III SA/Gl 628/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Przedmiotem skargi wniesionej przez W. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stała się interpretacja Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Pisemna interpretacja prawa podatkowego została wydana w zakresie powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu nabycia wierzytelności , określenia podstawy opodatkowania oraz stawek podatku. W skardze W. G. zaskarżonej interpretacji postawił zarzuty naruszenia art. 14d § 1 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie terminu przysługującej organowi podatkowemu na wydanie interpretacji; art. 5 ust. 1 pkt. 1, art. 8 ust. 1 i ust. 3, art. 19, art. 29, art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 3 załącznika 4, art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez uznanie, że nabycie wierzytelności poniżej wartości nominalnej stanowi usługę pośrednictwa finansowego opodatkowaną stawką podatku VAT wg 22 % od dyskonta, a nabywca wierzytelności miał obowiązek wystawienia faktury VAT w terminie 7 dni od zapłaty ceny za wierzytelność; art. 14c § 2, art. 120 i art. 121 w zw. z art. 14h, Ordynacji podatkowej poprzez nie zwarcie w interpretacji prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnienie prawnym, dokonanie mylnej oceny stanu faktycznego, naruszenia zasady państwa prawa i zasady zaufania do organu podatkowego poprzez nie odniesienie się do powołanych we wniosku o interpretację orzeczeń sądów administracyjnych. Zarzucono także naruszenie przepisu art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez błędne zastosowanie i niewłaściwą interpretację art. 109 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez nie uwzględnienie wytycznych Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej . Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie zgodził się z zarzutami w niej podniesionymi i wniósł o oddalenie skargi . Pismem z dnia 29 czerwca 2010r. Minister Finansów zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie, z uwagi na wystąpienie przez NSA o wyjaśnienie do składu siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego na tle wątpliwości związanych z oceną charakteru prawnego nabycia wierzytelności pieniężnej w celu windykacji na podstawie przelewu i w konsekwencji odpowiednim stosowaniem przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r. wydanym w sprawie o sygnaturze I FSK 375/09 przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne: "czy nabycie wierzytelności pieniężnej w celu windykacji na podstawie umowy przelewu, określonej w art. 509 i następne ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) jest usługą ściągania długów w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 i art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) w związku z pozycją 3 pkt 5 załącznika nr 4 do tej ustawy?" Skierowane zatem do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie w zakresie oceny charakteru prawnego nabycia wierzytelności pieniężnej w celu windykacji na podstawie przelewu jest zagadnieniem prawnym zbieżnym ze sprawą zainicjowaną skargą strony skarżącej na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 14 października 2009r. i będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w tej sprawie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest bowiem kwestia, czy nabycie wierzytelności pieniężnej na podstawie umowy z [...] 2006r., gdzie w umowie tej znalazło się zastrzeżenie, iż kupujący wierzytelność nie zobowiązuje się do jej ściągnięcia wobec zbywcy, ani też nie wykonuje na jego rzecz usługi factoringu, (nie obciążono wynagrodzeniem za usługę factoringową) można zakwalifikować jako usługę ściągania długów, o której mowa w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT, a tym samym, czy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też jest to usługa pośrednictwa finansowego objęta zwolnieniem od tej daniny publicznoprawnej. Skoro więc rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania toczącego się przed NSA , na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed NSA .