III SA/Gl 483/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r. przy udziale – sprawy ze skargi E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [... r., nr [...] , Dyrektor Izby Skarbowej w K. , powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 , dalej powoływana jako ustawa O.p.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. znak: [...]określającą E. R. za kwiecień 2007 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną: W oparciu o ustalenia zawarte w wyniku kontroli podatkowej przeprowadzonej w zakresie wywiązywania się E. R. jako przedsiębiorcy prowadzącego firmę "A" P.U.H. w J. z obowiązków podatkowych w podatku od towarów i usług, wszczęte zostały z urzędu postępowania podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r., a w tym za kwiecień 2007 r. Organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że w [...] r. E. R. zaewidencjonował 12 faktur wystawionych przez firmę ""B" " T. C. w G. , dokumentujących nabycie towarów i usług (m.in. usługi transportowe, roboty budowlane, zakup części do maszyn i części samochodowych). W oparciu o zebrany materiał dowodowy stwierdzono, że faktury VAT wystawione przez T. C. dokumentują czynności, które nie zostały dokonane, a rejestry zakupów są nierzetelne. Stwierdzono ponadto drobne nieprawidłowości dotyczące księgowania, przy czym tych ustaleń strona nie kwestionowała. W konsekwencji tego za poszczególne miesiące 2007 r. wydane zostały decyzje, w których Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. jako organ pierwszej instancji odmówił E. R. prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z transakcjami z firmą ""B" " T. C. w G. i rozliczył podatek od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe, w tym decyzją z dnia [...] r. określił E. R. prawidłową wysokość z tytułu podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...]zł (w miejsce zadeklarowanej przez podatnika, w złożonej deklaracji VAT-7, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł). Pismem z dnia [...] r. E. R. odwołał się od tej decyzji wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji i ponowne określenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W uzasadnieniu odwołujący się podniósł, iż nie kwestionuje nieprawidłowości stwierdzonych przez organ podatkowy w rozliczeniu podatku od towarów i usług za okres objęty tą decyzją. Powodem złożenia odwołania było natomiast kwestionowanie decyzji organu pierwszej instancji za wcześniejsze miesiące roku 2007, w których organ podatkowy odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z transakcjami z firmą ""B"" T. C. , co miało wpływ na rozliczenie miesiąca kwietnia 2007 r. W toku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w oparciu o ustalenia zawarte w protokole kontroli podatkowej, przeprowadzonej na podstawie upoważnienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. , postanowieniem z dnia [...] r. wszczęte zostało z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. W wydanej decyzji organ podatkowy stwierdził naruszenie art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej powoływana jako ustawa o VAT), zgodnie z którym: "obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 tej ustawy. Z ustaleń organu wynika, że podatnik bezpodstawnie dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony /w łącznej kwocie [...] zł z tytułu nabycia paliwa w części wykorzystywanej do napędu samochodów osobowych [...] , [...]i [...]. W wydanym rozstrzygnięciu organ pierwszej instancji uwzględnił także zmianę zadeklarowanej w rozliczeniu za kwiecień 2007r. kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym z przeniesienia z rozliczenia za poprzedni miesiąc - zgodnie z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. znak: [...] określającą za marzec 2007 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł (w miejsce zadeklarowanej przez podatnika kwoty ww. nadwyżki w wysokości [...] zł). Dokonując oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Uregulowanie zawarte w art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT stanowi natomiast, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3. Zdaniem organu odwoławczego, z ustaleń poczynionych w toku postępowania podatkowego (niekwestionowanych przez odwołującego się) wynika, że w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za analizowany okres, obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w łącznej kwocie [...] zł dokonano z naruszeniem ww. przepisów prawa podatkowego. Ponadto zasadnie organ podatkowy, w rozliczeniu podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r., skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu także o nieprawidłowo wykazaną kwotę z przeniesienia z deklaracji VAT-7 za miesiąc poprzedni. Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy o VAT zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismem z dnia [...] r. strona wniosła o: - uchylenie decyzji w części dotyczącej nie uznania przez organ podatkowy podatku naliczonego, wynikającego z faktur firmy ""B" " T. C. oraz zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w K. kosztów postępowania sądowego. Podniesiona w uzasadnieniu skargi argumentacja odnosiła się wyłącznie do nieuzasadnionego, w ocenie skarżącego, zakwestionowania prawa podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach VAT, na których jako sprzedawca widnieje ""B" " T. C. Firma Handlowo Usługowa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w którym szczegółowo odniósł się do twierdzeń skarżącego. Uznał również, że zarzuty podniesione w skardze należy uznać za nietrafne, bowiem zaskarżona decyzja stanowi konsekwencję prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za marzec 2007 r., a organ podatkowy zasadnie skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu także o nieprawidłowo wykazaną kwotę z przeniesienia z deklaracji VAT-7 za poprzedni miesiąc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Ponadto Sąd może stwierdzić nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli została wydana: z naruszeniem przepisów o właściwości, bez podstawy prawnej, z rażącym naruszeniem prawa , dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa, w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą ( art. 145 § 1 pkt 3 tej ustawy w związku z art. 247 § 1 O.p. Nadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu decyzja będąca przedmiotem kontroli nie narusza przepisów prawa i jako taka jest prawidłowa. Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej w K. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu rozpoznającego skargę podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są jako pozbawione racji całkowicie chybione. Skarżący zarzuca, że wbrew ustaleniom organów podatkowych przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w zakwestionowanych przez organ podatkowy fakturach VAT, na których jako sprzedawca towarów i usług widnieje ""B" " T. C. Firma Handlowo Usługowa. Należy przy tym wskazać, że w okresie rozliczeniowym objętym zaskarżoną decyzją tj. w kwietniu 2007 r. organ podatkowy nie stwierdził żadnej transakcji potwierdzonej fakturą wystawioną przez T. C. na rzecz skarżącego, natomiast w rozliczeniu podatku od towarów i usług za ten miesiąc organ podatkowy skorygował kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu o nieprawidłowo wykazaną kwotę z przeniesienia z deklaracji VAT-7 za poprzedni miesiąc, w którym zakwestionowano transakcje pomiędzy skarżącym a T. C. co znalazło wyraz w decyzji organu za marzec 2007 r. W szczególności zgodnie z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. została określona E. R. za marzec 2007 r. nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł (w miejsce zadeklarowanej kwoty ww. nadwyżki w wysokości [...] zł). Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy przede wszystkim podkreślić, że w tej sprawie istotny jest fakt, że strona zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów wskazuje wyłącznie zarzuty związane z decyzjami dotyczącymi poprzednich miesięcy, a dotyczących wystawienia przez ""B" " T. C. Firma Handlowo-Usługowa faktur VAT wystawionych za usługi transportowe, budowlane oraz na zakup części do maszyn i samochodów, które rzutują na podjęte rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Sąd rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną postawą prawną bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W niniejszej sprawie należy najpierw odwołać się do obowiązujących w tym zakresie uregulowań prawnych. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organ prawidłowo wskazał na art. 99 ust. 12 ustawy o VAT, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. Ponadto zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Od tej generalnej zasady ustawa o VAT przewiduje wyjątki. W myśl art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3. W ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organ podatkowy prawidłowo zastosował ww. przepisy prawa materialnego przytaczając ich treść i dokonując właściwej subsumpcji. Zarzuty skargi w istocie dotyczą ustaleń faktycznych dokonanych przez organy podatkowe w innych okresach rozliczeniowych, w tym w poprzedzającym okresie rozliczeniowym tj. w marcu 2007 r., który bezpośrednio rzutuje na rozliczenie kwietnia 2007r. Reasumując Sąd doszedł do przekonania, że stan faktyczny sprawy ustalony przez organy nie budzi wątpliwości i ustalono go z zachowaniem reguł wynikających z ustawy Ordynacja podatkowa. Sąd nie dopatrzył się w związku z tym naruszenia wskazanych w skardze przepisów normujących postępowanie dowodowe i zasady jego prowadzenia w sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tym bardziej, że zarzuty te odnoszą się do innych okresów rozliczeniowych. Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie podziela zatem przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że organ podatkowy prawidłowo zastosował i wykazał podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia. Organ podatkowy nie naruszył przy tym reguł postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.