III SA/Gl 593/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant St. sekr. sąd. Joanna Spadek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2018 r. przy udziale - sprawy ze skargi A.H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej oddala skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z [...] r. nr [...] - opierając się na art. 233 § 1 pkt 2 lit a , art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i pkt 4, art. 116 § 1, § 2, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.; dalej zwana O.p.) po rozpatrzeniu odwołania A. H. od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. nr [...] z [...] r., którą orzeczono o jego solidarnej odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu będącego zarazem osobą trzecią w stosunku do "A" Spółki z o.o. z siedzibą w K. za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2010 roku oraz I i IV kwartał 2011 roku w łącznej wysokości [...] zł - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powyższe rozstrzygnięcie wydano w następującym stanie faktycznym: Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego organ pierwszej instancji stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki odpowiedzialności podatkowej A. H., określone w art. 116 O. p., gdyż Strona pełniła funkcję członka zarządu Spółki w okresie, gdy powstały te zaległości podatkowe Spółki; egzekucja przeciwko Spółce okazała się bezskuteczna i jednocześnie nie wykazano, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości albo, iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z winy Strony; nie wskazano mienia, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych Spółki. Opierając się na poczynionych ustaleniach organ pierwszej instancji decyzją z [...] r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności ze Spółką A. H., jako członka zarządu będącego zarazem osobą trzecią w stosunku do Spółki za jej zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług – odpowiednio: - za IV kwartał 2010 r. - kwota zaległości [...] zł, kwota odsetek [...] zł, kwota kosztów egzekucyjnych [...] zł, razem [...] zł - za I kwartał 2011 r. - kwota zaległości [...] zł, kwota odsetek [...] zł, kwota kosztów egzekucyjnych [...] zł, razem [...] zł - za IV kwartał 2011 r. - kwota zaległości [...] zł, kwota odsetek [...] zł, kwota kosztów egzekucyjnych [...] zł, razem [...] zł. Kwestionując prawidłowość decyzji A. H. złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania oraz o rozpatrzenie możliwości zawieszenia egzekucji wynikającej z tej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że należało zbadać czy i kiedy wystąpiły przesłanki do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, albowiem wiąże się to z możliwością przedawnienia odpowiedzialności; zaakcentował problemy finansowe spółki spowodowane ogłoszeniem upadłości podmiotów; czy też brakiem możliwości egzekucji z tych podmiotów, na rzecz których były wykonywane usługi. Podniesiono również, że Strona we wrześniu 2015 r. wystąpiła o upadłość konsumencką osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej, do chwili obecnej nie uzyskano prawomocnego wyroku. Organ odwoławczy decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podkreślił, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2015 r. i w oparciu o te przepisy dokonał oceny prawidłowości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Wyjaśnił, że w zakresie zaległości podatkowych, za które ma odpowiadać członek zarządu spółki, zbadania wymagały dokumenty, które świadczą o tym, że zobowiązanie podatkowe - z którego zaległość wynika - w ogóle powstało i istnieje w dniu orzekania. Wskazał, iż "A" Sp. z o.o. złożyła do organu pierwszej instancji kwartalne deklaracje podatkowe dla podatku od towarów i usług VAT-7K podpisane przez A. H.: - 31 stycznia 2011 r. złożono deklarację z 25 stycznia 2011 r. za IV kwartał 2010 r. wykazującą kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości [...] zł, - 28 kwietnia 2011 r. złożono deklarację z 26 kwietnia 2011 r. za 1 kwartał 2011 r. wykazującą kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości [...] zł, - 26 stycznia 2012 r. złożono deklarację 25 stycznia 2012 r. za IV kwartał 2011 r. wykazującą kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości [...] zł. Zatem deklaracja VAT-7K za IV kwartał 2012 r. była ostatnią deklaracją złożoną przez Spółkę, a 12 lutego 2014 r. "A" Sp. z o.o. została wykreślona z rejestru podatników podatku od towarów i usług na podstawie art. 96 ust. 8 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z nieuregulowaniem przez Spółkę należności w podatku od towarów i usług na podstawie deklaracji VAT-7K przez nią złożonych, pomimo wysłania do Spółki 3 upomnień, które zostały doręczone w trybie zastępczym, wystawione zostały przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. tytuły wykonawcze: - nr [...] z [...] r. - dotyczący IV kwartału 2010r. na wartość [...] zł, którego odpis wraz z zawiadomieniem z [...] r. nr [...] doręczono podatnikowi w trybie zastępczym [...] r., - nr [...] z [...] r. dotyczący I kwartału 2011 r. na wartość [...] zł, którego odpis wraz z zawiadomieniem z [...] r. nr [...] doręczono podatnikowi w trybie zastępczym w [...] r., - nr [...] z dnia [...] r. dotyczący IV kwartału 2011 r. na wartość [...] zł, którego odpis wraz z zawiadomieniem z [...] r. nr [...] doręczono podatnikowi w trybie zastępczym [...] r. Nadto organ drugiej instancji wyjaśnił, że postępowanie podatkowe zostaje wszczęte w dacie doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania, natomiast wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Zdaniem organu drugiej instancji została spełniona hipoteza zawarta w art. 108 § 2 pkt 3 O. p. w związku z § 3 tego przepisu, tj. przed wszczęciem postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej, które nastąpiło z [...] r. (data doręczenia postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. o wszczęciu tego postępowania), wszczęto postępowania egzekucyjne dotyczące w/w należności. Wskazano także, iż z materiału dowodowego - listy zaległości z [...] r. oraz z [...] r. wynika, że "A" Sp. z o.o. nadal posiadała zaległości tj.: 1) w podatku dochodowym od osób fizycznych w łącznej kwocie wraz z odsetkami [...] zł za okres miesiąc grudzień 2010 r., 2) w podatku od towarów i usług za okresy objęte zaskarżoną decyzją oraz I kwartał 2010 r. w łącznej kwocie wraz z odsetkami [...] zł. W zakresie zobowiązań Spółki w podatku od towarów i usług za: IV kwartał 2010 r., I kwartał 2011 r., IV kwartał 2011r., będących przedmiotem niniejszej sprawy, nie toczyło się postępowanie w celu określenia ich wysokości. Organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z przepisami ustawy o VAT nieuregulowane w pełnej wysokości zadeklarowane kwoty podatku od towarów i usług do wpłaty za wskazane okresy tj. IV kwartał 2010 r., I kwartał 2011 r., IV kwartał 2011 r., stały się więc zaległościami podatkowymi, od których naliczane są odsetki. Podkreślono, że z przepisów Ordynacji podatkowej wynika, że ustawodawca uzależnił konstytutywne ustalenie obowiązków osoby trzeciej od zaistnienia konkretnych przesłanek pozytywnych, które winny wystąpić w sposób łączny oraz niezaistnienia przesłanek zwalniających (egzoneracyjnych), przy czym wykazanie którejkolwiek z nich powoduje uwolnienie się od odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Do przesłanek pozytywnych, należą: - pełnienie funkcji członka zarządu w czasie kiedy upływał termin płatności zobowiązań, z których wynikają zaległości podatkowe objęte odpowiedzialnością, - bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce. Organ odwoławczy podniósł, że na podstawie materiału dowodowego przekazanego przez Sąd Rejonowy K. w K. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego za pismem z [...] r., sygn. akt [...], ustalono, że na mocy uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "A" Sp. z o.o. z [...] r., A. H. został powołany na funkcję Prezesa Zarządu Spółki, J. H. oraz I. M. zostały powołane na Zastępców Prezesa Zarządu. Następnie Uchwałą nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z [...]r. odwołano z Zarządu Spółki I. M., a Uchwałą nr [...] z tego samego dnia odwołano ze składu Zarządu spółki J. H., nadto na mocy Uchwały nr [...] z [...] r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w akcie notarialnym Repertorium A nr [...], wprowadzającej zmiany do umowy ze spółki z [...]r., członkowie zarządu powoływani są na czas nieokreślony. Organ odwoławczy mając na uwadze poczynione ustalenia wskazał, że A. H. od [...] r. pełnił funkcję prezesa zarządu "A" Sp. z o.o., a akta sprawy nie zawierają informacji o rezygnacji bądź odwołaniu A. H. z tej funkcji. Podkreślono, że w okresie, kiedy upływały terminy płatności podatku od towarów i usług za IV kwartał 2010r., I i IV kwartał 2011 r. A. H. pełnił funkcję prezesa jednoosobowego zarządu "A" Sp. z o.o., zatem zdaniem organu została spełniona pierwsza przesłanka pozytywna, od której uzależnione jest orzeczenie odpowiedzialności osoby trzeciej. W zakresie bezskuteczność egzekucji z majątku spółki organ drugiej instancji wyjaśnił, że pojęcie to nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego. Wskazano na bezskuteczność egzekucji w rozumieniu art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Analizując powyższą przesłankę stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie po upływie terminów płatności wymienionych zobowiązań w podatku od towarów i usług - wynikających ze złożonych przez Spółkę deklaracji VAT-7K - organ pierwszej instancji, jako organ egzekucyjny, wystawił tytuły wykonawcze obejmujące zaległości za wskazane okresy (nr [...] z [...]r., nr [...] z [...] r., nr [...] z [...] r.; odpisy ich zostały doręczone zastępczo Spółce wraz z zawiadomieniami o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności tj. Banku "B" w K.. Nadto "B" pismem z [...] r. poinformował o zbiegu egzekucji sądowo-administracyjnej, rachunek ten został obciążony tytułami egzekucyjnymi wystawionymi przez Komornika Sądowego w Z., a na rachunku Klienta brak było środków do realizacji zajęć; pismami z [...] r. oraz z [...] r. Bank zawiadomił o braku rachunku bankowego klienta; również próby zajęć rachunków bankowych (dotyczy m.in. tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...]) w bankach: "C" w K., Bank "D" w K., "E", "F", "G" w K., "H" S.A., "I", "J", "K", "L" S.A., "M", "N" - skutkowały informacją, iż banki te nie prowadzą rachunku bankowego wobec "A" Sp. z o.o. Dalej wyjaśniono, że w toku egzekucji pismem zatytułowanym "Informacja o sytuacji finansowej" z [...] r. A. H. wskazał, że Spółka od roku 2011 nie posiada konta bankowego, od 2011 r. nie uzyskuje przychodów, nie posiada własności oraz współwłasności rzeczy ruchomych, nie posiada i nie posiadała nieruchomości, papierów wartościowych, lokat bankowych, nie posiada środków zgromadzonych na rachunkach bankowych oraz udziałów i weksli obcych, nie toczą się postępowania egzekucyjne innych organów. Nadto poborcy skarbowi podejmowali próby dokonania czynności egzekucyjnych pod adresem siedziby Spółki i ustalili, iż od [...] r. pod wskazanym adresem Spółka nie prowadzi już działalności gospodarczej, nie wynajmuje lokalu biurowego; spółka wyprowadziła się nie regulując zaległości za wynajem, obecny adres nie jest znany. Pismem z [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. zgłosił do Sądu Rejonowego K. wniosek o nakazanie dłużnikowi tj. spółce "A" wyjawienia majątku. Zgodnie z oświadczeniem prezesa spółki złożonym przed sądem i spisanym w protokole z [...] r. sygn. akt [...] - spółka nie ma siedziby przy ul. [...] od [...]r.; nie prowadzi żadnej działalności od [...] r. Wniosek o zmianę adresu siedziby spółki w KRS nie został złożony, jednak zgodnie z oświadczeniem przez dwa lata licząc od roku [...] na poczcie jako adres do korespondencji widniał adres K., ul. [...]. Pismem z [...] r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. skierował do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. wniosek o udostępnienie informacji o nazwach banków lub numerach rachunków bankowych, z których zobowiązany dokonywał przelewów, w celu dokonania zajęcia środków na rachunku bankowym. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wskazał numery rachunków bankowych Spółki, z których dokonywano wpłat, wskazane rachunki bankowe zostały zajęte, natomiast z uwagi na brak środków pieniężnych zajęcia egzekucyjne okazały się nieskuteczne. Poza tym Ministerstwo Sprawiedliwości Departament Informatyzacji i Rejestrów Sądowych z siedzibą w Warszawie poinformowało, że "A" Sp. z o.o. nie została odnaleziona w elektronicznym rejestrze Ksiąg Wieczystych; Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Departament Ewidencji Państwowych wskazało, iż Spółka posiada zarejestrowany samochód osobowy marki [...], rok produkcji [...] (którego wartość rynkowa kształtowała się w przedziale [...]zł – [...] zł, jednakże z informacji Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego nie wynika, by samochód ten posiadał aktualne ubezpieczenie OC. W konsekwencji powyższego Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z [...] r. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec "A" Sp. z o.o. prowadzone na podstawie wymienionych tytułów wykonawczych obejmujących wskazane zaskarżoną decyzją wobec majątku spółki "A" z uwagi na jego bezskuteczność. Zatem stwierdzono, że dokonane w toku postępowania egzekucyjnego czynności nie doprowadziły do spłaty zaległości, a za umorzeniem przemawiała ekonomika postępowania oraz racjonalność i optymalizacja działań organu egzekucyjnego. Dalej organ odwoławczy podkreślił, że jak wynika z akt sprawy postanowieniem z [...] r. sygn. akt [...] Sąd K. w K. Sekcja Egzekucyjna przy Wydziale [...] Cywilnym na posiedzeniu niejawnym spraw egzekucyjnych wierzycieli Spółki w związku ze zbiegiem tych egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego dłużnika w Banku "B" w K.: 1. wskazał Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K., jako organ właściwy do dalszego łącznego prowadzenia obu egzekucji w trybie egzekucji administracyjnej, 2. pozostawił w mocy wszystkie czynności egzekucyjne dokonane w tych egzekucjach. Organ odwoławczy podniósł, że jednocześnie bezskuteczną egzekucję w stosunku do majątku Spółki prowadził także Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym K. w K.. Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt [...] Sąd K. w K. Wydział [...] Gospodarczy KRS w sprawie wszczętej z urzędu umorzył prowadzoną przeciwko podmiotowi egzekucję z uwagi na fakt, iż z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym K. w K. prowadził postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela "O" S.A. wobec przedmiotowej Spółki i pismem z [...] r. wniósł do Sądu Rejonowego K. w K. o wpisanie dłużnika – "A" Sp. z o.o. do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych. Zdaniem organu odwoławczego bezskuteczność egzekucji wobec Spółki została potwierdzona prawnie dopuszczalnymi dowodami, co stanowiło wystarczający dowód bezskuteczności egzekucji wobec dłużnika pierwotnego. Pokreślono, iż wykazane zostały pozytywne przesłanki odpowiedzialności za zaległości "A" Sp. z o.o. - bezskuteczność egzekucji do majątku Spółki oraz fakt pełnienia przez A. H. funkcji prezesa zarządu Spółki, w czasie upływu terminów płatności zobowiązań w podatku od towarów i usług za wymienione poszczególne okresy rozliczeniowe. Podkreślił, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K., w toku prowadzonego postępowania, w sposób szczegółowy zbadał czy wystąpiły przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania układowego oraz w jakim terminie należało dokonać powyższych działań uznając, że bieg terminu na zgłoszenie upadłości Spółki rozpoczął się w dniu [...] r. Nadto organ ten został poinformowany przez Sąd K. w K. Wydział [...] Gospodarczy, iż nie wpłynął do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości przedmiotowej Spółki. Wskazano więc, że reprezentowana przez Prezesa Zarządu A. H. Spółka "A" Sp. z o.o., nie zgłosiła wniosku o ogłoszenie upadłości oraz nie wszczęła postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości do czego Spółka była zobowiązana w sytuacji finansowej w jakiej się znalazła. Dalej zauważono, iż pomimo tego członek zarządu miał możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności, gdyby w okresie pełnienia przez niego swojej funkcji nie wystąpił stan niewypłacalności Spółki. Zdaniem organu odwoławczego przesłanka niewypłacalności Spółki zaistniała już na koniec 2006 r. z uwagi na przekroczenie wartości zobowiązań względem majątku przedsiębiorcy. Analiza dostępnych sprawozdań finansowych Spółki za lata 2005-2008 wykazała, że wartość jej zobowiązań przekroczyła wartość majątku Spółki na przestrzeni przeanalizowanych okresów w 2006r. i 2008r. Organ odwoławczy wskazał, że Spółka w sprawozdaniach finansowych wykazała: • za 2005 r. aktywa na kwotę [...] zł, zobowiązania na kwotę [...] zł; aktywa przekraczały wartość zobowiązań o kwotę [...] zł, • za 2006 r. aktywa na kwotę [...] zł, zobowiązania na kwotę [...] zł; wartość zobowiązań przekroczyła aktywa o kwotę [...] zł. • za 2007 r. aktywa na kwotę [...] zł, zobowiązania na kwotę [...] zł; aktywa przekraczały wartość zobowiązań o kwotę [...] zł •za 2008r. aktywa na kwotę [...] zł, zobowiązania na kwotę [...] zł; wartość zobowiązań przekroczyła aktywa o kwotę [...] zł. Podkreślono, że z akt sprawy, a także z informacji KRS, Spółka zaprzestała składania sprawozdań finansowych od 2009 r., a nadto zgodnie z zeznaniami CIT-8 Spółka wykazywała stratę w latach: 2006 ([...] zł), 2008 ([...] zł), 2009 ([...]zł), 2010 ([...]zł). Wprawdzie w 2011 r. Spółka osiągnęła dochód [...]zł, jednak w 2012 r. i 2013r. wykazywała zarówno przychód jak i dochód w wysokości [...]zł. Zatem podniósł, że przedstawione dane wskazują na stopniowo pogarszającą się kondycję finansową spółki, a także na wygaszanie jej działalności, co wynikało także z oświadczenia A. H. zawartego w piśmie "Informacja o sytuacji finansowej", gdzie stwierdził, że spółka od 2011 r. nie uzyskuje przychodów. Wskazał także na wskaźniki finansowe Spółki oraz podkreślił, że mając na uwadze także te dane, iż sytuacja majątkowo-finansowa Spółki uzasadniała złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, już w 2006 r., gdy zobowiązania Spółki przekroczyły wartość bilansową jej majątku. Złą sytuację finansową Spółki zdaniem organu dodatkowo potwierdzają: ujemny kapitał pracujący i ujemny kapitał własny w latach 2006 i 2008, strata z działalności gospodarczej w latach 2006, 2008, 2009 i 2010 oraz niekorzystne - od 2006r. - wskaźniki płynności finansowej i ogólnego zadłużenia. Podkreślił, że na dokumencie ,,Uchwała nr [...] Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "A" Sp. z o.o. z [...]r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok 2006", z którego wynikało, że zobowiązania Spółki za ten okres przekroczyły jej majątek, znajduje się podpis A. H. jako Prezesa Zarządu. Zdaniem organu drugiej instancji okoliczność ta wskazuje, że A. H. najpóźniej z tą datą pozyskał informację o kondycji finansowej Spółki, uzasadniającej zaistnienie przesłanki do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w celu ochrony wierzycieli Spółki. Wskazano, że zatem A. H. powinien był złożyć wniosek w terminie 14 dni od powzięcia tej informacji. Właściwy czas na realizację tego obowiązku w ocenie organu odwoławczego upłynął bezskutecznie [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. stwierdził, że poczynione ustalenia wskazały, iż w sprawie nie zachodziła przesłanka zwalniająca członka zarządu z odpowiedzialności określona w art. 116 § 1 pkt 1 lit. a O. p., gdyż nie zgłoszono wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania układowego, pomimo istnienia podstaw do podjęcia tego rodzaju działań przez Stronę. Nadto organ odwoławczy, wskazał, że A. H. nie dostarczył zarówno w toku postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji, jak i w postępowaniu odwoławczym żadnych dowodów świadczących o zaistnieniu szczególnych okoliczności, uniemożliwiających zrealizowanie obowiązku zgłoszenia we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości W konsekwencji więc zdaniem organu odwoławczego zasadnym było orzeczenie, że A. H. był odpowiedzialny jako osoba trzecia za zaległości podatkowe "A" Sp. z o.o. z tytułu zobowiązań w podatku od towarów i usług za okresy: IV kwartał 2010 r., I kwartał 2011 r., IV kwartał 2011 r. oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości, a także z tytułu kosztów egzekucyjnych za wskazane okresy. Podkreślono kompletność materiału dowodowego i jego wnikliwą ocenę; w konkluzji nie dopatono się uchybień po stronie organu pierwszej instancji w przedmiocie zarzutów podniesionych przez Stronę, odnosząc się do nich w sposób wnikliwy i dostateczny. Strona złożyła skargę na powyższą decyzję ostateczną. Wniosła o jej uchylenie zarzucając organowi odwoławczemu szereg naruszeń, wskazując na: - podtrzymanie decyzji organu pierwszej instancji w zakresie błędnej interpretacji, co do skuteczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do osoby prawnej, jako podatnika i płatnika powołując się na przepis, z art. 70 § 7 pkt 1 O.p., co zdaniem A. H. narusza art. 70 § 1 O.p. w stosunku do strony skarżącej jako osoby fizycznej, - wydanie decyzji bez uwzględnienia stanu faktycznego i prawnego w przedmiocie odwołania, w tym brak odniesienia do wniosku strony w zakresie przepisów art. 491 (4) ust. 2 pkt. 3 ustawy Prawo upadłościowe, - rozpoznanie naruszenie art. 125. § 1. i 2 O. p., co w konsekwencji pogarsza sytuację strony. W uzasadnieniu Strona skarżąca zaakcentowała, że uważa za nieskuteczne zawieszenie postępowania w stosunku do osoby prawnej - "A" Sp. z o. o., określone w decyzji tj.: - na okres postępowania karnoskarbowego w sprawie uznania strony za osobę trzecią za zobowiązanie podatkowe osoby prawnej - sygn. akt [...] od dnia [...] r. do dnia [...] r., - zawiadomienia przez organ I instancji Spółki o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia z dnia [...] r. znak [...] za okres [...] r. do [...] r. Strona nadto podkreślił, iż postępowanie karnoskarbowe w stosunku do skarżącego - osoby fizycznej, nie uniemożliwiało organowi podatkowemu egzekucję należności od "A" Sp. z o.o. Zdaniem Strony pismo organu pierwszej instancji z [...]r. o zgłoszeniu zawieszenia postępowania wobec Spółki, po okresie 34 miesięcy, stanowi uzasadnienie decyzji w zakresie braku przedawnienia, co bez uzasadnienia zwłoki na tak długi okres w powiadomieniu o zawieszeniu, ma cechy działania pozornego. Podkreślono, że jako osoba trzecia, strona nie odpowiada za zobowiązania podatkowe Spółki, po ich przedawnieniu. Nadto wskazano, że Strona na etapie rozpoznania sprawy przez organ zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji powoływała się na przesłankę, iż datą powitania obowiązku zgłoszenia "A" Sp. z o. o. do upadłości, najpóźniej jest przełom roku 2003/2004 i wnosiła o przeprowadzenie stosownej analizy od roku 2002. Przesłanka ta nie została uwzględniona w uzasadnieniu decyzji, zatem strona uważa, że nie zostały uwzględnione dowody będące w posiadaniu administracji skarbowo-podatkowej. Zaakcentowano, że skarżący wniósł jedynie o rozpatrzenie czy przedmiotowa decyzja spełnia wszelkie wymagane przesłanki. Strona podniosła, że organy podatkowe nie uwzględnił sytuacji gdy nieściągalne należności podwyższały aktywa Spółki. Zwróciła także uwagę, iż toczy się w stosunku do niej, jako osoby fizycznej, postępowanie w sprawie upadłości konsumenckiej. Postanowienie o upadłości Sąd K. w K., [...] Wydział Gospodarczy, sygnatura akt: [...], [...] zostało ustnie ogłoszone w dniu [...] r. i ogłoszone w Monitorze Sądowym z roku 2017 numer [...] ([...]) z [...]r. Pozycja [...], a organu II instancji nie odniósł się do tego faktu, aczkolwiek trzy miesiące przed ustaleniem decyzji, fakt ten był ogólnie dostępny, poprzez wpisanie danych osobowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko stwierdzając, iż zarzuty zawarte w skardze są bezpodstawne i nie mogą zostać uwzględnione. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia powołano sie na materiał dowodowy pozyskany w toku postępowania odwoławczego od Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K., tj. uwierzytelnione kserokopie: I. postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...]r. nr [...] o wszczęciu dochodzenia w sprawie: 1) niewpłacania w terminie na rachunek [...] Urzędu Skarbowego w K. w okresie od lutego 2010 r. do stycznia 2011 r. pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2010 r. w łącznej kwocie [...] zł przez "A" Sp. z o.o. tj. o przestępstwo skarbowe z art. 77 § 2 w zw. z § 1 kks, w zw. z art. 6 § 1 kks;, 2) uporczywego niewpłacania w terminie na rachunek [...] Urzędu Skarbowego w K. w okresie od kwietnia 2010 r. do stycznia 2012 r. podatku od towarów i usług za I, III, IV kwartał 2010r., I, IV kwartał 201 lr. w łącznej wysokości [...] zł przez "A" Sp. z o.o. tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks, II. notatki służbowej sporządzonej w dniu [...]r. przez pracownika organu pierwszej instancji, na okoliczność ustnego ogłoszenia wyroku Sądu Rejonowego K. w K. Wydział [...] Karny w sprawie karnej skarbowej prowadzonej pod sygnaturą akt [...] skazującego na karę grzywny w wysokości 20 stawek po [...]zł, nakładającego odpowiedzialność posiłkową na "A" Sp. z o.o. oraz zobowiązującego Spółkę do zwrotu korzyści majątkowej w kwocie [...]zł, a także karę grzywny w wysokości [...]zł, III. zawiadomienia organu pierwszej instancji z dnia [...]r. znak [...] skierowanego do Spółki o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-4 za miesiące: styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2010r. oraz z tytułu podatku od towarów i usług za: pierwszy, trzeci, czwarty kwartał 2010 r., pierwszy, czwarty kwartał 2011 r. - w terminie [...]r. do [...]r. w związku ze wszczętym w dniu [...]r. a zakończonym w dniu [...]r. postępowaniem karnym skarbowym na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70 § 7 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Organ zaakcentował, że w tym zawiadomieniu wskazano, że termin przedawnienia rozpoczyna swój dalszy bieg po upływie okresu zawieszenia; zostało ono doręczone Spółce w trybie zastępczym z dniu [...]r. (pierwsze awizo w dniu [...]r.). Opierając się na art. 70 § 1 Op wskazano, że terminy płatności podatku za okresy objęte decyzją upływały - odpowiednio - w dniach: [...]r., [...] r. i [...]r. Natomiast w przedmiotowej sprawie najstarsze zobowiązanie Spółki wynikające z zaskarżonej decyzji tj. za IV kwartał 2010r., którego płatność przypadała na [...] r. przedawniłoby się ustawowo z dniem [...]r. (podobnie jak zobowiązanie za I kwartał 2011r.). Jednak z uwagi na wyłączenie okresu zawieszenia biegu terminu przedawnienia wszystkich zobowiązań objętych decyzją - w związku z objęciem ich wskazanym wyżej postępowaniem karnym skarbowym - termin przedawnienia ww. zobowiązań przesunął się o okres, w którym bieg ww. terminu był zawieszony. Oznacza to więc, że zobowiązania podatkowe Spółki za IV kwartał 2010r., I i IV kwartał 2011 r. - wbrew temu, co zarzuca Skarżący - nie uległy przedawnieniu i są nadal wymagalne. Tym samym zarzut naruszenia art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nie zasługuje na aprobatę. Na rozprawie sądowej Skarżący podtrzymał argumenty skargi; podkreślił nie przeanalizowanie jego sytuacji majątkowej i nieprawidłowe ustalenie terminu, w którym winien być złożony wniosek o upadłość spółki. Dodatkowo zarzucił brak odniesienia się organu do faktu wystąpienia przez Stronę o ogłoszenie upadłości [...] r. i nie wystąpienie o uzupełnienie listy wierzytelności o sporne zaległości podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są całkowicie chybione. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy zasadności przeniesienia na Skarżącego odpowiedzialności solidarnej jako członka zarządu "A" sp. z o.o. za zaległości w podatku od towarów i usług za kwartały IV 2010 r., I i IV 2011 r., odsetek od zaległości podatkowej i kosztów postępowania egzekucyjnego jako powstałych w czasie pełnienia przezeń funkcji prezesa zarządu w oparciu o art. 116 O.p. Podstawę faktyczną wyroku stanowią prawidłowe ustalenia stanu faktycznego obszernie przytoczone w zaskarżonym rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09), które Sąd w całości aprobuje i przyjmuje za własne, podobnie jak ocenę prawną tego stanu faktycznego. Natomiast poglądów prezentowanych przez stronę skarżącą - Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podzielił. Badając legalność objętego skargą aktu stwierdzić trzeba, że materiał dowodowy zebrany w sprawie dawał podstawy do wydania zaskarżonego orzeczenia; nie budzi zastrzeżeń także postępowanie organów podatkowych, jak i proces zastosowania przepisów prawa materialnego. Na wstępie należy stwierdzić, iż na gruncie prawa podatkowego dominującą zasadą jest odpowiedzialność podatnika za własne zobowiązania podatkowe. Od tej zasady Ordynacja podatkowa przewiduje jednak pewne wyjątki. Jednym z nich jest to, że podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są członkowie jej zarządu. Katalog podmiotów ponoszących odpowiedzialność ze spółką ma charakter zamknięty i niedopuszczalne jest rozciąganie tej grupy; podobnie jak uwarunkowania spełnienia szeregu przesłanek materialnych do zastosowania art. 116 O.p. W myśl tej regulacji za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Natomiast organy prawidłowo ustaliły i wykazały spełnienie powyższych przesłanek pozytywnych i brak okoliczności uwalniających Skarżącego od spornej odpowiedzialności. Przede wszystkim stwierdzić należy: 1. powstanie zaległości podatkowej z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez Skarżącego obowiązków członka zarządu – w niniejszej sprawie wynika ze złożonych przez "A" Sp. z o.o. deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług VAT-7K; zobowiązań tych nie uiszczono; objęte zostały tytułami wykonawczymi wystawionymi i skierowane na drogę postępowania egzekucyjnego; odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały Spółce w trybie zastępczym wraz z zawiadomieniem o zajęciu prawa majątkowego. Natomiast w zawiadomieniu organu pierwszej instancji z dnia [...]r. skierowanego do Spółki poinformowano, że w związku z wszczętym [...]r. I zakończonym [...]r. postępowaniem karnym-skarbowym na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70 § 7 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w tym okresie ulega zawieszeniu bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za: pierwszy, trzeci, czwarty kwartał 2010 r. oraz pierwszy, czwarty kwartał 2011 r., a termin przedawnienia rozpoczyna swój dalszy bieg po upływie okresu zawieszenia. Treść tego zawiadomienia spełniała wymogi art. 70c Op. 2. pełnienie przez Skarżącego funkcji Prezesa zarządu Spółki w okresie objętym kwestionowanym rozstrzygnięciem – jest poza sporem niniejszej sprawy, gdyż wynika to jednoznacznie z dokumentów rejestrowych spółki - A. H. od dnia [...]r. pełnił funkcję prezesa jednoosobowego zarządu "A" Sp. z o.o.; brak informacji o rezygnacji bądź odwołaniu Skarżącego z tej funkcji. 3. bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części – okoliczność tą obszernie wykazał organ w zaskarżonej decyzji. W wyniku bowiem szeregu podjętych czynności podjętych w toku postępowania zabezpieczającego i następnie egzekucyjnego wydane zostało przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego z dnia [...]r. prowadzonego wobec majątku Spółki ze względu brak majątku Spółki mogącego stanowić przedmiot zajęcia; nie posiadanie środków pieniężnych na pokrycie zaległości; dokonane zajęcia rachunków bankowych okazały się nieskuteczne; Spółka nie prowadzi działalności, nie ma siedziby przy ul. [...]. Natomiast w uzasadnieniu Sąd wskazał, że z dołączonych akt egzekucji sądowej prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym K. w K. oraz akt egzekucji egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Dyrektora Oddziału w C. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, akt egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. wynika, iż doszło do zbiegu powyższych egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego dłużnika w Banku "B" w K.. W toku postępowania egzekucyjnego wszystkie organy egzekucyjne dokonały zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego dłużnika w Banku "B" w K.. W wyniku prowadzonych egzekucji żadne kwoty nie zostały jednak wyegzekwowane. Poza tym postanowieniem z [...]r. o sygn. akt [...] Sąd K. w K. Wydział [...] Gospodarczy KRS w sprawie wszczętej z urzędu umorzył prowadzoną przeciwko Spółce egzekucję z uwagi na fakt, iż z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Zatem należy skonkludować, że w przedmiotowej sprawie organy podatkowe trafnie ustaliły na podstawie zebranego materiału dowodowego istnienie przesłanek pozytywnych do orzeczenia odpowiedzialności Skarżącego z art. 116 O.p. Mając na uwadze skomplikowany charakter sprawy czynności podejmowane przez organ odwoławczy były systematycznie, w miarę uzyskiwania nowych dokumentów - celem zgromadzenia pełnego materiału dowodowego oraz zweryfikowania twierdzeń instytucji, urzędów, do których zwrócono się o sprawdzenie istotnych dla sprawy okoliczności co w sposób obiektywny wpłynęło na wydane rozstrzygnięcie. Zobrazowanie sytuacji majątkowej Spółki i jej rzetelności w wywiązywaniu się z obowiązków fiskalnych w oparciu o deklaracje i zeznania podatkowe posiadane przez organ podatkowy i zestawienie wspomnianych danych obrazujących kondycję ekonomiczną podmiotu, jego zasoby oraz możliwości płatnicze umożliwiło właściwe ustalenie okoliczności wypełniających ustawowe przesłanki przeniesienia odpowiedzialności. Odnosząc się do zarzutów Strony należało więc stwierdzić, że poczynione przez organ ustalenia jednoznacznie wykazały, że trwające postępowanie karne skarbowe pozostawało bez wpływu na dokonywane w sprawie czynności egzekucyjne, które potwierdziły bezskuteczność egzekucji z majątku Spółki. Natomiast analizując zebrany materiał dowodowy organy nie stwierdziły istnienia przesłanek negatywnych, uwalniających z tej odpowiedzialności. Przede wszystkim odnosząc się do przesłanki egzoneracyjnej niewykazania przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, albo wykazania braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku - należy również te twierdzenia Strony uznać za bezzasadne. Z analizy dokumentacji finansowej Spółki organ I instancji ustalił, że wobec faktu nieściągalności należności przewyższających aktywa Spółki bieg terminu na zgłoszenie upadłości Spółki rozpoczął się w dniu [...]r. Jednak jak poinformował Sąd K. w K. Wydział [...] Gospodarczy nie wpłynął do Sądu wniosek o ogłoszenie upadłości reprezentowanej przez Prezesa Zarządu w osobie Skarżącego Spółki "A" z o.o. natomiast w ocenie organu odwoławczego przesłanka niewypłacalności Spółki zaistniała już na koniec 2006r. z uwagi na przekroczenie wartości zobowiązań względem majątku przedsiębiorcy co wynikało z analizy sprawozdań finansowych Spółki za lata 2005-2008. W tym zakresie organ porównał kwotę zobowiązań i wartość aktywów i zaakcentował, że za 2006r. wykazano aktywa na kwotę [...] zł, zobowiązania na kwotę [...] zł; a wartość zobowiązań przekroczyła aktywa o kwotę [...] zł; za 2007r. aktywa przekraczały wartość zobowiązań o kwotę [...] zł; za 2008r. wartość zobowiązań przekroczyła aktywa o kwotę [...] zł. Poza tym z informacji KRS wynikało, że Spółka zaprzestała składania sprawozdań finansowych od 2009 r.; a zgodnie z zeznaniami CIT-8 Spółka wykazywała stratę w latach: 2006 ([...] zł), 2008 ([...] zł), 2009 ([...]zł), 2010 ([...]zł); w 2011 r. Spółka osiągnęła dochód [...] zł; w 2012r. i 2013r. wykazywała zarówno przychód jak i dochód w wysokości [...]zł. W konsekwencji organ zasadnie wywnioskował stopniowo pogarszającą się kondycję finansową Spółki, wygaszanie jej działalności - co potwierdzało także oświadczenie Strony w piśmie "Informacja o sytuacji finansowej" z dnia [...]r., że Spółka od 2011 r. nie uzyskuje przychodów. Nadto organ zasadnie wskazując w zaskarżonej decyzji niekorzystną sytuację finansową Spółki "A" za lata 2002-2008 podał wskaźniki finansowe – ogólnego zadłużenia i płynności finansowej – konkludując, że sytuacja majątkowo-finansowa Spółki uzasadniała złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, gdyż - przede wszystkim - jak wynika ze sprawozdania finansowego Spółki, już w 2006r. zobowiązania Spółki przekroczyły wartość bilansową jej majątku; stan niewypłacalności Spółki utrwalił się w 2008r. Złą sytuację finansową Spółki dodatkowo potwierdzał ujemny kapitał pracujący i ujemny kapitał własny w latach 2006 i 2008, strata z działalności gospodarczej w latach 2006, 2008, 2009 i 2010 oraz niekorzystne - od 2006r. - wskaźniki płynności finansowej i ogólnego zadłużenia. Natomiast stan świadomości tego stanu potwierdza podpis Skarżącego na dokumencie "Uchwała nr [...] Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników "A" Sp. z o.o. z dnia [...]r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok 2006", z którego wynikało, że zobowiązania Spółki za ten okres przekroczyły jej majątek. W kontekście powyższego zasadnie organ odwoławczy uznał, że Skarżący powinien był złożyć wniosek w terminie 14 dni od powzięcia tej wiedzy tj. do [...]r., czego nie dokonał. Poza tym Strona nie przedstawiła żadnych okoliczności, uniemożliwiających zrealizowanie tego obowiązku we właściwym czasie. Zatem organy jednoznacznie wykazały stan niewypłacalności Spółki – co przedstawiono w części opisowej wyroku, a konkluzje wyrażone przez organ odwoławczy skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Zatem brak uregulowania w terminie spornych zobowiązań podatkowych musiało skutkować wydaniem zaskarżonej decyzji. Oceny stanu faktycznego nie może zmienić także wskazywane przez Stronę postanowienie o ogłoszeniu upadłości Strony jako osoby fizycznej. W konsekwencji Sąd w pełni podzielił ustalenia organów, a ogólne, gołosłowne zarzuty skargi uznał za chybione bowiem wobec powyższych okoliczności nie do zaakceptowania są twierdzenie Strony skoro w okresie objętym decyzją zarządzała Spółką, zawierała w jej imieniu umowy i przeprowadzała transakcje to powinna mieć świadomość swoich działań i wynikających z niej skutków. Podobnie za trafne skład orzekający ocenił konkluzje organu co do niewskazania przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych Spółki skoro Strona nie wykazała żadnego majątku, jak również nie wskazała żadnych okoliczności mogących być podstawą do jakiejkolwiek ekskulpacji w tym zakresie. Odnosząc się do zarzutu nie zgłoszenia przez organ swej wierzytelności w trakcie postępowania upadłościowego Skarżącego należy zauważyć, że zgłoszenie tej wierzytelności leżało w interesie Strony, a zatem to na niej spoczywał obowiązek jej wykazania. Konkludując przedstawione uwarunkowania faktyczne i prawne należy stwierdzić, że organy podatkowe nie naruszyły w rozpatrywanej sprawie przepisów prawa materialnego, a ponadto działały z poszanowaniem reguł postępowania. Organ odwoławczy wyczerpująco odniósł się do wszystkich podniesionych zarzutów, które okazały się bezzasadne Wobec powyższych okoliczności Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a..