III SA/Gl 308/06

WyrokWSA w Gliwicach2006-09-01

Skład orzekający: Ewa Karpińska, Barbara Orzepowska-Kyć, Henryk Wach

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług może zostać wydana w oparciu o nieprawomocną decyzję celną, od której wniesiono skargę do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Decyzja organu celnego określająca wartość długu celnego ma charakter wiążący dla organu podatkowego i stanowi podstawę do wydania decyzji podatkowej. W związku z tym, organ podatkowy zasadnie ustalił podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, uwzględniając wartość celną towaru powiększoną o należne cło i krajowy koszt transportu, nawet jeśli decyzja celna była przedmiotem zaskarżenia. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy podatkowe nie naruszyły obowiązujących przepisów prawa materialnego ani postępowania podatkowego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. K. - Hurtownia A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. określającą kwotę podatku od towarów i usług. Naczelnik Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej i klasyfikacji taryfowej towaru. Skarżąca podniosła zarzut wydania decyzji podatkowej w oparciu o nieprawomocną decyzję celną.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędziowie Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.),, Sędzia NSA Henryk Wach, Protokolant sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 września 2006 r. przy udziale - sprawy ze skargi J. K. - Hurtownia A w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] nr [...] określającą kwotę podatku od towarów i usług dla towarów objętych zgłoszeniem celnym dokonanym przez Hurtownię A mgr J. K., na jednolitym dokumencie administracyjnym nr [...] z dnia [...]. W podstawie prawnej decyzji powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926, ze zm.), art. 15 ust. 4 i ust. 4 c ustawy z dnia 8 stycznia 1993r o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do praw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137 poz.1 302 ). W uzasadnieniu decyzji przedstawił następujący stan faktyczny i argumentację prawną. Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...] nr [...] uznał zgłoszenie z dnia [...] sierpnia 2000 r. [...] dokonane na jednolitym dokumencie celnym nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej towarów ujętych w poz. 1 i poz. 2 oraz klasyfikacji taryfowej towaru ujętego w poz. 1 . Mając na uwadze fakt, iż zmiana wartości celnej importowanego towaru ma wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania, kopię decyzji z dnia [...] przekazano do Urzędu Skarbowego w R. zgodnie z art. 11 c ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, w myśl którego jeżeli organ celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości. Następnie w związku z wejściem w życie ustawy o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do praw finansów publicznych, akta sprawy przekazano do Naczelnika Urzędu Celnego w K. , który decyzją z dnia [...] ustalił od sprowadzonego z zagranicy towaru (karma dla zwierząt) podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł oraz orzekł o dokonaniu wpłaty na konto Izby Celnej w K. kwoty [...] zł podatku od towarów i usług będącej różnicą pomiędzy kwotą określoną w jednolitym dokumencie administracyjnym SAD nr [...] z dnia [...] a kwotą określoną w decyzji. W odwołaniu od tej decyzji strona skarżąca wniosła o anulowanie decyzji w całości, wskazując, że decyzja z dnia [...] nr [...] została wydana z naruszeniem prawa, a każda następna decyzja wydana na jej podstawie jest również błędna. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i podzielił jego argumentację. Dodatkowo podniósł, że decyzja z dnia [...] nr [...] została wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym w oparciu o przepisy Kodeksu celnego, które nie stanowią podstawy prawnej ustalenia zobowiązania podatkowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. K. wniosła o uznanie decyzji drugoinstancyjnej za niezgodną z prawem i o uchylenie jej w całości. Podniosła, że decyzja podatkowa została wydana w oparciu o nieprawomocną decyzję z [...], co pozbawia ją drogi odwoławczej, gdyż zarzuty przeciw zaskarżonej decyzji oparte są na kwestionowaniu decyzji wymierzającej cło, zaś do czasu uprawomocnienia się lub uchylenia decyzji celnej nie można wydać decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo wyjaśnił, że od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia [...] uznającej za nieprawidłowe zgłoszenie celne dokonane na jednolitym dokumencie administracyjnym nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej wartości celnej towarów ujętych w poz.1 i 2 oraz klasyfikacji taryfowej towaru ujętego w poz.1, skarżąca złożyła odwołanie. Dyrektor Izby Celnej mając wątpliwości, co do sposobu oznakowania spornego towaru, kierując się zasadą in dubio pro reo — decyzją nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru ujętego w poz. 1, zaś w pozostałej części decyzję utrzymał w mocy. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który postanowieniem z dnia 1 marca 2004 r. sygn. akt 3/I SA/Ka 2619/03 odrzucił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można skutecznie zarzucić, iż organy podatkowe przy wydawaniu zaskarżonej decyzji naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub postępowania podatkowego. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, iż zgodnie z art.15 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cła..." (ust.4). Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 4, obejmuje, o ile elementy te nie zostały do niej włączone : prowizje, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane (ust.4 c) . Z kolei na mocy art. 11 c ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego organ celny stwierdzi, iż kwoty podatków należnych z importu wykazane zostały nieprawidłowo, naczelnik urzędu skarbowego określa podatek w drodze decyzji. Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w sytuacji, gdy w drodze decyzji organu celnego wartość wynikająca z długu celnego dla towaru ujętego w poz.1 została określono w wysokości [...] zł, zaś dla towaru ujętego w poz.2 w wysokości [...] zł, a więc w kwotach innych niż wskazała skarżąca, koniecznym z mocy powołanego wyżej przepisu art. 11 c ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stało się określenie w drodze decyzji podatku od towarów i usług. Decyzja określająca wartość długu celnego ma w ocenie Sądu charakter wiążący dla organu podatkowego. Stanowi podstawę do wydania decyzji podatkowej określoną w normach materialnego prawa podatkowego, ujętych w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, na mocy którego opodatkowaniu podlega import towarów. W tym stanie rzeczy zasadnie organ podatkowy, mając na uwadze treść art.15 ust.4, ust. 4a i ust. 4 b ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług przyjął ustaloną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. wartość celną towaru powiększoną o należne cło (wyliczone wg obowiązujących stawek celnych ), zaś ustaloną podstawę opodatkowania powiększył o koszt transportu towaru poniesione przez importera do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju. W związku z powyższym prawidłowo dla importowanych towarów podstawę wymiaru podatku od towarów i usług określił odpowiednio: - dla poz.1 — [...] zł (tj. [...] zł wartość celna + [...] zł cło + [...] zł krajowe koszt transportu ) - dla poz.2 — [...] zł (tj. [...] zł wartość celna + [...] zł cło + [...] zł krajowe koszt transportu ). Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1999r w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego ( Dz. U. Nr 111 poz.1290 z 1999r ze zm.) dla importowanych towarów przyporządkowanych do kodów PCN 2309 90 51 O ( poz.1 SAD) i 2309 10 90 O ( poz.2 SAD ) określono stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 7%, zatem kwotę podatku ustalono : - dla poz.1 w wysokości [...] zł. - dla poz. 2 w wysokości [...] zł W tej sytuacji nie mógł więc odnieść pożądanych skutków prawnych w zasadzie jedyny zarzut strony skarżącej, dotyczący wydania zaskarżonej decyzji na podstawie nieprawomocnej decyzji o wymiarze cła, od której wniesiono skargę do Sądu Administracyjnego. W pierwszym rzędzie należy wskazać, że decyzja pierwszoinstancyjna określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z dnia [...] została wydana po rozpoznaniu przez Dyrektora Izby Celnej odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej określającej wymiar należności celnych. W tym stanie rzeczy, jak wyżej wywiedziono, już decyzja pierwszoinstancyjna w zakresie określenia należności celnych spowodowała konieczność wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Z kolei wydanie decyzji podatkowej w momencie, gdy w obrocie prawnym funkcjonowała ostateczna decyzja celna, czyni ten zarzut całkowicie bezzasadnym. Konstatacji tej nie może zmienić fakt zaskarżenia decyzji ostatecznej organu drugiej instancji z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który zresztą postanowieniem z dnia 1 marca 2004 r. sygn. akt 3/I SA/Ka 2619/03 odrzucił skargę. Postanowienie Sądu stało się prawomocne z dniem 7 czerwca 2004 r. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd- działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło