III SA/Gl 668/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia 19 maja 2025 r., nr OR12-2025-075 w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 9 czerwca 2025 r. J. P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia 19 maja 2025 r., nr OR12-2025-075 utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w N. z dnia 24 lutego 2025 r. nr [...], którą to odmówiono przyznania skarżącemu płatności na rok 2024 tytułem : - podstawowego wsparcia dochodów i nałożono karę w wysokości 4 836,83 zł, - płatności redystrybucyjnej i nałożono karę w wysokości 1 689,59 zł, - uproszczonego systemu uprawy i nałożono karę w wysokości 2 521,94 zł, - uzupełniającej płatności podstawowej i nałożono karę w wysokości 632,83 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 1 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie skutecznie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 23 grudnia 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upływał 30 grudnia 2025 r. brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niedochowanie tego wymogu, stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania polegającego na obowiązku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2012 II FSK 41/12). Podkreślenia wymaga, że wartość przedmiotu zaskarżenia winna być określona przez stronę wnoszącą skargę w sposób, który pozwoli na obliczenie na jej podstawie należnej opłaty. Brak oznaczenia tej wartości skutkuje niemożnością ustalenia wysokości wpisu od skargi i uniemożliwia dalsze procedowanie celem merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Wprawdzie przepis art. 218 p.p.s.a. przewiduje dopuszczalność badania przez przewodniczącego wydziału wartości przedmiotu zaskarżenia, niemniej jednak znajduje on zastosowanie tylko wówczas, gdy wartość ta została oznaczona przez stronę, a jej wysokość budzi uzasadnioną wątpliwość. Przepis ten nie uprawnia jednak sądu do badania wartości przedmiotu zaskarżenia za stronę i nie może stanowić podstawy do przerzucenia na Sąd obowiązku, który z mocy art. 215 § 1 p.p.s.a. spoczywa na podmiocie wnoszącym do sądu pismo inicjujące postępowanie. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez skarżącego nie zawierała określonej wartości przedmiotu zaskarżenia. Dlatego też skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 23 grudnia 2025 r., jednakże w zakreślonym terminie nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 215 § 1 p.p.s.a. skargę odrzucił.