III SA/Gl 365/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w likwidacji w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 20 grudnia 2016 r. Pismem z dnia 29 marca 2017 r. M. M. likwidator A sp. z o.o. w likwidacji w D. reprezentowany przez adwokata M. N. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 grudnia 2016 r., którym to oddalono skargę A sp. z o.o. w likwidacji w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Do skargi kasacyjnej dołączono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W treści skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie przez Sąd pierwszej instancji w całości zaskarżonego wyroku w oparciu o art. 179 a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a) i odrzucenie skargi A Sp. z o.o. rozstrzygając o kosztach postępowania przed Sądem pierwszej instancji oraz o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w sytuacji ich poniesienia, ewentualnie o uchylenie przez Sąd drugiej instancji w całości zaskarżonego wyroku w oparciu o art. 189 P.p.s.a. i odrzucenie skargi A Sp. z o.o.; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Na mocy art. 173 § 2 P.p.s.a. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Przy czym art. 25 § 1 P.p.s.a. stanowi, że osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa), a stosownie do art. 26 § 1 p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Wymogi posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej zaliczane są do tzw. przesłanek procesowych. Okoliczności te Sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stadium postępowania. W przepisach art. 270 i art. 271 Kodeksu spółek handlowych ("k.s.h.") wskazano przyczyny rozwiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Wymienione tam zdarzenia powodują wszczęcie postępowania likwidacyjnego, które – w przypadku jego zakończenia – skutkują wykreśleniem spółki z rejestru (art. 272 k.s.h.). Chwilą rozwiązania spółki jest wykreślenie jej z rejestru jako następstwo postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego. Byt prawny spółki ustaje więc z chwilą jej wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 19 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1502/10, LEX nr 1069262). Pełnomocnik M. M. likwidatora A sp. z o.o. w likwidacji w D. w treści uzasadnienia skargi kasacyjnej wyjaśnił, iż postępowanie likwidacyjne wobec Spółki A zostało zakończone i w dniu 21 czerwca 2016 r., gdy została ona wykreślona z Rejestru Przedsiębiorców KRS, jednakże pełnomocnik Strony nie miał informacji o ustaniu jej bytu prawnego. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że prawomocne wykreślenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z Rejestru Przedsiębiorców KRS oznacza definitywne zakończenie bytu tej osoby prawnej, skutkujące w procesie następczą utratą zdolności sądowej, a więc zdolności do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona (zob. postanowienia NSA: z 25 września 2014 r. sygn. akt I FSK 298/13, LEX nr 1506890; z 4 lipca 2012 r. sygn. akt I FSK 1896/11, LEX nr 1225490; z 20 października 2010 r. sygn. akt II GSK 737/09, LEX nr 742926). W przypadku wykreślenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z Krajowego Rejestru Sądowego nie ma innego podmiotu (następcy prawnego), który mógłby przejąć aktywa i pasywa spółki. Sąd stanął na stanowisku, iż skarga kasacyjna złożona przez likwidatora A sp. z o.o. w likwidacji w D. – M. M. podlega odrzuceniu jako skarga kasacyjna nie wniesiona zgodnie z art. 173 § 2 P.p.s.a., albowiem likwidator Spółki nie może zostać uznany za jej następcę prawnego.