III SA/Gl 515/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-05-02

Skład orzekający: Leszek Wolny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, jeśli strona skarżąca już korzysta z takiego prawa w tym samym zakresie w toku postępowania?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe, jeżeli strona skarżąca już korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w identycznym zakresie. Prawo pomocy przyznane na jednym etapie postępowania rozciąga się na całe postępowanie, chyba że wystąpiły okoliczności skutkujące jego utratą.
Stan faktyczny
Skarżący J. K. i T. K. złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego. Wraz ze skargą kasacyjną od wyroku WSA, pełnomocnik procesowy strony skarżącej złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wcześniej, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2011 r., skarżącym zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym – zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie skarżącym prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2011 r. skarżącym J. K. i T. K. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym – skarżący zostali zwolnieni od kosztów sądowych. W dniu [...] r. Sąd oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Wraz ze skarga kasacyjną od tego wyroku, pełnomocnik procesowy strony skarżącej złożył ponownie wniosek o "zwolnienie strony od uiszczania opłaty od skargi". Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 3 P.p.s.a., do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące (...) postanowień sądu. W chwili wniesienia przez pełnomocnika procesowego strony skarżącej wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych, obowiązywało postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2011 r. Strona skarżąca korzystała i nadal korzysta z prawa pomocy w zakresie, który jest identyczny i zbieżny co do treści i zakresu żądania z kolejnym wnioskiem złożonym wraz ze skargą kasacyjną. Zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznane stronie prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie. Jeżeli w konkretnej sprawie nie wystąpiły ściśle określone okoliczności powodujące utratę tego prawa, to strona z przyznanego jej zwolnienia z kosztów sądowych korzysta na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt: I OZ 710/11, LEX nr 964718). Dla porządku należy zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności skutkujące utratą przyznanego stronie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienia skarżących od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, a postępowanie incydentalne wszczęte jego wniesieniem, należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło