III SA/Gl 398/14

.Sygn. akt III SA/Gl 398/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Kupiec na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi R. G. (G.) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności) w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...] r. R. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] określające Stronie skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...]. W skardze R. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, jednakże wniosek ten nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Sąd rozpatrując powołane przesłanki w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nadania rygoru wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe zważył, że skoro wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a. szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że wstrzymaniu wykonania mogą podlegać wyłącznie akty, które nadają się do wykonania. Tymczasem przedmiot skargi w rozpatrywanej sprawie stanowi postanowienie nadające rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowienie to ogranicza się wobec tego jedynie do stwierdzenia natychmiastowej wykonalności decyzji, a udzielenie ochrony tymczasowej, może mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do aktów lub czynności, które mają przymiot wykonalności, a więc stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia (por. post. NSA z 1 grudnia 2011r., I FZ 403/11). Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie nie ma charakteru wykonalności, a zatem wniosek o wstrzymanie tego postanowienia jako niedopuszczalny podlega oddaleniu. Na marginesie wskazać należy, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania wobec aktów stwierdzających lub tworzących po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające jej zastosowanie, a wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawiera uzasadnienia, przy czym Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (por postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678). Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.