III SA/Gl 497/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K.., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej jako "O.p.", po rozpatrzeniu odwołania A. G. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r., znak: [...] , określającej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w podatku od towarów i usług za [...] 2004 r. w kwocie [...] zł, - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Podstawą prawną wydania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. był art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) a podstawą faktyczną ustalenie, iż podatnik w złożonej deklaracji za [...] 2004 r. zawyżył kwotę podatku do przeniesienia na następny miesiąc o [...] zł. Uzasadniając w/w decyzję Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w dniu [...] r. decyzją nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia z [...] 2004 r. na [...] 2004 r. z kwoty [...] zł na kwotę [...] zł. Powyższe miało wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług za [...] 2004 r., dlatego też Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję nr [...] z dnia [...] r., w której określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w podatku od towarów i usług za [...] 2004 r. w kwocie [...] zł. We wspólnym odwołaniu wniesionym od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. od nr [...] do nr [...], w tym także od decyzji utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...],będącą przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, A.G. podniósł, że nie mógł dotrzymać terminu na złożenie dokumentacji podatkowej, wyznaczonego na dzień [...] 2008 r., jako że w dniu [...] 2008 r. został aresztowany. Wyjaśnił, że część dokumentów stracił w wyniku pożaru samochodu oraz że błędnie podał numery rejestracyjne pojazdu, który uległ spaleniu. Wyznaczonego terminu na złożenie dokumentacji ([...] 2008 r.) nie mógł dotrzymać, gdyż od dnia [...] do [...] 2008r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. W czasie jego trwania w dniu [...] 2008 r. wyjechał na uzgodnioną operację do R.. W trakcie podróży odebrał dokumenty ze spalonego samochodu i dostarczył do księgowej oraz poddał się operacji przepukliny w dniu [...] 2008 r. w Szpitalu im. [...] w P.. Następnego dnia, tj. [...] 2008 r. był już w Szpitalu [...] w R. z rozpoznaniem "przepuklina, guz pachwinowy", gdzie przebywał wg niego do [...] 2008 r. Po powrocie do Polski, według oświadczenia skarżącego, dalej przebywał na zwolnieniu lekarskim i kompletował dokumenty, gdyż termin do ich przedłożenia do Urzędu Kontroli Skarbowej mijał w dniu [...] 2008 r., nie zdołał ich jednak przekazać, gdyż w dniu [...] 2008 r. został aresztowany. Przebywając w areszcie nie ma możliwości dostarczenia faktur zakupu ani ustanowienia pełnomocnika. Nie może także wskazać miejsca przechowywania odtworzonej dokumentacji, gdyż nie pamięta obecnego nazwiska księgowej ani jej adresu. W związku z tym wnosi o zakreślenie nowego terminu do złożenia dokumentacji wskazując, że winny to być 3 dni od dnia zwolnienia z aresztu. Organ nie uwzględnił podniesionych zarzutów. Zgodnie z art. 87 ust.1 w zw. z art. 86 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 54, poz. 535) w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, będąca sumą kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług , jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. W dalszej części uzasadnienia decyzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że uznając ustalenia faktyczne i rozliczenie podatkowe zawarte w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. nr [...] z dnia [...] 2008 r., określającej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za [...] 2004 r., w kwocie [...] zł zamiast wykazanej w deklaracji [...] zł za prawidłowe, utrzymał tę decyzje w mocy. Jako że rozliczenie w podatku od towarów i usług za [...] ma wpływ na rozliczenie w tym podatku za [...] 2004 r., konsekwencją powyższego było utrzymanie w mocy decyzji organu kontroli skarbowej nr [...] z dnia [...] 2008 r., w której organ ten określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w podatku od towarów i usług za [...] 2004 r. w wysokości [...] zł. Na wyżej omówioną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, A. G. w dniu [...] 2009 r. (data złożenia pisma w administracji Aresztu Śledczego w P.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z zachowaniem ustawowego terminu. W skardze skarżący powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu i podniósł, że nie mógł dotrzymać terminu wyznaczonego na dzień [...] 2008 r., do złożenia dokumentacji podatkowej dot. prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Dokumentacja ta uległa bowiem zniszczeniu w dniu [...] 2007 r. podczas pożaru samochodu, którym była przewożona po terytorium Niemiec, a w dniu [...] 2008 r. skarżący został aresztowany i nie ma możliwości odtworzenia dokumentacji. Opisał szczegółowo okoliczności zniszczenia dokumentów w Niemczech i fakt korzystania ze zwolnień lekarskich. Złożył też oświadczenie, że dostarczy odtworzoną dokumentację niezwłocznie po wyjściu z aresztu, jednak w dniu [...] 2008 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał decyzję, w której określił zobowiązanie podatkowe w podatku VAT , a Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał ją w mocy. Skarżący zarzucił także organom błędy w ustaleniach faktycznych. W szczególności wskazał, że: 1/ nie jest prawdziwe stwierdzenie pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej, że nie przebywał ciągle na zwolnieniu L-4 do dnia zatrzymania, gdyż przedłożył zaświadczenie o pobycie w szpitalu, przetłumaczone na język polski przez tłumacza przysięgłego; 2/ pomylił się podając numer rejestracyjny samochodu, który spalił się na terenie Niemiec określając go jako [...] , podczas gdy w istocie winien to być numer [...]; 3/ posiada symulacje rat leasingowych, jednak nie jest pewien, czy są to symulacje dotyczące "A". Zwrócił się także o możliwość "dostarczenia dokumentów i wyjaśnienia sprzeczności" niezwłocznie po wyjściu z aresztu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt poddany tej sądowej kontroli (w tym przypadku - decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub też okoliczności dających podstawę do stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej – (p.p.s.a.). Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c, p.p.s.a.). Nadto, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może zatem uwzględnić skargę także z takich przyczyn, które w ogóle nie zostały w niej podniesione. W tej sprawie w ocenie Sądu do naruszenia prawa nie doszło, zatem skarga skarżącego nie mogła być uwzględniona. Sąd uznaje za udowodnione ustalenia faktyczne, zawarte w zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K., jako że znajdują one potwierdzenie w aktach sprawy. Sąd również w pełni podziela ich ocenę prawną. Zgodnie z art. 87 ust.1 w zw. z art. 86 ust.2 w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, będąca sumą kwot podatku, określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Z powyższego a contrario wynika, że jeśli kwota podatku naliczonego nie jest wyższa od kwoty podatku należnego, nie powstaje różnica, nadwyżka, o którą podatnik mógłby obniżyć kwotę podatku należnego za następne okresy albo żądać jej zwrotu na rachunek bankowy. Biorąc pod uwagę, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], z której wynika, ze nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w sierpniu 2004 r. do przeniesienia na [...] 2004 r. wynosi [...] zł oraz że decyzja ta jest ostateczna w administracyjnym toku instancji Sąd uznał, że zaskarżona Decyzja Dyrektora izby Skarbowej nr [...] nie narusza prawa. Odnosząc się natomiast do zawartych w skardze zarzutów stwierdzić należy, że zdaniem Sądu nie mają one w niniejszej sprawie znaczenia. Zarówno organ kontroli skarbowej, organ podatkowy jak i Sąd dokonały badania sprawy w zakresie istnienia i wysokości wynikającej z decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc. Bezsporne jest, że nadwyżka ta za sierpień 2004 r. została decyzją ostateczną określona na kwotę [...] zł, wobec powyższego, nie mogła być w innej kwocie przyjęta do obniżenia podatku w następnym miesiącu. Podniesione w skardze zarzuty, w szczególności czy A.G. korzystał ze zwolnienia lekarskiego przez cały okres kontroli aż do dnia osadzenia w Areszcie Śledczym czy też nie, jaki był numer rejestracyjny pojazdu, w którym była przewożona dokumentacja podatkowa, w jakiej firmie leasingowej skarżący zamierzał wyleasingować urządzenia służące mu do prowadzenia działalności gospodarczej i czy okoliczności te mają wpływ na określenie zobowiązań podatkowych skarżącego, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ponieważ Sąd nie uwzględnił zarzutów skargi ani też nie stwierdził z urzędu naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa procesowego, jak i prawa materialnego, ani naruszeń mogących skutkować nieważnością zaskarżonej decyzji albo stanowiących przesłankę do wznowienia postępowania, orzeczono jak w sentencji.