III SA/Gl 467/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, , , po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Miasta W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia taryfy na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uchwałą Nr [...] z [...]r. Rada Miasta W., na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity w Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ) oraz art. 24 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków ( Dz. U. Nr 72, poz. 747) zatwierdziła taryfy dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego doprowadzenia ścieków na terenie gminy W. Zawiadomieniem z [...]r. Wojewoda [...] poinformował Radę o wszczęciu postępowania nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności wyżej wskazanej uchwały. Jako podstawa prawna podany został art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu podano, że taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków winno określić przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne, tymczasem ze stanu sprawy wynika, że na terenie gminy takie przedsiębiorstwo nie funkcjonuje, a zatwierdzona taryfa opracowana została przez właściwy merytorycznie Wydział Urzędu Miasta W. Nadto wskazano również, że zatwierdzone ceny za dostawę wody, za odprowadzanie ścieków oraz za przyjęcie ścieków z wozów asenizacyjnych do oczyszczalni ścieków nie stanowią taryfy w rozumieniu § 4 i § 5 rozporządzenia z 7 czerwca 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków ( Dz. U. Nr 26, poz. 257). Rozstrzygnięciem nadzorczym z [...]r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta W. Nr [...] z [...]r. jako sprzecznej z art. 20 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz § 4 i § 5 wskazanego wyżej rozporządzenia. W uzasadnieniu wskazano, że gmina wykonująca zadania z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę nie może być uznana za przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, a zatem nie stanowi przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu..., a tym samym nie może określać taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę. Dalej wskazano, że Rada Miasta podejmując przedmiotową uchwałę ograniczyła się do wskazania poszczególnych rodzajów prowadzonej na terenie gminy działalności w zakresie zbiorowego dostarczania wody i odprowadzania ścieków oraz ustaliła wysokość cen za świadczone usługi dla wszystkich odbiorców zasilanych z komunalnej sieci wodociągowej. Tak zaś ustalone "ceny za ..." nie stanowią taryfy w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa. Okoliczności faktyczne dotyczące zbiorowego zaopatrzenia w wodę w Gminie W. zostały potwierdzone przez Burmistrza w pismach z [...]r. oraz [...]r. Rozstrzygnięcie doręczono Radzie Miasta W. 17 stycznia 2005 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, a 14 lutego 2005 r. zaskarżone wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody. Wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego pełnomocnik Rady Miasta W. zarzucił wydanie go z naruszeniem prawa materialnego: - przez błędną wykładnię art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę przez przyjęcie, że Urząd Miasta W. nie jest gminną jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, - przez błędną wykładnię art. 2 ustawy z 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej poprzez przyjęcie, że gospodarka komunalna może być prowadzona wyłącznie w formie zakładu budżetowego lub spółki prawa handlowego oraz - błędne zastosowanie § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 czerwca 2002 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków poprzez przyjęcie, że mają one zastosowanie do uchwał rady miasta w sprawie zatwierdzenia taryfy, o której mowa w art. 24 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na wezwanie Sądu, doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 maja 2005 r. złożono w Biurze Podawczym 25 maja 2005 r. uchwałę Rady Miasta W. Nr [...][...]r. w sprawie zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Uchwałę podjęto na podstawie art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym i nadając jej moc od [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności rozważenia wymagała skuteczność wniesienia skargi w związku z uchybieniem uzupełnienia braków formalnych skargi, a w szczególności w związku z faktem późniejszego podjęcia przez Radę Miasta W. uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego. Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że została ona wniesiona przez osobę uprawnioną i z zachowaniem wymogów określonych przepisami prawa. Art. 98 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tekst jednolity w Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencje zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Do postępowania w niniejszych sprawach mają zastosowanie przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej ( art. 98 ust. 3 i ust. 4). Nie wnikając w meritum sprawy Sąd stwierdził, że przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane [...]r. i doręczone skarżącej 17 stycznia 2005 r., co jest w sprawie okolicznością niesporną. Skarga została wniesiona 15 lutego 2005 r. za pośrednictwem Wojewody [...], a zatem zgodnie z wymogami określonymi art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270, w skrócie p.s.a.). Jak wynika jednak z ust. 3 art. 98 ustawy o samorządzie gminnym podstawą wniesienia skargi jest uchwała organu gminy, to powinna być ona podjęta w tym samym terminie. Ewentualne wniesienie skargi przez gminę na rozstrzygnięcie organu nadzoru może być uzupełnione przez późniejsze podjęcie uchwały przez organ gminy w tym przedmiocie tylko jeżeli nastąpiło to w 300 – dniowym terminie do wniesienia skargi. Sąd orzekający zgadza się z poglądem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 sierpnia 1991 r., sygn. akt SA/Wr 637/91 ( OSP 1992, nr 11, poz. 234) oraz z 19 maja 1999 r. sygn. akt II Sa/Wr 1499/98 ( OSS 1999/4/116) zgodnie z którym warunek określony w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym należy uznać za spełniony nie tylko wtedy, gdy uchwała została podjęta przed wniesieniem skargi, ale także wtedy, gdy wprawdzie została podjęta po wniesieniu skargi, lecz przed upływem 30 dniowego terminu do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego oraz została przesłana sądowi administracyjnemu w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu 25 maja 2005 r., na wezwanie Sądu doręczone pełnomocnikowi strony 16 maja 2005 r. została przedłożona Uchwała Rady Miasta W. Nr [...] z [...]r. w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z [...]r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miasta W. nr [...]z [...]r. z mocą od [...]r. W świetle powyższego, skoro skarżąca mimo wezwania Sądu nie przedłożyła w wyznaczonym terminie, który upłynął 23 maja 2005 r. żądanej uchwały, gdy ponadto uchwała taka została podjęta 23 maja 2005 r., to wniesiona skarga, jako wadliwa podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. su.