III SA/Gl 548/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-02-13

Skład orzekający: NSA Henryk Wach, Asesor WSA Barbara Orzepowska – Kyć, Asesor WSA Marzanna Sałuda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, oczekując na rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie pytania prejudycjalnego dotyczącego zgodności krajowych przepisów o dodatkowym zobowiązaniu podatkowym z prawem unijnym?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od odpowiedzi na pytanie prejudycjalne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przez Naczelny Sąd Administracyjny. Pytanie to dotyczyło zgodności krajowych przepisów o dodatkowym zobowiązaniu podatkowym z prawem unijnym, co miało bezpośredni wpływ na ocenę legalności decyzji organu podatkowego w rozpatrywanej sprawie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, zawieszenie postępowania było celowe do czasu zakończenia postępowania przed TSUE.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi I.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów procedury i prawa materialnego. W trakcie postępowania przed WSA, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi zgodności krajowych przepisów o dodatkowym zobowiązaniu podatkowym z prawem unijnym.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Asesor WSA Barbara Orzepowska – Kyć (spr.), Asesor WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Ref. Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi I.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Naczelnika[...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] określającą dla I.G. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za [...] r. w kwocie [...] zł. W podstawie prawnej organy podatkowe obu instancji powołały m.in. § 48 ust. 4 pkt 1 lit a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 z późn. zm.). W skardze strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie przepisów procedury i prawa materialnego. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę stwierdził, iż skarga nie jest zasadna i w związku z tym wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., wydanym w sprawie o sygnaturze I FSK 1062/06, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniami następującej treści: 1. czy art. 2 ust. 1 i 2 I Dyrektywy w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 VI Dyrektywy wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej; 2. czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 VI Dyrektywy, z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego; 3. czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 VI Dyrektywy mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. Skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczy zgodności art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. przewidujących możliwość nałożenia na podatnika tego podatku obowiązku zapłaty dodatkowego zobowiązania podatkowego w wypadku zawyżenia wykazanego przez podatnika zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego bądź zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, z odpowiednimi przepisami I Dyrektywy i VI Dyrektywy a nadto odnosi się także do wykładni użytego w VI Dyrektywie pojęcia "środki specjalne" i zakresu uprawnień Państw Członkowskich, wynikających z treści art. 33 VI Dyrektywy. W sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem, ze względu na badanie prawidłowości decyzji organu odwoławczego w zakresie dotyczącym legalności dodatkowego zobowiązania podatkowego, zagadnieniem poddanym kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie, czy ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 109 ust. 5 i 6 u.p.t.u. jest zgodne z przepisami unijnymi, Zatem rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich sprawy zainicjowanej pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, której aspekt prawny jest zbieżny ze sprawą rozpoznawaną obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, będzie miało wpływ także na rozstrzygnięcie w tej ostatniej sprawie. Wypowiedź Trybunału będzie miała bowiem znaczenie dla oceny, czy stosowanie instytucji dodatkowego zobowiązania podatkowego przewidzianej w prawie krajowym jest zgodne z regulacjami prawa wspólnotowego. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 5 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 483/08 (niepublik.), nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której wystąpiono z pytaniem prejudycjalnym, lecz także w innych podobnych sprawach. Skoro więc rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przez Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie C-502/07, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło