III SA/Gl 70/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi B. B., A.R., L.R., G.B., Z. D., R. G., I. M., R.M., W. W. i D.Ż. na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie likwidacji zakładu budżetowego oddala skargę. Sejmik Województwa [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] r. - działając na podstawie art.18 pkt 19 f ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz.1590 ze zm.) oraz art.19 ust.2 pkt 2 i ust.3 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 15, poz.148 ze zm.) w związku z § 38 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych oraz szczegółowych zasad i terminów rocznych rozliczeń i wypłat do budżetu przez zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych (Dz.U. Nr 122, poz. 1333), postawiła w stan likwidacji z dniem [...] r. - zakład budżetowy o nazwie Biuro A w C. Wykonanie uchwały powierzyła Zarządowi Województwa [...] i upoważniła go do podjęcia decyzji o sposobie zagospodarowania mienia ruchomego jednostki. Ponadto na mocy uchwały należności i obowiązania pozostałe po zakończeniu likwidacji przejął Sejmik Województwa [...]. Pismem z dnia [...] r., w oparciu o art. 91 ust.1 ustawy o samorządzie województwa, B. B., G.B., Z.D., R. G., I.M., Ł. N., R. M., E.O., L. R., A.R., W.W., D. Ż.- pracownicy Biura A w C. - wezwali Sejmik Województwa [...] do usunięcia naruszenia prawa, poprzez prawidłowe określenie terminu likwidacji jednostki i wskazanie, że zagospodarowanie mienia likwidowanej jednostki, nastąpi w oparciu o art. 19 ust. 3 i 4 ustawy o finansach publicznych, który stanowi, że do zagospodarowania mienia likwidowanej jednostki upoważniony jest organ stanowiący, jakim jest w tym przypadku Sejmik Województwa [...]. Wskazali, że nieprecyzyjne określenie terminu likwidacji jednostki narusza przepisy Kodeksu pracy. Pismem z dnia [...] r. Przewodniczący Sejmiku Województwa [...] wyjaśnił, że zgodnie z art. 82 w związku z art. 78 i art. 80 a ust. 3 ustawy o samorządzie województwa, przedmiotowa uchwała nie została unieważniona w trybie nadzoru i jako zgodna z prawem znajduje się w obrocie prawnym. Wyjaśnił, że przyjęta w uchwale data likwidacji Biura A w C. wyznacza termin rozpoczęcia likwidacji, nie określa warunków wypowiedzeń umów o pracę, gdyż sprawy te regulują odrębne przepisy. Odnośnie sposobu zagospodarowania mienia, będącego we władaniu likwidowanej jednostki, w dniu [...] r. Zarząd Województwa [...] podjął uchwałę nr [...], która została przesłana skarżącym. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] r. w sprawie likwidacji Biura A w C. – B. B., G.B., Z. D., R.G., I. M., Ł.N., R.M., E. O., L. R., A.R., W.W. i D.Ż. wnieśli o stwierdzenie jej nieważności. Skargę wnieśli w oparciu o art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zdaniem skarżących uchwała o likwidacji Biura A w C. została podjęta z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 5 w związku z art. 18 ust. 4 i art. 19 ust. 2 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, § 72 i § 146 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. o zasadach techniki prawodawczej (Dz.U. Nr 100, poz. 908), art. 18 pkt 1 lit. b ustawy o samorządzie województwa. Skarżący podnieśli, że uchwała nie określa terminu rozpoczęcia likwidacji, wskazując jedynie na termin jej zakończenia, tj. [...] r. W piśmie z dnia [...] r. Przewodniczący Sejmiku Województwa [...], wprawdzie wskazał, iż data [...]r., o której mówi uchwała jest datą rozpoczęcia likwidacji, jednakże, zdaniem skarżących zastosował on odmienną definicję od powszechnie obowiązującego znaczenia słowa "zlikwidować", a skoro tak, to definicja ta powinna być zawarta w zaskarżonej uchwale z dnia [...] r. (§ 146 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów o zasadach techniki prawodawczej). Nieprawidłowo upoważniono także Zarząd Województwa do zagospodarowania mienia zlikwidowanej jednostki, albowiem zgodnie z art. 18 ust. 5 ustawy o finansach publicznych o sposobie zagospodarowania mienia likwidowanej jednostki może decydować jedynie uprawniony organ, którym zgodnie z art. 18 ust. 4 oraz 19 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy jest Sejmik Województwa, do zadań Zarządu z mocy art. 41ust. 2 pkt 2 ustawy należy jedynie gospodarowanie tym mieniem. Zdaniem skarżących podjęta uchwała podważa zaufanie do organu stanowiącego prawo, a działania Samorządu określone zostały jako chaotyczne. W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżący nie wykazali istnienia interesu prawnego, w związku z powyższym w świetle art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają legitymacji procesowej do wystąpienia ze skargą. Organ administracji podniósł także, że w oparciu o art. 90 ustawy o samorządzie województwa istnieje możliwość zaskarżenia do Sądu jedynie aktu prawa miejscowego, natomiast podjęta uchwała o likwidacji zakładu budżetowego nie spełnia kryteriów normy prawa miejscowego. Zdaniem organu administracji nie doszło do naruszenia rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów o zasadach techniki prawodawczej, albowiem zapisu uchwały "zlikwidować Biuro", nie można interpretować w sposób zawężający. Oczywistym jest, że likwidacja nastąpić może po zakończeniu postępowania likwidacyjnego, wskazuje na to zapis § 2 uchwały, który przewiduje przejęcie należności i zobowiązań pozostałych "po zakończeniu likwidacji". Organ administracji podniósł, że z dniem [...] r. zakończono postępowanie likwidacyjne, sporządzono sprawozdanie przyjęte uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z [...] r. i z dniem [...] r. wykreślono Biuro z Krajowego Rejestru Urzędowych Podmiotów Gospodarki Narodowej. Na zakończenie organ administracji wskazał, że nie doszło do naruszenia art. 18 pkt 1 lit. b ustawy o samorządzie województwa, albowiem podjęta uchwała nie jest aktem prawa miejscowego i przepis ten nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] skarżący E. O. i Ł. N. cofnęli skargą, dlatego też Sąd postanowieniem z 28 kwietnia 2005 roku w stosunku do tych skarżących umorzył postępowanie w sprawie. Na rozprawie sądowej pełnomocnik skarżącego L.R. podtrzymał skargę w całości - precyzując, że interes prawny skarżących polega na tym, że są oni pracownikami likwidowanej placówki, ponadto są mieszkańcami województwa [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Możliwość zaskarżania uchwał sejmiku województwa przewiduje art. 90 i art. 91 ustawy o samorządzie województwa. Należy podzielić stanowisko organu administracji, że w oparciu o art. 90 ustawy o samorządzie województwa istnieje możliwość zaskarżenia do Sądu jedynie aktów prawa miejscowego, natomiast podjęta uchwała o likwidacji zakładu budżetowego nie spełnia kryteriów normy prawa miejscowego, w rozumieniu art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Zaskarżona uchwała podjęta została w oparciu o art. 18 ust. 19 pkt f cytowanej ustawy, który stanowi, że do wyłącznej właściwości sejmiku województwa należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych województwa dotyczących tworzenia, przekształcania i likwidowania wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych oraz wyposażania ich w majątek. Nie oznacza to jednak, że taka uchwała nie może być zaskarżona, albowiem prowadziłoby to do wyjęcia pewnej kategorii uchwał w ogóle spod kontroli sądowej. Możliwość zaskarżenia tego rodzaju uchwał, daje bowiem art. 91 ust. 1 cyt. ustawy, który stanowi: "Przepisy art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo, poprzez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich". Możliwość tę przepis uzależnia jednak między innymi od naruszenia uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. W skardze skarżący w ogóle nie powołali się na swój interes prawny lub uprawnienie. Natomiast na rozprawie pełnomocnik jednego ze skarżących wyjaśnił , że interes prawny skarżących polega na tym, że są oni pracownikami likwidowanej placówki, ponadto są mieszkańcami województwa [...]. W tym miejscu należy wskazać, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa materialnego, dającego skarżącemu określoną sferę uprawnień lub nakładającego na niego określone obowiązki (vide np. wyrok NSA z 7 lutego 2002 r., sygn. akt SA/Bk 1082/01 – Prawo Pracy 2002/9/38). Chodzi w każdym razie o sytuację prawną samego skarżącego, na którą może oddziaływać uchwała Sejmiku Województwa [...]. Sama ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego ( tak też: wyrok NSA z 1 lipca 1999 r., sygn. akt II SA/Ka 2458/98 – Wokanda 2000/3/37). Poza zakresem kognicji i kompetencji orzeczniczych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego są sprawy mieszczące się w sferze prawa pracy, które to sprawy należą do właściwości rzeczowej sądów powszechnych. Mając na uwadze powyższe, należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.