III SA/Gl 428/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi postanawia: zwolnić skarżącego od wpisu sądowego od skargi. W treści skargi skarżący reprezentowany przez fachowego pełnomocnika procesowego domagał się zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wniosek swój sprecyzował oświadczając, że nie dysponuje środkami na pokrycie wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku strona oświadczyła, że od [...] r. nie prowadzi już działalności gospodarczej i aktualnie utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości [...] zł. Wszystkie pozostałe pola i rubryki urzędowego druku formularza PPF skarżący pozostawił wykreślone. Następnie, w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, pismem z dnia [...] r. skarżący nadesłał następujące dokumenty: zaświadczenie, zgodnie z którym wnioskodawca zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej od dnia [...] r. na okres [...] lat; wyciąg z rachunku bankowego z Bank "A" z dnia [...]r.; potwierdzenie wypłaty skarżącemu świadczenia rentowego netto ([...] zł); decyzja ZUS z dna [...]r. o waloryzacji świadczenia rentowego; poświadczenie zameldowania na pobyt stały pod wskazanym przez stronę adresem miejsca zamieszkania z dnia [...] r., stwierdzające, że ze skarżącym zameldowane na pobyt stały są jeszcze trzy osoby; zeznanie podatkowe skarżącego PIT – 36 za 2013 r. Z oświadczenia pełnomocnika skarżącego wynika, że miesięczne wydatki skarżącego kształtują się w sposób następujący: mieszkanie i media – 350 zł; wyżywienie – 600 zł; lekarstwa – 160 zł. Skarżący wyjaśnił także, że razem z nim, w jego lokalu zamieszkują: jego córka A. P., matka samotnie wychowująca dwoje dzieci (wnuków skarżącego) K. P. i L. P., jednakże skarżący nie prowadzi z córką wspólnego gospodarstwa domowego. Pełnomocnik procesowy ponadto podkreślił, że fakt zameldowania pod tym samym adresem nie jest równoznaczny ze wspólnym gospodarstwem domowym. Mając powyższe na uwadze, Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§ 4). W zakresie całkowitym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej winno nastąpić wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Natomiast częściowe przyznanie prawa pomocy następuje w przypadku, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W tym miejscu należy podkreślić, że B. P. składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego od skargi. We wniosku skarżący wykazał, że jego jedynym źródłem utrzymania jest renta chorobowa, która miesięcznie wynosi [...] zł. Tym samym zdobycie środków na poniesienie należnych w sprawie opłat sądowych leży poza zasięgiem jego możliwości finansowych. W tym stanie rzeczy Sąd mając na uwadze bardzo trudną sytuację finansową skarżącego postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.