III SA/Gl 632/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2025 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję T. Sp. z o.o. w K. z dnia 19 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia 27 marca 2025 roku, znak [...]; 2. zasądza od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z 23 stycznia 2025 r. T. G. – dalej skarżący, strona - na podstawie art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt, art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p."), zwrócił się do T – dalej T, organ - o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym podania; 1. listy podmiotów, w których T posiada udziały lub akcje; 2. wartości procentowego udziału T w każdej z tych spółek; 3. wartości nominalnej lub odpowiednio wartości księgowej posiadanego pakietu udziałów lub akcji w każdej spółce; 4. informacji o ewentualnych zmianach w strukturze udziałów w latach 2023-2024. T przyjmując, iż ma do czynienia z informacją przetworzoną wezwało stronę do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca pismem z dnia 19 marca 2025 r. sprzeciwił się zakwalifikowaniu żądanej informacji jako informacji przetworzonej, nie wykazując przy tym, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ decyzją z dnia 27 marca 2025r. nr [...], odmówił udostępnienia żądanej informacji przyjmując, iż co do zasady przedmiot żądania stanowią informacje publiczne podlegające udostępnieniu w trybie u.d.i.p. z uwagi jednak na to, że wystąpienie z wnioskiem nakierowane było na pozyskanie informacji w prywatnym interesie uznał, iż zasadną będzie jej odmowa. Zdaniem organu zaistniały także inne przyczyny odmownego załatwienia wniosku jak przyjęcie, iż strona nie wykazała, iż zaistniały szczególnie istotne okoliczności uzasadniające istnienie interesu publicznego dla udzielenia informacji publicznej, podanie niektórych informacji na stronie internetowej T. Skarżący zakwestionował wydaną decyzję, a T decyzją z dnia 19 maja 2025r. utrzymało w mocy sporną decyzję. W ocenie T prawidłowo ustalono w toku postępowania, że wystąpienie przez Wnioskodawcę z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, nakierowane było wyłącznie na osiągnięcie celu innego niż dobro publiczne, tj. na zaspokojenie prywatnych potrzeb wnioskodawcy w związku licznymi wskazanymi poniżej postępowaniami związanymi z tym, że w odniesieniu do Wnioskodawcy w Krajowym Rejestrze Sądowym ujawnione są następujące informacje, zgodnie z którymi T. G.: 1. pełni funkcję Prezesa Zarządu spółki działającej pod firmą S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (KRS: [...]), 2.jest wspólnikiem spółki działającej pod firmą S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (KRS; [...]) 3. jest wspólnikiem spółki działającej pod firmą S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (KRS: [...]), 4. do dnia 03.09.2024 r. pełnił funkcję prezesa zarządu spółki działającej pod firmą "S" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (KRS: [...], bowiem uchwałą z dnia 03.09.2024 r. Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki tej spółki został odwołany z jej zarządu. Natomiast w dniu 20.09.2024 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników spółki "S" sp. z o.o. podjęło uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie T. G. do odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną spółce podczas sprawowania zarządu nad spółką. Złożony zaś przez Wnioskodawcę wniosek dotyczył m.in. ww. spółek. Dalej T podało, iż z powyżej wskazanych zależności Wnioskodawcy ujawnionych w KRS związane są następujące postępowania m. in. toczące się przed: 1. Sądem Okręgowym w B., VII Wydział Gospodarczy, z powództwa T przeciwko S sp. z o.o. w sprawie o uchylenie uchwał Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki S sp. z o.o. z dnia 10.10.2024 r. w sprawie wyrażenia zgody na zawiązanie przez spółkę spółek jawnych z żądaniem ewentualnym stwierdzenia nieważności uchwał wraz z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia, z czego uchwała nr 4 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki pod firmą S sp. z o.o. z dnia 10.10.2024 r. w sprawie wyrażenia zgody na zawiązanie przez S sp. z o.o. spółki jawnej R spółka jawna, zaś uchwała nr 5 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki S sp. z o.o. z dnia 10.10.2024 r. dotyczy wyrażenia zgody na zawiązania przez S sp. z o.o. spółki jawnej T spółka jawna. W przedmiotowym postępowaniu sąd postanowieniem z dnia 3 stycznia 2025 r. udzielił T zabezpieczenia 1) w zakresie ww. uchwały nr 4 na czas trwania niniejszego postępowania przez ustanowienie zakazu dokonywania czynności prawnych pomiędzy S sp. z o.o. a R spółka jawna w szczególności mających za przedmiot nieruchomości, w stosunku do których S sp. z o.o. przysługuje prawo własności, prawo użytkowania wieczystego lub inny tytuł prawny do posiadania i korzystania z nieruchomości. 2) w zakresie ww. uchwały nr 5 - poprzez zawieszenie wykonania zaskarżonej uchwały w postaci wyłączenia możliwości podejmowania na jej postawie czynności wykonawczych, prowadzących do zawiązania i rejestracji spółki jawnej T spółka jawna, 2. Sądem Okręgowym w B., VII Wydział Gospodarczy, z powództwa Prokuratora Regionalnego w B. przeciwko pozwanej S spółka z ograniczoną odpowiedzialnością o stwierdzenie nieważności uchwały nr [...] oraz uchwały nr [...] Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki S sp. z o.o., do której T zgłosił się jako interwenient uboczny. T. G., jako prezes zarządu pozwanej spółki zwołał nadzwyczajne zgromadzenie wspólników tej spółki, na skutek jego działań udziały w podwyższonym kapitale zakładowym objęła w całości jego żona W. C. z naruszeniem prawa pierwszeństwa pozostałych wspólników. Działał zatem w warunkach konfliktu interesów. Jako prezes zarządu S sp. z o.o. i S sp. z o.o. powinien poinformować o tych okolicznościach i powstrzymać się od podejmowania powyższych decyzji. 3. Sądem Rejonowym w B. w przedmiocie ogłoszenia upadłości S sp. z o.o. które zostało zakończone postanowieniem z dnia 20 lutego 2025 r., o ogłoszeniu upadłości dłużnika S sp. z o.o. Powodem powyższego były działania podjęte m.in. przez T. G., pełniącego wówczas funkcję prezesa zarządu S sp. z o.o., które doprowadziły do przejęcia niemalże całego przedsiębiorstwa S sp. z o.o. na rzecz S sp. z o.o. bez zgody wspólników, o której mowa w art. 228 pkt 3 KSH. Działalność handlowa S sp. z o.o. wygenerowała w 2023 r. 17,7 min zł przychodów oraz 934 tys. zł zysku netto; 4. Sądem Rejonowym w B., VIII Wydział Gospodarczy toczy się postępowanie upadłościowe S sp. z o. o. z siedzibą w B.. 5. Sądem Rejonowym w B., Sądem Okręgowym w B. toczy się postępowanie w przedmiocie oceny legalności postanowienia Sądu Rejonowego w B., w przedmiocie wpisu do KRS spółki R sp. j. (KRS: [...]; dalej: R) gdzie T. G. działał ponownie w warunkach konfliktu interesów oraz na szkodę S sp. z o.o. i jej wspólników; 6. Sądem Rejonowy w B. gdzie na podstawie art. 236 § 1 KSH S sp. z o.o. wnioskiem z dnia 31.10.2024 r. zażądała zwołania zgromadzenia jej wspólników proponując datę 02.12.2024 r. i do dnia dzisiejszego T. G. , jako prezes zarządu nie zwołał zgromadzenia wspólników ignorując wystosowane żądania S sp. z o.o., jako wspólnika S sp. z o.o.T wskazało iż prawidłowo w decyzji podano, że wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku dane, tj. adres do korespondencji oraz numery telefonów, są adresami i numerami służbowymi posiadanymi w związku z pełnieniem funkcji w S sp. z o.o. Powyższe w ocenie T jednoznacznie potwierdza, że wniosek strony został złożony w interesie prywatnym. Zdaniem T nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega na próbie skorzystania z tej instytucji dla osiągnięcia celu innego niż troska o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa i jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność działania administracji i innych organów władzy publicznej. Całokształt sprawy, tj. działanie Wnioskodawcy, treść wniosków i pism - w tym brak podjęcia jakiejkolwiek próby wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, szereg toczących się postępowań, które zostały wszczęte w związku bądź w wyniku działań podjętych przez Wnioskodawcę, nie świadczy bowiem w żaden sposób o zamiarze uzyskania informacji publicznej w celu jej wykorzystania dla dobra wspólnego. W niniejszej sprawie celem wniosku było uzyskanie informacji w prywatnej sprawie, tj. m.in. co do spółek, w których Wnioskodawca odpowiednio pełni lub pełnił funkcję członka zarządu bądź posiada udziały, w celu ich wykorzystania w szczególności we wskazanych powyżej postępowaniach. Żądanie udostępnienia informacji, jest zatem nadużyciem prawa do informacji. ` Dalej T za prawidłowe uznało odniesienie się w spornej decyzji do zagadnienia objęcia żądanych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa oraz ich zakwalifikowania jako informacji przetworzonej. Udostępnienie informacji publicznej co najmniej do części żądanych informacji, nie mogłoby nastąpić z uwagi na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. czyli na m.in. tajemnicę przedsiębiorcy. Wniosek obejmuje bowiem m.in. żądanie udostępnienia informacji dotyczących nabycia nowych udziałów, sprzedaży, podwyższenia lub obniżenia kapitału w latach 2023 - 2024 we wszystkich podmiotach, w których T posiada udziały lub akcje. W ocenie T rozróżnić należy żądanie udostępnienia ogólnej informacji o nabyciu udziałów, udostępnieniu wszelkich informacji dotyczących tego typu transakcji. Taki zakres informacji w ocenie T należy rozpatrywać w kategorii tajemnicy przedsiębiorcy - informacje te mają bowiem dla T wartość gospodarczą po pierwsze przez wzgląd na realizowane przez T strategie, warunki inwestycji, jak również dobro toczących się postępowań sądowych, które zostały wskazane powyżej, a z których część toczy się z powództwa T lub z inicjatywy T. T zwróciło uwagę, że w celu ochrony informacji, które są m.in. przedmiotem żądania obowiązuje regulamin organizacyjny, który określa właściwość funkcjonujących w spółce departamentów. W związku z tym w T obowiązują również szczegółowe zasady co do przydzielania uprawnień do dostępu do określonych dokumentów, która realizowana jest w oparciu m.in. o zasadę minimalnych przywilejów, zgodnie z którą użytkownicy posiadają prawo dostępu do zasobów wyłącznie takich, które są niezbędne do wykonywania powierzonych obowiązków. Wobec czego niewątpliwie należy stwierdzić, że informacje objęte żądaniem udostępnienia są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, wobec czego zasadnym jest odmowa jej udzielenia. Co zaś tyczy się zakwalifikowania objętych żądaniem informacji jako informacji przetworzonych, T podtrzymało stwierdzenie, iż prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie T z uwagi zaś na to, że wniosek obejmuje szeroki zakres informacji dotyczących danych za lata 2023 - 2024, a żądanie dotyczy udostępnienia wszystkich dostępnych informacji dotyczących nabycia nowych udziałów, sprzedaży, podwyższenia lub obniżenia kapitału we wskazanym okresie, co abstrahując od zagadnienia objęcia tych informacji ich tajemnicą, wymagałoby nakładu pracy na anonimizację przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami do dostępu do takich dokumentów zasadnym było wezwanie strony do wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego czego nie dokonano. Brak podjęcia przez stronę próby wskazania na jakikolwiek interes publiczny, świadczy o tym, że żądanie zostało złożone wyłącznie w celu ich wykorzystania dla własnych, prywatnych celów Wnioskodawcy, w szczególności w związku z prowadzonymi postępowaniami sądowymi oraz postępowaniem prowadzonym przez Prokuratora Regionalnego w B.. Końcowo T zauważyło, że żądanie dotyczyło informacji w dużej mierze ujawnionych w publicznych rejestrach oraz na stronie internetowej T (https://[...].pl). W skardze do WSA w Gliwicach strona zakwestionowała w całości w/w decyzję i zarzuciła organowi: 1) naruszenie przepisu art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niezastosowaniu normy prawnej z niego wynikającej poprzez odmówienie udostępnienia informacji publicznej gdy w świetle tegoż przepisu każdy, niezależne od przekonań i pobudek, ma prawo do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2) naruszenie przepisu art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez niewłaściwe zastosowanie polegające na ograniczeniu prawa do informacji publicznej czym naruszono prawa konstytucyjne w okolicznościach tego nieuzasadniających ponieważ ograniczenie praw obywatelskich może mieć miejsce tylko wówczas gdy jest to niezbędne do ochrony wartości wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji, co nie wystąpiło w sprawie niniejszej, a ograniczenia prawa do informacji publicznej użyto jako środka do zabezpieczenia interesów podmiotu, który tą informacją dysponuje, a które nie zasługują na taką ochronę i może służyć do maskowania wydatkowania mienia publicznego w celu realizacji osobistych interesów kierownictwa tego podmiotu lub innych osób z którymi on współdziała, lub ich kierownictwu podlega; 3) naruszenie przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przyjęciem: a) że zestawienie informacji o udziałach w spółkach, którymi dysponuje T spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz przygotowanie dokumentów to potwierdzających stanowi informację przetworzoną jak i, b) że dla udostępnienia informacji o zarządzanym przez T majątku Skarbu Państwa oraz przygotowanie dokumentów o tym fakcie niezbędne jest zaistnienie szczególnie istotnego interesu publicznego, gdy przygotowanie takiej informacji nie jest wytworzeniem informacji nowej, przetworzonej i dla jej uzyskania wnioskodawca nie musi wykazywać żadnego interesu ani prawnego ani faktycznego ani uzasadniać swego wniosku o udostępnienie takiej informacji żadną potrzebą; 4) ewentualnie i z daleko idącej ostrożności procesowej, postawiono zarzut naruszenia przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przyjęciem, że nie zaistniał szczególnie istotny interes publiczny w udostępnieniu mi informacji o zarządzanym przez T spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością majątku Skarbu Państwa w okolicznościach wskazujących, że może zachodzić podejrzenie, iż podmiot ten wydatkuje mienie publiczne i opłaca pomoc prawną w celu realizacji osobistych interesów kierownictwa tego podmiotu lub innych osób z którymi on współdziała, lub ich kierownictwu podlega, co stanowi o szczególnie istotnym interesie publicznym w uzyskaniu tej informacji, 5) naruszenie przepisu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. przez niewłaściwą wykładnię wskutek czego doszło do niewłaściwego jego zastosowania przez odmówienie udostępnienia informacji publicznej, która nie stanowi tajemnicy przedsiębiorcy – T gdyż nie ma ona żadnego znaczenia dla pozycji rynkowej tej spółki ponieważ spółka ta de facto zajmuje się zarządzaniem mieniem Skarbu Państwa i nie konkuruje z nikim na takim rynku, gdyż nie istnieje rynek właściwy usług zarządzania mieniem Skarbu Państwa w postaci akcji lub udziałów w spółkach z udziałem Skarbu Państwa; 6) naruszenie przepisu art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na niezastosowaniu normy prawnej z niego wynikającej poprzez przewlekłe prowadzenie sprawy, zmierzające do intencjonalnego przedłużenia postępowania, podczas gdy powinno być ono zakończone w terminie do 14 dni przez udostępnienie prostej, nieprzetworzonej informacji publicznej; 7) naruszenie przepisu art. 16 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2) lit. f), pkt 5) lit. a) w zw. z art. 1 ust 1 u.d.i.p. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie udostępnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy realizowano przysługujące prawo do uzyskania informacji o majątku publicznym, którym dysponuje T i o sposobie jakim nim dysponuje, co nie jest nadużyciem prawa do informacji publicznej i nie powinno stanowić podstawy do odmówienia udostępnienia żądanej informacji. W konsekwencji strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji T oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przeprowadzona w ramach sądowego wymiaru sprawiedliwości kontrola zaskarżonego aktu, dokonana w aspekcie kryteriów nakreślonych w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm. - dalej jako: "p.p.s.a.") wykazała, że skarga jest uzasadniona. Nie jest sporne pomiędzy stronami, że T jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej jako spółka w której całość udziałów posiada Skarb Państwa. Po myśli bowiem art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów są podmiotami obowiązanymi do udostępniania informacji publicznej. Osoba prawna, w której Skarb Państwa, ma pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów jest zatem podmiotem zobowiązanym do udostępniania każdej informacji, jaką u.d.i.p. kwalifikuje jako informację publiczną, bez względu na to jakiej sfery działalności danego podmiotu ona dotyczy. T S.A spełnia ten warunek. Jest osobą prawną, w której całość udziałów posiada Skarb Państwa, zatem Skarb Państwa ma pozycję dominującą w Spółce w rozumieniu przepisów w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. T jest więc podmiotem zobowiązanych do udzielania informacji publicznych, a tym samym jest obowiązane do udostępniania informacji publicznych będących w jego posiadaniu. Jak słusznie wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 27 sierpnia 2025 r. sygn. akt IV SAB/Po 130/25 "Prawidłowa wykładnia art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. to taka wykładnia, zgodnie z którą podmioty, w których Skarb Państwa ma pozycję dominującą, są jednocześnie podmiotami zobowiązanymi do udostępniania każdej informacji, jaką u.d.i.p. kwalifikuje jako informację publiczną, bez względu na to jakiej sfery działalności danego podmiotu ona dotyczy. Skoro T jest podmiotem zobowiązanym do udostepnienia informacji publicznej, to dalej należy rozstrzygnąć czy żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej. Ta okoliczność także nie jest sporna pomiędzy stronami. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. i to bez względu na dalsze jednostki redakcyjne tego przepisu (oznaczone literami od a do f) udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: statusie prawnym lub formie prawnej, organizacji, przedmiocie działalności i kompetencjach, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5, majątku, którym dysponują. Przesłanką udzielenia informacji publicznej określonej w art. 6 ust. 1 pkt 2 komentowanej ustawy jest istnienie bezpośredniego związku łączącego żądanie udostępnienia informacji z określonym podmiotem. Zatem informację publiczną stanowi wszystko to, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem, działalnością podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. (zob. wyrok NSA z 23 września 2022 r., sygn. akt III OSK 1965/21). Zauważyć w tym miejscu należy, że zadania publiczne mogą być realizowane przez organy państwa, jednostki organizacyjne utworzone przez państwo, jak i sektor prywatny. Okoliczności te ustawodawca uwzględnił w przyjętej na kanwie u.d.i.p. szerokiego katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej (por. art. 4 u.d.i.p.) jak i w procedurze wydawania decyzji administracyjnych. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydaje "organ władzy publicznej". Treść tego przepisu wskazuje, że kompetencja do wydania decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. jest jednoznacznie skorelowana podmiotowo z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. może zatem wydać wyłącznie organ władzy publicznej, który był zobowiązany do jej udostępnienia, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (tak NSA w wyroku z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. akt III OSK 6628/21). Natomiast do innych podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, niebędących organami władzy publicznej, w tym podmiotów z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., zastosowanie ma art. 17 ust. 1 u.d.i.p. i na podstawie tego to przepisu T wydało zaskarżoną do tut. Sądu decyzję odmowną. Powyższe nie oznacza jednak, iż decyzja jest prawidłowa i znajduje oparcie w prawie. W ocenie Sądu sporna decyzja nie jest prawidłowa albowiem T wydając decyzję odmowną w oparciu o art. 17 w zw. z art.16 u.d.i.p. oparło swoje rozstrzygnięcie na czterech podstawach faktycznych. Były nimi okoliczności dot. istnienia interesu prywatnego po stronie wnioskodawcy i nadużycie prawa do informacji publicznej, potraktowanie żądanych informacji jako informacji przetworzonych i stwierdzenie nie wykazania zaistnienia okoliczności szczególnie istotnych dla interesu publicznego by te informacje przekazać, ograniczenie ich udzielenia ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy i wskazanie iż większość żądanych informacji została ujawniona w publicznych rejestrach i na stronie internetowej. Zdaniem Sądu tak sformułowana decyzja, jej treść wskazuje w istocie rzeczy na to, iż T nie wskazało w sposób jednoznaczny jakie okoliczności faktyczne legły u podstaw zanegowanej decyzji. Przede wszystkim trudno zgodzić się z twierdzeniem T, iż wnioskowana informacja nie ma charakteru publicznej z tej przyczyny iż wniosek dotyczy indywidualnej sprawy wnioskodawcy i został złożony w interesie prywatnym, a nie w interesie publicznym. Po pierwsze strona składając wniosek nie podała przyczyny, dla której wystąpiła z żądaniem udostępnienia informacji publicznej zaś zgodnie zaś z brzmieniem art. 2 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany rozpatrując wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie jest upoważniony do badania interesu prawnego, ani nawet faktycznego wnioskodawcy. Po drugie dla odkodowania treści pojęcia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie ma znaczenia ocena charakteru interesu w uzyskaniu informacji publicznej przez wnioskodawcę, ani cel i motywy, które towarzyszą wnioskodawcy przy zgłoszeniu żądania jej udostępnienia. Jeżeli konkretna informacja ma charakter informacji publicznej, to nie może być tej cechy pozbawiona wówczas, gdy jej udostępnienie, zdaniem podmiotu zobowiązanego, mogłoby służyć celowi prywatnemu (por. wyroki NSA z: 16 lipca 2024 r., III OSK 2702/23, 17 września 2024 r., III OSK 2547/22, 23 października 2024 r., III OSK 319/23, 22 listopada 2024 r., III OSK 942/24). Jedynie udostępnienie informacji publicznej przetworzonej uwarunkowane jest wykazaniem przez wnioskodawcę, że jej uzyskanie jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (wyrok NSA z 11 marca 2025 r. sygn. akt III OSK 325/24, CBOSA). Tym samym nie można podzielić poglądu T, że cel prywatny wnioskodawcy stanowi przesłankę ograniczającą dostęp do informacji publicznej i powoduje utratę jej publicznego charakteru. Nie wynika to w szczególności ani z treści art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p określających zakres przedmiotowy pojęcia informacja publiczna, ani tym bardziej z treści art. 2 u.d.i.p. definiującego podmiot uprawniony do otrzymania informacji publicznej. Odmowa zastosowania wymienionych przepisów wyłącznie w oparciu o ustalenie, że zamiarem wnioskodawcy jest ich wykorzystanie w celu prywatnym, byłaby odmową ich stosowania w oparciu o nieznane kryterium ustawowe. Odnosząc się do argumentacji T wyartykułowanej w treści spornej decyzji (strony 4 -7) w zakresie złożenia wniosku w interesie prywatnym i w ten sposób nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej przez skarżącego" wskazać należy, za Naczelnym Sądem Administracyjnym (wyrok z 24 stycznia 2025 r. sygn. akt III OSK 3344/23, CBOSA), że mechanizm nadużywania prawa dostępu do informacji publicznej pozostaje w bezpośrednim związku z celami i motywami, które towarzyszą wnioskodawcy przy zgłoszeniu żądania udostępnienia informacji publicznej, a cele te i motywy mają charakter subiektywny i mogą mieć znaczenie przy ocenie sposobu czynienia użytku przez wnioskodawcę z przysługującego mu publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej. Istotną przeszkodą w diagnozowaniu nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej może być zatem nieznajomość tych właśnie motywów, jakimi kieruje się podmiot domagający się udzielenia mu informacji publicznej. Skoro zatem dla stwierdzenia nadużycia tego prawa niezbędne jest ustalenie pozorowania realizacji wartości leżących u jego podstaw, to konieczne jest poznanie rzeczywistego celu wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie konkretnej informacji publicznej. Ustaleń w tym zakresie można dokonywać w oparciu o ocenę okoliczności faktycznych danej sprawy, w tym treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej, czy też innych dokumentów będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Wszystkie te okoliczności powinny być jednak przez podmiot zobowiązany wskazane i ocenione z podaniem konkretnej argumentacji dlaczego stanowią one podstawę dla przyjęcia przez organ, że podmiot korzystający z publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej nadużywa tego prawa. Jednak ta ocena musi być wyraźna i jednoznaczna w swej wymowie jako podstawa odmownego załatwienia wniosku co w sprawie nie ma miejsca mając na uwadze różnorodność argumentacji podmiotu jaka legła u podstaw spornej decyzji negatywnej. Wyraźnego zaakcentowania wymaga, iż nie jest rzeczą Sądu dokonującego kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonej decyzji wybór argumentacji prawnej i faktycznej organu mającej potwierdzać jej legalność. W orzecznictwie NSA ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym odmowa udostępnienia informacji publicznej w sytuacji nadużywania przez wnioskodawcę publicznego prawa podmiotowego dostępu do informacji publicznej powinna następować poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (wyroki NSA z: 12 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 2604/23, 26 marca 2024 r., III OSK 1586/22; 22 marca 2024 r., a zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 i § 2 k.p.a. decyzja taka powinna zawierać uzasadnienia faktyczne i prawne, przy czym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Tym wymogom zdaniem Sądu sporna decyzja nie zadośćuczynia, właśnie z tej przyczyny różnorodności argumentów faktycznych mających uzasadniać negatywne stanowisko podjęte w sprawie przez T. Dalej odnosząc się do argumentów odmowy udzielenia żądanej informacji z uwagi na ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, Sąd zauważa, że uzasadnienie decyzji odmawiającej, opiera się na twierdzeniu T, że udostępnienie informacji publicznej co najmniej co do części żądanych informacji, nie mogłoby nastąpić z uwagi na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. czyli ograniczenie ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Jak wskazał organ wprawdzie wniosek obejmuje żądanie udostępnienia informacji dotyczących nabycia nowych udziałów, sprzedaży, podwyższenia lub obniżenia kapitału w latach 2023 - 2024 we wszystkich podmiotach, w których T posiada udziały lub akcje jednak z uwagi na to, iż żądanie nie dotyczy udostępnienia ogólnej informacji o nabyciu udziałów lecz udostępnieniu wszelkich informacji dotyczących tego typu transakcji ten zakres należy rozpatrywać w kategorii tajemnicy przedsiębiorcy - informacje te mają bowiem dla T wartość gospodarczą. W tym zakresie zauważyć należy, iż twierdzenie T nie znajduje potwierdzenia w treści złożonego wniosku albowiem strona nie wnioskowała o udzielenie wszelkich informacji dotyczących nabycia nowych udziałów, sprzedaży, podwyższenia lub obniżenia kapitału w latach 2023 - 2024 we wszystkich podmiotach, w których T posiada udziały lub akcje. Dalej nawiązując do argumentacji T opierającej swój wywód o istnieniu tajemnicy przedsiębiorcy w oparciu o zapisy regulaminu organizacyjnego co do przydzielania uprawnień do dostępu do określonych dokumentów, realizowanych w oparciu m.in. o zasadę minimalnych przywilejów, to zdaniem Sądu nie wystarczy powyższe ogólnikowe wskazanie. Konieczne jest wykazanie stosownymi w sprawie dowodami załączonymi do akt sprawy że żądane informacje w istocie tę tajemnicę zawierają. Takich dowodów w aktach sprawy brak jest również. Dalej zauważyć należy, iż Sąd nie podziela poglądu T, iż w sprawie ma do czynienia z informacją przetworzoną z uwagi na szeroki zakres żądanych informacji dotyczących danych za lata 2023 - 2024, gdzie żądanie dotyczy udostępnienia wszystkich dostępnych informacji dotyczących nabycia nowych udziałów, sprzedaży, podwyższenia lub obniżenia kapitału we wskazanym okresie, co, wymagałoby nakładu pracy na anonimizację przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami do dostępu do takich dokumentów. W szczególności zauważenia wymaga, iż jak już nadmieniono skarżący nie wnioskował o udzielenie wszystkich dostępnych informacji dotyczących nabycia nowych udziałów, sprzedaży, podwyższenia lub obniżenia kapitału w w/w okresie lecz prosił o podanie konkretnych informacji w zakresie podania 1. listy podmiotów, w których T posiada udziały lub akcje; 2 wartości procentowego udziału T w każdej z tych spółek; 3. wartości nominalnej lub odpowiednio wartości księgowej posiadanego pakietu udziałów lub akcji w każdej spółce; 4. informacji o ewentualnych zmianach w strukturze udziałów w latach 2023-2024. Te informacje zdaniem Sądu mają charakter informacji prostych, a T nie wykazało jaki wymiar pracy jest wymagany by udzielić stronie żądanych informacji . Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 2 września 2025 r. sygn. akt III OSK 2866/24 w każdym wypadku, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powołuje się na to, że ma ona charakter przetworzony i okoliczność ta stanowi podstawę decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia, zobowiązany jest w uzasadnieniu tej decyzji podać fakty, które będą tę ocenę potwierdzać. Konieczne jest więc wykazanie, jakie konkretnie działania należy podjąć celem przetworzenia informacji, ilu pracowników i przez jaki czas będzie zaangażowanych w ten proces, czy żądane informacje składają się z informacji prostych, a jeżeli tak, to gdzie i w jakich kategoriach zbiorów się znajdują, w jakim zakresie i przez jaki okres praca organu będzie zakłócona, czy przetworzenie informacji będzie się wiązało z ponadstandardowymi nakładami finansowymi itd. Chodzi więc o podanie takiego zbioru informacji, które pozwolą sądowi na pozytywną weryfikację przyjętego w decyzji stanowiska, że żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną. Tego w treści zaskarżonej decyzji brak. W uzasadnieniu decyzji nie podano bowiem nawet hipotetycznie skali zaangażowania pracowników posiadających odpowiednie uprawnienia dla przygotowania żądanej informacji (ilu takich pracowników przygotowywałoby żądaną informację, ile to wymagałoby czasu i jakie generowało by koszty). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnych konkretnych danych w tym względzie które według T trzeba by było podjąć dla realizacji wniosku strony. Te okoliczności mają zaś istotne znaczenie dla oceny zakresu i skali czynności niezbędnych do przygotowania żądanej informacji i w konsekwencji uznania, że wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Dalej oceniając argumentację T w zakresie wskazania ujawnienia informacji w dużej mierze w publicznych rejestrach oraz na stronie internetowej T (https://[...].pl) zauważyć należy po pierwsze, iż jest to stwierdzenie nieprecyzyjne i nie wskazujące w jakim zakresie żądane informacje są publicznie dostępne , po drugie zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. jedynie udostępnienie informacji w BIP nie zaś na stronie internetowej T zwalnia od obowiązku udostępnienia informacji na wniosek. Biorąc powyższe pod uwagę, WSA stwierdził, że T wydając zaskarżoną decyzję naruszyła art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 3 ust. pkt 2 , art. 16, art. 17 u.d.i.p., a naruszenie to niewątpliwie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, T winno wziąć pod uwagę powyższe rozważania oraz uwzględniając je ponownie dokonać oceny złożonego wniosku .