III SA/Gl 363/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: odrzucić skargę. Dnia [...] (data nadania w Urzędzie Poczty) Pani A.P. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr [...] i odmawiającą wymeldowania K.P. z pobytu stałego tj. z lokalu przy ul. T. w Z. Pismem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżącą do uiszczenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, należnej opłaty wpisowej w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia wniesionej skargi. Powyższe doręczono w dniu [...] – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Skarżąca A.P. nie uiściła należnej opłaty wpisowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. Z powołanej regulacji wynika zatem, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak powoduje podstawę do odrzucenia skargi. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżąca A.P. będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu (w terminie i w kwocie wyraźnie wskazanej przez Sąd) nie zastosowała się do powyższego, albowiem stosownego wpisu nie uiściła, jej skargę należało stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. SJ/