III SA/Gl 372/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.) Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć Protokolant Katarzyna Czabaj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2021 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję "A". z siedzibą w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od "A" z siedzibą w G. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej też Spółka, organ), po rozpatrzeniu wniosku M. K. (dalej: wnioskodawca, Strona, skarżąca) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – odmówił udzielenia wnioskowanej informacji. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że wnioskodawca wniósł o udostępnienie informacji obejmującej w zakresie: "wskazania 25 nazw stanowisk, na które zostało przyjętych 25 osób w roku 2019 r." Zatem pismem z dnia [...] został wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, bowiem wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną z uwagi na to, że Spółka nie dysponuje gotową listą stanowisk, a ich uzyskanie wymagać będzie działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które oddziaływałyby negatywnie na normalny tok pracy związany z realizacją bieżących zadań. Spółka poinformowała Wnioskodawcę, że w razie braku odpowiedzi we wskazanym terminie, podmiot zobowiązany samodzielnie dokona oceny, czy w sprawie zachodzi szczególna istotność dla interesu publicznego, by dokonać przetworzenia wnioskowanych informacji publicznych. Wniosek w tym zakresie zostanie rozpoznany do 26 lutego 2021 r. Dalej podkreślono, że wnioskodawca pismem z dnia [...] wyjaśnił, m.in., że: informacja, o którą wnioskuje nie jest informacją przetworzoną; dokonanie wyciągu, wyszukanie informacji ze zbioru nie wymaga zaangażowania merytorycznego, nie powoduje, że powstaje nowa informacja, a organ nie wykazał, jakie zaangażowanie merytoryczne i intelektualne jest niezbędne w celu zrealizowania wniosku ani na czym to przetworzenie miałoby polegać; wygenerowanie informacji nie powoduje powstania nowej jakościowo i merytorycznie informacji tylko uszeregowania posiadanych dotąd informacji. Natomiast szczególną istotność dla interesu publicznego Strona uzasadniła kontrolą legalności postępowania organu - spółki komunalnej, której jedynym właścicielem jest gmina G., a więc wspólnota samorządowa, a informacja publiczna we wnioskowanym zakresie pozwoli na ustalenie legalności podejmowanych przez organ działań i ich usprawnienie, jeżeli działania te zostaną uznane przez odpowiednie instytucje za wadliwe. Ocena legalności działań organu pozwoli na wprowadzenie działań naprawczych. Informacja o potencjalnych nieprawidłowościach w działalności spółki komunalnej ma znaczenie dla ogółu mieszkańców G., tj. około 178 tys. obywateli, gdyż jako wspólnota samorządowa są oni właścicielami 100% akcji spółki. Istotność informacji można rozszerzać także na ogół mieszkańców Polski, gdyż powzięte informacje mogą mieć wpływ na ocenę funkcjonowania konstrukcji prawnej spółki prawa handlowego z udziałem majątku publicznego, informacja taka może zainicjować zmiany legislacyjne na poziomie ogólnokrajowym, należy więc przyjąć, iż informacja jest szczególnie istotna dla organów władzy w Polsce oraz około 38 mln obywateli. Pozyskanie informacji bez wątpienia będzie miało wpływ na lepszą ochronę interesu publicznego. Nadto, powołując się na regulacje u.d.i.p., wyjaśniła, że udostępnienie informacji w niniejszej sprawie wymagałoby w pierwszej kolejności przeanalizowania akt pracowniczych wszystkich osób zatrudnionych w Spółce. Nadto organ wyjaśnił, że przetworzony charakter wnioskowanej informacji uzasadnia fakt, że pracownik delegowany do udostępnienia informacji musiałby przeglądnąć akta osobowe 70 osób i wydobyć z nich stosowne dokumenty źródłowe. Niezbędna byłaby również analiza, którzy z pracowników zostali zatrudnieni w roku 2019 i na jakie stanowiska. Spółka nie dysponuje gotową bazą danych (dokumentami źródłowymi), która zawierałyby wszystkie dane żądane przez wnioskodawcę. Pracownik oddelegowany do udostępnienia informacji musiałby stworzyć stosowną listę stanowisk. Finalnie udostępniona lista składałaby się z informacji stanowiących jakościowo nową informację. Zaakcentowano, że nawet jeśli udostępnianie informacji publicznej polega jedynie na wyszukaniu informacji ze zbioru i nie wymaga zaangażowania merytorycznego, to fakt ten nie powoduje, że nie powstaje nowa informacja, której przygotowanie nie wiąże się z nakładem pracy, czasochłonnością i ponadstandardowym zaangażowaniem pracowników. W ocenie organu żądania Strony stanowią nadużycie prawa do dostępu do informacji publicznej bowiem wnioskodawca nie ma realnych możliwości wykorzystania żądanych przez siebie informacji w celu poprawy funkcjonowania aparatu samorządowego bądź państwowego. Pracownicy Spółki z racji codziennych przypisanych im obowiązków I terminów na wypełnienie zobowiązań Spółki względem organów podatkowych, czy wobec kontrahentów, nie mogą wykonywać czynności związanych z udostępnianiem informacji publicznej na wniosek wnioskodawcy w godzinach pracy, co wiąże się z koniecznością poniesienia przez Spółkę dodatkowych kosztów wynagrodzenia w godzinach nadliczbowych. W Spółce sprawami kadrowymi, których dotyczy wniosek, zajmuje się wyłącznie 1 osoba. Osoba ta wykonuje jednocześnie inne zadania, związane ze sprawami kadrowymi, w tym przygotowanie terminowej dokumentacji pracowniczej. Szacunkowy czas wymagany dla pełnej realizacji wniosku o udostępnienie informacji uznanej za informację przetworzoną, to nie mniej niż 20 godzin pracy, tj. niemalże 2,5 dni roboczych. Pracownik Spółki odpowiedzialny za udostępnianie informacji publicznej, z racji codziennych przypisanych mu obowiązków, nie mógłby wykonywać tych czynności w godzinach pracy, co wiąże się z koniecznością poniesienia przez Spółkę dodatkowych kosztów wynagrodzenia w godzinach nadliczbowych. Podkreślono także, że prawo wnioskodawcy do informacji publicznej nie może rzutować na prawidłowość działania Spółki, która stanowi własność Miasta G. Udostępnienie informacji wnioskodawcy byłoby zatem wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków w stosunku do posiadanych przez Spółkę danych i stworzenia w związku z żądaniem wnioskodawcy odpowiedniej listy. Byłaby to zatem informacja przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy na podstawie pierwotnego zasobu danych. Natomiast dla dokonania prawidłowej oceny "szczególności dla interesu publicznego" ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, ale również to, czy może ona zostać konkretnie wykorzystana dla dobra publicznego. Natomiast w szczególności wnioskodawca w żaden sposób nie wykazał, aby mieszkańcy G. zwracali się do Wnioskodawcy z zapytaniami o dostęp do informacji publicznej. W ocenie organu ww. argument jest tym bardziej bezzasadny, że dostęp do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi - mieszkańcy G. mogą w tym zakresie składać wnioski bezpośrednio do organu uprawnionego do udostępnienia informacji publicznej, a nie wpłynęły dotąd żadne wnioski o treści analogicznej do wniosków składanych przez wnioskodawcę. Również wnioskodawca nie podał jakichkolwiek informacji, aby miał realne możliwości wykorzystania informacji w celu skontrolowania działalności Spółki, czy też zainicjowania zmian legislacyjnych na poziomie ogólnokrajowym. Skoro więc wnioskodawca nie wykazał, że działa w interesie publicznym, a sprawa, o której chce zostać poinformowany ma szczególne znaczenie dla funkcjonowania państwa bądź samorządu terytorialnego to tym samym nie wskazał szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu informacji objętej żądaniem, wobec czego należało odmówić udostępnienia informacji przetworzonej. W skardze na tą decyzję Strona zarzuciła naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z ait. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie, w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji, poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych; 2. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429, ze zm.dalej: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona; 3. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie. Wobec powyższego wniosła o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu zaakcentowała, że odmowa udzielenia informacji publicznej sprowadza się do uznania, że udostępnienie informacji angażowałoby za dużą uwagę pracowników podmiotu zobowiązanego (poświęcenie 2,5 dnia pracy). Pogląd taki nie może zostać uznany za zasadny. Każdy z pracodawców zobowiązany jest do odpowiedniego prowadzenia rejestrów swoich pracowników. Ponadto “A"Sp. z o.o. korzysta z programu "Kadry i płace Comarch ERP". System dostosowany jest do przedkładania odpowiednich deklaracji i sprawozdać do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Spółka dysponuje więc danymi pracowników, które są wprowadzane do systemu przy każdorazowym zatrudnieniu pracownika. Ponadto Spółka zatrudnia stosunkowo nieliczną grupę pracowników, co podkreśla niepoprawność wyliczeń dotyczących potencjalnego czasu służącego na sformułowanie, odpowiedzi na wniosek, gdyż z wykorzystaniem programu udostępnienie wnioskowanej informacji nie powinno zająć więcej niż godzinę, bowiem wnoszona informacja sprowadza się do wyliczenia 25 nazw stanowisk, na które w 2019 r. zatrudniono nowych pracowników. Natomiast wysiłek i czas włożony w sformułowanie decyzji odmownej był znacznie większy niż ten, który byłby potencjalnie przeznaczony na udostępnienie wnioskowanej informacji. Ponadto, zaakcentowała błędne stwierdzenie niespełnienia przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego" podtrzymując dotychczasowe argumenty w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Natomiast w odpowiedzi skarżąca podtrzymała zarzuty skargi. Podkreśliła, że organ nie wykazał, jakie zaangażowanie merytoryczne i intelektualne jest niezbędne w celu zrealizowania wniosku ani na czym to przetworzenie miałoby polegać. Wygenerowanie informacji nie powoduje powstania nowej jakościowo i merytorycznie informacji. Taka nowa jakościowo informacja nie jest bowiem jedynie innym technicznie zestawieniem posiadanych informacji - innym sposobem uszeregowania posiadanych dotąd informacji, ale inną, jakościowo nową informacją, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny danego zjawiska czy określonej interpretacji, znalezienia różnic albo podobieństw. Powołała sie na orzecznictwo. Na rozprawie sądowej obie strony postępowania podtrzymały swoje twierdzenia i argumenty. Pełnomocnik organu na pytanie Sądu wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy organ zasadnie odmówił skarżącej udostępnienia informacji obejmującej wskazanie 25 nazw stanowisk, na które zostało przyjętych 25 osób w roku 2019 r. uznając, że żądana informacja ma charakter przetworzonej, a wnioskodawca nie wykazał przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego". Przede wszystkim zauważyć nalezy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje m.in., że do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego publicznych. Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego – np dotyczące organizacji, struktury, status podmiotu zobowiązanego, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p. Udostępnieniu podlega informacja publiczna, czyli każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 u.d.i.p). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. bez wątpienia Spółka jest podmiotem publicznym, wykonuje zadania publiczne, jak również dysponuje majątkiem publicznym, stąd jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości, że informacje dotyczące stanowisk utworzonych w strukturze organizacyjnej Spółki (bez względu na datę ich powstawania), stanowią informację publiczną. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jednakże - zdaniem organu - Strona nie wykazała szczególnego interesu publicznego do czego została zobowiązana, gdyż organ wnioskowaną informację uznał za przetworzoną. Natomiast - zdaniem skarżącej – każdy pracodawca zobowiązany jest do odpowiedniego prowadzenia rejestrów swoich pracowników, a Spółka korzysta z programu "Kadry i płace Comarch ERP" i system dostosowany jest do przedkładania odpowiednich deklaracji i sprawozdać do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zatem dysponuje danymi pracowników, które są wprowadzane do systemu przy każdorazowym zatrudnieniu pracownika, a wnioskowana informacja sprowadza się do wyliczenia 25 nazw stanowisk, na które w 2019 r. zatrudniono nowych pracowników. Tym samym realizacja wniosku nie wymaga wytworzenia nowej jakościowo informacji wskutek podjęcia działań intelektualnych, których podjęcie w celu stworzenia nowej informacji uzasadniałoby przyjęcie, że przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej. Rozstrzygając powyższy spór należało podzielić stanowisko skarżącej, że zakres wnioskowanej informacji nie obejmuje obowiązku przetworzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że informacja publiczna przetworzona jest informacją jakościowo nową, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej. Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych. (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 202/12; wyrok NSA z dnia 26 listopada 2014 r. sygn.. akt I OSK 924/14). O informacji przetworzonej można mówić również wtedy, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żąda-niem informacji przetworzonej. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy utworzenie zbioru informacji prostych wymaga takiego nakładu środków i zaangażowania pracowników, które negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na podmiot zobowiązany, a w szczególności wymaga analizowania całego zbioru posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których oczekuje wnioskodawca (v. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, publ.: LEX nr 1068557 z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, publ.: LEX nr 1149133). Tym samym wykaz 25 stanowisk, na które w 2019r. zatrudniono nowych pracowników nie można uznać za informację przetworzoną, jak próbuje wykazać to organ. Struktura Spółki oparta jest na konkretnych regulacjach statuujących funkcjonowanie podmiotu, a ilość i jakość stanowisk wynika z tej struktury – co winno mieć odzwierciedlenie w stosownej dokumentacji pracowiczej. Zatem skoro Spółka jako podmiot zobowiązany do udostępniania informacji była zobligowana do udzielenia informacji mieszczącej się w katalogu z art. 6, to twierdzenia organu o 1-osobowej obsłudze spraw kadrowych i innym zakresie obowiązków w tym czasie – są całkowicie chybione i pozostają bez znaczenia dla sprawy. Organizacja bowiem funkcjonowania Spółki nie może stanowić eskulpacji niewywiązywania się z ustawowych obowiązków. Podobnie poza granicami niniejszej sprawy pozostaje skonfliktowanie stron i trwający proces w sądzie pracy. Podkreślić także należy, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej jest odformalizowane i uproszczone, co wynika z celu ustawy oraz z jej art. 10 ust. 2, stanowiącego, że informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Nie budzi wątpliwości, że złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie wszczyna również postępowania administracyjnego, prowadzonego w oparciu o przepisy K.p.a. (por. wyroki NSA z 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08 oraz z 30 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1991/12). Organ poinformował Skarżącego, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną, a tym samym celem jej udostępnienia konieczne jest wykazanie, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), zatem niewykazanie interesu publicznego w udostępnieniu informacji w terminie określonym w piśmie powoduje wydanie stosownej decyzji zgodnie z art. 16 ust. 1 w/w ustawy. Skoro jednak – co wyżej wskazano - żądana informacja nie ma charakteru informacji przetworzonej, to tym samym jej udostępnienie nie jest zwarunkowane wykazaniem przez wnioskodawcę przesłanki, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Konkludując całość uwarunkowań faktyczny i prawnych Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania zostało wydane z mocy art. 200 § 1 p.p.s.a. tej ustawy. ----------------------- 9