III SA/Gl 413/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia NSA Anna Apollo, Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2019 r. sprawy ze skargi W.P. na postanowienie Prezesa Sądu Okręgowego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie z dnia [...] r. nr [...] Prezesa Sądu Rejonowego w C. wydane w oparciu o art. 134 k.p.a. w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U z 2018 roku poz. 1330) stwierdzające niedopuszczalność odwołania W.P. – dalej strona - od wydanego pisma Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] roku o udzielenie informacji publicznej . Stan sprawy jest następujący ; Wnioskiem z dnia [...] roku W. P. powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej wniósł do Prezesa Sądu Rejonowego w C. wniosek o udzielenie mu odpowiedzi na pytania: 1) ile razy i w jakich datach E.P. spotkał się z 2) sędzią Sądu Rejonowego w C. I. L. w związku ze sprawami A.P.?, 3) ile razy i w jakich datach A.P. spotkała się z 4) sędzią Sądu Rejonowego w C. I. L. w związku z prowadzonymi sprawami sądowymi oraz sprawami prowadzon5mii przez Komornika Sądowego A.S. z wniosku W.P. przeciwko A.P.? Wyjaśnił, że z uzyskanych przez niego informacji wynika, że Pani A.P. odwiedzała Panią Sędzię w ramach realizowanych przyjęć interesantów, a uzyskanie informacji dotyczących W odpowiedzi na powyższe Prezes Sądu Rejonowego w C. pismem z dnia [...] roku poinformował, że informacja o udostępnienie której wnioskodawca wystąpił nie jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 06 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (DZ.U. z 2018, poz. 1330). Wyjaśnił, że informacją publiczną jest informacja o sprawach publicznych. Pod pojęciem sprawy publicznej w jej najszerszym ujęciu należy rozumieć te źródła informacji, które powstają w związku z działaniem lub zaniechaniem podmiotu zobowiązanego oraz jego funkcjonariuszy w zakresie wynikającym z wykonywania zadań i kompetencji publicznoprawnych, a także szeroko rozumianym dysponowaniem majątkiem publicznym. Pismem z dnia [...] roku W. P. ponowił swój wniosek. Dodał, że obawia się sytuacji, w której czynności Sądu ustalane są w trybie spotkań prywatnych i mają rzeczywiste odzwierciedlenie na stan procesu oraz egzekucji komorniczej prowadzonej przeciwko A.P.. Pismem z dnia [...] roku Prezes Sądu Rejonowego w C. ponownie poinformował W.P., że informacja, której udzielenia się domaga nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 06 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. W dniu [...] roku skarżący wniósł do Prezesa Sądu Okręgowego w C. odwołanie od decyzji Prezesa Sądu Rejonowego w C. o odmowie udzielenia informacji publicznej, kwestionując stanowisko Prezesa, że powyższe informację nie mają charakteru informacji publicznej, co jest nieprawdą ponieważ interes publiczny związany z licznymi postępowaniami prowadzonymi przed Sądem Rejonowym w C., Sądem Okręgowym w C. oraz postępowaniami komorniczymi przemawia bezpośrednio za ujawnieniem powyższej informacji jako informacji publicznej. Żądana informacja dotyczy ustawowych kompetencji w ramach stosowania prawa i podejmowania czynności faktycznych. Ponadto, szczególnie ważny interes publiczny dotyczy sposobu funkcjonowania organu i urzeczywistnienia w pracy Sądu zasad rzetelności i bezstronności w postępowaniach prowadzonych z udziałem A.P.. Prezes Sądu Rejonowego w C. pismem z dnia [...] roku poinformował skarżącego że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Jednocześnie odpowiadając na pytania, poinformował, że 1) nie jest prowadzona ewidencja interesantów przychodzących na dyżur Prezesa Sądu Rejonowego, 2) w 2018 roku nie doszło do zmiany tej ewidencji, 3) nie ma katalogu przyczyn odmowy przyjęcia interesanta przychodzącego na dyżur Prezesa Sądu Rejonowego, w każdym przypadku w zależności od okoliczności Prezes podejmuje decyzję, jakich informacji może udzielić, a jakich odmawia udzielenia, podając ustnie przyczyny odmowy podczas dyżuru, 4) nie istnieje obowiązek umawiania się na dyżur, wystarczy osobiste stawiennictwo w czwartek pomiędzy godziną 9, a 13, 5) można ustalić telefonicznie, czy w dany czwartek Prezes Sądu Rejonowego przyjmuje interesantów, czy też z powodu urlopu bądź innej przyczyny jest nieobecny i kto go zastępuje tego dnia. Można zatem zapowiedzieć swoją wizytę na dyżurze ale o kolejności przyjęcia decyduje faktyczna obecność tego dnia w budynku Sądu, 6) interesanci decydują, kto oprócz nich ma być obecny podczas wizyty na dyżurze i okoliczność ta nie jest nigdzie ewidencjonowana. Pismem z dnia [...] roku skarżący wyjaśnił, że jego pismo z dnia [...] roku stanowiło odwołanie od decyzji Sądu Rejonowego w C. w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej na złożone przez niego pytanie. Wiceprezes Sądu Okręgowego w C. oceniając odwołanie uznał, iż stanowisko Prezesa Sądu Rejonowego w C. stwierdzające, że żądanie strony nie dotyczy udzielenia informacji publicznej jest trafne i w konsekwencji w dniu [...] r wydał postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] r . W jego ocenie informacja, której udzielenia domaga się W. P. nie mieści się w zakresie pojęcia informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2018 roku, poz. 1330). Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 w/w ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W omawianym kontekście organ zaznaczył, iż art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. ,,d-f’ ustawy wskazuje wprost, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania oraz o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych. Nie mniej jednak zdaniem organu złożony wniosek nie dotyczy żadnej ze wskazanych kategorii informacji. Nie każde zaś działanie organu władzy publicznej będzie przedmiotem informacji publicznej, ale tylko takie, które zawiera pewien dodatkowy element w postaci "sprawy publicznej". Odnosi się ono bowiem do funkcjonowania państwa i jego organów, dotyczącego interesów szerszej grupy obywateli lub gospodarowania mieniem publicznym. Podkreślił iż posługiwanie się przy wykładni przepisu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wyłącznie lub przede wszystkim kryterium podmiotowym jest niczym nieuprawnione, zwłaszcza jeśli zważyć, że ustawa traktuje prawo do informacji publicznej jeszcze szerzej niż normy konstytucyjne. Daje ona prawo do uzyskania informacji o sprawach publicznych, nie przyznaje jednak uprawnienia do otrzymania każdej informacji będącej w posiadaniu adresata (zob. wyrok z dnia 12.04.2017 roku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim II SAB/Go 10/ 17) Zdaniem organu w istocie wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, która nie jest związana z funkcjonowaniem Sądu Rejonowego w C. jako instytucji publicznej, tylko zmierza do uzyskania danych dotyczących określonych osób fizycznych, które ewentualnie mogły być przyjęte jako interesanci przez Prezesa Sądu Rejonowego w C.. Tymczasem jak wskazał WSA w Krakowie w wyroku z dnia 23.02.2018 roku (II SAB/Kr 247/17) celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest zaspokajanie prywatnych potrzeb w postaci pozyskiwania informacji przeznaczonych dla celów innych niż te związane z zapewnieniem transparentności władzy publicznej. Przyjmuje się, że nie stanowi informacji publicznej np. informacja dotycząca kalendarza spotkań ministra (zob. wyr. WSA w Warszawie z 6.4.2017 r., II SAB/Wa 565/16, Legalis), czy terminarz spotkań organów władzy publicznej (zob. wyr. WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27.10.2016 r., II SA/Go 653/16, Legalis). Organ podkreślił, iż zgodnie z treścią art. 134 k.p.c. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z powyższej regulacji wynika, że organ odwoławczy ustala m.in. czy odwołanie jest dopuszczalne. W ocenie Wiceprezesa Sądu Okręgowego w sprawie zachodzi niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych. Niedopuszczalność rozpatrywania w tym zakresie obejmuje m.in. przypadki braku przedmiotu zaskarżenia. Podniósł, iż w myśl art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji administracyjnej. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne, gdy zostało wniesione od czynności organu, która nie jest decyzją administracyjną. Pod pojęciem decyzji administracyjnej rozumie się takie oświadczenie woli organu administracyjnego, które wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego o charakterze administracyjnoprawnym (zob. uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 4/13). Decyzję ujmuje się jako akt o charakterze materialnym i procesowym. W znaczeniu materialnym jest to kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli organu administracyjnego, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygającym sprawę konkretnie oznaczonej osoby fizycznej lub prawnej (patrz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5.02.1988 r., sygn. akt III AZP 1/88, OSPiKA z 1989 r. Nr 3, poz. 59). Natomiast w znaczeniu procesowym decyzja załatwia sprawę administracyjną. Tymczasem pismo z dnia [...] r. wskazujące, że informacje o udostępnienie której wnioskodawca wnosi nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy dnia 06 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej nie jest decyzją w w/w rozumieniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie z [...] r skarżący postawił zarzuty naruszenia art. 1, art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie podanie w jakim zakresie możliwym było udzielenie informacji w zakresie udostępnienia danych, błędne nie wydanie rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej, błędne powoływanie się na przepisy k.p.c. i k.p.a., naruszenie zasad postępowania przez jego prowadzenie z ograniczeniem uprawnienia strony do jego udziału . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując pogląd o braku podstaw do wydania decyzji administracyjnej w zakresie złożonego wniosku o informację publiczną. Wskazał, iż w istocie Prezes Sądu Okręgowego w C. na stronie 4 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia omyłkowo wskazał art. 134 k.p.c., zamiast prawidłowego art. 134 k.p.a. Niemniej jednak w uzasadnieniu przywołana została właściwa treść art. 134 k.p.a., a nadto na stronie 1 w/w postanowienia jako postawę rozstrzygnięcia prawidłowo podano art. 134 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma z dnia [...] r. Sądu Rejonowego w C. dot. zawiadomienia strony, iż jego żądanie dotyczy udostępnienia informacji innej niż publiczna wydanego na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego i sprowadza się do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionego przez skarżącego od pisma z dnia [...] r. Sądu Rejonowego w C.. Uznanie, że odwołanie jest niedopuszczalne stanowi konsekwencję stanowiska organu, że wymienione wyżej pismo nie jest decyzją administracyjną. Jest bowiem bezsporne i wynika to z art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, że odwołanie przysługuje od decyzji. Stąd też w sytuacji, gdy określony akt nie jest decyzją administracyjną, to wniesienie od niego odwołania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, co organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić w postanowieniu wydanym na podstawie wymienionego już powyżej art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej – dalej u.d.i.p. -w art. 16 przewiduje wydanie decyzji administracyjnej jedynie w dwu przypadkach: w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej i w przypadku umorzenia postępowania, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy. Artykuł 16 ust. 1 u.d.i.p. ma zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji, spełniony jest warunek przedmiotowy -informacja ma charakter informacji publicznej i podmiotowy - podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji lub umorzenie postępowania . Brak jednego z w/w elementów oznacza zakaz załatwienia sprawy w drodze decyzji administracyjnej. Podobnie niedopuszczalne jest wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu komentowanej ustawy. Jej przepisy nie znajdują bowiem wówczas zastosowania, a tym samym nie może być stosowany art. 16 ustawy (zob. wyroki NSA w Warszawie z: 11 grudnia 2002 r., II SA 2867/02 oraz z 19 grudnia 2002 r.). Istota sporu sprowadza się do wyjaśnienia, czy w tej sprawie spełniony został zakres przedmiotowy stosowania ustawy, a więc czy żądane przez w. P. informacje w zakresie udzielenia mu odpowiedzi na pytania: ile razy i w jakich datach E.P. spotkał się z sędzią Sądu Rejonowego w C. I. L. w związku ze sprawami A.P., ile razy i w jakich datach A.P. spotkała się z sędzią Sądu Rejonowego w C. I. L. w związku z prowadzonymi sprawami sądowymi oraz sprawami prowadzonymi przez Komornika Sądowego A.S. z wniosku W.P. przeciwko A.P. są informacjami publicznymi. Zakres zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej unormowany został w art.1 zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej zostały określone w art. 4 zgodnie z którym obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:1) organy władzy publicznej; (......) W myśl art.4 ust.3 obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Niewątpliwie zatem, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów. Zakres przedmiotu informacji publicznej został określony :w art. 6, ust. 1, który stanowi, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) statusie prawnym lub formie prawnej, b) organizacji, c) przedmiocie działalności i kompetencjach, d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, f) majątku, którym dysponują; (pkt; 2); zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej, c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych, d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych, (pkt 3). Zdaniem Sądu w spornej sprawie nie mamy do czynienia z żądaniem które obejmowałoby przedmiot informacji publicznej i jako takie podlegałoby udostępnieniu w trybie tej ustawy. Przyjmując, iż żądana informacja dotyczy informacji podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznej gdyż Sąd Rejonowy, w związku z zaliczeniem do kategorii organów władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). jest organem władzy publicznej to i tak zakres żądanej informacji nie mieścił się w zakresie przedmiotu informacji publicznej określonym w art. 6 ustawy. We wskazanym art. 6 ust 1. pkt 3 lit. d, e, f u.d.i.p. udostępnieniu w ramach informacji publicznej podlega informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, Jak już wskazano wnioskowany zakres informacji nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej albowiem przede wszystkim musi się odnosić do sfery faktów, to jest sfery objętej działaniem działania sądu rejonowego. W wyroku z dnia 13.11.2013 r., sygn. akt P 25/12 (publ. OTK 122/8/A/2013) Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że pojęcie informacji publicznej i sprawy publicznej podlega ustaleniu również, a może nawet przede wszystkim, w oparciu o art. 61 Konstytucji RP. Wymienione przepisy są podstawą przyjęcia, że informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź go dotyczących, w tym w szczególności o sposobie przyjmowania i załatwiania spraw. Tymczasem zauważyć należy, iż jak wynika z akt sprawy (vide pismo Prezesa Sadu Rejonowego z dnia [...] r. znak sprawy [...] ewidencja interesantów przychodzących na dyżur prezesa Sądu Rejonowego, czyli informacja której to udzielenia się domaga strona, nie jest prowadzona. Zatem, gdy żądane informacje nie istnieją w formie realnych dokumentów, a stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d, e, f udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw, stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych, domaganie się konkretnych informacji co do sposobu przyjmowania interesantów i uzyskania informacji odnośnie spersonifikowanych osób nie stanowi informacji publicznej, a tym samym w tym zakresie nie mogło być to objęte wnioskiem o ich udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zakres przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej wytycza bowiem i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Skoro zatem wniosek w zakresie podania" ile razy i w jakich datach E.P. spotkał się z sędzią Sądu Rejonowego w C. I. L. w związku ze sprawami A.P., ile razy i w jakich datach A.P. spotkała się z sędzią Sądu Rejonowego w C. I. L. w związku z prowadzonymi sprawami sądowymi oraz sprawami prowadzonymi przez Komornika Sądowego A.S. z wniosku W.P. przeciwko A.P. nie jest informacją publiczną to nie podlega on udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W sytuacji zatem, gdy w sprawie mamy do czynienia z sytuacją wykluczającą możliwość wydania decyzji administracyjnej od której to służy jedynie odwołanie prawidłowym było podjęcie postanowienia o niedopuszczalności odwołania co po myśli art.134 kpa słusznie uczyniono. Podnoszony w skardze zarzut błędnego podania przez organ w treści pisma z dnia [...] r. art. 134 kpc jako podstawy prawnej jest zasadny albowiem istotnie nieprawidłowo podano tę regulację jako stosowaną w sprawie . Powyższe uchybienie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy w sytuacji gdy w sentencji spornego postanowienia podano prawidłową podstawę prawną – art. 134 kpa wystosowanego do strony pisma i prawidłowo w sprawie te normę prawną zastosowano. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.