III SA/Gl 655/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-01-08

Skład orzekający: Anna Apollo, Katarzyna Golat, Gabriela Jyż

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie sądowe w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który bada zgodność przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z Konstytucją?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie sądowe z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów rozporządzenia, które mają bezpośredni wpływ na orzeczenie w danej sprawie, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie do czasu wydania rozstrzygnięcia przez Trybunał.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. określającą S.M. kwotę zobowiązania podatkowego i zaległości w podatku akcyzowym za październik 2002 r. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz przepisów prawa materialnego, w tym niekonstytucyjność przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego. Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności tych przepisów z Konstytucją.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Gabriela Jyż (spr.), Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...], nr [...] określił S.M. (PH A) kwotę zobowiązania podatkowego i jednocześnie zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2002 r. W podstawach prawnych swojej decyzji organ ten powołał: art. 207 § 1 i § 2, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2, art. 32 ust. 1, art. 34 ust. 1 art. 35 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 1 lit.a), art. 36 ust. 1 i ust. 3, art. 37 ust. 1-3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.; dalej jako stawa o VAT i akcyzie z 1993 r.), § 2 ust. 1 pkt 1, § 4 § 5, § 6 ust. 1, ust.2, ust. 4 i ust. 5, § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269 ze zm.). W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji stwierdził m. in., że strona w przedmiotowym miesiącu prowadziła nieudokumentowaną sprzedaż oleju opałowego bez zachowania warunków określonych przepisami prawa, m. in. § 6 rozporządzenia MF z 22 marca 2002 r., tj. nie posiadała oświadczeń nabywców o przeznaczeniu oleju opałowego, które by spełniły wymogi określone w § 6 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia. Po rozpatrzeniu wniesionego przez S.M. odwołania na tę decyzję, zaskarżoną tu decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając pogląd tego organu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie zasad postępowania podatkowego unormowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz.60 z późn. zm.; zwana dalej O.p.), a w szczególności: art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 § 1, art. 210 § 4 O.p. Nadto naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 3, art. 6, art. 13, art. 15, art. 17 ustawy o VAT i akcyzie z 1993 r. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił organom zastosowanie w sprawie niekonstytucyjnych przepisów § 6 ust. 1, ust. 2, ust. 4 i ust. 5 rozporządzenia MF z 22 marca 2002 r., powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, tj. na : wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29.04.2008 r., sygn. akt I SA/Go 168/08 oraz "uchwałę" NSA z dnia 16.11.2007 r., sygn. akt I FSK 792/07). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie sądowe z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Celowość zawieszenia postępowania w sytuacjach uregulowanych w tym przepisie pozostawiona jest ocenie sądu. Zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna) musi mieć bezpośredni wpływ na wynik danego postępowania. Zawieszenie postępowania ze względu na prejudycjalny charakter innego postępowania może nastąpić jedynie wtedy, gdy to drugie postępowanie jest już w toku. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt I FSK 792/07 Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "1.Czy po dniu 1 stycznia 2003 r. § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269 ze zm.), były zgodne z art. 37 ust. 2 pkt 2 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 6 pkt 1 lit a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), a także z art. 2, art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 grudnia 1997 r.(Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) w związku ze zmianą art. 37 ust. 2 pkt 2 wymienionej wyżej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), wprowadzoną od dnia 1 października 2002 r. na podstawie art. 1 pkt 13 lit. b tiret drugiej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 153, poz. 1272) oraz uzupełnieniem tej ustawy, na podstawie art. 1 pkt 7 ustawy z dnia 4 grudnia 2002 r. zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ustawę o oznaczeniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy oraz ustawę – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 213, poz. 1803), o art. 35a, który wszedł w życie od dnia 1 stycznia 2003 r. ?" W Trybunale Konstytucyjnym sprawa dotycząca tego wniosku została zarejestrowana pod sygnaturą P 5/08. Sąd w składzie niniejszym podziela wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w przedmiotowym postanowieniu, dotyczące zgodności z Konstytucją § 6 rozporządzenia MF z 22 marca 2002 r. Rozstrzygnięcie zapadłe przed Trybunałem Konstytucyjnym, w ramach tak wyrażonego zagadnienia prawnego, ma bezpośredni wpływ na orzeczenie w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd postanowił zawiesić postępowanie z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu wydania rozstrzygnięcia przez TK.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło