III SA/Gl 587/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o rejestrację automatu do gier o niskich wygranych) oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r. nr [...] pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek "A" Sp. z o.o. z [...] r. dotyczący rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...] nr fabryczny [...]. Podstawę rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej stanowił art. 233 § 1 pkt 1, art.169 § 4 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej powoływana także jako O.p.) w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przedstawił następujący stan faktyczny: W [...] r. do Departamentu Służby Celnej Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek "A" Spółki z o.o.- dalej również “Spółka" - o rejestrację automatu do gier o niskich wygranych [...] o numerze fabrycznym [...]. W dniu 31 października 2009r. weszła w życie ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.), która w art. 197 pkt 4 przeniosła kompetencje Ministra Finansów w sprawie dopuszczeniu do eksploatacji i użytkowania automatów przez podmioty posiadające zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności m.in. w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na naczelników urzędów celnych (art. 15b ust. 4 ustawy o grach i zakładach wzajemnych). W związku z powyższym Departament Służby Celnej Ministerstwa Finansów pismem znak [...] z dnia [...] r. przekazał wniosek Spółki wraz z całością materiałów zgromadzonych w sprawie, Naczelnikowi Urzędu Celnego w B. jako organowi właściwemu miejscowo do jego rozpatrzenia. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż wniosek Spółki nie spełnia wymogów formalnych zawartych w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102 z 2003r. poz. 946 z późn. zm.), gdyż do wniosku załączono opinię techniczną z badania poprzedzającego rejestrację automatu, natomiast nie została dołączona kopia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Wobec powyższego na podstawie art. 169 § 1 O.p. pismem znak [...] z dnia [...] r. wezwano Spółkę do nadesłania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania kopii zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. Nr 4 z 2004r., poz. 21 z późn. zm.). Organ jednocześnie pouczył wnioskodawcę, iż niewypełnienie warunków wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Pismo zostało doręczone Spółce w dniu [...] r. (co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru). W odpowiedzi na wezwanie Spółka nadesłała wymagany dokument za pismem nr [...] z dnia [...] r., nadanym w placówce Poczty Polskiej w dniu [...] r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. organ pierwszej instancji działając na podstawie art. 169 § 4 O.p. pozostawił bez rozpatrzenia wniosek Spółki z [...] r. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż Spółka uzupełniła braki formalne wniosku z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 169 § 1 O.p. Na powyższe postanowienie Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia [...]. złożyła zażalenie wnosząc cyt.: "... o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. " Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wydanie rozstrzygnięcia, to jest: 1. art. 121 § 1 O.p., albowiem postępowanie podatkowe nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, 2. art. 122 O.p., albowiem w toku postępowania nie podjęto wszelkich możliwych działań koniecznych do ustalenia stanu faktycznego, 3. art. 169 § 4 O.p., poprzez bezpodstawne pozostawienie wniosku bez rozpoznania, 4. art. 187 § 3 O.p., poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania, pomimo, iż wymagane zezwolenie w oryginale znajduje się w posiadaniu organu, co za tym idzie jest mu znane z urzędu, 5. art. 191 O.p., poprzez dokonanie oceny na podstawie wyłącznie części materiału dowodowego, 6. art. 194a O.p., poprzez żądanie od Strony dokumentu, który w oryginale znajduje się w aktach organu. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż Spółka nadesłała kopię zezwolenia z jednodniowym opóźnieniem. Spółka podkreśliła, że w aktach organu znajduje się oryginał wskazanego dokumentu. Tym samym, zdaniem Spółki, wezwanie organu było bezpodstawne, bowiem organ nie może żądać dostarczenia dokumentu, który w oryginale znajduje się w jego aktach. Dla poparcia swoich argumentów Spółka przywołała wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2010 r. o sygn. akt I FSK 1506/06 w którym stwierdzono, iż instytucja wezwania do usunięcia braków w trybie art. 169 § 1 nie może być stosowana, gdy co prawda brak formalny występuje ale nie niweczy on możliwości rozpoznania sprawy. Jak podkreślono, skutek w postaci pozostawienia podania bez rozpoznania nie dotyczy zatem wniosku spełniającego wymogi, które pozwalają na jego merytoryczną ocenę. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podkreslił, że wniosek o dokonanie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych mieści się w ogólnym pojęciu podania, o którym mowa w art. 168 § 1 O.p. Dalej wskazał, że kwestie wezwania do uzupełnienia braków formalnych podania reguluje art. 169 § 1 O.p., w myśl którego jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W przypadku nieuzupełnienia braków w wyznaczonym terminie organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie (art. 169 § 4 O.p.). Przypomniał nadto, iż § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. z 2003r. Nr 102, poz. 946 z późn. zm.) stanowi, że wniosek o rejestrację każdego automatu lub urządzenia do gier składa się w dwóch egzemplarzach. Do wniosku dołącza się opinię techniczną zawierającą pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację i kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy. Organ podkreślił, że w myśl art. 169 § 1 O.p. braki formalne odwołania winny być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, czyli do dnia [...] r. , a datę nadania pisma w placówce Poczty Polskiej uważa się za datę złożenia odwołania. Wskazał nadto, iż pismo przy którym Spółka nadesłała kopię zezwolenia zostało nadane w placówce Poczty Polskiej w dniu [...] r. Wobec tego, jak podkreślił organ, uzupełnienie braków formalnych nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 169 § 1 O.p. Organ wskazał, że siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez organ administracji ani skrócony ani przedłużony. Nadto stwierdził, że wnoszący podanie może złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu w razie uchybienia bez własnej winy, na zasadach i w trybie określonym w art. 162 O.p., a w niniejszej sprawie Spółka uzupełniając brak formalny nie złożyła równocześnie wniosku o przywrócenie terminu. Wobec powyższego organ na mocy art. 169 § 4 O.p. zobowiązany był do pozostawienia wniosku Spółki bez rozpatrzenia. W świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa organ odwoławczy uznał za bezzasadny zarzut Spółki o naruszeniu przez organ pierwszej instancji art. 169 § 4 O.p. Dyrektor Izby Celnej w K. nie zgodził się również z zarzutem naruszenia przepisów art. 187 § 3 i art. 194a O.p. Zaakcentował dalej, że Naczelnik Urzędu Celnego w B. był organem właściwym do dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 października 2009 r. w sprawie wyznaczenia naczelników urzędów celnych właściwych do dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier oraz określenia obszarów ich właściwości miejscowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 180, poz. 1397). Natomiast zgodnie z art. 197 pkt 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej kompetencje dyrektorów izb skarbowych w sprawie udzielania zezwoleń na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie, m.in., gier na automatach o niskich wygranych zostały przeniesione na dyrektorów izb celnych (art. 24 ust.1b o grach i zakładach wzajemnych). Podkreslił nadto, iż dyrektor izby celnej jest organem odrębnym od naczelnika urzędu celnego, co znajduje potwierdzenie w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o Służbie Celnej. Jednocześnie, zgodnie z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej dyrektor izby celnej jest organem odwoławczym od decyzji wydanych przez naczelnika urzędu celnego. Stwierdził dalej, iż na mocy obowiązujących przepisów oryginał zezwolenia znajduje się zatem w dokumentacji Dyrektora Izby Celnej w K., a nie Naczelnika Urzędu Celnego w B., który jest odrębnym i niezależnym organem. Tak więc niezasadny jest zarzut żądania cyt.: "...od strony dokumentu, który w oryginale znajduje się w aktach organu. ", bowiem organ rozpatrujący wniosek oryginału tego nie posiadał. Organ wskazał dalej, że Spółka składając wniosek nie dołączyła dokumentu, który był wymagany przepisem § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, a brak powyższego dokumentu był brakiem formalnym, który uniemożliwił organowi merytoryczne rozpatrzenie wniosku. Odnosząc sie do przywołanego przez Spółkę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października.2008 r" sygn. I FSK 1166/07 (Lex nr 496276), organ wskazał, iż w stanie faktycznym przyjętym za podstawę cytowanego wyroku powodem pozostawienia wniosku podatnika bez rozpoznania był brak tłumaczenia dołączonego do wniosku oryginału zaświadczenia, o którym mowa w § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia o zwrocie VAT. Organ odwoławczy uznał również za niezasadny zarzut naruszenia przepisów art. 121 § 1 i art. 122 O.p. Jak podkreślono rozpatrując wniosek Spółki organ pierwszej instancji kierował się obowiązującymi przepisami prawa. Wystosowane do Strony wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie i zostało doręczone uprawnionej osobie. W trakcie postępowania podjęto wszelkie możliwe działania, a Spółka miała prawo czynnego udziału w postępowaniu. Ponadto, rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało wydane na mocy obowiązujących przepisów prawa i zawierało zarówno uzasadnienie faktyczne jak i prawne. Tym samym rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest w ocenie Dyrektora Izby Celnej prawidłowe. Na to postanowienie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia Naczelnika Urzędu Celnego w B. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Spółka zarzuciła, że rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej narusza przepisy postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a konkretnie: 1. art. 121 § 1 O.p., albowiem postępowanie podatkowe nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, 2. art. 122 O.p, albowiem w toku postępowania nie podjęto wszelkich możliwych działań koniecznych do ustalenia stanu faktycznego, 3. art. 169 § 4 O.p., poprzez bezpodstawne pozostawienie wniosku bez rozpoznania, 4. art. 187 § 3 O.p., poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania, pomimo iż wymagane zezwolenie w oryginale znajduje się w posiadaniu organu - a co za tym idzie jest mu znane z urzędu, 5. art. 191 O.p, poprzez dokonanie ocen na podstawie wyłącznie części materiału dowodowego, 6. art. 194a O.p, poprzez żądanie od strony dokumentu, który w oryginale znajduje się w aktach organu. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki podtrzymał dotychczasowe stanowisko stwierdzając, iż w aktach organu znajduje się oryginał zezwolenia, kopii którego organ się domagał. Tym samym, zdaniem Spółki, wezwanie było bezpodstawne. Argumentowano dalej, iż organ nie może żądać dostarczenia dokumentu, który w oryginale znajduje się w jego aktach. Dla poparcia swoich argumentów Spółka przywołała wyrok Naczelnego Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2010 r. o sygn. akt I FSK 1506/06 gdzie stwierdzono, iż instytucja wezwania do usunięcia braków w trybie art. 169 § 1 nie ma zastosowana, gdy co prawda brak formalny występuje ale nie niweczy on możliwości rozpoznania sprawy. Skutek w postaci pozostawienia podania bez rozpoznania nie dotyczy zatem spełniającego wymogi, które pozwalają na jego merytoryczną ocenę. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasową argumentację. Na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wskazał, iż oryginał zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie automatu do gier o niskich wygranych znajduje się w Izbie Celnej, jego kopie stanowiły załączniki do już złożonych innych wniosków o rejestrację innych automatów, a zatem organ I instancji dysponował nim. Pełnomocnik organu stwierdził, że wymóg dołączenia kopii zezwolenia na prowadzenia działalności w zakresie automatów do gier o niskich wygranych wynika z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów zatem żądanie jego zgłoszenia nie jest ze strony Urzędu Celnego przejawem nadmiernego rygoryzmu i znajduje oparcie w przepisach prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej "p.p.s.a.", sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżone rozstrzygnięcie dotknięte jest przynajmniej jedną z w/w wad skutkuje jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Natomiast badanie postanowienia Dyrektora Izby Celnej stanowiącego przedmiot skargi we wskazanych na wstępie ramach nie wykazało, aby było ono dotknięte wadami. Zasadą ogólną postępowania toczącego się na podstawie przepisów O.p. jest jego oficjalność, co oznacza, że to organ jest zobligowany do jego prowadzenia i gromadzenia materiału dowodowego, w oparciu o który zostanie wydane rozstrzygnięcie. Wyraża się ona w tym, że organ administracyjny ma obowiązek z urzędu wyjaśnić wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, niezależnie od tego, czy służy on udowodnieniu tez korzystnych dla strony postępowania, czy przeciwnie - pozwala na podjęcie rozstrzygnięcia dla niej niekorzystnego. Od zasady tej istnieje jednak wyjątek przewidziany w art. 169 § 1 O.p. stanowiącym, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Oznacza to, że obowiązek złożenia kompletnego i formalnie poprawnego podania obciąża stronę. R. D. stwierdził nawet, że sprawę może zainicjować jedynie wniosek kompletny. Jeżeli braki formalne wniosku nie zostaną w wyznaczonym terminie uzupełnione, to nie dochodzi do wszczęcia postępowania podatkowego. Co za tym idzie nie jest możliwe umorzenie tego postępowania jako bezprzedmiotowego na zasadzie art. 208 O.p. (R. D., artykuł PPLiFS 2010/11/19). Stosownie do art. 168 § 2 O.p. podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 102, poz. 946 ze zm.) wniosek o rejestrację każdego automatu lub urządzenia do gier składa się w dwóch egzemplarzach. Do wniosku dołącza się opinię techniczną zawierającą pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację i kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy. Natomiast art. 24 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. z 1998 r., Nr 102, poz. 650 ze zm.) stanowi: "1. Zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych lub gier na automatach udziela, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b, minister właściwy do spraw finansów publicznych. 1a. Zezwolenia na urządzanie loterii fantowej, loterii audioteksowej, gry bingo fantowe i loterii promocyjnej urządzanych na obszarze właściwości miejscowej więcej niż jednego dyrektora izby celnej udziela dyrektor izby celnej właściwy według miejsca zamieszkania lub siedziby wnioskodawcy. 1b. Zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, loterii fantowej, loterii audioteksowej, gry bingo fantowe i loterii promocyjnej urządzanych na obszarze właściwości miejscowej jednego dyrektora izby celnej udziela dyrektor izby celnej, na którego obszarze właściwości miejscowej są urządzane i prowadzone takie gry." Na wstępie wskazać należy, że wniosek w przedmiocie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, jako jedno z podań w rozumieniu art. 168 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – cytowanej dalej jako "Op.", aby spowodowało zamierzony skutek prawny, powinno odpowiadać warunkom formalnym określonym w tym przepisie oraz wymienionym w art. 222 tej ustawy, tj. powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz zarzuty przeciwko decyzji, a ponadto określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające żądanie. W sytuacji, gdy wniesiony wniosek nie zawiera wskazanych elementów, organ podatkowy, zgodnie z art. 169 § 1 O.p., wzywa wnoszącego do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje wydanie przez organ postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, iż wniosek Spółki nie spełniał wymogów formalnych zawartych w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102 z 2003r. poz. 946 z późn. zm. – dalej “rozporządzenie"), gdyż do wniosku załączono opinię techniczną z badania poprzedzającego rejestrację automatu, natomiast nie została dołączona kopia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, co jest bezsporne. Dołączenie do wniosku kopii zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na na automatach o niskich wygranych wynika wprost z § 9 ust. 2 rozporządzenia i stanowi wskazane w rozumieniu art. 168 § 2 O.p. wymogi ustalone w przepisach szczególnych, których niespełnienie przez wnoszącego podanie obliguje organ podatkowy do wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, ze stosownym pouczeniem, a w razie jego nieuzupełnienia do pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Oznacza to, że w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych podania organ nie może prowadzić postępowania, w tym także gromadzić materiału dowodowego, gdyż – jak wyżej wspomniano – postępowanie może wszcząć jedynie wniosek kompletny i formalnie poprawny. Należy stwierdzić przy tym, że w podaniach mających zastosowanie przy wszczęciu postępowania wymogi są zminimalizowane. Ograniczają się one do konieczności wskazania żądania, osoby, od której pochodzi, oraz jej adresu. Podanie powinno jednak także zawierać wszelkie inne elementy przewidziane w przepisach szczególnych. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 5 maja 1995 r., sygn. akt SA/Wr 2223/94 (Temida (CD), Sopot 2002) stwierdził, iż wnoszenie pism za pośrednictwem różnych środków technicznych nie zwalnia od obowiązku uzupełnienia ich w trybie obowiązujących przepisów o konieczne w określonych prawem przypadkach załączniki. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Celnej w K. zasadnie, zdaniem Sądu, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, którym pozostawiono wniosek Spółki bez rozpoznania. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 121, art. 122, art. 191 O.p. Skoro bowiem w stanie faktycznym istniejącym w sprawie organ nie ma podstaw prawnych do prowadzenia postępowania, a co więcej obowiązany jest pozostawić wniesione podanie bez rozpatrzenia, to nie może tym samym dopuścić się naruszenia przepisów O.p. dotyczących dowodów i zasad ogólnych postępowania, które na mocy przepisu szczególnego – art. 169 § 1 O.p. - w ogóle się nie toczy, gdyż nie zostało skutecznie wszczęte wobec niekompletności podania. Podkreślić należy przy tym, iż Spółka nie uzupełniła w terminie braków formalnych wniosku. Wniosek w przedmiocie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, mimo prawidłowego doręczenia Spółce i prawidłowego pouczenia - czego nie kwestionowano - został uzupełniony po upływie 7 dni, z jednodniowym uchybieniem terminu. Zasadnie zatem organ stwierdził, że braki co do wymagań formalnych, nieusunięte, powodują bezskuteczność wniosku. Oznacza to, że nie jest on zdolny do wywołania skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania i merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, a w związku z powyższym zarzut naruszenia przez organy art. 169 § 4 O.p. jest chybiony. Nadto należy uznać za bezzasadne, zdaniem Sądu, zarzuty skarżącej Spółki dotyczące naruszenia art. 187 § 3 i art. 194a O.p., gdy organ rozpatrujący wniosek Spółki tj. Naczelnik Urzędu Celnego, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, nie posiadał oryginału zezwolenia Spółki na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że ponieważ Sąd nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie istnienia przesłanek uwzględnienia skargi, zatem na mocy art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę należało oddalić