III SA/Gl 436/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Wyrokiem z dnia 15 listopada 2016 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 436/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Przesyłką z 14 października 2016 r. stronie skarżącej zostało wysłane poinformowanie o terminie rozprawy. Jednak przesyłka nie została odebrana. Pismem procesowym datowanym na 9 grudnia 2016 r., strona skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z załączonym wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca wskazała, że nie miała możliwości dochowania terminu na zgłoszenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku gdyż w okresie rzekomych prób doręczania przesyłki przez doręczyciela przebywał w miejscu zamieszkania to jest w R. przy ul. [...], jednak, jak twierdzi, w oddawczej skrzynce pocztowej, ani w żadnym innym ustawą przewidzianym miejscu, nie pozostawiono awizo przesyłki poleconej. Również, według skarżącego, nikt z zamieszkujących pod tym adresem osób i sąsiadów awiza przesyłki nie widział i nie zabrał. Na dowód tej okoliczności przedłożył oświadczenie J.K. - właściciela domu. Ponadto skarżący wskazał, że kiedy był w placówce pocztowej odebrać przesyłki, dla których pozostawiono awiza wówczas na podstawie przedłożonych awiz pracownik poczty nie doręczył mu zawiadomienia o rozprawie. Nadesłał także zgłoszenie reklamacyjne oraz wyjaśnienia Poczty. Stwierdził jeszcze, iż niedoręczenie przez listonosza przesyłki nie jest pierwszym takim zdarzeniem. Poczta, rozpatrując zażalenie, poinformowała, iż nie uznaje za uzasadnioną skargi, bowiem przesyłka została wydana do doręczenia w dniu 19.10.16r. i w tym samym dniu została awizowana. Powtórnie została awizowana w dniu 27.10.16r. a ostatecznie zwrócona w dniu 4.11.16r. Poczta wyjaśnia, ze listonosz podjął z całą pewnością próbę doręczeń przesyłki a zawiadomienie o nadejściu przesyłki pozostawił w skrzynce oddawczej. Wyjaśnienia Poczty zgadzają się z informacjami zawartymi na potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz na kopercie znajdującymi się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tekst jedn.), zwana dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). Zaznaczyć przy tym należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez stronę skarżącą we wniosku nie są okolicznościami, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Zawiadomienie o terminie rozprawy zostało wysłane skarżącemu na adres przez niego wskazany pismem z 14 października 2016 r., należy uznać go za doręczone z upływem dnia 2 listopada 2016 r., zgodnie z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe na drzwiach adresata. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w powyżej pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Dodać trzeba, iż skarżący wszystkie jak do tej pory przesyłki odbierał po ich uprzednim awizowaniu i to jak wynika z akt sprawy część z nich doręczał listonosz, ten sam, co w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Sądu nie można w tym przypadku mówić o dołożeniu wszelkiej staranności i braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącego. Podkreślić należy, że do tej pory przesyłki sądu, także te awizowane, odbierał skarżący osobiście a zawiadomienie zawsze pozostawiane było, tak jak i tym razem, w oddawczej skrzynce pocztowej. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 2 wyżej powołanej ustawy, należało odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.