III SA/Gl 56/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z [...] r. nr [...] w sprawie wymierzenia A Sp. z o.o. w R. kary pieniężnej w wysokości 400.000 zł za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry. W jej uzasadnieniu przywołał następujący stan faktyczny i prawny. W dniu [...] r. funkcjonariusze Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach wraz z funkcjonariuszami Policji przeprowadzili czynności procesowe w trybie art. 308 Kodeksu postępowania karnego w lokalu bez nazwy położonym w K. przy ul. [...]. W chwili przystąpienia funkcjonariuszy do czynności służbowych w lokalu znajdowało się sześć urządzeń o nazwie Golden Horse, z których cztery o numerach: [...], [...], [...] i [...] były włączone i gotowe do gry. Swoim wyglądem przypominały automaty do gier, jakie są eksploatowane w kasynach gry, dlatego funkcjonariusze przystąpili do przeprowadzenia ich oględzin i zbadania ich cech w drodze eksperymentu. Ustalono, że w celu rozpoczęcia gry każde z urządzeń należało zasilić środkami pieniężnymi, które były przeliczane na punkty w/g przelicznika 10 zł = 10 punktów. Każde urządzenie oferowało 16 gier będących symulatorami klasycznych automatów bębnowych. Po wciśnięciu przycisku START gracz dawał impuls do rozpoczęcia gry. Ta rozgrywała się automatycznie, samoczynnie, bez ingerencji grającego (jego zręczności czy refleksu). Szybkość przesuwania się umieszczonych na nich symboli graficznych nie pozwalała na ich identyfikację przez grającego. Wynik gry był uzależniony od przypadku, gdyż ustawienie wyświetlanych bębnów z różnymi symbolami figur po każdej z gier odbywało się losowo i gracz nie miał wpływu na ich ustawienie. W trakcie eksperymentu grający uzyskali wygraną pieniężną wypłaconą bezpośrednio przez automat w monetach 5 zł. Za korzystny układ symboli uzyskali także wygrane w postaci punktów kredytowych, które pozwalały na przedłużenie gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także dawały możliwość rozpoczęcia nowej gry bez konieczności zapłaty za grę. Ponadto wykonano dokumentację fotograficzną zajętych urządzeń, z której wynikało, że każde urządzenie zawierało naklejkę o treści "Gra logiczna Urządzenie Elektroniczne A Sp. z o.o. ul. [...], [...] R.". Na naklejce znajdował się również numer urządzenia. Po zakończeniu czynności kontrolnych, A sp. z o.o. w R. (dalej zwana: spółką, skarżącą, stroną) złożyła do Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego wyjaśnienia wraz z ekspertyzą techniczną z [...] maja 2017 r., opinią techniczną z [...] czerwca 2017 r. oraz deklaracje zgodności. W oparciu o powyższe Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego stwierdził, że dostępne na zajętych urządzeniach Golden Horse gry były grami na automatach, o których mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 165 – dalej jako u.g.h.), a możliwość prowadzenia gier za punkty uzyskane w wyniku wygranej zawierało się w definicji wygranej rzeczowej określonej w art. 2 ust. 4 tej ustawy. Dlatego też postanowieniem z dnia [...] r. wszczął wobec Spółki A postępowanie, które zakończyło się wydaniem decyzji z [...] r. nr [...] wymierzającej tejże Spółce karę pieniężną w wysokości 400.000 zł za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji na prowadzenie kasyna gry. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, w którym zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie: - art. 210 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm. – dalej zwana O.p.), poprzez brak wskazania w uzasadnieniu przesłanek, którymi kierował się organ uznając, iż skarżąca Spółka urządzała gry na automatach poza kasynem gry; - art. 121 w związku z art. 124 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych z uwagi na niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy, - art. 122 w zw. z art. 187 O.p. poprzez oparcie decyzji na niepełnym oraz niedostatecznie rozpatrzonym materiale dowodowym, - art. 124 O.p. poprzez niewyjaśnienie przestanek, którymi kierował się organ wydając decyzję, - art. 180 § 1 O.p. poprzez niedopuszczenie dowodów mających istotne znaczenie dla sprawy i poprzestanie wyłącznie na eksperymencie funkcjonariuszy celnych, - art. 187 § 1 O.p. poprzez niedochowanie obowiązku zebrania całości materiału dowodowego oraz jego wyczerpującego rozpatrzenia, - art. 89 ust. 1 pkt. 1, ust. 4 pkt 1 lit. a) oraz art. 90 ust. 1 u.g.h. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej, pomimo że stan faktyczny nie spełnia przesłanek jego zastosowania. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu powyższego wyjaśnił, że brak jest podstaw do uznania, iż urządzenia do gier Golden Horse oferują wyłącznie zestaw gier logiczno - pamięciowych, których wynik jest z góry znany i możliwy do ustalenia w trakcie gry, a wygrane lub przegrane w grach oferowanych na urządzeniach, nie zależą więc od przypadku, a od zdolności merytorycznych, w szczególności: spostrzegawczości, umiejętności zapamiętywania oraz intelektualnych zdolności gracza i strategii. Z zapisów zawartych w protokole z eksperymentu procesowego szczegółowo opisującym przebieg gier kontrolnych wynikało, że grający na każdym z urządzeń eksploatowanych w lokalu uzyskał wygraną pieniężną i wygraną rzeczową w postaci punktów dających możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, co było poprzedzone samoistnym zatrzymaniem się bębnów (brak wpływu grającego na moment zatrzymania). Ponadto gry urządzane były w celach komercyjnych, gdyż aby zagrać na urządzeniach należało je uprzednio zasilić środkami pieniężnymi. Wszystkie gry rozegrane na urządzeniach zawierały element losowości, dobór odpowiednich konfiguracji na obracających się bębnach następował przypadkowo, w sposób niezależny od uczestnika gry, jego predyspozycji fizycznych lub intelektualnych. Wypełniały więc definicję gier, o której mowa w art. 2 ust. 3 u.g.h. Na zmianę stanowiska organu w kwestii charakteru gier dostępnych na automatach Golden Horse nie mogły mieć wpływu przedstawione przez stronę opinie, bowiem opisane w nich urządzenia nie były tożsame z automatami zatrzymanymi w trakcie kontroli oraz poddanymi eksperymentowi procesowemu. Opinia techniczna nr [...] z dnia [...]. wykonana w Instytucie Elektroniki na zlecenie B Sp. z o.o. z siedzibą ul. [...] nr [...] lokal [...], [...] W. dotyczyła urządzenia do gier o nazwie "Golden Horse gra logiczna" o numerze fabrycznym [...] wyprodukowanego w 2017r. Z kolei przedmiotem ekspertyzy technicznej sporządzonej w dniu [...] r. przez A. W. rzeczoznawcę do spraw jakości produktów lub usług przy Wojewódzkim Inspektoracie Inspekcji Handlowej we W., była platforma sprzętowa z pakietem gier - Golden Horse V.2.0 ([...]) określona w opinii także jako: "urządzenie z pakietem oprogramowania Golden Horse (dostarczonego do siedziby opiniującego - prototyp bez numeru seryjnego urządzenia". Ekspertyza odnosiła się do: "zamówienia usługi z dnia [...] kwietnia 2017r. przez B Sp. z o.o." Na ostatniej stronie opinii (s. 64) rzeczoznawca zawarł uwagę, że opinia/raport z ekspertyzy technicznej ma charakter poufny i może być wykorzystana tylko na użytek własny zamawiającego oraz, że opinia ta jest ważna tylko dla opiniowanej wersji platformy sprzętowej i pakietu oprogramowania. Ponadto przedstawione przez stronę opinie miały charakter prywatny, sporządzone zostały w oparciu o stan faktyczny zupełnie innej sprawy. Opinie zostały wykonane na zlecenie podmiotu nie mającego związku ze sprawą, przed przeprowadzeniem kontroli i przed wszczęciem postępowania w rozpoznawanej sprawie, co oznaczało, że nie dotyczyły sytuacji aktualnej, lecz minionej. Co więcej w kontrolowanym lokalu eksploatowane były urządzenia o nazwie Golden Horse o numerach: [...], [...], [...] i [...], a zatem były to inne urządzenia niż opisane w opiniach przedstawionych przez stronę. W odniesieniu natomiast do przedstawionych "deklaracji zgodności" wystawione przez K. W. prezesa zarządu spółki A dla urządzeń Golden Horse o numerach: [...], [...], [...] i [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zauważył, iż dokumenty te zawierają opis właściwości użytkowych produktów jako urządzeń do uprawiania gier logicznych o wyłącznym charakterze zdolności grającego, w tym spostrzegawczości, umiejętności zapamiętywania oraz logicznego wnioskowania. Tymczasem automaty eksploatowane w kontrolowanym lokalu takich cech nie posiadały. Dalej organ argumentował, że warunkiem przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest wykazanie, że dany podmiot aktywnie uczestniczył w procesie urządzania nielegalnych gier hazardowych, a więc podejmował określone czynności nie tylko związane z procesem udostępniania automatów, lecz także z ich obsługą oraz stwarzaniem technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych warunków umożliwiających sprawne i niezakłócone funkcjonowanie samego urządzania oraz jego używanie do celów związanych z komercyjnym procesem organizowania gier hazardowych. Urządzanie gier na automatach obejmuje w szczególności zachowania aktywne polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca do zamontowania urządzeń do gier hazardowych, przystosowania ich do tego rodzaju działalności, następnie utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności w celu umożliwienia potencjalnym graczom stałego do nich dostępu. W rozpoznawanej sprawie powyższe miało miejsce, gdyż strona w aktywny sposób brała udział w urządzaniu gier. Podnajęła lokal, w którym gry miały być organizowane, po czym doprowadziła do zainstalowania w tymże lokalu należących do niej automatów, co więcej zatrudniła pracowników, zapewniając tym samym bieżącą ich obsługę, nie posiadając w tym zakresie stosownej koncesji. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie zostało wykazane w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że podmiotem urządzającym gry - w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 4 u.g.h. była Spółka z o.o. A nieposiadająca koncesji na prowadzenie kasyna gry. Prawidłowo zatem na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. organ pierwszej instancji wymierzył tej Spółce karę pieniężną w wysokości 400.000 zł za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca Spółka zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie: I. prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wydanie decyzji, tj.: - art. 210 § 4 O.p. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanek jakimi kierował organ uznając, iż skarżąca Spółka urządzała gry na automatach poza kasynem gry, - art. 121 w związku z art. 124 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych z uwagi na niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy, - art. 122 w zw. z art. 187 O.p. przez oparcie decyzji na niepełnym oraz niedostatecznie rozpatrzonym materiale dowodowym, - art. 124 ustawy O.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję, - art. 180 §1 O.p. poprzez niedopuszczenie dowodów mających istotne znaczenie dla sprawy i poprzestanie wyłącznie na eksperymencie funkcjonariuszy celnych, - art. 187 §1 O.p. poprzez niedochowanie obowiązku zebrania całości materiału dowodowego oraz jego wyczerpującego rozpatrzenia. II. Prawa materialnego, tj.: - art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit. a) oraz art. 90 ust. 1 u.g.h. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej, pomimo że stan faktyczny w odniesieniu do skarżącej Spółki nie spełnia przesłanek jego zastosowania. W konsekwencji Spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji. W uzasadnieniu podniosła, że komputerowe urządzenie do gier GOLDEN HORSE oferuje wyłącznie zestaw gier logiczno-pamięciowych, których wynik jest z góry znany i możliwy do ustalenia w trakcie gry. Zamknięta sekwencja układów jest z góry ustalona dla każdej z gier i jest dostępna dla gracza w każdej chwili w czasie gry za pośrednictwem opcji "PODGLĄD". Gracz w każdym momencie może sprawdzić przebieg gry, która nastąpi i tym samym ustalić jej zakończenie i wynik – także dla wielu gier przyszłych. Zadaniem gracza jest odnalezienie w dostępnym zbiorze wyników, wyniku gier przyszłych (tj. o numerach następujących po numerze gry bieżącej), co wymaga spostrzegawczości i umiejętności zapamiętywania. Prawidłowo odnaleziony i zapamiętany wynik gry przyszłej może stanowić układ niepremiowany. Pomimo tego gracz może zdecydować jak rozegrać taką grę, np. z uwagi na przyjętą w drodze logicznego rozumowania strategię rozgrywania gier w perspektywie wielu kolejnych odnalezionych i zapamiętanych wyników gier przyszłych. Wygrane i przegrane w grach oferowanych na urządzeniu nie zależą więc od przypadku, a od zdolności merytorycznych, w szczególności spostrzegawczości, umiejętności zapamiętywania oraz intelektualnych zdolności gracza i strategii. Za niemające znaczenia dla sprawy uznała twierdzenie organu, że stan urządzenia mógł ulec zmianie w wyniku późniejszych w stosunku do opinii i ekspertyzy ingerencji w urządzenie. Podkreśliła, że skoro takie ingerencje nie zostały potwierdzone, a organ nie przeprowadził żadnych badań, które miałyby na celu ustalenie stanu oprogramowania w chwili zatrzymania i wydania decyzji, zatem uznać należało, że to nie było kwestionowane. Każde urządzenie posiada bowiem tzw. liczbę kontrolną. Jakakolwiek ingerencja w oprogramowanie urządzeń oznacza ich zmianę. Można było zatem w prosty sposób ustalić czy w odniesieniu do przedłożonych opinii nastąpiły jakiekolwiek zamiany w oprogramowaniu, czego nie uczyniono. Zarzuciła ponadto organowi, iż bez żadnego uzasadnienia pominął opinię jednostki badającej, a za podstawę rozstrzygnięcia przyjął wynik eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych, którzy nie mają stosownej wiedzy i kompetencji do wydawania tego typu ocen. W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 165 – dalej zwana: u.g.h.), grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W myśl art. 6 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2. Na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Stosownie do art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 – czyli gier na automatach – wynosi 100.000 zł od każdego automatu. Odnosząc powyższe do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, Sąd w składzie tu orzekającym stwierdza, że sporne automaty odpowiadają swoimi cechami regulacji art. 2 ust. 3 u.g.h. Stanowisko to znajduje oparcie w poczynionych w sprawie ustaleniach bazujących na zgromadzonych dowodach, obejmujących m.in. wynik eksperymentu, tj. gier kontrolnych, które zostały rozegrane na każdym z urządzeń, a których przebieg opisano w protokole z eksperymentu procesowego z [...] r. W ramach eksperymentu polegającego na odtworzeniu gry na spornych automatach stwierdzono m.in., że urządzenia umożliwiały grę po wpłaceniu określonej kwoty pieniędzy. Gracz decydował jedynie o wyborze gry i jej rozpoczęciu, nie miał natomiast żadnego wpływu na przebieg gry, konfigurację symboli ukazujących się na wprawionych w ruch bębnach, uzyskanie wygrywającej kombinacji na urządzeniach (układ symboli tworzył się zupełnie przypadkowo - losowo). W przypadku korzystnego układu symboli, po zatrzymaniu bębnów, które następowało samoczynnie i bez ingerencji oraz wpływu grającego, urządzenia oferowały wygrane pieniężne oraz rzeczowe w postaci punktów kredytowych umożliwiających kontynuację gry lub rozegranie nowej. Co istotne, lokal w którym funkcjonowały urządzenia nie był kasynem gry. Podmiotem urządzającym gry była skarżąca Spółka, co nie jest w sprawie sporne. Jak bowiem ustalono z akt sprawy to skarżąca podnajęła kontrolowany lokal z możliwością wykorzystania go na potrzeby własnej działalności (§2 umowy z 16.10.2017 r.) i w celu prowadzenia tej działalności zainstalowała w nim urządzenia - automaty. Wszystko to wyczerpuje przesłanki określone w art. 89 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 3 u.g.h. Wprawdzie w skardze skarżąca Spółka podnosi, że badane urządzenia nie posiadają generatora liczb losowych, natomiast wyposażone są w zestaw sekwencji, który jest na stałe wpisany w każdą grę z osobna, a wszystkie możliwe sekwencje wyświetlane są i dostępne w opcji "podgląd". Zamknięta sekwencja układów jest z góry ustalona dla każdej z gier i dostępna dla gracza w trakcie gry. Gracz w każdym momencie może sprawdzić przebieg gry, która nastąpi i tym samym ustalić jej wynik. Zadaniem gracza jest odnalezienie w dostępnym zbiorze wyników, wyniku gier przyszłych (tj. o numerach następujących po numerze gry bieżącej), co wymaga spostrzegawczości i umiejętności zapamiętywania. Niemniej jednak Sąd zapatrywania Spółki nie podziela. Stosownie do przywołanego wyżej art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry zawierające element losowości. Zatem dla uznania gry za losową nie jest konieczne, aby zawierała ona tylko i wyłącznie elementy losowości lecz wystarczające a zarazem konieczne jest, aby w ogóle zawierała takie elementy. Tak więc nawet w sytuacji, gdy w danej grze współistnieją elementy wiedzy, refleksu, spostrzegawczości itd. oraz elementy przypadkowe (losowość), narzucone przez program gry, to jest to równoznaczne z tym, że zawiera ona element losowości, który przesądza o tym, że jest grą na automatach w rozumieniu u.g.h., a więc że dane urządzanie może być eksploatowane jedynie w kasynie. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego (internetowy Słownik języka polskiego PWN) "losowy" oznacza zależny od losu, oparty na losowaniu lub wybrany przypadkowo. Kwestię losowości należy ponadto rozważać nie tylko w kontekście przewidywania wyniku gry, lecz także możliwości wpływu na ten wynik. Gry, w których cechy fizyczne i psychiczne gracza są istotne, tym się różnią od gier losowych, że w przypadku tych pierwszych wynik gry zależy od osoby grającej i jej cech istotnych w danej grze, podczas gdy w drugich – wpływ taki nie istnieje, gdyż gracz nie może w żaden zgodny z regułami gry sposób ingerować np. w to, w jakiej konfiguracji zatrzymają się bębny z umieszczonymi na nich symbolami ani jakie karty otrzyma w wyniku rozdania. Natomiast gra, której wynik, tak jak w rozpoznawanej sprawie, jest niezależny od poczynań grającego i zależy od sposobu zaprogramowania urządzenia, ma charakter losowy. Gdyby bowiem przyjąć – jak twierdzi skarżąca – że gry nie miały charakteru losowego i osoba grając miałaby realny wpływ na wynik, musiałby istnieć jakiś czynnik owego wpływu – refleks, wiedza itd. W grach dostępnych na przedmiotowych automatach czynnika takiego nie stwierdzono. Skoro gracz nie miał żadnego wpływu na osiągnięty wynik i zależne od niego było tylko uruchomienie urządzenia i wybór gry, potwierdza to charakter gier dostępnych na badanych automatach - jako gier zawierających element losowości, gier hazardowych. Czyni to zarzuty naruszenia prawa materialnego niezasadnymi. W kwestii dowodów z opinii jednostki badającej, tj. Instytutu Elektrotechniki w Warszawie i rzeczoznawcy do spraw jakości produktów lub usług przy Wojewódzkim Inspektoracie Inspekcji Handlowej we Wrocławiu zauważyć należy, że są to opinie prywatne, które dotyczą urządzeń innych, niż poddane eksperymentowi w tej sprawie. Ponieważ ustalenia, jakie zostały zawarte w w/w opiniach nie dotyczą spornych urządzeń, nie mogły stanowić podstawy dokonywania ustaleń faktycznych w kontrolowanym postępowaniu. Urządzenia opiniowane i ujawnione w lokalu nie były tożsame, stąd oczywiście niecelowe było dokonywanie analizy czy i jakiej ingerencji je poddano. Jedynie na marginesie dodać trzeba, że - jak wskazał rzeczoznawca do spraw jakości produktów i usług - "pod względem informatycznym i z punktu widzenia techniki komputerowej badane urządzenie nie oferuje gier o charakterze losowym". Tymczasem w rozpoznawanej sprawie ocenie podlegał charakter losowy (elementy losowości) w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, a nie techniki komputerowej. Utwierdza to w przekonaniu o nieprzydatności przedłożonych przez spółkę Opinii dla tego postępowania. W odniesieniu do zarzutu braku uprawnień funkcjonariuszy celno-skarbowych do przeprowadzania eksperymentów na automatach do gry wyjaśnić trzeba, że art. 64 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 2016 r. poz. 1947 ze zm.) określa uprawnia funkcjonariuszy, jakie im przysługują w ramach kontroli celno-skarbowej. Zgodnie ust. 1 pkt 14 tego artykułu, funkcjonariusze są uprawnieni do przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie lub na innym urządzeniu. Ustawodawca przyznając funkcjonariuszom samodzielne uprawnienie do wykonywania eksperymentu, nie zawarł żądnych dodatkowych warunków, od których uprawnienie to miałoby być uzależnione. Przepisy ustawy o grach hazardowych wskazują jakie cechy gry pozwalają ją zakwalifikować jako grę na automatach w rozumieniu ustawy i stwierdzenie, że w danym przypadku cechy te występują. Nie wymaga to specjalistycznej wiedzy, a kwalifikacje funkcjonariuszy są w tym względzie wystarczające. Bezpośredni eksperyment przeprowadzony na kontrolowanym urządzeniu może niejednokrotnie znacznie lepiej odzwierciedlić stan automatu, jego cechy i możliwości prowadzenia na nim gier o charakterze losowym, a nie np. zręcznościowym, aniżeli opinia sporządzona wyłącznie na podstawie dokumentacji charakteryzującej urządzenie, bez równoczesnego stwierdzenia na konkretnym automacie, jak opisane cechy urządzenia mają się do jego rzeczywistego funkcjonowania w konkretnych okolicznościach i w jaki sposób jest faktycznie (nie teoretycznie) wykorzystywany. W ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było zatem – wbrew zarzutom skargi - prawidłowo, z poszanowaniem reguł procesowych, wynikających z art. 121, 122, 124, art. 180 i 187 § 1 O.p., a organy obu instancji dostatecznie wyjaśniły i wykazały w uzasadnieniach decyzji, stosownie do art. 210 § 4 O.p., jakie zebrane dowody (i poczynione na ich podstawie ustalenia) przesądziły o zakwalifikowaniu stanu faktycznego sprawy do art. 2 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 89 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), oddalił skargę.