III SA/Gl 60/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości "A" S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 17 grudnia 2014 r. Syndyk Masy upadłości "A" S.A. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w D. wniósł, za pośrednictwem pełnomocnika, skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie interpretacji indywidualnej wydanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w kwestii podatku od towarów i usług. Następnie Minister Finansów powołując się na art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 t.j. ze zm. – odtąd p.p.s.a.) uwzględnił w całości skargę wydając w dniu [...] r. interpretację indywidualną uznającą stanowisko skarżącego w całości za prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. przewiduje, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Należy w tym miejscu podkreślić, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez uprawniony podmiot powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Od tego momentu uprawnionym do orzeczenia w przedmiocie sporu wywołanego wniesieniem skargi jest sąd administracyjny, przed którym zawisła sprawa. Wyjątek stanowi wynikająca z art. 54 § 3 p.p.s.a. kompetencja organu do weryfikacji zaskarżonego rozstrzygnięcia w trybie autokontroli, z tym że uwzględnienie skargi w całości stanowi jedyną dopuszczalną, legalną możliwość władczego rozstrzygnięcia organu administracji w sprawie zaskarżonej do sądu administracyjnego (zobacz wyrok WSA w Olsztynie z 6 października 2009 r. sygn. akt II SA/Ol 655/09,LEX 521979). Zgodnie z kolei z art. 161 § 1 pkt 3, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przenosząc powyższe zapisy na stan faktyczny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ uwzględnił wniesioną skargę w całości, i działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. wydał w trybie autokontroli interpretację indywidualną uznającą stanowisko skarżącego w całości za prawidłowe. Tym samym postępowanie sądowe stało się więc bezprzedmiotowe. Z kolei odnosząc się do kwestii kosztów postępowania przytoczyć należy przepis art. 201 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., który z kolei przewiduje, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie wpis sądowy wyniósł 200 zł, do kosztów postępowania wliczono opłatę od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 240 zł, zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z dnia 15 grudnia 2003 r. Nr 212, poz. 2075) wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie innej od tej, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie wyżej powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.