III SA/Gl 519/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Jyż, Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Kupiec,, Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.), Protokolant St. sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi firmy "A" Sp. z o. o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe. W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie do czasu rozpatrzenia przez ETS pytania prejudycjalnego skierowanego do tegoż Trybunału przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 31 lipca 2007 r., I FSK 1062/06), z uwagi na rozbieżności w orzecznictwie, co do zasadności ustalenia podatnikowi przez organ podatkowy dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania. Pojęcie zawarte w tym artykule "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", jest rozumiane w praktyce orzeczniczej szeroko. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występującej w orzecznictwie zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały. Ten kierunek rozumienia przepisu jest zgodny z poglądami doktryny i praktyką orzeczniczą, w oparciu o wykładnię celowościową, która w tym wypadku odpowiada istocie prawa administracyjnego, jakim jest jednolitość orzecznictwa administracyjnego. W orzecznictwie sądowym pojawiły się wątpliwości, co do zasadności ustalenia podatnikowi przez organ podatkowy dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, a w szczególności, czy dodatkowe zobowiązanie podatkowe na tej podstawie jest formą podatku, czy też formą kary pieniężnej. Uznanie, iż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego ma charakter podatkowy ma istotne znaczenie, gdyż regulacje w zakresie podatków pośrednich podlegają harmonizacji w ramach systemu wspólnotowego (od chwili przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej). Dlatego też rozstrzygnięcie skargi wniesionej do tut. Sądu wymaga wyjaśnienia wątpliwości co do wykładni przepisów unijnych przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Wątpliwości jakie pojawiły się w niniejszej sprawie, a dotyczące dodatkowego zobowiązania podatkowego, wyłoniły się również w sprawie rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt I FSK 1062/06, który postanowieniem z 31 lipca 2007 r. na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne. W świetle obowiązujących przepisów nie ulega wątpliwości, iż orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której Sąd skierował pytanie prejudycjalne, jak i w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne. W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić o zawieszeniu postępowania z urzędu.