsiębiorcy wsparta pomocą publiczną udzieloną w oparciu o obiektywne przesłanki zmierza do osiągniecia tego celu. Z wywodów organu wynika natomiast, że ostatecznym odbiorcą wsparcia jest on sam wybrany w tym celu przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Działając w tym charakterze ma umocowanie do udzielania pomocy publicznej innym podmiotom – mikroprzedsiębiorcom oraz małym i średnim przedsiębiorcom, jednak to postępowanie w ogóle nie podlega sądowej kontroli. Taki sposób interpretacji przepisu rażąco zawężałby zakres zastosowania art. 14 zla-art. 14 zlf u.z.p.p.r. i pozbawiałby w istocie podmiotu prawa do sądu. Zwrócić należy uwagę, że przepisy u.z.p.p.r. nie zawierają osobnej definicji pojęcia przedsięwzięcia MŚP, a niewątpliwym jest, że to właśnie tym podmiotom, tj. małym i średnim przedsiębiorcom – dedykowana jest cała inwestycja. Zwrócić należy uwagę, że odpowiedzialność za realizację przedsięwzięcia spoczywa na poszczególnych przedsiębiorcach, a nie na operatorze jedynie dokonującym redystrybucji środków. Zatem tym bardziej zasadna jest interpretacja wątpliwości ustawowych na rzecz prawa do sądu oraz jednolitej procedury. Ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, określone zostały w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" u.z.p.p.r. Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7). W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 14lzf ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. Z kolei, przepis art. 30c ust. 3 pkt 1 w związku z art. 14 zlf ust. 2 u.z.p.p.r. stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może tę skargę uwzględnić, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, należy przede wszystkim zauważyć, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do spełnienia przez wnioskodawcę kryterium A.4 polegającego na posiadaniu praw i pozwoleń niezbędnych do realizacji przedsięwzięcia MŚP. Kryterium to jest spełnione gdy wnioskodawca posiada 1) dokumentację oraz prawa i pozwolenia niezbędne do realizacji przedsięwzięcia MŚP; 2) prawa i pozwolenia niezbędne do utrzymania produktów przedsięwzięcia MŚP (jeśli dotyczy). Dokumenty należy załączyć do wniosku. W przypadku, gdy do realizacji przedsięwzięcia MŚP nie są wymagane prawa i pozwolenia, wnioskodawca powinien uzasadnić tę okoliczność lub wskazać podstawę prawną. Możliwe są dwie oceny "kryterium spełnione/niespełnione", przy czym w razie braku spełnienia kryterium cały wniosek nie zostanie dopuszczony. Oceniający, a w ślad za nimi organ, ograniczyli się w swojej ocenie jedynie do stwierdzenia o braku wymaganych zezwoleń z uwagi na specyfikę zadania. Tymczasem skarżący informacje w tym zakresie zamieścił w załącznikach do wniosku stanowiących jego integralną część. I tak w załączniku zatytułowanym "szczegółowe uzasadnienia kosztów oraz metody szacowania" pod pozycją 3) roboty budowlane wskazał, że lokal w proponowanym kształcie zostanie dostosowany do norm sanepidowskich, projekt uzyskał pozytywną opinię rzeczoznawcy, Prezydent Miasta C. wyraził zgodę na zmianę sposobu użytkowania a wspólnota mieszkaniowa w budynku zgodziła się na działalność gastronomiczną i sprzedaż alkoholu w lokalu. Oceniający wniosek i organ w ogóle nie odnieśli się do tej kwestii; mimo, że dotyczyła kwestii braku zgody właściwej inspekcji sanitarnej na rozpoczęcie działalności. Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem dofinansowania były czynności o charakterze remontowym i adaptacyjnym. Zarazem ostatecznym celem skarżącego było otwarcie i prowadzenie restauracji. W tym kontekście podnieść przyjdzie, że skarżący będzie musiał dla prowadzonej działalności, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1448) uzyskać zatwierdzenie zakładu przez właściwą inspekcję sanitarną i wpis do stosownego rejestru. Z drugiej strony art. 64 ust. 1 tej ustawy zobowiązuje podmioty działające na rynku spożywczym (...) do złożenia wniosku o zatwierdzenie zakładu i o wpis do rejestru zakładów co najmniej na 14 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności. Oznacza to, że w chwili składania wniosku skarżący nie musiał mieć pozwolenia, a ponadto nie upłynął termin do wstąpienia o nie. Z drugiej strony brak jego udzielenia uniemożliwiłby realizację celu inwestycji, a tym samym pozbawiłby celowości dofinansowanie przez organ projektu. Ważną jednak kwestią, której organ nie wyjaśnił i pominął jest fakt czy wymagane pozwolenie ze strony inspekcji sanitarnej jest pozwoleniem niezbędnym do realizacji przedsięwzięcia MŚP czy do utrzymania jego produktu. Nie określił także wzajemnej relacji między obowiązkiem określonym art. 64 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia i terminem jego wykonania (14 dni przed planowanym otwarciem lokalu) a treścią kryterium finansowania A.4. W szczególności nie wyjaśnił czy ocena posiadania pozwolenia dotyczy chwili przyznania dofinansowania, czy zawarcia umowy oraz czy fakt ubiegania się o dofinansowanie nie obliguje do wcześniejszego złożenia wniosku i uzyskania pozwolenia niezależnie od wymogów ustawowych. Z treści kryterium finansowania A.4.nie wynikało jasno w jaki sposób należało spełnić kryterium posiadania pozwolenia, ani w jaki sposób zweryfikować informacje w tym zakresie podane przez wnioskodawcę, jak to było w wypadku skarżącego. Skarżący złożył deklarację wypełnienia norm sanitarnych, a tym samym zatwierdzenia planu oraz zadeklarował uzyskanie potrzebnych w tym celu zezwoleń od prezydenta miasta i wspólnoty mieszkaniowej. Podkreślić należy, że deklaracja skarżącego nie jest, co sam przyznał w treści skargi, wiążąca w sprawie, ale organ powinien się do niej odnieść i przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające. Obliguje go do tego § 7 ust. 6 Regulaminu stanowiący, ze prawdziwość oświadczeń i danych zawartych we wniosku może zostać zweryfikowana w trakcie oceny, jak również przed i po zawarciu umowy. Należy zauważyć, że pomimo użycie czasownika "może być" zasadny jest wniosek, że aby ocena była przeprowadzona w sposób przejrzysty, racjonalny i bezstronny, do czego obliguje organ art. 14 zla ust. 1 u.z.p.p.r. takie postępowanie w razie wystąpienia po stronie organu wątpliwości winno być obligatoryjne, a odmowa dofinansowania bez postępowania sprawdzającego winna odnosić się do sytuacji wyjątkowych gdy brak spełnienia kryterium ma charakter oczywisty. Należy nadto zauważyć, że sposób oceny wypełnienia kryterium formalnego A4 nie był czytelny i jasny, Świadczy o tym wydanie po złożeniu wniosku w sprawie przez wnioskodawcę komunikatu PARP z 30 września 2024 r. W komunikacie tym PARP stwierdziła, że: -warunkiem zawarcia umowy jest samo posiadanie pozwoleń, nie załączenie do wniosku dokumentów zawierających te pozwolenia; -obowiązek posiadania (ale nie załączenia) dokumentacji na dzień złożenia wniosku, dotyczy przede wszystkim pozwolenia na budowę; -w odniesieniu do innych dokumentów, pozwoleń lub zgłoszeń, które można uzyskać w krótkim czasie i które co do zasady pozyskuje się bezpośrednio przed rozpoczęciem realizacji inwestycji, dla uzyskania pozytywnej oceny wniosku o wsparcie wystarczy, że wnioskodawca zadeklaruje we wniosku, że wystąpił o te dokumenty i że będzie gotowy je przedłożyć wraz z dokumentacją niezbędną do zawarcia umowy. Ten komunikat został przez organ zinterpretowany w ten sposób, że wnioskodawca ma obowiązek złożenia deklaracji wystąpienia o wymagane dokumenty. Na tej podstawie uznał, że wnioskodawca takiej deklaracji nie złożył. Należy jednak zauważyć, że w chwili zgłaszania wniosku skarżący nie znał tej interpretacji. Komunikat PARP został wydany po złożeniu wniosku i nie stanowił części regulaminu. Został wydany w celu wyjaśnienia wątpliwości interpretacyjnych związanych z treścią regulaminu. Jego wydanie po złożeniu wniosku przez wnioskodawcę też stawiało wnioskodawcę w gorszej sytuacji w stosunku do tych, którzy z jego treścią mogli się zapoznać. Jeżeli wnioskodawca zadeklarował "dostosowanie" lokalu do "norm sanepidowskich" w załączniku do wniosku złożonym w dacie jego złożenia i stanowił on jego integralną część organ powinien był ocenić czy taka deklaracja może stanowić podstawę przyznania mu dofinansowania, czego jednak zaniechał. Ocena złożonego wniosku nie może sprowadzać się do prostego porównania sformułowań wniosku z zapisami regulaminu. Powinna być szersza i brać pod uwagę także zapisy wynikające z załącznika wniosku o dofinansowanie, by następnie mogła podlegać wyjaśnieniu z wnioskodawcą. Skoro skarżący stosowne wyjaśnienia, co do kwestii braku – na chwilę składania wniosku – zgody inspekcji sanitarnej w załączniku do wniosku wyartykułował, a organ na żadnym etapie postępowania nie odniósł się do tej kwestii, całą ocenę opierając ściśle jedynie na treści stosownej rubryki w tabeli formularza wniosku to nie można uznać by dokonana ocena była przejrzysta, racjonalna, bezstronną. Powyższe prowadzi do wniosku, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Dlatego też Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 14zlf ust. 3 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji. Ponownie oceniając wniosek organ przeprowadzi postępowania wyjaśniające co do oświadczenia skarżącego i w zależności od jego wyniku dokona ponownej oceny spełnienia przez wnioskodawcę kryterium A.4. O kosztach Sad orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 30e u.z.p.p.r.