III SA/Gl 516/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-05-02

Skład orzekający: Leszek Wolny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zasadny, jeśli strona skarżąca już korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w tym samym zakresie?
Ratio decidendi
Postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, gdy strona skarżąca już korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w tym samym zakresie. Wniosek taki staje się bezprzedmiotowy, ponieważ przyznane prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie sądowe, chyba że wystąpiły okoliczności skutkujące jego utratą.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wraz ze skargą kasacyjną. Wcześniej, postanowieniem referendarza sądowego, zostało jej przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd uznał, że ponowny wniosek jest bezprzedmiotowy, ponieważ przyznane prawo pomocy obejmuje już żądany zakres i rozciąga się na całe postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie skarżącym prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2011 r. skarżącym J. K. i T. K. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym – skarżący zostali zwolnieni od kosztów sądowych. W dniu [...] r. Sąd oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Wraz ze skarga kasacyjną od tego wyroku, pełnomocnik procesowy strony skarżącej złożył ponownie wniosek o "zwolnienie strony od uiszczania opłaty od skargi". Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (teks jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a. – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie, zgodnie z normą zawartą w art. 258 § 3 P.p.s.a., do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące (...) postanowień sądu. W chwili wniesienia przez pełnomocnika procesowego strony skarżącej wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych, obowiązywało postanowienie referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2011 r. Strona skarżąca korzystała i nadal korzysta z prawa pomocy w zakresie, który jest identyczny i zbieżny co do treści i zakresu żądania z kolejnym wnioskiem złożonym wraz ze skargą kasacyjną. Zgodnie z powszechnie przyjętą praktyką w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznane stronie prawo pomocy rozciąga się na całe postępowanie. Jeżeli w konkretnej sprawie nie wystąpiły ściśle określone okoliczności powodujące utratę tego prawa, to strona z przyznanego jej zwolnienia z kosztów sądowych korzysta na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt: I OZ 710/11, LEX nr 964718). Dla porządku należy zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności skutkujące utratą przyznanego stronie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że wniosek o zwolnienia skarżących od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, a postępowanie incydentalne wszczęte jego wniesieniem, należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 3 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło