III SA/Gl 373/05
PostanowienieWSA w Gliwicach2005-04-07
Skład orzekający: Małgorzata Jużków
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w sprawie jednostek pomocniczych może zostać uwzględniona, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, wniesiona przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone, podlega odrzuceniu, jeżeli przed jej wniesieniem skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Brak takiego wezwania stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA w związku z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.Stan faktyczny
K.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej w O. dotyczącą powołania jednostek pomocniczych. Skarżący zarzucił radzie bezczynność w powoływaniu rad dzielnicowych, mimo złożenia przez mieszkańców listy poparcia. Burmistrz Miasta O. wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd odrzucił skargę z powodu niespełnienia tego wymogu formalnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na uchwałę Rady Miejskiej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie: jednostek pomocniczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę
W dniu [...] została wniesiona przez K.G, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga na uchwałę Rady Miejskiej w O. z [...] Nr [...] podjętą w sprawie powołania jednostek pomocniczych jakimi są rady dzielnicowe. Jednocześnie w tej samej skardze K.G. zarzucił Radzie Miejskiej w O. bezczynność w przedmiocie powoływania tychże jednostek. Skarga ta została wpisana pod sygn. akt III SA/Gl 3/05.
W uzasadnieniu skargi K.G. wyjaśnił, że przesłał do Burmistrza Miasta O. listę zawierającą 84 podpisy mieszkańców O., którą należało traktować jako wniosek o powołanie trzech rad dzielnicowych na terenie gminy O.. Wymienił tu Radę Dzielnicy [...], [...] i [...]. Rada zaś nie podjęła stosownych uchwał i nie powołała wskazanych jednostek pomocniczych.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta O. wniósł o jej odrzucenie, gdyż skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał Rady do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnił, że zaskarżoną uchwałą nr [...] z [...] Rada Miejska w O. przyjęła statuty dla 7 jednostek pomocniczych działających jako sołectwa. Są to [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. Natomiast na XX sesji Rady Miejskiej w O. w dniu [...] postanowiła nie powoływać jednostek pomocniczych w miejscowościach wskazanych przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 psa). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.s.a.) rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Punkt 5 do 7 odnoszą się do kontroli działalności jednostek samorządu terytorialnego i przewidują orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego inne niż prawa miejscowego oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Jak wynika z treści skargi dotyczy ona Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w O. z dnia [...] w sprawie przyjęcia statutów dla 7 jednostek pomocniczych, zatem akt podlegający kontroli sądu administracyjnego.
Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że została ona wniesiona przez osobę uprawnioną i z zachowaniem wymogów określonych przepisami prawa.
Art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity w Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy (na podstawie ich pisemnego upoważnienia). W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.
Jak wynika z przedstawionych Sądowi akt sprawy K.G. nie wezwał Rady Miejskiej w O. do usunięcia naruszenia prawa zaistniałego zaskarżoną uchwałą. Kierował pisma do Przewodniczącego Rady Miasta O. i Wojewody [...] o powołanie wskazanych jednostek pomocniczych. Nie wyjaśnił też dlaczego jego zdaniem zaskarżona uchwała narusza prawo. Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do tutejszego Sądu co skutkowało na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzającej ustawę - Prawo o ustroju (...) przesłaniem jej organowi celem udzielenia odpowiedzi.
Nie wnikając w meritum sprawy Sad stwierdził, że K.B. działając w imieniu własnym, gdyż nie przedstawił pisemnego upoważnienia do reprezentowania 84 mieszkańców O. popierających przeprowadzenie wyborów do Samorządu Mieszkańców O. złożył wniosek o powołanie rad dzielnicowych na terenie gminy O., który nie został uwzględniony przez Radę Miasta. Zaskarżoną uchwałą przyjęła ona statuty dla utworzonych 7 jednostek pomocniczych - sołectw. Z treści skargi nie wynika aby skarżący kwestionował legalność przyjętych zaskarżoną uchwałą statutów, ale można domniemywać, że zarzuca on zaniechanie powołania tążę uchwałą wnioskowanych przez niego rad dzielnicy. Sąd nie może opierać się jednak na domniemaniach. Strona skarżąca winna sprecyzować zarzuty stawiane zaskarżonej uchwale i wezwać Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa, a dopiero po uzyskaniu odpowiedzi lub upływie terminu do jej uzyskania może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jak słusznie zauważył zaskarżony organ w odpowiedzi na skargę K.B. nie spełnił ustawowego wymogu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, mającym zastosowanie na podstawie art. 102a tej ustawy w miejsce art. 52 § 3 i § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na względzie powyższe ustalenia, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym Sąd skargę odrzucił.
SW
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło